1 летапісаў 5 разьдзел

 

 

А сыны Рувінавы, першака Ізраелявага, — бо ён пяршак: але, як ён збудзеніў пасьцелю айца свайго, пяршацтва яго аддадзена сыном Язэпавым, сына Ізряелявага, але каб ня лічыліся першароднымі;

 

Таксама сыны Рубэна, першароднага Ізраэля: бо ён быў яго першародным, але таму, што спаганіў ложак свайго бацькі, першародства яго было дадзена сынам Язэпа, сына Ізраэля, каб не лічыўся ён першародным,

Бо Юда быў найдужшы з братоў сваіх, і князь ізь яго, але пяршацтва Язэпу.

 

бо і Юда быў наймужнейшым між сваіх братоў ды з нашчадкаў яго нарадзіліся кіраўнікі, а першародства перанесена было на Язэпа.

Сыны Рувінавы, першака Ізраелявага: Ганох а Паллу, Гэцрон а Хармі.

 

Такім чынам, сыны Рубэна, першароднага Ізраэля: Гэнох і Паллю, Хэцрон і Хармі.

Сынове Ёелявы: Шэмая, сын ягоны; Ґоґ, сын ягоны; Шымей, сын ягоны;

 

Сыны Ёэля: сын яго Сямэя, сын яго Гог ды сын яго Сямэй,

Міха, сын ягоны; Рэая, сын ягоны; Ваал, сын ягоны;

 

сын яго Міха, сын яго Раая, сын яго Баал,

Беера, сын ягоны, каторага завёў у палон Філґаф-Пілнесэр, кароль Асырскі. Ён князь Рувінічаў.

 

сын яго Бээра, якога павёў у няволю Тыглатпаласар, цар асірыйцаў, і ён быў князем пакалення Рубэна.

І браты ягоныя па радзімах іхных, як лічылі радавод іхных пакаленьняў, былі: галоўны Егэль, адлі Захара.

 

А братамі яго па яго родах, калі падлічвалі іх у радаводах іх, — былі: галава Егіэль, далей — Захарыя;

А Бела, сын Азава, сына Шэмы Ёелёнка. Ён жыў ув Ароеру аж да Нева а Ваалмеону;

 

потым Бэла, сын Азаза, сына Самы, сына Ёэля, які пражываў у Араэры аж да Нэба і Баал-Мэона.

А на ўсход ён жыў аж да ўходу ў пустыню, ад ракі Еўфрату, бо стады іхныя былі чысьленыя ў зямлі Ґілеадзкай.

 

Таксама на ўсход пражываў ён аж да ўваходу ў пустыню, якая далей ідзе ад ракі Эўфрат, бо павялічыўся шмат лік іх статкаў у зямлі Галаад.

За дзён Саўлы яны ваявалі з Гаґаранамі, каторыя палі ў рукі іхныя; а яны пачалі жыць у буданох іхных, па ўсім усходзе Ґілеаду.

 

А ў дні Саўла ваявалі яны супраць агарэяў і забілі іх; і абжыліся тады на іх месцы і ў іх палатках па ўсім усходнім баку Галаада.

Сынове Ґадовы жылі насупроці іх ў зямлі Вашанскай аж да Салехі:

 

А сыны Гада з іх мясцовасці абжыліся ў зямлі Басан аж па Сальху:

Ёель галоўны а Шафам наступны а Янай а Шафат — у Вашане.

 

Ёэль першы, і другі Сафам, далей Янай і Сафат у Басане;

І браты іхныя з дому айцоў іхных: Міхайла а Мешулам а Шэва а Ёрай а Якан а Зя а Евер, сямёх.

 

браты іх паводле іх родаў: Міхаэль, і Масала, і Сэба, і Ёры, і Якан, і Зіэ, і Гебэр — сямёра.

Гэта сынове Авігаіла, сына Гура, сына Яроага, сына Ґілеада, сына Міхайлы, сына Ешышая, сына Ягдо Вузянка.

 

А гэтыя былі сынамі Абігайля, сына Гура, сына Яроэ, сына Галаада, сына Міхаэля, сына Ясэсі, сына Ядо, сына Буза.

Агі, сын Аўдзеля Ґунянка, галоўны дому айцоў іхных.

 

Ахі, сын Абдзіэля, сына Гуні, кіраўнік іх родаў.

