Лукаша 2 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад В. Гадлеўскага
І сталася тых дзён, што вышаў пастаноў ад цэсара Аўгуста зрабіць сьпісаньне ўсяго сьвету.
І сталася ў тыя дні, выйшаў загад ад цэзара Аўгуста, каб сьпісаць увесь сьвет.
Гэтае сьпісаньне было найперш за Квірына, намесьніка Сыры.
Гэты першы сьпіс быў зроблены начальнікам Сырыі Цырынам.
І ўсі пайшлі запісавацца, кажны да места свайго.
І ішлі ўсе, каб запісацца, кожны ў сваё места.
І Язэп таксама вышаў з Ґалілеі, зь места Назарэту, да Юдэі, да места Давідавага, званага Бэтлеем, бо ён быў з дому а роду Давідавага,
Пайшоў-жа і Язэп з Галілеі, з места Назарэту, у Юдэю, у места Давіда, якое завецца Бэтлеем, затым што быў з дому і роду Давіда,
Запісацца з Марыяю, заручанай яму, цяжарнай.
каб запісацца з Марыяй, пашлюбаванай з ім жонкай, якая была ўцяжку.
І сталася, як яны былі там, выпаўніліся дні радзіць.
Сталася-ж, калі яны там былі, выпаўніліся дні, каб радзіла.
І нарадзіла Сына свайго першака, і спавіла Яго, палажыла ў ясьлі, бо ня было ім месца ў начулішчу.
І нарадзіла сына свайго первароднага, і спавіла яго ў пялёнкі і палажыла яго ў жолабе, бо ня было ім месца ў заезьдзе.
І пастыры былі ў тэй самай краіне на полю, сьцерагучы стаду сваю ночы.
І былі ў тэй-жа ваколіцы пастухі, якія ня спалі, адбываючы начныя варты каля сваей стады.
І вось, Ангіл Спадароў стаў перад імі, і слава Спадарова зазьзяла навокал іх; і баяліся боязьняй вялікай.
І вось анёл Пана стаў каля іх і яснасьць Божая адусюль іх асьвяціла і агарнуў іх вялікі страх.
І Ангіл сказаў ім: «Ня бойцеся, бо вось, я прыношу вам дабравесьць вялікай радасьці, што будзе ўсім людзём;
І сказаў ім анёл: Ня бойцеся, бо вось абвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе для ўсяго народу,
Бо нарадзіўся вам сядні ў месьце Давідавым Спас, Каторы ё Хрыстос Спадар.
што вам сяньня ў месьце Давіда нарадзіўся Збаўца, каторы ёсьць Хрыстус Пан.
І гэта пазнака вам: вы знойдзеце дзецянётка, спавітае й лежачае ў ясьлях.
І гэты вам знак: Знойдзеце дзіця, спавітае ў пялёнкі і паложанае ў жолабе.
І якга было з Ангілам множасьць войска нябёснага, хвалячы Бога й кажучы:
І зараз зьявілася з анёлам мноства войска нябеснага, хвалячых Бога і кажучых:
«Слава Богу на вышах, а на зямлі супакой у людзёх добрае волі».
Слава на вышыні Богу, і на зямлі супакой людзям добрае волі.
І сталася, як ангілы адышлі ад іх да неба, пастыры сказалі адзін аднаму: «Пайдзіма аж да Бэтлеему й абачма, што прыгадзілася, што Спадар наказаў нам».
І сталася, калі анёлы адыйшлі ад іх да неба, пастухі гаварылі адзін да другога: Пойдзем аж у Бэтлеем і паглядзім таго слова, якое сталася, якое паказаў нам Пан.
І прышлі борзда, і знайшлі разам Марыю а Язэпа а дзецянётка, у ясьлях лежачае.
І прыйшлі сьпяшаючы, і знайшлі Марыю і Язэпа і дзіця паложанае ў жолабе.
А абачыўшы, наказавалі ўсюдых узглядам слова, сказанага ім празь дзецянё гэтае.
А ўбачыўшы, расказвалі аб слове, якое было ім сказана аб гэтым дзіцяці.
І ўсі, што чулі, дзіваваліся з таго, што мовілі ім пастыры.
І ўсе, што чулі, дзівіліся з таго, што да іх пастухі гаварылі.
Але Марыя заховавала ўсе гэта, разважаючы ў сэрцу сваім.
