Лукаша 24 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад В. Гадлеўскага
Але назаўтрае па сыбоце, вельма рана нараніцы, пайшлі яны да гробу, нясучы пахі, што былі прыгатаваўшы;
А ўпершы дзень тыдня, вельмі рана, прыйшлі яны да гробу, нясучы пахнучыя рэчы, якія былі прыгатовілі.
І знайшлі камень адкочаны ад гробу,
І знайшлі камень адвалены ад гробу.
І, увыйшоўшы, не знайшлі цела Спадара Ісуса.
І ўвайшоўшы, не знайшлі цела Пана Езуса.
І сталася, як яны былі заклапаціўшыся з гэтага, што вось, два чалавекі сталі перад імі ў зьзяючым адзецьцю.
І сталася, калі яны былі ад гэтага стрывожаны ў душы, вось два чалавекі сталі каля іх у бліскучым адзеньні.
І як яны працяліся страхам і нахінулі віды свае да зямлі, сказалі ім: «Чаму шукаеце жывога памеж памерлых?
Калі-ж яны баяліся і пахілілі твар да зямлі, сказалі да іх: Што вы шукаеце жывучага паміж умерлымі?
Яго няма тут, але Ён ускрэс; успомніце, як Ён казаў вам, будучы яшчэ ў Ґалілеі, кажучы:
Няма яго тут, але ускрос. Успомніце, як вам гаварыў, калі яшчэ быў у Галілеі,
"Сын Людзкі мае быць выданы ў рукі грэшнікаў, і мае быць укрыжаваны, і трэйцяга дня мае ўскрэснуць"».
кажучы: «Што трэба, каб Сын чалавечы быў выданы ў рукі людзей грэшных, і быў укрыжаваны, і на трэці дзень уваскрэснуў».
І яны ўспомнелі словы Ягоныя;
І ўспомнілі словы ягоны.
І, зьвярнуўшыся ад гробу, асьветчылі праз усё гэта адзінанцацём а ўсім засталым.
А вярнуўшыся ад гробу, паведамілі аб гэтым усім тых адзінаццацёх і ўсіх іншых.
Былі ж Марыя Магдалена а Яана а Марыя Якавава а іншыя зь імі, што паведалі ўсе гэта апосталам.
Была-ж Марыя Магдалена, і Ёанна, і Марыя Якубава, і іншыя, што з імі былі, каторыя гаварылі аб гэтым апосталам.
І здаліся словы тыя ў вачох іхных неразумнымі, і не паверылі ім.
І здаліся ім гэтыя словы, як выдумкі, і не паверылі ім.
Але Пётра, устаўшы, пабег да гробу і, нахінуўшыся, бача, што палатно толькі там ляжыць, і пайшоў дамоў, дзівуючыся з таго, што сталася.
Пётр-жа, устаўшы, пабег да гробу, і нахіліўшыся, угледзеў адны зложаныя палотны. І адыйшоў, дзівячыся ў сабе з таго, што сталася.
І вось, таго самага дня двух ізь іх падарожжавалі да сяла, званага Эммаус, што шасьцьдзясят стадаў ад Ерузаліму;
І вось двух з іх ішлі таго самага дня ў мястэчка, якое было ў адлегласьці шасьцідзесяці стадыяў ад Ерузаліму, на імя Эмаус.
І мужавалі мяжсобку праз усі здарэньні.
І яны гаварылі паміж сабою аб усіх гэтых здарэньнях.
І сталася, як яны мужавалі а разважалі, што Ісус Сам, дабліжыўшыся, ішоў зь імі.
І сталася, калі яны гаварылі і давалі сабе пытаньні, і сам Езус, прыбліжыўшыся, ішоў з імі;
Але вочы іхныя былі дзяржаныя так, каб не пазналі Яго.
але вочы іх былі ўстрыманы, каб не пазналі яго.
Ён жа сказаў ім: «Што за гаворка ў вас, ідучы, і чаму вы смутныя?»
І сказаў да іх: Што гэта за гутаркі, якія вы вядзецё паміж сабою ідучы, і чаму вы сумныя?
І адзін, імям Клеопа, сказаў Яму: «Ты адзін із даведаньнікаў у Ерузаліме і ня ведаеш, што сталася ў ім гэтых дзён?»
