Марка 13 разьдзел

 

 

І калі выходзіў Ён са сьвятыні, гаворыць Яму адзін з вучняў Ягоных: «Настаўнік, паглядзі, якія камяні ды якія пабудовы!»

 

I калі Ён выходзіў з храму, адзін з вучняў Яго кажа Яму: «Вучыцель! Глядзі якія камяніцы й якія будынкі».

А Ісус, адказваючы, сказаў яму: «Бачыш усе гэтыя вялізарныя пабудовы? Не застанецца камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны».

 

Ісус у адказ сказаў яму: «Ці бачыш гэтыя велічныя будынкі? Не застанецца тут каменя на камені, якія-б ня былі разбураны».

І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў Яго насамоце Пётар, і Якуб, і Ян, і Андрэй:

 

I калі Ён сядзеў на гары Аліўнай, насупраць храму, пыталіся ў Яго на самоце Пётра й Якуб і Ян і Андрэй:

«Скажы нам, калі гэта станецца, і які знак, калі ўсё гэта мае скончыцца?»

 

«Скажы нам, калі гэта будзе, і якая азнака таго, калі гэта ўсё павінна стацца»?

Ісус, адказваючы ім, пачаў гаварыць: «Глядзіце, каб вас хто не падмануў.

 

Ісус у адказ ім пачаў гаварыць: «Сьцеражэцеся, каб хто не спакусіў вас.

Бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я, і многіх падмануць.

 

Бо шматлікія прыйдуць пад імём Маім, і будуць гаварыць, што гэта Я, і многіх зьвядуць.

А калі пачуеце пра войны і чуткі ваенныя, не трывожцеся, бо ўсё гэта павінна стацца, але гэта яшчэ не канец.

 

Калі-ж пачуеце пра войны ці разгалосы пра войны, ня бойцеся, — належыць гэтаму быць, але гэта яшчэ не канец.

Бо паўстане народ на народ, і валадарства на валадарства, і будуць месцамі землятрусы, і будуць голад і замяшаньні. Гэта пачатак мукаў радзін.

 

Бо паўстане народ на народ і дзяржава на дзяржаву, і будуць землятрусы мясцамі й галадоўлі й закалоты, — гэта пачатак злыбедаў».

Глядзіце ж і вы самі, бо будуць вас выдаваць у сынэдрыёны і біць у сынагогах, і будзеце пастаўленыя перад ваяводамі і валадарамі дзеля Мяне на сьведчаньне ім.

 

«Высьцерагайцеся-ж вы самі, бо выдаваць будуць вас у судзілішчы, і будзеце бітыя ў сынагогах, ды пастаўлены будзеце прад правіцелямі і ўладарамі за Мяне, на сьветчаньне ім.

І ўсім народам павінна спачатку быць абвешчана Эвангельле.

 

І ўсім народам перад гэтым мае быць абвешчана Евангельле.

І калі павядуць вас, каб выдаць, не клапаціцеся наперад, што маеце гаварыць, і не абдумвайце, але што дадзена вам будзе ў гэты час, тое кажыце, бо ня вы будзеце гаварыць, але Дух Сьвяты.

 

Калі-ж павядуць вас, выдаючы, ня турбуйцеся загадзя, што вам гаварыць, і не разважайце, але, што вам будзе дадзена у той час, тое гаварэце, бо ня вы будзеце гаварыць, але Дух Сьвяты.

І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына; і дзеці паўстануць супраць бацькоў і будуць забіваць іх,

 

І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька дзіця, і паўстануць дзеці на бацькоў сваіх і забіваць іх будуць.

і будзеце вы ў нянавісьці ў-ва ўсіх дзеля імя Майго. Але хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.

 

І будуць ненавідзець вас усе за Імя Маё; хто-ж выцерпіць да канца, збавёны будзе.

А калі ўбачыце агіду спусташэньня, як сказана праз Данііла прарока, што стане там, дзе не павінна, — хто чытае, няхай разумее, — тады тыя, хто ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы,

 

Калі-ж пабачыце агіду спусташэньня, пра якую казаў прарок Даніель, паўсталую дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады, хто ў Юдэі, няхай бягуць у горы.

а хто на даху, няхай не зыходзіць у дом і не ўваходзіць узяць нешта з дому свайго,

 

А хто на страсе, няхай ня злазіць у дом, і не ўваходзіць узяць чаго-небудзь з дому свайго.

і хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць адзеньне сваё.

