Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
І ўвыйшоў ізноў у бажніцу. Там быў чалавек із сухой рукою.
І прыйшоў ізноў у школу; і быў там чалаве́к, які ме́ў сухую руку.
І назіралі за Ім, ці не ўздарове яго ў сыботу, каб абвінаваць Яго.
І сачылі за Ім, ці не аздаровіць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
Ён жа кажа сухарукаму: «Стань пасярэдзіне».
І ка́жа да сухарукага чалаве́ка: стань пасярэдзіне.
А ім кажа: «Ці праўна ў сыботу добра ці блага рабіць? Душу спасьці, ці загубіць?» Але яны маўчэлі.
І кажа да іх: Ці нале́жыць рабíць у суботу добрае, ці рабіць благое Жыцьцё ратава́ць, ці загубіць? Яны маўчалі.
І, глянуўшы на іх із гневам, зьнёмарасьціўшыся з калянасьці сэрцаў іхных, кажа таму чалавеку: «Выцягні руку сваю». Ён выцягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.
І, глянуўшы на іх з гне́вам, ту́жачы аб жо́рсткасьці сэрцаў іхніх, кажа таму чалаве́ку: працягнí руку тваю. Ён працягнуў, і зрабілася рука ягоная здаровая, як і другая.
Фарысэі, вышаўшы, без адвалокі зрабілі зь гіродыянамі нараду супроці Яго, каб загубіць Яго.
Фарысэі, выйшаўшы, зараз жа склікалі з Ірадзіянамі раду аб Ім, каб загубіць Яго.
А Ісус із вучанікамі сваімі адышоў над мора; і вялікая множасьць ішла за Ім із Ґалілеі а зь Юдэі
Але Ісус з вучнямі Сваімі адыйшоўся да мора, і за Ім пайшло множства народу з Галіле́і, Юдэі,
А зь Ерузаліму а з Ідумеі а зза Ёрдану. І з каля Тыру а Сыдону, пачуўшы, што Ён робе, вялікая множасьць прышла да Яго.
Ерузаліму, Ідумэі і з-за Іордану; дый з ваколіц Тыру й Сідону вялікай грамадой, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго.
І сказаў вучанікам Сваім, каб гатова была Яму лодка, з прычыны груду, каб ня сьціскалі Яго.
І сказаў ву́чням Сваім, каб для Яго быў прыгатава́ны чо́вен, з увагі на мно́жства народу, каб ня цíснуліся да Яго.
Бо шмат каго Ён уздаравіў, так што ціснуліся да Яго, хто меў хваробу, каб даткнуцца да Яго.
Бо многіх Ён аздаравíў, дык хворыя цíснуліся да Яго, каб дакрану́цца да Яго.
І нячыстыя духі, як бачылі Яго, падалі перад Ім і крычэлі, кажучы: «Ты — Сын Божы!»
І ду́хі нячы́стыя, ба́чучы Яго, па́далі перад Ім ды крычэлі, кажучы: Ты — Сын Божы!
Але Ён шмат перасьцерагаў іх, каб не выяўлялі Яго.
Але Ён крэпка пагразіў ім, каб не выяўля́лі Яго.
Потым узышоў на гару і пагукаў да Сябе, каго Сам хацеў; і прышлі да Яго.
І ўзыходзе на гару́ і кліча да Сябе́, каго Сам хаце́ў; і прыйшлі да Яго.
І прызначыў двананцацёх, каб маглі быць ізь Ім, і каб пасылаць іх на казань,
І выбраў з іх дванаццацех, каб з Ім былі, і каб пасылаць іх прапаве́дываць,
І каб яны мелі ўладу ўздараўляць ад хваробаў і выганяць нячысьцікаў:
ды каб ме́лі ўладу аздараўля́ць ад хво́расьцяў і выганяць дэманаў;
Сымона, дадаўшы яму імя Пётра,
і даў Сымону імя Пётр;
А Якава Зэведэявага а Яана, брата Якававага, дадаўшы ім мянушку Воанерґес, значыцца «Сыны громавы»,
і Якава Завядзе́явага і Іоана, брата Якава, ім даў іме́ньні Боанэрге́с, што значыць — сыны громавы,
Андрэя а Піліпа а Варфаломея а Мацьвея а Хаму а Якава Алфеевага а Хвадзея а Сымона Канояніна
і Андрэя, і Піліпа, і Баўтраме́я, і Мацьве́я, і Хаму́, і Якава Алфе́явага, і Фадзе́я, і Сымона Кананіта,
А Юду Іскарыёта, каторы й ізрадзіў Яго. І прыходзяць да дому.
