Мацьвея 14 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

У тым часе тэтрах Гірад пачуў ведамкі празь Ісуса.
 
У той час Гірад тэтрарх пачуў погалас пра Ісуса.

І сказаў служцом сваім: «Гэта Яан Хрысьціцель; ён ускрэс ізь мертвых і затым магучыя ўчынкі дзеюцца Ім.
 
І сказаў слугам сваім: Гэты ёсьць Яан Хрысьціцель; Ён уваскрэшаны зь мёртвых, і таму сілы дзейнічаюць у Ім.

Бо Гірад няў Яана, зьвязаў яго й пасадзіў у вязьніцу за Гіродыяду, жонку Піліпаву, брата свайго;
 
Бо Гірад, схапіўшы Яана, зьвязаў яго і пасадзіў у вязьніцу за Гірадзіяду, жонку Пілíпавую, брата ягонага;

Бо Яан казаў яму: «Ня маеш права ты мець яе».
 
бо Яан казаў яму: нельга табе мець яе.

І хацеў забіць яго, але баяўся гурбы, бо мелі яго за прароку.
 
І хацеў забіць яго, але пабаяўся народу, бо яго мелі за прарока.

На ўгодкі радзінаў Гірадавых, дачка Гіродыяды скакала сярод іх і ўпадабаў яе Гірад.
 
У дзень сьвяткаваньня дня народзінаў, якое праводзіў Гірад, дачка Гірадзіяды скакала пасярод (сабраных) і дагадзіла Гіраду.

Затым ён пад прысягаю абяцаў ёй даць, чаго толькі яна папросе.
 
Пагэтаму ён пад прысягаю паабяцаў ёй даць, чаго б (яна) ні зажадала.

А яна, падвучаная маткаю сваёй, сказала: «Дай імне тут на талерцы галаву Яана Хрысьціцеля».
 
Яна ж, падвучаная маткаю сваёю, сказала: дай мне тут на місе галаву Яана Хрысьціцеля.

І засмуціўся кароль; але, дзеля прысягі і ўзьляжачых ізь ім, расказаў ёй даць.
 
І засмучоны быў гаспадар, але дзеля прысягаў і тых, што ўзьляжалі зь ім, загадаў даць.

І паслаў, і сьцялі галаву Яана ў вязьніцы,
 
І, паслаўшы, адсек галаву Яану ў вязьніцы.

І прынесьлі галаву ягоную на талерцы, і далі дзеўцы, а яна занесла яе маці сваёй.
 
І прынесена была галава ягоная ў місе і аддана дзяўчыне, а (яна) прынесла матцы сваёй.

Вучанікі ж ягоныя, прыступіўшы, ўзялі цела і пахавалі яго; і пайшлі, наказалі Ісусу.
 
І, прыйшоўшы, вучні ягоныя ўзялі цела (ягонае) і пахавалі яго; і, прыйшоўшы, паведамілі Ісусу.

Ісус, пачуўшы, адплыў стуль стругам адзін на пустыннае месца; а груды, пачуўшы праз гэта, пайшлі за Ім ізь мест пехатой.
 
І, пачуўшы, Ісус адплыў адтуль у чаўне адзін у пустэльнае мейсца. А людзі, пачуўшыя (пра гэтае), пайшлі ўсьлед за Ім зь местаў пешкі.

І, вышаўшы, Ісус абачыў чысьлены груд людзёў, і зжаліўся над імі, і ўздаравіў хворых іхных.
 
І, выйшаўшы, Ісус убачыў мноства людзей і пашкадаваў іх і аздаравіў хворых іхных.

А як настаў вечар, прыступіліся да Яго вучанікі Ягоныя, кажучы: «Пустыня тутака, дый час ужо позны, адпусьці груды, каб яны пайшлі да сёлаў і купілі сабе ежы».
 
Калі ж наступіў вечар, прыступіліся да Яго вучні Ягоныя, кажучы: пустэльная тут мясьціна, а час ужо позьні: адпусьці людзей, каб яны, пайшоўшы ў сёлы, купілі сабе ежу.

Але Ісус сказаў ім: «Ня надабе ім ісьці; вы дайце ім есьці».
 
А Ісус сказаў ім: ня трэба ім ісьці: вы дайце ім паесьці.

Яны ж кажуць Яму: «Мы ня маем нічога, апрача пяцёх букаткаў і дзьвюх рыбаў».
 
Яны ж кажуць Яму: тут няма нічога, акрамя пяці хлябоў і дзьвух рыбін.

