Ісаі 3 разьдзел
Кніга прарока Ісаі
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Вось Госпад, ГОСПАД Магуцьцяў, забярэ ў Ерусаліма і ў Юды моц і падпору, усю падпору хлеба і ўсю падпору вады,
Бо вось, Спадар, СПАДАР войскаў, адыйме ў Ерузаліму а Юдэі пасіленьне а падпору: усе пасіленьне хлебам і ўсе пасіленьне вадою,
волата і ваяра, судзьдзю і прарока, прадказальніка і старосту,
Дужасіла а ваеньніка, судзьдзю а прароку а варажбіта а старога,
пяцідзясятніка і магната, радніка і мудрага ў мастацтве, і здольнага ў загаворваньні.
Пяцьдзясятніка а пачэсьлівага а райцу а дасьціпнога майстру а ўмелага ў знахарстве.
І дам ім за князёў юнакоў, і хлапчукі будуць панаваць над імі.
І дам хлапцоў за князёў іхных, і сысуны радзіць будуць іх.
І ў народзе адзін будзе ўціскаць другога, і кожны — бліжняга свайго; юнак будзе зьневажаць старога, і нікчэмны — паважанага.
І люд будзе ўцісканы адзін адным, і кажны прыяцелям сваім; хлапец будзе гарэзьлівы да старога, і непаважаны будзе над пачэсьлівым;
Тады схопіць чалавек брата свайго ў доме бацькі свайго [і скажа:] «Ты маеш адзеньне, дык будзь кіраўніком нашым, і няхай будуць руіны гэтыя пад рукой тваёй».
Бо схопе людзіна ў доме айца свайго за адзецьце брата свайго: «Пайдзі, будзь нашым дзяржаўцам, і гэтае разбурэньне будзе пад рукою тваёю».
[А той] падымецца ў дзень той, кажучы: «Не магу перавязаць раны, і ў доме маім няма ані хлеба, ані адзеньня. Ня стаўце мяне кіраўніком народу».
Таго дня ён падыйме голас, кажучы: «Не хачу быць дзяржаўцам, бо ў доме маім няма ані хлеба, ані адзецьця; не рабіце мяне дзяржаўцам люду».
Бо спатыкаецца Ерусалім, і Юда падае, бо язык іхні і ўчынкі іхнія — супраць ГОСПАДА, яны бунтуюцца ў вачах славы Ягонай.
Бо спаткнуўся Ерузалім, і Юдэя пала; бо язык іхны і ўчынкі іхныя супроці СПАДАРА, немарасьціць вочы славы Ягонае.
Выраз аблічча іхняга сьведчыць супраць іх, як Садом выяўляюць яны грэх свой і не хаваюць [яго]. Гора душы іхняй, бо яны самі сабе рыхтуюць зло.
Выгляд віду іхнага сьветча супроці іх, і агалашаюць грэх свой, як Содома, не пярэчаць. Гора душы іхнай, бо яны самы адплацілі сабе ліхам.
Скажыце праведніку, што будзе добра яму, бо ён будзе спажываць плод учынкаў сваіх.
Скажыце справядліваму, што будзе добра яму, бо плады ўчынкаў сваіх будуць есьці.
А ліхотніку — гора, бо ён [атрымае] ліха, бо адплата яму будзе паводле [ўчынкаў] рук ягоных.
Гора нягодніку, блага, бо подле заслугі рук ягоных, будзе зроблена яму.
Народзе Мой, немаўля цябе крыўдзіць, а жанчыны над табой пануюць. Народзе Мой, правадыры твае ашукваюць цябе і шлях сьцежкі тваёй блытаюць.
Людзе мой! уцісканьнікі яго — дзеці, і жанкі радзяць яго. Людзе мой! правадыры твае мыляць цябе і кірунак сьцежак тваіх псуюць.
Падняўся ГОСПАД, каб праводзіць суд, і стаіць, каб судзіць народы.
СПАДАР устаў прававацца і стаіць, судзіць люды.
ГОСПАД ідзе на суд старшыняў народу Свайго і князёў ягоных: «Гэта вы спустошылі вінаграднікі, і зрабаванае ў беднага — у дамах вашых.
СПАДАР увыйдзе на суд із старцамі люду Свайго і з князьмі Сваімі, бо вы спасьцілі вінішча; прыдбаньне беднага — у дамох вашых.
Якім правам вы ўціскаеце народ Мой і засмучаеце абліччы ўбогіх? — кажа Госпад, ГОСПАД Магуцьцяў».
«Нашто вы мяжджуліце люд Мой і від ўбогіх мелеце?» — агалашае Спадар, СПАДАР войскаў.
І сказаў ГОСПАД: «За тое, што дочкі Сыёну заганарыліся і, выцягваючы, выцягваюць шыю, і міргаюць вачыма, крочаць дробнымі крокамі і зьвіняць бранзалетамі на нагах сваіх,
І сказаў СПАДАР: «А затым што загардзелі дачкі Сыёну, і ходзяць із выцягненаю шыяю, і міргаюць ачыма сваімі, і йдучы падскакуюць, і нагамі сваімі звоняць;
Госпад зробіць, што лысымі стануць галовы дачок Сыёну, і ГОСПАД аголіць сорам іхні.
То Спадар зробе шалудзівым цемя дачок Сыёну, і СПАДАР аголе сорам іхны».
У той дзень паскідае Госпад аздобу бранзалетаў, і зорачкі, і паўмесяцы,
Таго дня Спадар адкіне прыбор із ланцужкоў на вагах, зоркі а колцы, як месяц,
кольцы, нараменьнікі і вэлюмы,
Завушніцы а кралі а чыпкі, галаўныя завязкі а бружлеты а паясы а пуздрэлікі з пахамі а чароўныя прывескі,
дыядэмы і ланцужкі на нагах, і стужкі, і бутэлечкі з пахошчамі, і амулеты,
Жуковінкі а ўзносьніцы,
пярсьцёнкі і колцы для носу,
Вопраткі а пакрыцьці а хусткі а капшукі,
выкшталцоныя сукенкі і накідкі, шалі і торбачкі,
Прасьветныя тканіны а цянюсенькія палотны а каптуры а брыжавыя адзецьці;
і люстэркі, і ценькую бялізну, абвіцьці і лёгкія сукенкі.
І замест паху будзе смурод, і замест пояса — павароз, і замест заплеценых валасоў — лысіна, і замест шырокае сьвіткі — накінены мех, замест харашыні — плямы.
І станецца замест прыемных пахаў — смурод, замест поясу — вяроўка, замест учасаных валасоў — лысіна, замест багатай вопраткі — цесны мяшок, замест красы — ганьба.
Сьмяротныя твае падуць ад мяча, і дужасілы твае — на вайне.
Мужчыны твае пагінуць ад мяча, і рыцары твае — на вайне.
І будуць стагнаць а плакаць брамы яе, і яна будзе сядзець на зямлі спустошаная.
І загалосяць, і жалобай апрануцца брамы ейныя, і будзе яна спустошаная, і сядзе на зямлі.
