2 царстваў 11 разьдзел
Другая кніга царстваў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
А сталася праз год, у той час, калі цары звычайна выходзяць на вайну, што Давід выправіў Ёаба і паслугачоў сваіх і з ім разам увесь Ізраэль, і яны разграмілі сыноў Амона і аблажылі Рабу; а Давід у той час застаўся ў Ерузаліме.
І было за год, у тым часе, як выходзяць каралі, што Давід паслаў Ёава а слугаў сваіх ізь ім а ўсіх Ізраелцаў, і яны зьнішчылі сыноў Амонавых, і абляглі Раўву; Давід жа заставаўся ў Ерузаліме.
І здарылася вечарам, што Давід падняўся з ложка свайго і праходжваўся на даху царскага дома. І ўбачыў ён з даху жанчыну, якая мылася; а яна была вельмі прыгожая.
Аднойчы адвячоркам, Давід, устаўшы з пасьцелі свае, праходжаваўся па страсе каралеўскага дому, і абачыў із страхі жонку, каторая мылася; а тая жонка была вельма пазорная.
Дык цар паслаў выведаць, што гэта за жанчына; і паведамілі яму, што гэта Бэтсэба, дачка Эліяма, жонка Урыі Хетэя.
І паслаў Давід, і распытаўся праз жонку. І сказалі: «Ці гэта не Батшэва Елямішка, жонка Уры Гэціча?»
І Давід, паслаўшы вестуноў, узяў яе; калі яна ўвайшла да яго, ён спаў з ёю, а яна, ачысціўшыся ад сваёй нячыстасці, вярнулася ў дом свой;
І паслаў Давід пасланцоў, і ўзяў яе, і яна прышла да яго, і ён ляжаў ізь ёю. І яна ачысьцілася ад нечысьці свае, і зьвярнулася да дому свайго.
калі ж яна пачала, паслала яна паведаміць цару і сказала: «Я пачала».
І зацяжарыла жонка гэна, і паслала, і наказала Давіду, і сказала: «Я цяжарная».
А Давід выправіў пасланца да Ёаба, кажучы: «Пашлі да мяне Урыю Хетэя». І паслаў Ёаб Урыю Хетэя да Давіда,
І паслаў Давід Ёаву: «Прышлі да мяне Уру Гэціча». І паслаў Ёаў Уру да Давіда.
і прыйшоў Урыя да Давіда. І Давід пытаўся пра становішча Ёаба і народа, і пра падзеі вайны,
І прышоў Ура да яго, і распытаў Давід, як маўся Ёаў, як маўся люд і як удавалася вайна.
і сказаў Давід Урыі: «Ідзі ў дом свой і памый свае ногі». І выйшаў Урыя з дома цара; і за ім панеслі стравы царскія.
І сказаў Давід Уры: «Зыйдзі двору й памый ногі свае». І вышаў Ура з дому каралеўскага, а за ім панесьлі й каралеўскую ежу.
А Урыя спаў перад брамаю дома царскага з іншымі паслугачамі гаспадара свайго і не пайшоў у дом свой.
Але Ура ляжаў ля ўходу каралеўскага дому з усімі слугамі спадара свайго, і ня зышоў да дому свайго.
І паведамілі Давіду, кажучы: «Урыя не пайшоў у дом свой». І спытаў Давід у Урыі: «Ці ж ты не прыйшоў з дарогі? Чаму ж не заходзіш у дом свой?»
І паведамілі Давіду, кажучы: «Ня зышоў Ура да дому свайго». І сказаў Давід Уры: «Ці не з дарогі прышоў ты: чаму ж ты ня зышоў да дому свайго?»
І Урыя сказаў Давіду: «Каўчэг, і Ізраэль, і Юда жывуць у палатках, і гаспадар мой Ёаб, і паслугачы гаспадара майго прабываюць у полі; а я маю пайсці ў дом свой, каб есці, і піць, і спаць з жонкай сваёю? Дзеля збаўлення твайго і дзеля збаўлення душы тваёй, — гэтага я не зраблю!»
І сказаў Ура Давіду: «Скрыня а Ізраель а Юда жывуць у буданох, і спадар мой Ёаў і слугі спадара майго разьлягліся ў полю, а я ўвыйшоў бы ў дом свой есьці а піць а ляжаць із маёю жонкаю! клянуся тваім жыцьцём а жыцьцём душы твае, я гэтага не зраблю».
Дык сказаў Давід Урыі: «Застанься тут таксама і сёння, і заўтра я адпушчу цябе». Застаўся Урыя ў Ерузаліме на той дзень і на другі.
І сказаў Давід Уры: «Будзь тут і на гэты вечар, а заўтра я адпушчу цябе». І быў Ура ў Ерузаліме гэты дзень і да заўтрага.
І паклікаў яго Давід, каб ён еў перад ім і піў, і напаіў яго. Выйшаўшы вечарам, ён спаў на пасцілцы сваёй між паслугачоў гаспадара свайго і ў дом свой не пайшоў.
