Эклезіяста 10 разьдзел
Кніга Эклезіяста, альбо Прапаведніка
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Мёртвыя мухі псуюць і нішчаць алеек у слоіку. Малая безразважнасць больш важыць за мудрасць і славу.
Сэрца мудрага [звяртаецца] у правы бок, а сэрца неразумнага — у левы.
Нават ідучы дарогаю, дурань, паколькі ён безразважны, кожнаму паказвае, што ен дурны.
Калі гнеў таго, хто мае ўладу, узгарыцца супраць цябе, не пакідай свайго месца, бо захаванне супакою спыніць найгоршыя грахі.
Ёсць ліха, якое ўбачыў я пад сонцам, гэта быццам бы аблуда, што паходзіць ад начальніка:
пастаўлены на высокае становішча неразумны, а багатыя сядзяць нізка.
Убачыў слугаў на конях, а князёў, якія ішлі пешшу, быццам слугі.
Хто капае дол, той упадзе ў яго, а таго, хто руйнуе мур, укусіць гадзюка.
Хто разбівае камяні, будзе скалечаны імі, а хто сячэ дровы, выставіць сябе праз іх на небяспеку.
Калі ступіцца сякера і ляза яе не навострыш, больш становіцца працы, але плёнам стараннасці будзе мудрасць.
Калі ўкусіць змяя, а замову занядбаюць, то шаптун не будзе мець аніякага плёну.
Словы ў вуснах мудрага — ласка, але вусны безразважнага пагубяць яго самога.
Пачатак слоў яго — глупства, а канец яго размовы — вялікая бязглуздзіца.
Неразумны шмат гаворыць: «Не ведае чалавек, што будзе потым, і, што па ім станецца, хто можа яму паказаць?»
Праца неразумных будзе абцяжарваць тых, хто не ведае, як ісці ў горад.
Бяда табе, зямля, калі твой цар — юнак і калі твае князі рана частаванне ядуць.
Шчасная зямля, у якой цар дастойны, ды ў якой князі банкет ядуць у свой час для сілкавання, а не для раскошы.
Праз лянівыя рукі правісне столь, і праз апушчаныя — працячэ дом.
Баль ладзяць дзеля забавы, а віно развесяляе жыццё, і грошы даюць усё.
У думцы сваёй не зневажай цара, і ў сховах спальні сваёй не праклінай багатага, бо нават птушкі нябесныя занясуць голас твой і хто мае крылы — абвесціць сказанае.