ды Юду Іскарыёта, які й прадаў Яго.
І ўзноў зыходзіцца люд, ажно нельга было ім хлеба ізьесьці.
І прыходзяць у дом: і ізноў зыхо́дзіцца народ, так што ім немагчы́ма было і хле́ба пае́сьці.
І, пачуўшы, свае Ягоныя пайшлі няць Яго, бо дзейкалі, што Ён вонках сябе.
І, дачуўшыся, родныя Яго пайшлі ўзяць Яго, бо апавяда́лі, быццам Ён ня пры розуме.
А кніжнікі, што прышлі зь Ерузаліму, дзейкалі, што Ён мае веельзэвула, і што выганяе нячысьцікаў сілаю старшага нячысьцікаў.
А кніжнікі, што прыйшлі з Ерузаліму, гаварылі, што Ён ма́е ў Сабе́ вэльзэву́ла ды што выганяе дэманаў імем іхняга князя.
І прыгукаўшы іх, гутарыў ім прыпавесьцьмі: «Як можа шайтан выганяць шайтана?
І, клікнуўшы іх, гаварыў ім прыпо́весьцямі: як можа сатана́ сатану́ выганяць?
Калі гаспадарства падзеліцца само ў сабе, ня можа ўстоіць гаспадарства тое.
Калі царства разьдзе́ліцца само ў сабе́, ня можа ўстаяць царства тое;
І, калі дом падзеліцца сам у сабе, ня можа ўстоіць дом тый.
і калі дом разьдзе́ліцца сам у сабе́, ня можа ўстая́ць дом той;
І калі шайтан паўстаў на самога сябе й падзяліўся, ня можа ўстоіць, але канец яму.
і калі сатана́ падняўся на самога сябе́ ды разьдзяліўся, ня можа ўстая́ць, але кане́ц яму.
«Бо ніхто, увыйшоўшы ў дом дужасіла, ня можа расхапаць маемасьці ягонае; хіба ўперад зьвяжа дужасіла, і тады аграбе дом ягоны.
Ніхто, увайшоўшы ў дом дужо́га, ня можа абрабаваць дабра́ ягонага, пакуль ня зьвя́жа дужо́га, і тады абрабуе дом ягоны.
«Запраўды кажу вам: будуць дараваны сыном людзкім усі грахі а блявузґаньні, якімі б блявузґалі;
Запраўды кажу вам: будуць дарава́ны сыно́м чалаве́чым усе́ грахí і хулы́, якімі-б яны ні хулíлі;
Але хто будзе блявузґаць на Духа Сьвятога, ніколі ня будзе мець дараваньня, але ён у небясьпечнасьці вечнага засуджэньня».
але хто будзе хулíць Духа Сьвятога, таму ня будзе дарава́на ніколі, але падляга́е ве́чнаму асуджэньню.
Бо гукалі: «У Ім нячысты дух».
Бо казалі: у Ім нячысты дух.
І прыйшлі Маці Ягоная а браты Ягоныя і, стоячы вонках, паслалі да Яго пагукаць Яго.
І прыйшлі браты і маці Яго і, сто́ячы во́нках, паслалі да Яго клікаць Яго.
А навокал Яго сядзеў груд. І сказалі Яму: «Гля, а Маці Твая а браты Твае а сёстры Твае вонках, шукаюць Цябе».
І сядзе́ў каля Яго народ. І сказалі Яму: вось маці твая і браты тваі на падво́рку пытаюць Цябе́.
І, адказаўшы ім, сказаў: «Хто маці Мая або браты Мае?»
І сказаў ім, мовячы: хто маці Мая́ ці браты Мае́?
І глянуўшы на тых, што сядзелі навокал Яго, кажа: «Во маці Мая а браты Мае!
І, глянуўшы наўкола на сядзе́ўшых ля Яго, кажа: вось маці Мая́ і браты Мае́;
Бо хто будзе паўніць волю Божую, той Імне а брат а сястра а маці».
бо хто выпаўня́цімець волю Божую, той Мне́ і брат, і сястра, і маці.