І адказваючы адзін, катораму на імя Клеофа, сказаў яму: Ты адзіны падарожны ў Ерузаліме і ня ведаеш, што ў ім у гэтыя дні сталася?
А Ён сказаў ім: «Што?» І яны сказалі Яму: «Празь Ісуса Назарэцяніна, Каторы быў прарока, магучы ў вучынку і ў слове перад Богам і ўсім людам;
Ён сказаў ім: Што? А яны сказалі: Аб Езусе Назарэнскім, каторы быў прарокам магутным ў дзеле і слове перад Богам і ўсім народам;
І як найвышшыя сьвятары а нашы старцы выдалі Яго на засуджэньне на сьмерць, і ўкрыжавалі Яго.
і як яго выдалі архісьвятары і нашы старшыя на сьмяротную казьнь і ўкрыжавалі яго.
А мы спадзяваліся, што Ён меў адкупіць Ізраеля; але цяпер з усім гэтым сядні трэйці дзень, як гэта сталася.
А мы спадзяваліся, што ён меў адкупіць Ізраіля. А цяпер, да ўсяго гэтага, сягоньня трэці дзень, як гэтае сталася.
І некатрыя жанкі з памеж нас зумелі нас: будучы вельмі рана ў гробе,
Але і некаторыя жанчыны з нашых перапужалі нас, каторыя былі перад сьветам каля гробу,
І, не знайшоўшы цела Ягонага, прышлі, кажучы, што яны таксама відзелі відзень ангілаў, каторыя кажуць, што Ён жывы.
і не знайшоўшы цела ягонага, прыйшлі, кажучы, што яны бачылі так-жа зьяўленьне анёлаў, якія кажуць, што ён жыве,
І пайшлі некатрыя з нас да гробу, і знайшлі яго так, як жанкі казалі, але Яго ня бачылі».
і пайшлі некаторыя з нашых да гробу, і знайшлі так, як казалі жанчыны, але самога не знайшлі.
І сказаў ім: «О неразумныя і лентага сэрца, каб паверыць усяму, што казалі прарокі!
А ён сказаў ім: О безразумныя і лянівыя сэрцам, каб уверыць ва ўсё, што сказалі прарокі!
Ці не належыла Хрысту цярпець усяго гэтага і ўвыйсьці ў славу?»
Ці-ж ня трэба было Хрысту гэтага перацярпець і так увайсьці ў славу сваю?
І, пачуўшы ад Масея а ад усіх прарокаў, выкладаў ім у вусіх тых Пісьмах тое, што датыкалася Яго Самога.
І пачаўшы ад Майсея і ўсіх прарокаў, даваў ім выясьненьні ва ўсіх Пісаньнях, якія аб ім былі.
І дабліжыліся яны да сяла, да каторага йшлі, і Ён выглядаў, быццам хоча йсьці далей.
І прыбліжыліся да мястэчка, да каторага ішлі, а ён рабіў выгляд, што далей ідзе.
Але яны прынукалі Яго, кажучы: «Застанься з намі, бо дзень ужо сьхінуўся да вечара». І Ён увыйшоў, каб застацца зь імі.
І прымусілі яго, кажучы: Астанься з намі, бо вечарэе і ўжо дзень пахіліўшыся. І ўвайшоў з імі.
І сталася, як Ён узьляжаў зь імі: узяўшы хлеб, дабраславіў і, паламіўшы, даў яго ім.
І сталася, калі ён сядзеў з імі за сталом, узўя хлеб, і багаславіў, і ламаў, і падаваў ім.
І вочы іхныя адчыніліся, і яны пазналі Яго. Але Ён стаў нявідомы ім.
І адкрыліся вочы іх, і пазналі яго; але ён зьнік з вачэй іх.
І яны сказалі адзін аднаму: «Ці не гарэла ў нас сэрца нашае, як Ён казаў нам у дарозе, і як адкрываў Пісьмы нам?»
І гаварылі паміж сабою: Ці-ж не гарэла нашае сэрца ў нас, калі гаварыў у дарозе і адкрываў нам Пісаньні?
І, устаўшы тае самае гадзіны, зьвярнуліся да Ерузаліму, і знайшлі адзінанцацёх, што былі зьбершыся, і тых, што былі зь імі,
І ўстаўшы ў тую-ж часіну, вярнуліся ў Ерузалім, і знайшлі сабраўшыхся адзінаццацёх і тых, што былі з імі,
Каторыя казалі: «Спадар запраўды ўскрэс і зьявіўся Сымону».