Ён сказаў: «Прынясіце іх Імне сюды».
 
Ён жа сказаў: прынясеце іх Мне сюды.

і расказаў грудом сесьці на траву, і, узяўшы пяць букаткаў і дзьве рыбы, глянуў на неба, дабраславіў і, паламіўшы, даў букаткі вучанікам, а вучанікі — грудом.
 
І, загадаўшы людзям узьлегці на траву і ўзяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбіны, падняўшы вочы да неба, багаславіў і, паламаўшы, даў хлябы вучням, — а вучні — людзям.

І елі ўсі, і пад’елі; і набралі засталых кавалкаў двананцаць кашоў поўных.
 
І паелі ўсе і наеліся; і назьбіралі рэшты кавалкаў дванаццаць кашоў поўных.

А тых, што елі, было каля пяцёх тысячаў чалавекаў, апрача жанок а дзяцей.
 
А еўшых было каля пяці тысячаў мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

І зараз прысіліў Ісус вучанікаў сваіх увыйсьці ў струг і пераплысьці ўперад за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусьце груды.
 
І адразу прымусіў Ісус вучняў Сваіх увайсьці ў човен і адплысьці раней за Яго на той бок, пакуль (Ён) адпусьціць людзей.

І адпусьціўшы груды, Ён узышоў на гару памаліцца на адзіноце; і ўвечары заставаўся там адзін.
 
І адпусьціўшы людзей, Ён узыйшоў на гару памаліцца насамоце; і ўвечары заставаўся там Адзін.

А струг пасярод мора быў кіданы хвалямі, бо вецер быў праціўны.
 
А човен ужо быў пасярэдзіне мора і яго біла хвалямі, бо вецер быў супраціўны.

Чацьвертае варты ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па мору.
 
А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры.

І вучанікі, бачачы Яго йдучага па мору, спалохаліся й сказалі: «Гэта здань»; і із страху закрычэлі.
 
І вучні, угледзіўшы Яго, ідучы па моры, сумеліся, кажучы: гэта здань. І ад страху закрычалі.

Але Ісус якга загукаў да іх, кажучы: «Асьмельцеся; гэта Я, не палохайцеся».
 
Але Ісус адразу загаварыў зь імі, кажучы: падбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся.

І, адказуючы Яму, Пётра сказаў: «Спадару, калі гэта Ты, раскажы імне прайсьці да Цябе па вадзе».
 
Пётра ж адказаўшы сказаў Яму: Госпадзе! калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе.

Ён сказаў: «Ідзі». І, зышоўшы із струга, Пётра пайшоў па вадзе і падышоў да Ісуса;
 
Ён жа сказаў: прыйдзі. І, выйшаўшы з чаўна, Пётра пайшоў па вадзе, направіўшыся да Ісуса.

Але, бачачы вялікі вецер, спалохаўся і, пачаўшы тапіцца закрычэў, кажучы: «Спадару! ратуй мяне».
 
Але бачачы моцны вецер спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў, кажучы: Госпадзе! уратуй мяне!

Ісус якга выцягнуў руку, ухапіў яго й кажа яму: «Малаверны, чаму ты суміўся?»
 
Ісус адразу ж працягнуўшы Руку́, падтрымаў яго і кажа яму: малаверны! чаму ты засумняваўся?

І як увыйшлі яны ў струг, вецер сьціх.
 
І калі яны ўвайшлі ў човен, вецер заціх.

Былыя ў струзе падышлі, пакланіліся Яму й сказалі: «Запраўды Ты Сын Божы».
 
А быўшыя ў чаўне, падыйшоўшы, пакланіліся Яму і сказалі: запраўды Ты Сын Бога!

І, пераплыўшы, прыбылі да зямлі Ґенісарэцкае.
 
І пераправіўшыся, прыбылí ў зямлю Генісарэцкую.

І як людзі таго месца добра пазналі Яго, яны паслалі да ўсяе зямлі навокал, і прынесьлі да Яго ўсіх хворых,
 
І пазнаўшы Яго мужчыны той мясцовасьці паслалі ва ўсё навакольле тое і прыне́сьлі да Яго ўсіх хворых.

І прасілі Яго, каб толькі даткнуцца да кутаса адзецьця Ягонага; і тыя, што даткнуліся, былі сусім уздароўлены.
 
І прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю вопраткі Ягонай; і ўсе каторыя дакрануліся, былі аздароўлены.