Марка 10 разьдзел

 

 

І, выбраўшыся адтуль, прыйходзіць у межы Юдэі за Ярданам; ды зноў зыйшліся да яго грамады, і ён сваім звычаем навучаў іх.

 

I выйшаўшы адтуль, прыходзіць у ваколіцы Юдэйскія за Йарданам; і зноў грамады народу зыйшліся да Яго, і зноў звычаем сваім Ён навучаў іх.

І фарызэі прыступіўшы пыталіся яго, спакушаючы: Ці можна мужу кінуць жонку?

 

I прыступілі фарысеі, і здрадліва пыталіся ў Яго: — ці можна пакідаць жану сваю.

Ён-жа ў адказ гавора: Што вам загадаў Майзей?

 

Ён-жа ў адказ ім сказаў: — што запавядаў вам Майсей?

Яны кажуць: Майзей дазволіў напісаць разводны ліст ды пакінуць.

 

Яны сказалі: — Майсей дазволіў пісаць разводны ліст і разлучацца.

Езус на гэта адказвае: Дзеля закамянеласьці сэрца вашага напісаў ён вам гэты дазвол;

 

Ісус сказаў ім у адказ: — дзеля жорсткасьці сэрца вашага напісаў ён вам гэты запавет.

адыж на пачатку тварэння Бог стварыў іх мужчынай і жанчынай (Быць. 1:21).

 

Але на пачатку тварэньня Бог стварыў іх мужам і жаной.

“Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і матку ды прыгорнецца да жонкі свае;

 

Дзеля таго, пакіне чалавек айца свайго і маці.

і будуць двое ў адным целе; і так ужэ ня два, але адно цела” (Быць. 2:24).

 

Ды прыстане да жаны свае, і стануцца двое ў адно цела; дык іх ужо ня два, але адно цела.

Дык што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае.

 

От-жа, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае.

А дома зноў спыталіся ў яго вучні ягоны аб гэтым-жа.

 

А дома вучні Ягоныя зноў спыталіся ў Яго пра тое самае.

І сказаў ім: Хто-б кінуў жонку сваю і ўзяў другую, дапускаецца чужалоства адносна яе.

 

І Ён сказаў ім: — хто пакіне жану сваю і ажэніцца з іншай, той творыць блудадзейньне з ёю.

І калі-б жонка пакінула свайго мужа ды выйшла за другога, чужаложыць.

 

I калі жана пакіне мужа свайго ды выйдзе за другога, — блудадзейнічае.

І прыносілі да яго дзяцей, каб дакрануўся да іх, а вучні сварыліся на тых, што прыносілі.

 

I прыносілі да Яго дзяцей, каб дакранаўся да іх; вучні-ж пярэчылі тым, хто прыносіў.

Убачыўшы гэта Езус, сярдаваў і сказаў ім: Дайце дзеткам прыйсьці ка мне, не забараняйце ім, гэткіх бо ёсьць валадарства Божае.

 

Убачыўшы тое, Ісус угнявіўся і сказаў ім: — пусьцеце дзяцей прыйходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Уладарства Божае.

Сапраўды кажу вам: Хтоб ня прыняў Божага валадарства, як дзіця, ня ўвойдзе ў яго.

 

Папраўдзе кажу вам: хто ня прыйме Ўладарства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.

І абыймаючы іх ды ўскладаючы на іх рукі, багаславіў іх.

 

I абняўшы іх, усклаў на іх рукі і дабраславіў іх.

А калі выйшаў у дарогу, нехта прыбегшы ды ўпаўшы перад ім на калені, пытаўся ў яго, Вучыцелю добры, што мне рабіць, каб здабыць жыцьцё вечнае?

 

Калі выходзіў Ён у дарогу, чалавек некі, падбегшы, упаў прад Ім на калені і пытаўся ў Яго: — Вучыцель добры, што мне рабіць, каб насьлядаваць жыцьцё вечнае?

Езус-жа сказаў яму: Што ты завеш мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

 

Ісус сказаў яму: — чаму ты завеш Мяне добрым? ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

Ведаеш прыказанні: Ня чужалож, не забівай, не крадзі, ня сьветч фальшыва, ня крыўдзь, паважай бацьку твайго і матку (Выйсь. 20:12−17).

 

Ведаеш запаветы: не блудадзейнічай, не забівай, ня крадзі, ня сьветчы фальшыва, ня крыўдзі, наважай айца твайго і маці.

А той у адказ гавора яму: Вучыцелю, гэтага ўсяго пільнаваўся я змалку.

 

Той-жа ў адказ сказаў Яму: — Вучыцель, усяго гэтага я трымаўся з дзяцінства.

Езус-жа, паглядзеўшы на яго, ўпадабаў яго й сказаў яму: Аднаго табе не стае: ідзі, распрадай усё, што маеш ды раздай убогім, а мецімеш скарб у небе, і прыхгодзь, ідзі за мною.

