Да Рымлянаў 6 разьдзел

 

 

Дык што скажам? Ці будзем трываць у граху, каб памнажалася ласка? Ніякім чынам!

 

Што ж скажам? ці маем заставацца ў грэху, каб ласка павялічалася?

Бо калі мы памерлі для граху, дык як жа жыць у ім будзем?

 

Няхай ня станецца так. Мы памерлі што да грэху: як мы далей будзем жыць у ім?

Ці ж вы не ведаеце, што мы ўсе, ахрышчаныя ў Ісуса Хрыста, ахрышчаны ў смерць Яго?

 

Ці вы ня ведаеце, што хто хрысьціўся ў Хрыста Ісуса, у сьмерць Ягоную хрысьціўся?

Таму праз хрост мы разам з Ім пахаваны ў смерць, каб, як Хрыстос быў уваскрашоны з мёртвых славаю Айца, так і мы пачалі жыць абноўленым жыццём.

 

Дык мы пахаваныя зь Ім хрыстом у сьмерць, каб, як Хрыстос ускрэс ізь мертвых славаю Айца, так і нам хадзіць у вадноўленым жыцьцю.

Бо калі мы аб’яднаны з Ім падобнасцю Яго смерці, дык будзем аб’яднаны падобнасцю і ўваскрэсення.

 

Бо, калі мы задзіночыліся зь Ім падобнасьцяй сьмерці Ягонай, дык і ўскрысеньням будзем,

Ведаем гэта, што для знішчэння грэшнага цела даўнейшы наш чалавек быў разам з Ім укрыжаваны на тое, каб мы больш не служылі граху.

 

Ведаючы тое, што стары чалавек наш укрыжаваны зь Ім, каб памерцьвена было цела грэху, каб мы ня служылі далей грэху;

Хто бо памёр, апраўдаўся ад граху.

 

Бо памерлы аправены ад грэху.

Калі ж мы памерлі разам з Хрыстом, дык верым, што разам з Ім і жыць будзем,

 

Вось жа, калі мы памерлі з Хрыстом, мы верым што й жыць будзем ізь Ім,

ведаючы, што Хрыстос, уваскросшы з мёртвых, ужо не памірае, смерць над Ім не мае ўлады.

 

Ведаючы, што Хрыстос, ускрэсшы зь мертвых, болей не памірае; сьмерць ня мае над Ім улады.

Калі Ён памёр, дык памёр толькі раз для граху, а што жыве, то жыве для Бога.

 

Бо, што Ён памер, памер аднойчы грэху; але што жывець, жывець Богу.

Так і вы лічыце сябе памерлымі для граху, а жывымі для Бога ў Хрысце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Гэтак і вы ўважайце сябе за мертвых грэху, але за жывых Богу ў Хрысту Ісусу, Спадару нашым.

Дык хай жа грэх не валадарыць у вашым смяротным целе, каб вам слухацца яго ў пажадлівасцях.

 

Дык няхай ня радзе грэх у сьмяротным целе вашым, каб слухаць жадаў яго,

Не аддавайце граху члены вашы як зброю несправядлівасці, але аддавайце сябе Богу як тыя, што пасля смерці ажылі, ды члены вашы Богу як зброю справядлівасці.

 

Ані аддавайце чаланоў сваіх на снадзі несправядлівасьці да грэху, але самы сябе Богу аддавайце, як жывыя зь мертвых, і чаланы свае на снадзі справядлівасьці Богу.

Няхай грэх не пануе над вамі, бо вы не пад законам, але пад ласкаю.

 

Бо грэх ня мае мець улады над вамі, бо вы не пад Законам, але пад ласкаю.

Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад законам, але пад ласкай? Аніяк!

 

Што ж? будзем грашыць, бо мы не пад Законам, але пад ласкаю? Няхай ня станецца так.

Ці ж не ведаеце, што, каму аддаяце сябе паслугачом на паслухмянасць, становіцеся таго вы паслугачамі, каму паслухмяныя: ці граху на смерць, ці паслухмянасці на справядлівасць.

 

Ці вы ня ведаеце, што каму вы аддаіце сябе за слугаў да паслухменства, таму вы слугі, каго слухаеце, або слугі грэху да сьмерці, або паслухменства да справядлівасьці?

Дзякуй Богу, што вы, якія былі нявольнікамі граху, ад шчырага сэрца паслухаліся таго ладу навукі, у якую вы аддалі сябе.

 

Але дзякі Богу, быўшы ўперад слугамі грэху, ад сэрца паслухалі таго спосабу навукі, якога навучаны.

Вызваленыя ж ад граху, вы сталіся паслугачамі справядлівасці.

 

Вывальніўшыся ж ад грэху, вы сталі слугамі справядлівасьці. Гукаю палюдзку, дзеля слабасьці цела вашага.

Гавару, як прынята ў людзей, дзеля кволасці цела вашага. Як аддавалі вы члены вашы на службу нячыстасці і нягоднасці на беззаконне, так аддавайце цяпер члены вашы на службу справядлівасці на асвячэнне.

 

Бо, як вы аддавалі чаланы свае на службу нечысьці а бяспраўя да бяспраўя, так цяпер аддавайце чаланы свае на службу справядлівасьці да ўсьвячэньня.

Калі вы былі нявольнікамі граху, тады былі вы свабоднымі ад справядлівасці.

 

Бо, як вы былі слугамі грэху, вы былі вольныя ад справядлівасьці.

Які ж вы мелі плод тады з таго, чаго цяпер саромеецеся? Бо канец гэтага — смерць!

 

Дык што за плод мелі вы тады з тога, што цяпер сароміцеся? бо канец іх — сьмерць.

Цяпер жа, вызваленыя ад граху ды ўчыненыя паслугачамі Бога, маеце плод ваш на асвячэнне, а канец — жыццё вечнае!

 

Але цяпер, вывальніўшыся ад грэху і стаўшы слугамі Богу, вы маеце плод свой да сьвятасьці і канец — жыцьцё вечнае.

Бо плата за грэх — смерць, а дар Божы — жыццё вечнае ў Хрысце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Бо адплата за грэх — сьмерць, але ласка Божая — вечнае жыцьцё ў Хрысту Ісусу, Спадару нашым.