А Марыя перахоўвала ўсе гэтыя словы, разважаючы ў сэрцы сваім.
І зьвярнуліся пастыры, славячы а хвалячы Бога за ўсе, што чулі а бачылі, як было ім наказана.
І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё, што чулі і бачылі, як ім было сказана.
І, як выпаўнілася восьмі дзён да абразаньня дзецяняці, назвалі Яго Ісус, як назваў Ангіл перад зачацьцям Яго ў жываце.
І калі мінула восем дзён, каб было абрэзана дзіця, далі яму імя Езус, якое было названа анёлам перш, чым ён зачаўся ў лоне.
І, як мінулі дні ачышчэньня ейнага, подле права Масеявага, прынесьлі Яго да Ерузаліму, каб абрачы Спадару,
І калі выпаўніліся дні ачышчэньня яе паводле закону Майсея, занясьлі яго ў Ерузалім, каб ставіць яго Пану,
Як напісана ў праве Спадаровым, што кажнае дзецянё мужчынскае, дзетніцу рашчыняючае, Сьвятым Спадару будзе звацца;
як напісана ёсьць у законе Пана: Што «кожны первародны мужчынскага роду будзе названы сьвятым Пану» (Вых. 13:2),
І даць аброк, подле сказанага ў праве Спадаровым, пару туркоў альбо двое галубянят.
і каб даць ахвяру, паводле таго, што сказана ў законе Пана, пару туркоў або два галубкі.
І вось, быў чалавек у Ерузаліме, каторага імя Сымон. Ён жа муж справядлівы а набожны, што спадзяваўся пацехі Ізраелявае; і Дух Сьвяты быў на ім.
І вось быў у Ерузаліме чалавек, якому на імя Сымон, а чалавек гэты справядлівы і багабойны, чакаючы пацехі Ізраіля, і Дух сьвяты быў у ім.
І было яму аб’яўлена Духам Сьвятым, што ён не абача сьмерці, пакуль не пабача Хрыста Спадаровага.
І атрымаў ён аб’яву ад Духа сьвятога, што ня ўбачыць сьмерці, калі перш ня ўгледзіць Хрыстуса Панскага.
І прышоў ён Духам да сьвятыні. І як бацькі прынесьлі дзецянё Ісуса, каб учыніць над Ім подле звычаю права,
І прыйшоў у Духу ў сьвятыню. І калі ўносілі дзіця Езус бацькі ягоны, каб учыніць за яго паводле звычаю закону,
Тады прыняў ён Яго на ўлоньне свае, і дабраславіў Бога, і сказаў:
узяў і ён яго на рукі свае, і багаславіў Бога і сказаў:
«Цяпер адпушчаеш слугу Свайго, Спадару, подле слова Свайго, у супакою;
Цяпер адпускаеш слугу твайго, Пане, паводле слова твайго, у супакою,
Бо вочы мае бачылі спасеньне Твае,
бо вочы мае ўбачылі збаўленьне тваё,
Што Ты прыгатаваў перад відзеньням усіх людзёў,
якое прыгатовіў ты перад воблікам усіх народаў:
Сьвятло да аб’яўленьня народам і славу люду Твайго Ізраеля».
Сьвятло на асьвячэньне паганаў і славу народу твайго Ізраільскага.
І Язэп і маці дзіваваліся з таго, што было сказана празь Яго.
А бацька ягоны і матка дзівіліся з таго, што гаварылася аб ім.
І дабраславіў іх Сымон, і сказаў Марыі, маці Ягонай: «Вось, прызначана гэта на ўпад і на паўстаньне шмаг каго ў Ізраелю і на знак, катораму будуць перачыць,
І багаславіў іх Сымон і сказаў да Марыі, маткі ягонай: Вось гэты паложаны ёсьць на ўпадак і на паўстаньне многіх у Ізраілю, і на знак, якому працівіцца будуць;
Але меч пратнець таксама душу тваю, каб аб’яўлены былі падумкі шмат сэрцаў».
і праз тваю ўласную душу пройдзе меч, каб былі выяўлены думкі з многіх сэрцаў.
