2 царстваў 22 разьдзел
Другая кніга царстваў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі
І заспяваў Давід словы гэтае песні Госпаду ў дзень, калі вызваліў яго Госпад з рук усіх ворагаў яго і з рукі Саўла,
І засьпяваў Давід песьню Госпаду ў дзень, калі Гасподзь выбавіў яго ад рукі ўсіх ворагаў і ад рукі Саўла, і сказаў:
і ён казаў: «Госпад — скала мая, і крэпасць мая, і Збаўца мой;
Гасподзь — цьвярдыня мая і моц мая і збаўца мой.
Божа мой, скала мая, у якой хаваюся, шчыт мой і рог збаўлення майго! Ты абарона мая і прыстанак мой. Збаўца мой, ад гвалту вызваліш Ты мяне.
Бог мой — скала мая; на Яго я спадзяюся; шчыт мой, рог выратаваньня майго, агароджа мая і прытулак мой; Ратаўнік мой, ад бедаў Ты выбавіў мяне!
Паклічу я Госпада, вартага хвалы, і ад ворагаў маіх уратаваны буду.
Паклічу Госпада, Якому шчыра пакланяюся, і ад ворагаў маіх выратуюся.
Бо агарнулі мяне хвалі смерці, віры Бэліяла ўстрывожылі мяне;
Агарнулі мяне хвалі сьмерці, і патокі беззаконьня напалохалі мяне;
путы смерці ахапілі мяне, і смяротныя петлі душаць мяне.
ланцугі пекла аблеглі мяне, і сеткі сьмерці аблыталі мяне.
У роспачы маёй клічу я Госпада і прызываю Бога майго; выслухаў Ён з храма Свайго голас мой, і вокліч мой дайшоў да вушэй Яго.
Але вось у цеснаце маёй я паклікаў Госпада і Бога майго і заклікаў, і Ён пачуў з харомаў Сваіх голас мой, і енк мой дайшоў да слыху Яго.
І здрыганулася і затрымцела зямля, і падваліны нябесныя зварухнуліся і захісталіся, бо запалаў Ён гневам.
Затрэслася, закалыхалася зямля, задрыжалі і парушыліся асновы нябёсаў, бо разгневаўся на іх Гасподзь.
Узняўся дым з ноздраў Яго і агонь знішчальны з вуснаў Яго; вуглі агністыя сыпаліся ад Яго.
Падняўся дым ад гневу Яго і з вуснаў Яго агонь пажыральны; жарнае вугольле сыпалася ад Яго.
І нахіліў Ён нябёсы, і сышоў, і змрок пад нагамі Яго.
Нахіліў Ён нябёсы і сышоў; і морак пад нагамі ў Яго;
І сеў на херубіна, і паляцеў, і ўзняўся на крылах ветру.
і сеў на херувімаў, і паляцеў, і панёсься на крылах ветру;
І ахінуўся ў цемру, як заслону, цёмнымі водамі ды густымі хмарамі ахутаў Сябе.
і моракам пакрыў Сябе, як ценем, згусьціўшы воды хмар нябесных;
Перад бляскам позірку Яго загарэлася вуголле агністае.
ад бляску прад Ім разгаралася вугольле вогненнае.
Загрымеў на нябёсах Госпад, і Найвышэйшы даў пачуць голас Свой.
Загрымеў зь нябёсаў Гасподзь, і Ўсявышні даў голас Свой;
Ён пусціў стрэлы Свае і рассыпаў іх, мноствам маланак напалохаў іх.
пусьціў стрэлы і расьсеяў іх; бліснуў маланкаю і зьнішчыў іх.
І адкрыліся глыбіні мора, і адчыніліся фундаменты сусвету ад ушчування Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
І адчыніліся крыніцы мора, агаліліся асновы сусьветныя ад грознага голасу Госпада, ад подыху духу гневу Яго.
Даслаў Ён [руку] з вышыні і схапіў мяне, выцягнуў мяне з глыбокіх водаў.
Працягнуў Ён руку з вышыні і ўзяў мяне, і дастаў мяне з водаў многіх;
Выратаваў Ён мяне ад ворага майго наймагутнейшага, ад тых, якія ненавідзяць мяне, якія дужэйшыя за мяне.
выбавіў мяне ад ворага майго моцнага, ад ненавісьнікаў маіх, якія былі мацнейшыя за мяне.
Яны нахлынулі на мяне ў дзень смутку майго, і Госпад стаў для мяне апораю.
Яны паўсталі на мяне ў дзень бедства майго; але Гасподзь быў апораю мне
І вывеў Ён мяне на прастор: уратаваў Ён мяне, бо спадабаўся я Яму.
і вывеў мяне на прасторнае месца, выбавіў мяне, бо Ён дабраволіць мне.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй, і за чысціню рук маіх аддаў Ён мне,
Даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні рук маіх узнагародзіў мяне.
бо я пільнаваў шляхі Госпада і не адступаўся нягодна ад Бога майго.
Бо я захоўваў шляхі Госпада і ня быў грэшны прад Богам маім,
Усе прысуды Яго перада мной, і ад загадаў Яго я не адступіў,
бо ўсе запаведзі Яго перад мною, і ад пастановаў Яго я не адступаў,
і стаў я беззаганны з Ім, і высцерагаўся асабістай злачыннасці.
і быў беззаганны прад Ім, і пільнаваўся, каб не зграшыць мне.
І адплаціў мне Госпад паводле праўды маёй і паводле чысціні рук маіх перад вачамі Яго.
І даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні маёй прад вачыма Яго.
