1 Гэтае сказаў Я вам, каб ня былі спакушаны.
2 Выключаць вас із школаў; дый ідзе́ гадзіна, калі кожны, хто заб'е вас, будзе думаць, што гэтым служыць Богу.
3 І гэтак будуць рабіць вам, бо не пазналі ні Айца, ні Мяне́.
4 Але сказаў Я вам гэтае дзеля таго, каб вы, калі прыйдзе той час, прыпомнілі, што Я вам гаварыў аб гэтым; не гаварыў жа гэтага спачатку, бо быў з вамі.
5 Цяпе́р жа йду да Паслаўшага Мяне́, і ніхто з вас ня пытаецца ў Мяне́: куды йдзе́ш?
6 Але ад таго, што Я сказаў вам гэтае, сум напоўніў сэрца вашае.
7 Але Я праўду кажу вам: ляпе́й для вас, каб Я пайшоў; бо калі Я не пайду, Пацяшыцель ня прыйдзе да вас, калі ж пайду, пашлю Яго да вас,
8 і Ен, прыйшоўшы, карыцімець сьвет у грэху, праўдзе́ і судзе́;
9 у грэху, што ня ве́раць у Мяне́;
10 у праўдзе, што Я йду да Айца Майго і ўжо ня ўбачыце Мяне́;
11 у судзе́ ж, што князь сьве́ту гэтага засуджаны.
12 Яшчэ многа маю сказаць вам, але вы цяпе́р ня здолееце перане́сьці.
13 Калі ж прыйдзе Ен, Дух Праўды, то навучыць вас усякае праўды, бо не ад Сябе́ гаварыць будзе, але гаварыцімець, што пачуе, і абве́сьціць вам, што мае прыйсьці.
14 Той уславіць Мяне́, бо з Майго возьме і вам абве́сьціць.
15 Усё, што мае Аце́ц, ёсьць Маё; дык Я і сказаў, што ад Майго возьме і абве́сьціць вам.
16 Хутка ня будзеце бачыць Мяне́; дый ізноў хутка ўгле́дзіце Мяне́, што йду да Айца.
17 І гаварылі некаторыя з вучняў Яго паміж сабою: што гэта Ен гаворыць нам: „хутка ня будзеце бачыць Мяне́ і зноў хутка ўгле́дзіце Мяне́,“ дый „Я йду да Айца“?
18 І гаварылі: што гэта знача, што кажа Ен: хутка? Ня ве́даем, што гаворыць.
19 І пазнаў Ісус, што хочуць спытацца ў Яго, і сказаў ім: аб тым пытаецеся адзін у аднаго, што Я сказаў: хутка ня будзеце бачыць Мяне́ і зноў хутка ўгле́дзіце Мяне́?
20 Запраўды, запраўды кажу вам: вы заплачаце і загалосіце, а сьве́т уце́шыцца; вы сумныя будзеце, але сум ваш у радасьць зьме́ніцца.
21 Жанчына, калі родзіць, тужыць, што прыйшла яе́ гадзіна, але калі ўродзіць дзіця, дык ужо ня помніць аб горы ад радасьці, бо нарадзіўся чалаве́к на сьве́т.
22 Так і вы цяпе́р тужыце, але Я ўбачу вас ізноў, і ўзрадуецца сэрца вашае, і радасьці вашай ніхто не адбярэ ў вас.
23 І ў той дзе́нь ня будзеце пытацца ў Мяне́ ні аб чым. Запраўды, запраўды кажу вам, што, аб чым папросіце Айца ў імя Мае́, дасьць вам.
24 Да сяньня вы нічога не прасілі ў імя Мае́; прасіце і дастанеце, каб радасьць ваша была поўная.
25 Гэтае Я гаварыў вам прыповесьцямі; але надходзіць гадзіна, калі ўжо ня буду гаварыць прыповесьцямі, але проста абвяшчу вам аб Айцу.
26 У той дзе́нь будзеце прасіць у імя Мае́, і не кажу вам, што Я буду прасіць Айца за вас,
27 бо Сам Аце́ц любіць вас, бо вы палюбілі Мяне́ і паве́рылі, што Я зыйшоў ад Бога.
28 Я зыйшоў ад Айца і прыйшоў у сьве́т і зноў пакідаю сьве́т, ды йду да Айца.
29 Вучні Яго сказалі Яму: вось Ты цяпе́р проста гаворыш і прыповесьці ня кажаш ніводнае.
30 Цяпер бачым, што Ты ве́даеш ўсё, і ня маеш патрэбы, каб хто пытаўся ў Цябе́. Дзеля гэтага ве́рым, што Ты ад Бога зыйшоў.
31 Ісус адказаў ім: цяпе́р ве́рыце?
32 Вось надыходзіць гадзіна, дый ўжо прыйшла, калі вы рассе́ецеся кожын у свой бок і пакінеце Мяне́ аднаго. Але Я не адзін, бо Аце́ц са Мною.
33 Гэтае сказаў Я вам, каб мір ме́лі ў-ва Мне́. На сьве́це гора ме́ць будзеце, але спадзявайцеся: Я перамог сьве́т.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Паводле Іоана Сьвятое Эвангельле, 16 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
Public Domain — народны здабытак.
Лукаш Дзекуць-Малей, Антон Луцкевіч. Выдання 1926−1928 гадоў.