2 царстваў 22 разьдзел
Другая кніга царстваў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
І заспяваў Давід словы гэтае песні Госпаду ў дзень, калі вызваліў яго Госпад з рук усіх ворагаў яго і з рукі Саўла,
І гукаў Давід словы гэтае песьні СПАДАРУ таго дня, як СПАДАР вывальніў яго з рукі ўсіх непрыяцеляў ягоных і з рукі Саўлавае.
і ён казаў: «Госпад — скала мая, і крэпасць мая, і Збаўца мой;
І ён казаў: «СПАДАР — скала мая, і горад мой, і выбавіцель мой.
Божа мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой і рог збаўлення майго! Ты абарона мая і прыстанак мой. Збаўца мой, ад гвалту вызваліш Ты мяне.
СПАДАР — скала мая, я абаранюся Ім; шчыт мой, рог спасеньня майго, высокая вежа мая, уцёк мой; Спасе мой, ад усілства Ты выбавіў мяне!
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і ад ворагаў маіх уратаваны буду.
Хвалы годнага я пагукаю СПАДАРА, і ад непрыяцеляў сваіх вывальнюся.
Бо агарнулі мяне хвалі смерці, віры Бэліяла ўстрывожылі мяне;
Бо абнялі мяне хвалі сьмерці, і цур’і Веляла напалохалі мяне;
путы смерці ахапілі мяне, і смяротныя петлі душаць мяне.
Ланцугі шэолю акружылі мяне, і сеці сьмерці выперадзілі мяне.
У роспачы маёй клічу я Госпада і прызываю Бога майго; выслухаў Ён з храма Свайго голас мой, і вокліч мой дайшоў да вушэй Яго.
Але ў бядзе сваёй я пагукаў СПАДАРА, і да Бога свайго загукаў, і Ён пачуў з палацу Свайго голас мой, і галашэньне мае ў вушшу Ягоным.
І здрыганулася і затрымцела зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо запалаў Ён гневам.
Захісталася, затрэслася зямля, дрыганулі а захісталіся поды нябёс, бо ўгневаўся.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго; вуглі агністыя сыпаліся ад Яго.
Узьняўся дым ад гневу Ягонага, і з вуснаў Ягоных цяпло зьядаючае; вугальле загарэлася ад Яго.
І нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
Нахінуў Ён нябёсы й зышоў, і цемнь пад нагамі ў Яго.
І сеў на херубіна, і паляцеў, і ўзняўся на крылах ветру.
І ехаў на херуве, і ляцеў, і бачаны быў на крылах ветру.
І ахінуўся ў цемру, як заслону, цёмнымі водамі ды густымі хмарамі ахутаў Сябе.
І пастанавіў цемнь навокал Сябе, як будан, згусьціў воды булакоў нябёсных.
Перад бляскам позірку Яго загарэлася вуголле агністае.
Ад зьзяньня перад Ім жар угараўся.
Загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой.
Загрымеў зь нябёс СПАДАР, і Навышні даў Голас Свой;
Ён пусціў стрэлы Свае і рассыпаў іх, мноствам маланак напалохаў іх.
Пусьціў стрэлы, і расьцярушыў іх; маланку, і зрабіў замятню ў іх.
І адкрыліся глыбіні мора, і адчыніліся фундаменты сусвету ад ушчування Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
І паказаліся цур’і мора, агаліліся поды сьвету ад ганеньня СПАДАРА, ад тхненьня духа ноздраў Ягоных.
Даслаў Ён [руку] з вышыні і схапіў мяне, выцягнуў мяне з глыбокіх водаў.
Ён паслаў з вышы, і ўзяў мяне, і выцягнуў мяне зь вялікіх водаў;
Выратаваў Ён мяне ад ворага майго наймагутнейшага, ад тых, якія ненавідзяць мяне, якія дужэйшыя за мяне.
Выбавіў мяне ад майго дужога непрыяцеля, ад ненавідзячых мяне, бо былі дужшыя за мяне.
Яны нахлынулі на мяне ў дзень смутку майго, і Госпад стаў для мяне апораю.
Яны перанялі мяне ў дзень бяды мае, але СПАДАР быў апораю імне,
І вывеў Ён мяне на прастор: уратаваў Ён мяне, бо спадабаўся я Яму.
І вывеў на прастору мяне, уратаваў мяне; бо Ён прыяе імне.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і за чысціню рук маіх аддаў Ён мне,
Заплаціў імне СПАДАР подле справядлівасьці мае, подле чысьціні рук маіх зьвярнуў.
бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
Бо я глядзеў дарогаў СПАДАРОВЫХ і не адтыргнуўся нягодна ад Бога свайго;
Усе прысуды Яго перада мной, і ад загадаў Яго я не адступіў,
Бо ўсі суды Ягоныя перад імною, і ўставаў Ягоных я не адсуваў ад сябе.
і стаў я беззаганны з Ім, і высцерагаўся асабістай злачыннасці.
І быў бязганны перад Ім, сьцярогся бяспраўя свайго.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх перад вачамі Яго.
І адплаціў імне СПАДАР подле справядлівасьці мае, подле чысьціні мае ў ваччу Яго.