Са святым Ты святы будзеш, і з чалавекам беззаганным беззаганны будзеш,
З мілажальным Ты — мілажальны, з чалавекам шчырым — шчыры,
і з абраным абраны будзеш, і з заганным падступны будзеш.
з чыстым — чысты, а з хітрым — па хітрасьці ягонай.
І людзей бедных Ты ратуеш, а вочы ганарыстыя прыніжаеш.
Людзей прыгнечаных Ты ратуеш і позіркам Сваім прыніжаеш пыхлівых.
Бо Ты, Госпадзе, светач мой, і Бог мой прасвятляе цемру маю.
Ты, Госпадзе, сьвяцільня мая; Гасподзь прасьвятляе цемру маю.
З Табою я пайду ў наступ на варожыя войскі і з Богам маім пераскочу праз мур.
З Табою я разьбіваю войска; з Богам маім падымаюся на сьцяну.
Божа, бязгрэшны шлях Яго, слова Госпадава агнём выпрабавана, Ён — шчыт для ўсіх, хто на Яго спадзяецца.
Бог! — беззаганны шлях Ягоны, чыстае слова Госпада, шчыт Ён усім, хто спадзяецца на Яго.
Бо хто бог, апрача Госпада? І хто скала, апрача Бога нашага?
Бо хто Бог, акрамя Госпада, і хто абарона, акрамя Бога нашага?
Бог, Які падперазаў мяне сілаю і зрабіў дарогу маю беззаганнай,
Бог апаясвае мяне сілаю, пракладвае мне правільны шлях;
зрабіўшы ногі мае такімі, як у аленя, і на вышыні падняўшы мяне;
робіць ногі мае, як у аленя, і на вышынях ставіць мяне;
навучыў рукі мае барацьбе, і рукі мае нацягваюць медны лук.
вучыць рукі мае бітве і цягліцы мае напінае, як медны лук.
Ты даў мне шчыт збаўлення Твайго, і тое, што Ты слухаеш мяне, узвялічвае мяне.
Ты даеш мне шчыт выратаваньня Твайго, і міласьць Твая ўзьвялічвае мяне.
Ты пашырыў крокі мае пада мною, і не хістаюцца ногі мае.
Ты пашыраеш крок мой пад мною, і ня хістаюцца ногі мае.
Я пераследаваў ворагаў маіх, і таптаў іх, і не вяртаўся, пакуль не знішчаў іх.
Я ганяюся за ворагамі маімі і зьнішчаю іх, і не вяртаюся, пакуль ня зьнішчу іх;
Я нішчыў іх і знішчаў так, каб яны не маглі падняцца: гінулі яны пад нагамі маімі.
і зьнішчаю іх і б’ю іх, і не ўстаюць і падаюць пад ногі мае.
Ты падперазаў мяне сілай да бою, тых, хто паўстаў супраць мяне, падпарадкаваў мне.
Ты апярэзваеш мяне сілаю для вайны і кладзеш перад мною тых, што паўстаюць на мяне;
Ты прымушаў уцякаць ворагаў маіх, і я знішчаю ненавіснікаў маіх.
Ты абяртаеш да мяне тыл ворагаў маіх, і я зьнішчаю ненавісьнікаў маіх.
Крычалі яны, і не было нікога, хто б выратаваў іх, клікалі Госпада, і Ён не паслухаў іх.
Яны клічуць, але няма выратавальніка, — да Госпада, але Ён ня слухае іх.
Я расцярушыў іх, як пыл зямлі, як гразь вуліц таптаў я іх.
Я расьсейваю іх, як пыл зямны, у гразь вулічную мну іх і тапчу іх.
Ты выратаваў мяне ад бунтаў народа майго, паставіў мяне на чале плямёнаў. Народ, якога я не ведаў, служыць мне,
Ты ўратаваў мяне ад мяцяжу народу майго; Ты захаваў мяне, каб быць мне галавою над іншапляменцамі; народ, якога я ня ведаў, служыць мне.
чужыя сыны ліслівяць перада мною, слухаюць мяне слухам вушэй сваіх.
Іншапляменцы лісьлівяць перад мною; па чутках пра мяне падпарадкуюцца мне.
Чужыя сыны адступаюць і дрыжаць ва ўмацаваннях сваіх.
Іншапляменцы бляднеюць і дрыжаць ва ўмацаваньнях сваіх.
Жыве Госпад, і дабраславёны будзь, скала мая, і будзь узвялічаны Бог, скала збаўлення майго.
Жывы Гасподзь і дабраславёны абаронца мой! Хай будзе праслаўлены Бог, прытулак выратаваньня майго,
Бог, Які дае мне збаўленне і Які падпарадкоўвае народы мне.
Бог, Які помсьціць за мяне і ўпакорвае мне народы
Ён вызваліў мяне ад ворагаў маіх і ўзнёс мяне над тымі, хто паўстае супраць мяне; ад чалавека гвалтоўнага Ты ўхаваў.
і выбаўляе мяне ад ворагаў маіх! Над паўсталымі супроць мяне Ты ўзвысіў мяне; ад чалавека жорсткага Ты выбавіў мяне.
Таму буду славіць Цябе між народамі, Госпадзе, і буду спяваць на славу імя Твайго:
За тое я буду славіць Цябе, Госпадзе, сярод іншапляменцаў і буду сьпяваць імю Твайму,
услаўляе Ён збаўленнем цара Свайго і аказвае міласэрнасць намашчэнцу Свайму Давіду і нашчадкам яго навекі».
велікадушна ратуючы цара Свайго і творачы міласьць памазанцу Свайму Давіду і нашчадкам ягоным вечна!