 

Ісус, узглянуўшы на яго, упадабаў яго і сказаў яму: — аднаго табе нестае: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе; і прыходь ды йдзі сьледам за Мною, узяўшы крыж.

Той-жа захныпіўся на гэтае слова й адышоў засмучаны, бо меў вялікія маемасьці.

 

Той-жа засмуціўся ад гэтага слова, і адыйшоў з жалем, бо меў вялікую маемасьць.

І глянуўшы навокал, Езус кажа сваім вучням: Як цяжка будзе тым, што маюць грошы, увайсьці ў валадарства Божае!

 

Ісус-жа, глянуўшы навокал, кажа вучням Сваім: — як цяжка маючым багацьце ўвайсьці у Ўладарства Божае!

Вучні вельмі здзівіліся з гэтых слоў. Але Езус ізноў у адказ гавора ім: Як цяжка тым, дзеткі, што маюць надзею ў грашах, увайсьці ў валадарства Божае.

 

Вучні моцна зьдзівіліся з гэтых слоў; але Ісус зноў зьвярнуўся да іх, кажучы: — дзеці! як цяжка надзейным на багацьце ўвайсьці у Ўладарства Божае.

Лягчэй вярблюду прайсьці праз голчына вуха, чым багатаму ўвайсьці ў Божае валадарства.

 

Лягчэй вярблюду прайсьці праз ігольчына вушы, як багатаму ўвайсьці у Ўладарства Божае.

Яны шчэ болей дзівіліся. гаворачы між сабою: Дык хто-ж тады можа збавіцца?

 

Яны-ж яшчэ больш зьдзівіліся ды гаварылі між сабою: — хто-ж тады можа быць збавены?

А Езус, паўзіраўшыся на іх, кажа: Немагчыма ў людзей, але ня ў Бога, бо ў Бога ўсё магчыма.

 

Ісус, узглянуўшы на іх, прамовіў: — для людзей гэта немагчыма, але не для Бога, бо ўсё магчыма ў Бога.

І пачаў Пётр гаварыць яму: Вось мы пакінулі ўсё й пашлі за табою.

 

I пачаў Пётра гаварыць Яму: — вось мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою.

Езус адказвае на гэта: Сапраўды кажу вам: няма такога, хто-б пакінуў дом, або сёстры, або бацьку, або матку, ці дзеці, або поле дзеля мяне і дзеля эванэліі,

 

Ісус у адказ яму прамовіў: — папраўдзе кажу вам: няма нікога, хто пакінуў-бы дом, або братоў, ці сёстраў, ці айца, ці маці, ці жану, ці дзяцей, ці землі дзеля Мяне і Евангельля,

які-б не атрымаў устораз гэтулькі цяпер у гэтым часе, дамоў, і братоў, і сёстраў. і матак, і дзяцей, і палёў з прасьледамі, а ў будучым веку жыцьцё вечнае.

 

і не дастаў-бы цяпер, у гэты час уціску ў стакроць больш — і дамоў, і братоў, і сёстраў, і бацькоў, і матак, і дзяцей, і грунтаў, а ў веку прышлым — жыцьця вечнага.

А многа першых будуць апошнімі, й апошніх — першымі.

 

Бо шмат хто з першых стануцца апошнімі, і шмат хто з апошніх стануцца першымі.

І былі яны ў дарозе, ідучы ў Ерузалім. Езус ішоў перад імі, а яны зумяваліся ды, йдучы за ім, жахаліся. І, ўзяўшы зноў дванаццацёх, пачаў ім гаварыць, што з ім станецца.

 

Былі-ж яны ў дарозе да Ерусаліму; Ісус ішоў наперадзе, а яны, пранятыя страхам, ішлі сьледам за Ім. I ўзяўшы зноў дванаццацёх, пачаў ім гаварыць, што з Ім мае стацца.

Што вось увайходзім у Ерузалім і Сын чалавечы будзе выданы першасьвятаром. і асудзяць яго на сьмерць, ды выдадуць яго паганам;

 

— Вось мы ўваходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы выданы будзе архісьвятаром і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго паганам.

і будуць здзекавацца над ім, і плявацімуць на яго, й бічавацімуць, ды заб’юць яго, а на трэці дзень згробуўстане.

 

I назьдзекуюцца з Яго, і аплююць Яго, і будуць біць Яго, і заб'юць Яго, і на трэйці дзень уваскросьне.

Тады падыйходзяць к яму Якуб і Ян, сыны Зэбэдэевы, кажучы: Вучыцелю, мы хочам, каб ты зрабіў нам, чаго папросім.

 

Тады падыйшлі да Яго Якуб і Ян, сыны Завадэевы, і сказалі: — Вучыцель, мы хочам, каб Ты зрабіў для нас, чаго папросім.

