Эстэр 4 разьдзел

 

 

Калі Мардахэй даведаўся пра ўсё, што рабілася, падраў вопратку на сабе і надзеў на сябе вярэту ў попеле, і выйшаў на сярэдзіну горада і клікаў зь лямантам вялікім і горкім: зьнішчаецца народ, ні ў чым не вінаваты!

 

Егда же услышалъ ест сее Мардохей, разодра на собе ризы своя, и облечеся во вретище и посыпа попеломъ главу свою, и возпи гласомъ великимъ посреди улиць, указуя болесть и горкость великую серца своего.

І дайшоў да царскае брамы і спыніўся, бо нельга было ўваходзіць у царскую браму ў вярэце.

 

И с тымъ крикомъ шолъ естъ даже до вратъ двору царева, понеже не было ест слушно облеченому во вретище вниити во дворъ царевъ.

Гэтак сама і ў любой вобласьці і мясьціне, куды толькі даходзіў загад цара і ўказ ягоны, было вялікае нараканьне ў Юдэяў і пост і плач і лямант; вярэта і попел служылі за пасьцель многім.

 

Во всих же странахъ, градехъ и селахъ, до нихже сее нелютостивое повеление царево пришло естъ, плачь былъ великий у Евреи, постъ, крикъ и вопль, и мнози от нихъ во вретищехъ и въ попеле, на земли падши, лежаху.

І прыйшлі служанкі Эстэры і еўнухі яе і расказалі ёй, і моцна затрывожылася царыца. І паслала вопратку, каб Мардахэй надзеў яе і зьняў зь сябе вярэту сваю. Але ён ня прыняў.

 

Тогда служебници Есферовы и постельници, пришедши к ней, поведили ей, еже видеша. Есферъ пакъ, услышавши то, улекълася естъ велми и послала ризы Мардохеови, абы сволокъ с себе вретище и облекся в не. Мардохей же не хотелъ естъ ризъ тыхъ взяти.

Тады паклікала Эстэр Гатаха, аднаго зь еўнухаў цара, якога ён прыставіў да яе, і паслала яго да Мардахэя даведацца: што гэта і чаму гэта?

 

И позвала естъ Есферъ Атаха, скопца, егоже былъ ей далъ царь за служебника, и послала его к Мардохееви, да бы зведал от него, чему сия чинить.

І пайшоў Гатах да Мардахэя на гарадскі пляц, які перад царскаю брамаю.

 

И вышедъ, Атахъ знайде Мардохея стоящего на улици градове пред враты двору царева,

І расказаў яму Мардахэй пра ўсё, што зь ім здарылася, пра пэўную колькасьць срэбра, якога абяцаў Аман наважыць у скарбніцу царскую за Юдэяў, каб вынішчыць іх;

 

онже возвети ему вси речи: и яко ся пригодило, и яко Аманъ слюбилъ дати сребра много до скарбу царева, абы погубили Іудеи,

уручыў яму сьпіс указа, абнародаванага ў Сузах, пра зьнішчэньне іх, каб паказаць Эстэры і даць ёй знак пра ўсё; прытым наказваў ёй, каб яна пайшла да цара і маліла яго пра памілаваньне і прасіла яго за народ свой;

 

выписъ теже листу царева, иже былъ прибит во граде Зузе, далъ естъ ему, абы донесъ царевой, и усказалъ к ней, абы шла къ царю и просила его за люди своя.

І прыйшоў Гатах і пераказаў Эстэры словы Мардахэя.

 

И навратився, Атахъ возвести вси тые речи Есферу, еже глагола к нему Мардохей.

І сказала Эстэр Гатаху і паслала яго сказаць Мардахэю:

 

Она же отвеща [к] нему и казала то поведити Мардохеови, глаголя:

усе служкі пры цары і народы ў вобласьцях царскіх ведаюць, што кожнаму і мужчыну і жанчыне, хто ўвойдзе да цара ва ўнутраны двор, калі яго не паклікалі, адзін суд — сьмерць: толькі той, каму падасьць цар свой залаты скіпетр, застанецца жывы. А я ня клікана да цара вось ужо трыццаць дзён.

 

«Вси слузи царевы и вси страны, иже суть под властию царя Асвера, ведять о томъ, иже ктож-коли, мужъ или жена, непозваный ушолъ бы до полаты пред царя, то скоро без мешкания имать убитъ быти, леч бы самъ царь протягнулъ на него жезлъ свой златый на знамя милости прото, абы моглъ живъ остати. Сего ради, яко я могу вниити къ царю? И се вже тридцеть дней минуло, а несмъ позвана к нему».

І пераказалі Мардахэю словы Эстэры.

 

Сие речи выслышавъ, Мардохей

І сказаў Мардахэй у адказ Эстэры: ня думай, што ты адна выратуешся ў доме царскім з усіх Юдэяў.

 

опять усказалъ ко Есферу, глаголя: «Не мни того, ижебы могла еси соблюсти животъ свой надъ иные Іудеи прото, яко во дворе цареве есь.

Калі ты прамаўчыш у гэты час, дык свабода і збавеньне прыйдзе Юдэям зь іншай мясьціны, а ты і дом бацькі твайго загінеце. І хто ведае, ці не дзеля такога часу ты і дасягнула годнасьці царскай?

 

Естъли же ты ныне будеш молчати, то инымъ обычаемъ Господь Богъ высвободить Іудеи, но ты и домъ отца твоего загинете. И кто сее весть, не для того ли еси пришла на царство сее, абы намъ в таковой беде спомогла?»

І сказала Эстэр ў адказ Мардахэю:

 

Потомъ пакъ Есферъ сия усказала къ Мардохею, глаголя:

ідзі, зьбяры ўсіх Юдэяў, якія ў Сузах, і пасьцецеся дзеля мяне, і ня ежце і ня пеце тры дні ні ўдзень, ні ўначы, і я з служанкамі маімі буду таксама пасьціцца і потым пайду да цара, хоць гэта супроць закона, і калі загіну — загіну.

 

«Иди жъ и созови всихъ Іудеи, живущихъ во граде Зузе, и молитеся Господу Богу за мя, не ядуще и не пиюще три дни и три нощи. Азъ теже с девками своими буду ся постити, и потомъ пойду пред царя незвана, и учиню противъ заповеди его, и предам животъ свой на смерть».

І пайшоў Мардахэй і зрабіў, як сказала яму Эстэр.

 

Тогда от[ъ]иде Мардохей и учини вси речи, якоже повеле ему Есферъ.