Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Цяпінскага
І зноў увайшоў у сынагогу. І быў там чалавек, які меў сухую руку.
І вшол засе в згромаженье и былъ тамъ чоловекъ сухую маючи руку • [1]
І сачылі за Ім, ці не аздаровіць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
И нагледали Его, есьли в суботу уздоровіть его, бы Его объжаловали •
І Ён кажа сухарукаму чалавеку: «Стань на сярэдзіне!»
И мовилъ чоловеку сухую маючому руку, сътань впосредку •
І кажа ім: «Ці належыць у суботу рабіць добрае, ці рабіць благое? Душу выратаваць ці загубіць?» Але яны маўчалі.
И мовилъ имъ: годиться ль въ суботы добъре чинити, або лихо чинити, душу збавити, або зъгубити, лечъ оні молчали •
І, глянуўшы на іх з гневам, смуткуючы дзеля скамяненьня сэрца іхняга, кажа чалавеку гэтаму: «Выцягні руку тваю!» І ён выцягнуў, і зрабілася рука яго здаровая, як і другая.
И позъревши на нихъ зъ гневомъ, смутечісе озакамененью серцъ ихъ, мовілъ чоловеку: розъпостри руку твою, и розъпосьтеръ и утьверъдилася рука его здорова якъ другая •
Фарысэі ж, выйшаўшы, зрабілі адразу нараду з ірадыянамі супраць Яго, каб Яго загубіць.
И вышедъши фарисеи на тых местъ зъ иродияны раду (у)чинілі на Него якъ Его згубіті •
І Ісус разам з вучнямі Сваімі адыйшоў да мора, і вялікае мноства пайшло за Ім з Галілеі, і з Юдэі,
Лечъ Исусъ отышолъ зъ ученики Своими къ мору, а мъногая тижба от Галилеи за Нимъ шла, и от Юдеи •
і з Ерусаліму, і з Ідумеі, і з-за Ярдану, і з ваколіцаў Тыру і Сідону, вялікае мноства, пачуўшы, што Ён рабіў, прыйшло да Яго.
И от Ерусолима, и от Идумеи, и зъ оного берега Еръдана и от Тира и Сидона мънозство многое, услышавши што чинилъ, и пъришълі къ Нему • [2]
І сказаў вучням Сваім, каб быў падрыхтаваны для Яго човен дзеля натоўпу, каб ня ціснулі Яго.
И рекъ ученікомъ Своим, бы лодья была у Него тижбы деле, бы не стиснули Его •
Бо многіх Ён аздаравіў, таму пхаліся да Яго ўсе, што мелі немачы, каб дакрануцца да Яго.
Многіхъ бо узъдоровилъ, ижъ прыпадывали они, бы Его дотъкнулися, которие мели разы •
І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі, кажучы: «Ты — Сын Божы!»
А духі нечістые гды віделі Его, падали перед Нимъ, и верещали мовечи: ижъ Ты еси Сынъ Божий •
Але Ён строга забараняў ім, каб не выяўлялі Яго.
И мъного заказывалъ имъ, бы не явънымъ Его чинили •
І ўзыходзіць на гару, і кліча тых, якіх Сам хацеў, і прыйшлі да Яго.
И взышолъ на гору, и пъризъвалъ которихъ хотелъ Самъ, и пъришъли къ Нему • [3]
І вызначыў Дванаццаць, каб былі з Ім і каб пасылаць іх абвяшчаць,
И учінілъ дъванадъцать, бы были с Нимъ и бы посълалъ ихъ пъроповедати •
і каб мелі ўладу аздараўляць хваробы і выганяць дэманаў:
Имети владность уздоровъяти немоцы, и выгоняти бесы •
Сымона, і даў яму імя Пётар,
И нарекъ Симану имя Петръ • [4]
і Якуба Заўдыявага, і Яна, брата Якуба, і даў ім імя Боанэргес, што значыць “Сыны грому”,
И Якова Заведеова, и Иоана брата Яковова и нарекъ имъ имена, Волнергесъ, што ест сыны громовы •
і Андрэя, і Філіпа, і Барталамея, і Мацьвея, і Тамаша, і Якуба Алфеявага, і Тадэвуша, і Сымона Кананіта,
И Анъдрея, и Филипа, и Варфъломея, и Матьфея, и Фому, и Якова Альфеова, и Фаддея, и Симона Кананита •
і Юду Іскарыёта, які выдаў Яго.