Ён-жа гавора ім: А што-ж вы хочаце, каб я вам зрабіў?

 

Ён-жа сказау: — што хочаце, каб Я зрабіў вам?

Кажуць: Дай нам, каб сядзець ля цябе аднаму праваруч, а другому леваруч, у славе тваёй.

 

Яны-ж сказалі: — дазволь нам сесьці пры Табе, аднаму з правай руцэ, а другому па левай, у славе Тваёй.

Езус-жа адказвае ім: Ня ведаеце, чаго просіце. Ці вы зможаце піць кіліх, што я п’ю, або быць хрышчанымі хростам, якім я хрышчуся?

 

Але Ісус сказаў ім: — ня ведаеце, чаго просіце: ці можаце піць чару, якую Я п'ю, і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?

Яны гавораць яму: Можам. Езус-жа кажа ім: Кіліх, які п’ю, то вы піць будзеце, і хрос-там, якім я хрышчуся, будзеце хрышчаны;

 

Яны-ж кажуць Яму: — можам; Ісус-жа сказаў ім: — чару якую Я п'ю, вы піць будзеце, і хрышчэньне, якім Я хрышчуся, хрышчаны будзеце.

адыж сядзець праваруч, або леваруч, ня мне даваць вам, але каму прыгатавана.

 

Але даць сесьці па правай ці левай руцэ ў Мяне ня Мне даваць, але каму прызначана.

А пачуўшы дзесяцёх, пачалі сярдаваць на Якуба і Яна.

 

Іншыя дзесяць, пачуўшы гэтае, пачалі злавацца на Якуба і Яна.

Езус-жа, паклікаўшы іх, сказаў ім: Вы ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца валадарамі народаў, пануюць над імі, а іхнія князі маюць над імі ўладу.

 

Ісус-жа, падклікаўшы іх, сказаў ім: — вы ведаеце, што тыя, хто становяцца правіцелямі народаў, пануюць над імі, і вяльможы іхныя камандуюць імі.

А між вамі ня гэтак; але хто-б хацеў быць вялікшым, будзе вашым слугою;

 

Але між вамі ня гэтак: а хто хоча стацца большым між вамі, няхай будзе вам слугою.

і хто-б хацеў быць між вамі першым, будзе ўсім слугою.

 

I хто хоча стацца першым між вамі, няхай будзе слугою ўсім.

Бо і Сын чалавечы ня прыйшоў, каб яму служылі, але каб служыць і даць душу сваю на выкуп за многіх.

 

Бо і Сын Чалавечы не па тое прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю за выбаўленьне многіх.

І прыйшлі ў Ерыхон. А калі ён выйходзіў з Ерыхону і ягоныя вучні ды вялікая грамада, сядзеў пры дарозе жабруючы сьляпы Бартымей, сын Тымея.

 

I прыходзяць у Ерыхон; а калі Ён выйходзіў з Ерыхону з вучнямі Сваімі і з мноствам народу, пры дарозе сядзеў сьляпы Варцімей, сын Цімея, просячы падаяньня.

Ён, пачуўшы, што ёсьць Езус Назарэнскі, пачаў крычма казаць: Езусе, сыне Давіда, зжалься нада мною!

 

I пачуўшы, што ёсць Ісус Назаранін, пачаў усклікаць, вымаўляючы: — Ісусе, Сыне Давыдаў, зьмілуйся нада мною.

І многія сварыліся на яго, каб маўчаў. Але ён яшчэ болей крычаў: Сыне Давідавы, зжалься нада мною!

 

Многія прыгражалі яму, каб маўчаў, але ён яшчэ мацней галасіў: — Ісусе, Сыне Давыдаў, зьлітуйся нада мною.

І Езус, прыпыніўшыся, загадаў паклікаць яго. Пазвалі сьляпога, кажучы яму: Ня бойся, ўставай, кліча цябе.

 

Ісус, запыніўшыся, сказаў паклікаць яго; і паклікалі сьляпога, кажучы яму: — падбадзёрся, уставай, Ён кліча цябе.

Ён схапіўся, пакінуўшы сваю вопратку, прыйшоў к яму.

 

І ён схапіўся на ногі, скінуў з сябе верхнюю вопратку і прыйшоў да Ісуса.

І ў адказ яму сказаў Езус: Што хочаш, каб я зрабіў табе? А сьляпы гавора яму: Вучыцель, каб мне відзець.

 

Iсус, зьвярнуўшыся да яго, прамовіў: — што хочаш, каб зрабіў табе? сьляпы-ж сказаў Яму: — Вучыцелю! каб я мог бачыць.

Кажа яму Езус: вера твая цябе аздаравіла. І зараз жа відзеў ды пайшоў за ім дарогаю.

 

І сказаў яму Ісус: — ідзі! вера твая ацаліла цябе, і ўраз вярнуўся яму зрок яго, і ён пайшоў па дарозе за Ісусам.