 

А хто на полі, няхай не варачаецца ўзяць вопратку сваю.

Але гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі, у тыя дні.

 

Гора цяжарным і карміцелькам немаўлят у тыя дні.

Дык маліцеся, каб не былі ўцёкі вашыя ў зіму.

 

Малецеся-ж, каб не давялося ўцякаць вам узімку.

Бо ў тыя дні будзе такі прыгнёт, якога не было ад пачатку стварэньня, якое стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.

 

Бо ў дні тыя будзе такая бяда, якой ня было ад пачатку стварэньня, якое стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.

І калі б Госпад не скараціў гэтых дзён, не выратавалася б ніводнае цела, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скараціў гэтыя дні.

 

Калі-б Госпад не скараціў дзён тых, не ўхавалася-б ніводнае цела, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скараціў дні тыя.

І тады, калі хто вам скажа: “Вось тут Хрыстос”, ці: “Вось, там”, — ня верце.

 

Тады, калі хто вам скажа: вось тут Хрыстос, — ці — вось там, — ня верце.

Бо паўстануць фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі, і будуць рабіць знакі і цуды, каб зьвесьці, калі магчыма, і выбраных.

 

Бо паўстануць ілжывыя Хрысты ды ілжывыя прарокі, ды пакажуць знаменьні й цуды, каб зьвясьці, калі змога, нават і выбраных.

Вы ж глядзіце: вось, Я вам усё наперад сказаў.

 

Вы-ж сьцеражэцеся; вось Я наперад сказаў вам усё».

Але ў тыя дні, пасьля прыгнёту таго, зацьмее сонца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго,

 

Але ў тыя дні, пасьля скрухі тэй, сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго.

і зоркі нябесныя падаць будуць, і сілы, што ў небе, захістаюцца.

 

I зоры будуць падаць зь неба, і сілы нябесныя зрушацца.

І тады ўгледзяць Сына Чалавечага, Які прыходзіць на аблоках з вялікай моцаю і славаю.

 

I тады ўбачаць Сына Чалавечага ідучага на хмарах, зь сілаю вялікаю й славаю.

І тады Ён пашле анёлаў Сваіх, і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба.

 

I тады пашле ангелаў Сваіх і зьбярэ выбраных Сваіх, ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба.

У дрэва фігавага навучыцеся прыповесьці: калі ўжо галінка ягоная робіцца мяккай і пускае лісты, разумееце, што блізка лета.

 

Ад смакоўніцы вазьмеце прыклад: калі галінкі яе мякчэюць, і распускаецца лісьце, ведайце, што набліжаецца лета.

Гэтак і вы, калі ўбачыце, што гэта адбываецца, разумейце, што блізка, у дзьвярах.

 

Гэтак і вы: калі ўбачыце, што ўсё гэта збываецца, ведайце, што блізка ўжо, пры дзьвярох.

Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, аж усё гэта станецца.

 

Запраўды, кажу вам: не праміне род гэты, калі ўсё гэта станецца.

Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.

 

Неба й зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.

А пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані анёлы, якія ў небе, ані Сын, а толькі Айцец.

 

Дня-ж таго, ані часу, ніхто ня ведае: ані анёлы ў небе, ані Сын, а толькі Айцец.

Глядзіце, ня сьпіце і маліцеся, бо ня ведаеце, калі прыйдзе пара.

 

Глядзеце-ж, чувайце й малецеся, бо ня ведаеце, калі настане час.

Як чалавек, які, выяжджаючы, пакінуў дом свой, і даў уладу слугам сваім, і кожнаму свой абавязак, і загадаў прыдзьверніку, каб чуваў.

 

Падобна, як чалавек, пакідаючы дом свой перад падарожжам, даверыў слугам сваім кажнаму ягоную работу й загадаў вартаўніку пры браме быць чуйным.

Дык чувайце, бо ня ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: вечарам, ці апоўначы, ці як певень засьпявае, ці раніцай,

 

Дык чувайце й вы, бо ня ведаеце, калі прыйдзе гаспадар дому, — ці ўвечары, ці апоўначы, ці пры сьпеве пеўняў, ці нараніцы.

каб, калі вернецца неспадзявана, не знайшоў вас, што сьпіцё.

 

Каб, прыйшоўшы нечакана, не застаў вас заспанымі.

А што вам кажу, усім кажу: "Чувайце!"»

 

А што кажу вам, — усім кажу: чувайце.