І яны жылі ў Ґілеадзе, у Вашане а ў местачках яго а па ўсіх перадмесьцях Шарона аж да выхадаў іхных.

 

І жылі яны ў Галаадзе, і ў Басане, і ў ваколіцах яго, і ва ўсіх ваколіцах Сарона, аж да межаў.

Усі яны пералічаны за дзён Ёфама, караля Юдэйскага, і за дзён Еровоама, караля Ізраельскага.

 

Усе яны былі падлічаны ў дні Ёатама, цара Юды, ды ў дні Ерабаама, цара Ізраэля.

Сыноў Рувінавых а Ґадовых а палавіцы плямені Манасавага, сыноў харобрых, мужоў, шчыт а меч носячых, лукам страляючых, навытыраных да вайны, сорак чатыры тысячы сямсот шасьцьдзясят, што йшлі да войска.

 

У сыноў Рубэна і Гада і паловы пакалення Манасы было людзей баявых, якія насілі шчыт і меч, і стралялі з лука, і былі навучаныя для бою, сорак чатыры тысячы семсот шэсцьдзесят, якія выходзяць на бітву;

І ваявалі яны з Гаґаранамі, зь Етуром а Нафішом а Нодавам.

 

ваявалі яны супраць агарэяў, і етурэяў, і нафісэяў ды надабэяў.

І дана была памога ім на іх, і Гаґаране былі даны ў рукі іхныя і ўсе, што ў іх, бо яны ў часе бітвы гукалі да Бога, і Ён даў ім упрасіць Сябе, бо спадзяваліся на Яго.

 

І мелі яны помач, і папаліся ў іх рукі агарэі ды ўсе, што былі з імі, бо прызвалі Бога ў баі і Ён выслухаў іх, бо верылі яны ў Яго.

І ўзялі яны ў палон статкі іхныя: вярблюдоў пяцьдзясят тысячаў, авец дзьвесьце пяцьдзясят тысячаў, аслоў дзьве тысячы і сто тысячаў душаў людзёў;

 

І забралі яны ўсё, што тыя мелі, вярблюдаў пяцьдзесят тысяч, і авечак — дзвесце пяцьдзесят тысяч, дзве тысячы аслоў дый сто тысяч людзей;

Бо шмат палі забітымі, бо ад Бога была вайна гэтая. І жылі яны на месцу іхным да перасяленьня.

 

дарэчы, многа параненых пала, бо гэта была вайна Госпада. І на іх месцы яны абжыліся і жылі аж да перасялення.

І сынове паў плямені Манасавага жылі ў гэтай зямлі, ад Вашану аж да Ваал-Гэрмону а Сэніру і аж да гары Гэрмону; і яны мнажыліся.

 

Таксама сыны паловы пакалення Манасы абжыліся ў гэтай зямлі, ад Басана аж да Баал-Гэрмона, і Сэніра, і гары Гэрмон; бо шматлікія яны былі.

І гэта галавы дому айцоў іхных: Ефер а Ішы а Елель а Азрэль а Ярэма а Годава а Ягдзель, мужы магутныя, харобрыя, славутыя, галавы дому айцоў сваіх.

 

І гэта былі кіраўнікі іх родаў: Эфэр, і Есі, і Эліэль, і Азрыэль, і Ярэмія, і Адовія, і Ядыэль: мужчыны баявыя, наймужнейшыя і слаўныя, кіраўнікі ў родах сваіх.

Але як яны ізрадзілі Бога айцоў сваіх і бязулілі за багамі людаў зямлі, каторых Бог выгубіў перад імі,

 

А адвярнуліся яны ад Бога бацькоў сваіх, і распуснічалі з багамі народаў зямлі, якіх Бог выгнаў перад імі.

Тады Бог Ізраеляў узбудзіў дух Пула, караля Асырскага, і дух Філгаф-Пільнесэра, караля Асырскага, і ён высяліў іх, Рувінічаў а Ґадзічаў а палавіцу плямені Манасавага, і прывёў іх да Галагу а Гавору а Гару, і на раку Ґазон, дагэтуль.

 

І тады Бог Ізраэля ўзбудзіў дух Пула, цара асірыйцаў, і дух Тыглатпаласара, цара Асура; і павёў у няволю Рубэнітаў, Гадытаў і палову пакалення Манасы і завёў іх у Гале, і ў Габор, і ў Ара на раку Газан, дзе прабываюць аж па сённяшні дзень.