И Юду Искариотского, который и выдалъ Его •
І прыходзяць у дом; і зноў зыходзіцца натоўп, так што не маглі яны нават хлеба паесьці.
И пришли в домъ • И собраласе засе тіжба ижъ (тежъ) не могълі оні ни хлеба ести •
І, пачуўшы [гэта], сваякі Ягоныя пайшлі ўзяць Яго, бо казалі, што Ён зьдзівачэў.
И услышавши, которие были (къровные) у Него, вышъли бы и нялі Его, мовили бо ижъ шаленъ ест •
А кніжнікі, што прыйшлі з Ерусаліму, гаварылі, што мае Бэльзэбула і што моцай князя дэманаў выганяе дэманаў.
А учоные которие з Ерусолима вышодшие, мовіли, ижъ вельзевула мае,и ижъ черезъ князя бесовъского выгонаеть бесы • [5]
І, паклікаўшы іх, гаварыў да іх [Ісус] у прыповесьцях: «Як можа шатан выганяць шатана?
И прізвавши ихъ, в подобенъствахъ мовилъ имъ, яко можеть сатана сатану выгонити?
І калі валадарства разьдзеліцца ў сабе, ня можа ўтрымацца валадарства тое.
И есьли королевъсътво на себе розделиться, не можеть стояти королевъство тое •
І калі дом разьдзеліцца ў сабе, ня можа ўтрымацца дом той.
И есьли домъ на себе розделиться, не можеть стоять домъ тотъ •
І калі шатан паўстаў на сябе самога і разьдзяліўся, ня можа ўтрымацца, але канец яму.
И если сатана повсталъ на себе самъ и розъделилъсе, не можеть стояти, але конецъ мает •
Ніхто, увайшоўшы ў дом асілка, ня можа захапіць маёмасьць ягоную, калі перш ня зьвяжа асілка, і тады абрабуе дом ягоны.
Нихто тежъ (не) можеть судье моцного вшодши в домъ его розъдрапежить, если не первей моцного свяжеть, и тогды домъ его роздрапежить •
Сапраўды кажу вам, што будуць адпушчаны сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б яны ні блюзьнілі,
Правъдиве мовълю вамъ, ижъ въсе отпуститьсе зъгрешенье сыномъ человечімъ, и блюзнерства, которімі колвекъ блюзнять • [6]
але хто будзе блюзьніць на Духа Сьвятога, ня будзе яму адпушчана ў вякі, але падлягае асуджэньню вечнаму».
А которий блюзнить противъ Духу Светому, не маеть отпущенья на векі, але віненъ ест вечного суду •
Бо яны гаварылі: «Мае духа нячыстага».
Же мовили духа нечистого маеть •
І прыходзяць браты Ягоныя і маці Ягоная, і, стоячы вонкі, паслалі да Яго клікаць Яго.
И пришли матка и братья Его, и на дворе стоячи, послали к Нему зовучи Его • [7]
І сядзеў кругом Яго натоўп, і сказалі Яму: «Вось, маці Твая і браты Твае вонкі, яны шукаюць Цябе».
А седела тижба окъругъ Его, и рекъли Ему: ото матъка Твоя и братья Твои и сесътры Твои, на дворе ищуть Тебе •
І, адказваючы ім, гаворыць: «Хто маці Мая і браты Мае?»
И отповедилъ имъ, мовечи: хто есьть матъка Моя, або братья Мои?
І, агледзеўшы наўкола тых, што каля Яго сядзелі, кажа: «Вось маці Мая і браты Мае!
И огледевъши около Себе седями, мовилъ: ото матка Моя и братья Мои •
Бо хто выконвае волю Божую, той Мне брат, і сястра, і маці».
Которий бо кольвекъ учиніть волю Божъю, то братъ Мой и сесътра Моя, и матка Ми есьть •
