1 Перад сьвятам жа Пасхі Ісус, ве́даючы, што прыйшла Яго гадзіна перайсьці з гэтага сьве́ту да Айца, палюбіўшы сваіх, што на сьве́це, да канца ўзьлюбіў іх
2 І ў час вячэры, калі дыявал улажыў ужо ў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта прадаць Яго,
3 Ісус, ве́даючы, што Аце́ц усё аддаў у рукі Яго, і што Ен ад Бога выйшаў і да Бога йдзе́,
4 устаў ад стала, скінуў з Сябе́ верхнюю вопратку і, узяўшы рушнік, падперазаўся.
5 Пасьля наліў вады ў умывальніцу і пачаў абмываць ногі вучням Сваім і выціраць рушніком, якім быў апаясаны.
6 І падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: Госпадзі! ці ж Табе́ абмываць мае́ ногі?
7 І адказаў Ісус і сказаў яму: што Я раблю, ты цяпе́р ня ве́даеш, але даве́даешся пасьля.
8 Пётр кажа Яму: ня ўмыеш ног маіх да ве́ку. Ісус адказаў яму: калі ня ўмыю цябе́, ня маеш часьці са Мною.
9 Сымон Пётр кажа Яму: Госпадзі, ня толькі ногі мае́, але і рукі І галаву.
10 Ісус кажа яму: абмытаму трэба толькі ногі абмыць, бо ўвесь чысты, і вы чыстыя але ня ўсе́.
11 Бо ведаў хто прадасьць Яго, дый затым і сказаў: ня усе́ вы чыстыя.
12 Калі ж абмыў ім ногі і апрануў Сваю вопратку, дык, супачыўшы ізноў, спытаўся: ці ве́даеце, што гэта Я зрабіў вам?
13 Вы называеце Мяне́ вучыцелем і Госпадам і справядліва кажаце, бо Я і ёсьць такі.
14 Дык вось, калі Я, Госпадь і вучыцель, абмыў вам ногі, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму,
15 бо Я даў вам прыклад, каб, як Я зрабіў вам, рабілі і вы.
16 Запраўды, запраўды кажу вам: слуга ня большы за гаспадара свайго, і паслане́ц, ня большы за таго, хто яго пасылае.
17 Калі гэтае ве́даеце, шчасьлівыя вы, калі гэтае рабіць будзеце.
18 Не аб усіх вас гавару Я ве́даю, каго выбраў. Але няхай станецца, што напісана: Той, хто е́сьць са Мною хле́б, падняў на Мяне́ пяту сваю (Пс. 40:10).
19 Цяпе́р кажу вам, ране́й чым гэта сталася, каб, як станецца, вы паве́рылі, што гэта Я.
20 Запраўды, запраўды кажу вам: хто прыймае таго, каго Я пашлю, Мяне́ прыймае, а хто Мяне прыймае, прыймае Паслаўшага Мяне́.
21 Сказаўшы гэтае, Ісус узварушыўся духам і засьве́дчыў і сказаў: запраўды, запраўды кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне́!
22 Тады вучні аглядаліся адзін на аднаго, ня ве́даючы, аб кім гаворыць.
23 Быў жа за сталом адзін з вучняў Яго на ўлоньні Ісуса, якога Ісус любіў.
24 Яму Сымон Пётр кіўнуў, каб папытаўся, хто гэта, аб кім гаворыць.
25 І той, прыпаўшы да грудзе́й Ісуса, кажа: Госпадзі! хто гэта?
26 І адказвае Ісус: той, каму Я падам абмачыўшы кусок хле́ба. І, абмачыўшы кусок, падаў Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.
27 І за куском увайшоў у яго шатан. І кажа яму Ісус: што робіш, рабі хутчэй.
28 Але ніхто з прысутных таго не зразуме́ў, дзеля чаго гэтае сказаў яму.
29 А як у Юды была скарбонка з грашыма, дык іншыя думалі, быццам Ісус кажа яму: купі, што трэба нам на сьвята, ці каб даў не́шта ўбогім.
30 Той жа, узяўшы кусок, зараз жа выйшаў; а была ноч.
31 А як выйшаў, кажа ісус: цяпе́р уславіўся Сын Чалаве́чы, і Бог уславіўся ў Ім.
32 Калі Бог уславіўся ў Ім, то Бог уславіць і Яго ў Сабе́, і ў хуткім часе ўславіць Яго.
33 Дзеці! яшчэ нядоўга Мне́ быць з вамі: будзеце шукаць Мяне́ і, як Я сказаў Іудеям: куды Я іду, вы ня можаце йсьці, так гавару цяпе́р і вам.
34 Даю вам новае прыказаньне: каб любілі адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любіце адзін аднаго.
35 Па гэтым пазнаюць усе́, што вы Маі вучні, калі будзеце ме́ць любоў адзін да аднаго.
36 Кажа Яму Сымон Пётр: Госпадзі, куды Ты йдзе́ш? Ісус адказаў яму: куды Я йду, ты ня можаш цяпе́р за Мною йсьці; пазьней жа пойдзеш за Мною.
37 Пётр сказаў Яму: Госпадзі! чаму я не магу ісьці за Табою цяпе́р? Я душу маю палажу за Цябе́.
38 Ісус адказаў яму: душу тваю за Мяне́ паложыш? запраўды, запраўды кажу табе: не прапяе́ пе́вень, як тройчы адрачэшся ад Мяне́.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Паводле Іоана Сьвятое Эвангельле, 13 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
Public Domain — народны здабытак.
Лукаш Дзекуць-Малей, Антон Луцкевіч. Выдання 1926−1928 гадоў.