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
Зь міласэрным Ты абходзішся міласэрна, зь беззаганным — беззаганна,
і з абраным абраны будзеш, і з заганным падступны будзеш.
З чыстым — чыста, а з крутадухам Ты ходаешся.
І людзей бедных Ты ратуеш, а вочы ганарыстыя прыніжаеш.
І люд убогі Ты выбаўляеш, і ачыма сваімі паніжаеш пышак.
Бо Ты, Госпадзе, светач мой, і Бог мой прасвятляе цемру маю.
Ты, СПАДАРУ, сьветач мой; і СПАДАР асьвячае цемнь Маю.
З Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
Бо Табою я бягу на вятку; з Богам сваім пераскочу сьцяну.
Божа, бязгрэшны шлях Яго, слова Госпадава агнём выпрабавана, Ён — шчыт для ўсіх, хто на Яго спадзяецца.
БОГ! — беззаганная дарога Ягоная, слова СПАДАРОВА пералітаванае, шчыт Ён усім, што спадзяюцца на Яго.
Бо хто бог, апрача Госпада? І хто скала, апрача Бога нашага?
Бо хто БОГ, апрача СПАДАРА, і хто скала, апрача Бога нашага?
Бог, Які падперазаў мяне сілаю і зрабіў дарогу маю беззаганнай,
БОГ — Ён мацніня, сіла мая, Ён пракладае дасканальна дарогу маю;
зрабіўшы ногі мае такімі, як у аленя, і на вышыні падняўшы мяне;
Робе простымі ногі мае, як аленія, і на вышынях маіх ставе мяне;
навучыў рукі мае барацьбе, і рукі мае нацягваюць медны лук.
Вуча рукі мае вайны, і гбаю лук мядзяны рукамі сваімі.
Ты даў мне шчыт збаўлення Твайго, і тое, што Ты слухаеш мяне, узвялічвае мяне.
І Ты даў імне шчыт спасеньня Свайго, і кунежнасьць Твая ўзьвялічыла мяне.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не хістаюцца ногі мае.
Ты пашыраеш сігень мой пад імною, і ня хістаюцца шчыкалаткі мае.
Я пераследаваў ворагаў маіх, і таптаў іх, і не вяртаўся, пакуль не знішчаў іх.
Ганяюся за варагамі сваімі, і гублю іх, і не зварачаюся, пакуль ня зьнішчу іх;
Я нішчыў іх і знішчаў так, каб яны не маглі падняцца: гінулі яны пад нагамі маімі.
І гублю іх, і раню іх, і не ўстаюць, і валяцца пад ногі мае.
Ты падперазаў мяне сілай да бою, тых, хто паўстаў супраць мяне, падпарадкаваў мне.
Ты паперазуеш мяне сілаю на вайну, прычыняеш, каб праціўнікі мае ўгбаліся пад імною.
Ты прымушаў уцякаць ворагаў маіх, і я знішчаю ненавіснікаў маіх.
А варагоў маіх Ты даў імне патыліцы, ненавідзячых мяне я зьнішчу.
Крычалі яны, і не было нікога, хто б выратаваў іх, клікалі Госпада, і Ён не паслухаў іх.
Яны гукалі, але ня было ратаўніка; — да СПАДАРА, але Ён не адказаў ім.
Я расцярушыў іх, як пыл зямлі, як гразь вуліц таптаў я іх.
Я расьцер іх, як пыл земны, як балота вулічнае, сьцянюціў іх і расьцягнуў іх.
Ты выратаваў мяне ад бунтаў народа майго, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
Ты даў імне ўцячы ад прававаньняў люду з імною; Ты захаваў мяне, каб быць імне галавою народаў; люд, каторага я ня знаў, будзе служыць імне.
чужыя сыны ліслівяць перада мною, слухаюць мяне слухам вушэй сваіх.
Сынове чужаземцаў паддаліся імне, на галасы празь мяне яны слухмяныя імне.
Чужыя сыны адступаюць і дрыжаць ва ўмацаваннях сваіх.
Чужаземцы млеюць а дрыжаць у вагарожах сваіх.
Жыве Госпад, і дабраславёны будзь, скала мая, і будзь узвялічаны Бог, скала збаўлення майго.
Жыў СПАДАР і дабраславёная скала мая! І ўзьвялічаны Бог, скала спасеньня майго.
Бог, Які дае мне збаўленне і Які падпарадкоўвае народы мне.
БОГ, што даець імне памсьціцца, і зводзе люды пад мяне;
Ён вызваліў мяне ад ворагаў маіх і ўзнёс мяне над тымі, хто паўстае супраць мяне; ад чалавека гвалтоўнага Ты ўхаваў.
І выводзе мяне ад варагоў маіх! Над паўсталымі супроці мяне Ты ўздымаеш мяне; ад глабаньніка Ты выбавіў мяне.
Таму буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, і буду спяваць на славу імя Твайго:
За гэта я буду выхваляць Цябе, СПАДАРУ, меж народаў, і імені Твайму буду пяяць.
услаўляе Ён збаўленнем цара Свайго і аказвае міласэрнасць намашчэнцу Свайму Давіду і нашчадкам яго навекі».
Павялічае выбаўленьні караля Свайго й чыне міласэрдзе памазанцу Свайму Давіду а насеньню ягонаму на векі!»