кажучых: Што сапраўды Пан ускрос і зьявіўся Сымону.
І яны павядалі, што сталася ў дарозе, і як яны пазналі Яго ў ламеньню хлеба.
А яны расказвалі, што дзеялася ў дарозе, і як пазналі яго ў ламаньні хлеба.
І, як яны гукалі гэта, Ён Сам стаў сярод іх і кажа: «Супакой вам!»
Калі-ж яны гэтае гаварылі, стаў Езус пасярод іх і сказаў ім: Супакой вам! Гэта я, ня бойцеся!
Але яны, заклапаціўшыся а спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа.
А яны, стрывожаныя і перапалоханыя, думалі, што бачаць духа.
І сказаў Ён ім: «Чаго засмуціліся і чаму думкі паўстаюць у сэрцах вашых?
І сказаў ім: Чаго вы стрывожыліся і чаго думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?
Во рукі Мае і ногі Мае, што гэта Я Сам. Дакраніцеся да Мяне й бачча, бо дух ня мае цела й косьцяў, як бачыце ў Мяне».
Глядзеце на рукі мае і ногі, што гэта я сам; датыкайцеся і паглядзеце, бо дух ня мае цела і касьцей, як бачыце, што я маю.
І сказаўшы гэта, паказаў ім рукі й ногі Свае.
І сказаўшы гэтае, паказаў ім рукі і ногі.
Як жа яны яшчэ з радасьці ня верылі і былі зьдзіваваўшыся, Ён сказаў ім: «Маеце што тут есьці?».
Калі-ж яны яшчэ ня верылі і дзівіліся ад радасьці, сказаў: Маеце тут што есьці?
І далі яму часьць печанае рыбы й мядовае наўзы.
А яны падалі яму часьць печанай рыбы і пластар мёду.
І, узяўшы, еў перад імі.
І калі зьеў перад імі, узяўшы астаткі, аддаў ім.
І сказаў ім: «Гэта словы, што Я казаў вам, як яшчэ быў з вамі, што належа выпаўніцца ўсяму, напісанаму празь Мяне ў Законе Маееявым а ў прароках а ў псальмах».
І сказаў да іх: гэта ёсьць словы, каторыя я да вас гаварыў, калі яшчэ быў з вамі: што трэба каб выпаўнілася ўсё, што напісана аба мне ў законе Майсея і Прарокаў і ў Псальмах.
Тады адчыніў ім розум разумець Пісьмы.
Тады адкрыў ім змысл, каб разумелі Пісаньні.
І сказаў ім: «Гэтак напісана, і гэтак належыла Хрысту цярпець, і ўскрэснуць ізь мертвых на трэйці дзень,
І сказаў ім: што так напісана і так трэба было, каб Хрыстус цярпеў і на трэці дзень устаў з умерлых,
І быць абяшчанай у імя Ягонае каяце на дараваньне грахоў у вусіх народах, пачынаючы зь Ерузаліму.
і каб была апавяшчаная ў імя яго пакута і адпушчэньне грахоў па ўсіх народах, пачынаючы ад Ерузаліму.
Вы ж сьветкі гэтага.
Вы-ж сьведкі гэтага.
І вось, Я пашлю абятніцу Айца Свайго на вас, але вы заставайцеся ў месьце, пакуль не ахініцеся сілаю з вышы».
А я пасылаю на вас Абяцаньне Айца майго; вы-ж сядзеце ў горадзе, пакуль ня будзеце адзеты сілаю з вышыні.
І вывеў іх вонкі аж да Віфані, і, падняўшы рукі Свае, дабраславіў іх.
І вывеў іх з гораду ў Бэтанію, і падняўшы рукі свае, багаславіў іх.
І сталася, як дабраславіў іх, што адлучаўся ад іх і ўзносіўся на неба.
І сталася, калі багаславіў іх, адыйшоў ад іх і ўзнасіўся ў неба.
А яны, пакланіўшыся Яму, зьвярнуліся да Ерузаліму зь вялікай радасьцяй.
Яны-ж, пакланіўшыся, вярнуліся ў Ерузалім з вялікай радасьцяй.
І кажначасна былі ў сьвятыні, хвалячы а дабраславячы Бога.
І былі заўсёды ў сьвятыні, хвалячы і багаславячы Бога. Амэн.