І там была Ганна Фануелішка, прарока з пакаленьня Ашэравага. Яна была старая, жыла ж із мужам сем год ад дзявоцтва свайго,
І была Ганна прарочыца, дачка Фануэля, з пакаленьня Асэра. Яна была пажылая ў днях сваіх, і жыла з сваім мужам сем гадоў ад свайго дзявоцтва,
Удава каля асьмідзясят чатырох год, каторая не адходзіла ад сьвятыні, але служыла постам а малітваю ночы і ўдзень.
а была яна ўдавою аж да восемдзесят чатырох гадоў. Яна не адыходзіла ад сьвятыні, постамі і малітвамі служачы і ўдзень і ўначы.
І гэтая, тае ж часіны прышоўшы, хваліла Спадара й мовіла празь Яго ўсім, што чакалі адкупленьня ў Ерузаліме.
І яна, у гэту самую гадзіну надыйшоўшы, славіла Пана і гаварыла аб ім усім, якія чакалі адкупленьня Ізраіля.
І, як яны зьдзеялі ўсе подле права Спадаровава, зьвярнуліся да Ґалілеі, да места свайго Назарэту.
І калі споўнілі ўсё паводле закону Пана, вярнуліся ў Галілею, у сваё места Назарэт.
І дзяцятка расло, і дужэла ў духу, поўнае мудрасьці; і ласка Божая была на Ім.
А дзіця расло і набірала сілы, поўнае мудрасьці, і ласка Божая была ў ім.
А бацькі Ягоныя што году хадзілі да Ерузаліму на сьвята Пасхі.
І хадзілі бацькі ягоны праз усе гады ў Ерузалім на ўрачысты дзень Пасхі.
І як Яму было двананцаць год, яны ўзышлі да Ерузаліму подле звычаю таго сьвята.
І калі яму было дванаццаць гадоў, яны прйшлі ў Ерузалім паводле звычаю сьвяточнага дня,
І як, скончыўшы тыя дні, зварачаліся, задлякалася дзяцё Ісус у Ерузаліме, а Язэп а маці Ягоная ня ведалі;
і скончыўшы дні, калі варочаліся, асталося дзіця Езус у Ерузаліме, і ня ведалі бацькі ягоны.
Але, думаючы, што Ён быў у грамадзе, ішлі дзень дарогі. І шукалі Яго памеж сваякоў а знаёмых.
А думаючы, што ён ёсьць у дружыне, увайшлі дзень дарогі і шукалі яго між сваякамі і знаёмымі.
І, не знайшоўшы Яго, зьвярнуліся да Ерузаліму, шукаючы Яго.
І не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерузалім, шукаючы яго.
І сталася, што за тры дні знайшлі Яго ў сьвятыні, памеж вучыцеляў седзячага, слухаючы іх і пытаючы ў іх.
І сталася, пасьля трох дзён знайшлі яго ў сьвятыні, як сядзеў пасярод вучоных, слухаючы іх і пытаючыся ў іх.
І ўсі, што слухалі Яго, зумяваліся з розуму а адказаў Ягоных.
Усе-ж, каторыя слухалі яго, дзівіліся з розуму і адказаў ягоных.
І, абачыўшы Яго, зьдзіваваліся; і маці Ягоная сказала Яму: «Дзяцё! чаму Ты зрабіў гэтак нам? Гля, айцец Твой а я із журбою шукалі Цябе».
І ўбачыўшы зьдзівіліся; і сказала да яго матка ягона: Сыне, нашто ты нам зрабіў гэтак? Вось айцец твой і я гаротныя шукалі цябе.
А Ён адказаў ім: «Што ж, што Мяне шукалі? хіба вы ня ведалі, што Я маю быць у справах Айца Свайго?»
І сказаў ім: Чаго-ж вы мяне шукалі? Ці вы ня ведалі, што трэба мне быць у тых справах, якія ёсьць Айца майго?
Але яны не зразумелі сказанага, што ім сказаў.
А яны не разумелі слова, якое сказаў ім.
І зыйшоў зь імі, і прышоў да Назарэту і быў ім падданы. Але маці Ягоная заховавала ўсі гэтыя словы ў сэрцу сваім.
І пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў ім падданы. А матка ягона ўсе гэтыя словы перахоўвала ў сэрцы сваім.
А Ісус павялічаўся мудрасьцяй а ростам а ласкаю ў Бога й людзёў.
А Езус рос у мудрасьці, і ў гадох, і ў ласцы ў Бога і ў людзей.