І гукнуў яго Давід, і еў Ура перад ім, і піў, і ўпаіў яго. Але ўвечары пайшоў спаць на пасьцелю сваю із слугамі СПАДАРА, а да дому свайго не пайшоў.
Сталася раніцай, што напісаў Давід ліст да Ёаба, і паслаў яго праз Урыю,
Нараніцы Давід напісаў ліст Ёаву і паслаў Урам.
у лісце напісаўшы: «Пастаўце Урыю ў першым страі, дзе будзе найцяжэйшы бой, і адыдзіце ад яго, каб ён, паранены, загінуў».
І ён напісаў у лісьце, кажучы: «Прывядзіце Уру супроці цэнтру наймацнейшае бітвы і адступіцеся ад яго, і будзе забіты, і памрэць».
Дык, калі Ёаб асадзіў горад, ён паставіў Урыю ў месцы, аб якім ведаў, што ваявалі там наймужнейшыя ваяры.
І сталася, як Ёаў назіраў места, то пастанавіў ён Уру на такім месцу, праз каторае ведаў, што там харобрыя людзі.
І выйшлі з горада людзі, і ваявалі супраць Ёаба; і былі забітыя ў народзе паслугачы Давідавы, і памёр таксама Урыя Хетэй.
І вышлі людзі месцкія, і ваявалі зь Ёавам, пала колькіх зь люду, із слугаў Давідавых; і памер таксама й Ура Гэціч.
І паведаміў Ёаб праз вестуноў Давіду ўсе падзеі бою;
І паслаў Ёаў, і наказаў Давіду праз усе што да вайны.
і загадаў ён вестуну, кажучы: «Калі ты раскажаш цару пра ўсе падзеі бою
І расказаў пасланцу, кажучы: «Як скончыш гукаць каралю ўсе праз вайну,
і ўбачыш, што цар разгневаўся, і калі ён скажа табе: “Чаму вы так блізка пад горад падыходзілі, каб ваяваць? Ці вы не ведалі, што з муроў будуць кідаць у вас дзіды?
То будзе, калі загневаецца кароль і скажа табе: "Нашто вы дабліжыліся да места, каб ваяваць? Хіба вы ня ведалі, што ізь сьцяны будуць страляць на вас?
Хто забіў Абімэлеха, сына Ерабаала? Ці ж не жанчына, якая скінула на яго з мура камень млынавы, так што ён памёр у Тэбэце? Чаму вы падыходзілі пад мур?” Тады ты скажы: “Таксама паслугач твой Урыя Хетэй загінуў”».
Хто забіў Авімелеха Ерувешэфёнка? Ці ня жонка кінула на яго ізь сьцяны верхні жарнавы камень, і ён памер у Февецу? Чаму ж вы дабліжыліся да сьцяны?" тады ты скажы: "І слуга твой Ура Гэціч таксама памер"».
І пайшоў пасланец, і прыйшоў і расказаў Давіду ўсё, што яму загадаў Ёаб.
І пайшоў пасланец, і прышоў, і наказаў Давіду праз усе, дзеля чаго паслаў яго Ёаў.
І сказаў вястун Давіду: «Паколькі яны мелі перавагу над намі, ваяры іх выйшлі супраць нас на поле, але мы, здзейсніўшы напад, перамаглі іх і пераследавалі іх аж да брамы горада.
І сказаў пасланец Давіду: «Перамагалі нас тыя людзі, і вышлі да нас у поле, і мы гналі іх аж да ўходу ў браму;
І лучнікі пускалі ў паслугачоў тваіх стрэлы зверху з мура; і загінулі паслугачы цара, а таксама паслугач твой Урыя Хетэй загінуў».
Тады стралялі стралцы на слугаў тваіх ізь сьцяны, і памерлі із слугаў каралёвых, і таксама слуга твой Ура Гэціч памер».
І сказаў Давід вестуну: «Скажы гэта Ёабу: “Не перажывай дзеля гэтага выпадку; бо рознай бывае ваенная доля, і меч дасягае раз таго, другі раз іншага; будзь мужны ў вайне тваёй супраць горада, каб знішчыць яго. І ты падбадзёр яго”».
Тады сказаў Давід пасланцу: «Гэтак скажы Ёаву: "Хай ня будзе ліха ў ваччу тваім гэта, бо меч жарэць так і сяк; пасілі бітву сваю супроці места, і парухай яго". І асьмель яго».
А жонка Урыі пачула, што загінуў муж яе, Урыя, і плакала дзеля яго.
І пачула жонка Урынава, што памер Ура, муж ейны, і плакала па спадару сваім.
І па заканчэнні жалобы паслаў за ёй Давід, і ўвёў яе ў дом свой, і стала яна жонкай яго, і нарадзіла яму сына. І Госпаду не спадабалася тое, што зрабіў Давід.
Як скончыўся час плачу, Давід паслаў і ўзяў яе да дому свайго, і яна стала яго жонкаю, і нарадзіла яму сына. І была ліхая гэтая справа ў ваччу СПАДАРОВЫМ, каторую зрабіў Давід.