1 У пе́ршы ж дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць раніцай да магілы і бачыць, што камень ад магілы адвалены.
2 Дык бяжыць і прыходзіць да Сымона Пятра і другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: узялі Госпада з магілы, і ня ве́даем, дзе палажылі Яго.
3 І выйшаў Пётр і другі вучань і пайшлі к магіле.
4 Бе́глі ж абодва разам, і другі вучань баржджэй абагнаў Пятра і прыйшоў да магілы пе́ршы
5 і, нахіліўшыся, бачыць ляжучы палатніну, але не ўвайшоў.
6 і прыходзіць за ім Сымон Пётр і ўваходзіць у магілу ды бачыць ляжучы адну палатніну
7 і хустку, што была на галаве́ Яго, ды ня разам з палатнінай, але асобна скручаную на другім ме́йсцы.
8 Тады ўвайшоў і другі вучань, што ране́й прыйшоў да магілы, і ўбачыў і паве́рыў.
9 Бо яны яшчэ ня ве́далі напісанага, што Ен мусіць уваскрэснуць.
10 Дык вучні ізноў пайшлі да сябе́.
11 А Марыя стаяла ля магілы і плакала; і плачучы нагнулася да магілы.
12 І бачыць двух ангелаў у бе́лым адзе́ньні, се́дзячы адзін угаловах, другі ўнагах, дзе́ ляжала це́ла Ісуса.
13 І яны кажуць ёй: жанчына! чаго плачаш? Яна адказвае: забралі Госпада майго, і ня ве́даю, дзе́ палажылі Яго.
14 Сказаўшы гетае, аглянулася назад і ўбачыла, што стаіць Ісус, але не пазнала, што гэта Ісус.
15 І кажа ёй Ісус: жанчына! чаго ты плачаш? каго шукаеш? Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа яму: Госпадзі! калі ты вынес Яго, скажы мне́, дзе́ ты палажыў Яго, і я вазьму Яго.
16 ісус кажа ёй: Марыя! Яна, аглянуўшыся, кажа Яму: Раввуні! г. зн. вучыцель!
17 Ісус кажа ёй; не дакранайся да Мяне́, бо Я яшчэ ня Узыйшоў да Айца Майго, але ідзі да братоў Маіх ў скажы ім: узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, і Бога Майго і Бога вашага.
18 Марыя Магдаліна ідзе́ і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і што Ен гэта сказаў ёй.
19 І ўве́чары таго ж пе́ршага дня тыдня, калі дзьве́ры дому, дзе зьбіраліся вучні Яго, былі замкнёны ад страху перад Іудеямі, прыйшоў Ісус і стануў пасярэдзіне і сказаў ім мір вам!
20 І, сказаўшы гэтае, паказаў ім рукі і бок Свой. І ўзрадаваліся вучні, убачыўшы Госпада.
21 Ісус жа сказаў ім ізноў: мір вам: Як паслаў Мяне́ Аце́ц, так і Я пасылаю вас.
22 Сказаўшы гэтае, дыхнуў і кажа ім: прыйміце Духа Сьвятога.
23 Каму адпусьціце грахі, таму будуць адпушчаны; на кім пакінеце, на тым астануцца.
24 А Хама, адзін з дванаццацёх, званы Блізьнюк, ня быў тут з імі, калі прыходзіў Ісус.
25 Другія вучні сказалі Яму: мы бачылі Госпада. Але ён сказаў ім: калі ня ўбачу на руках Яго ранаў ад цьвякоў і не уткну пальца Майго ў раны ад цьвякоў, і не ўлажу рукі мае́й у бок Яго, не паве́ру.
26 І цераз восем дзён ізноў былі ў доме вучні Яго і Хама з імі. Прыходзе Ісус пры замкнёных дзьвярох, стануў пасярэдзіне і сказаў: мір вам!
27 Потым кажа да Хамы: дай сюды палец твой і паглядзі рукі Мае́; дай руку тваю і ўлажы ў бок Мой; і ня будзь няве́руючым, але ве́руючым.
28 Хама адказаў Яму і сказаў: Госпадзі мой і Божа мой!
29 Ісус кажа яму: ты, Хама, паверыў, бо бачыў Мяне; шчасьлівыя ня бачыўшыя і паверыўшыя
30 І многа зрабіў Ісус перад вучнямі Сваімі другіх цудаў, аб якіх не напісана ў гэтай кнізе;
31 а гэтае ж напісана, каб вы паве́рылі, што Ісус ёсьць. Хрыстос, Сын Божы, і, ве́руючы, ме́лі жыцьцё ў імя Яго.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Паводле Іоана Сьвятое Эвангельле, 20 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
Public Domain — народны здабытак.
Лукаш Дзекуць-Малей, Антон Луцкевіч. Выдання 1926−1928 гадоў.