Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тады прыйшлі да Езуса фарысеі і кніжнікі з Ерузалема і сказалі:

 

«Чаму Твае вучні парушаюць традыцыю старэйшых, бо не абмываюць рук сваіх, калі спажываюць хлеб?»

 

А Ён сказаў ім у адказ: «Чаму і вы парушаеце Божую запаведзь дзеля сваёй традыцыі?

 

Бог жа загадаў: “Шануй бацьку свайго і маці”, а таксама: “Хто зласловіць на бацьку ці маці, няхай будзе пакараны смерцю”.

 

А вы кажаце: “Калі хтосьці скажа бацьку ці маці: ‘Дарам ахвярным ёсць тое, чым бы я мог табе дапамагчы’,

 

то ён больш не абавязаны шанаваць свайго бацьку”. Так вы адмянілі слова Божае дзеля сваёй традыцыі.

 

Крывадушнікі! Ісая добра прарочыў пра вас, кажучы:

 

“Народ гэты шануе Мяне вуснамі,а сэрца іхняе далёка ад Мяне.

 

Але дарэмна ўшаноўваюць Мяне,навучаючы людскім запаведзям”».

 

І, паклікаўшы людзей, сказаў ім: «Слухайце і разумейце.

 

Не тое, што ўваходзіць у вусны, робіць чалавека нячыстым, але тое, што выходзіць з вуснаў, робіць чалавека нячыстым!»

 

Тады вучні падышлі і сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»

 

А Ён сказаў у адказ: «Усялякая расліна, якую не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, будзе вырвана з каранямі.

 

Пакіньце іх, яны — сляпыя павадыры сляпых. Калі сляпы вядзе сляпога, то абодва ўпадуць у яму».

 

Тады Пётр, адазваўшыся, папрасіў Яго: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».

 

І Ён сказаў: «Вы і далей не разумееце?

 

Ці не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, трапляе ў жывот і выдаляецца вонкі?

 

Але тое, што выходзіць з вуснаў, паходзіць з сэрца, і гэта робіць нячыстым чалавека.

 

Бо з сэрца выходзяць ліхія думкі, забойствы, чужалоства, распуста, крадзеж, фальшывыя сведчанні, блюзнерствы.

 

Гэта і ёсць тое, што робіць нячыстым чалавека. А есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека».

 

Выйшаўшы адтуль, Езус накіраваўся ў землі Тыра і Сідона.

 

І вось, жанчына канаанская, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала Яму: «Змілуйся нада мною, Пане, Сыне Давіда! Цяжка апанаваная злым духам дачка мая».

 

Але Ён не адказаў ёй ні слова. Вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго: «Адпусці яе, бо яна крычыць услед за намі».

 

Ён жа адказаў: «Я пасланы толькі да загінуўшых авечак з дому Ізраэля».

 

Яна ж, падышоўшы, пакланілася Яму і сказала: «Пане, памажы мне!»

 

Ён жа сказаў у адказ: «Нядобра забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».

 

Яна адказала: «Так, Пане! Але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх».

 

Тады Езус сказаў ёй у адказ: «О жанчына, вялікая вера твая! Няхай станецца табе, як жадаеш». І з гэтага моманту дачка яе стала здаровай.

 

Адышоўшы адтуль, Езус прыйшоў да Галілейскага мора і, узышоўшы на гару, там сеў.

 

І прыйшло да Яго мноства людзей, сярод якіх былі кульгавыя, сляпыя, калекі, нямыя і шмат іншых; клалі іх да ног Езуса, і Ён вылечваў іх.

 

Натоўп жа здзіўляўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі выздараўліваюць, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць, і праслаўляў Бога Ізраэля.

 

Езус, паклікаўшы вучняў сваіх, сказаў ім: «Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці; не хачу адпусціць іх галоднымі, каб не аслаблі ў дарозе».

 

Вучні сказалі Яму: «Адкуль нам у пустыні ўзяць столькі хлеба, каб накарміць такі вялікі натоўп?»

 

А Езус сказаў ім: «Колькі ў вас хлябоў?» Яны адказалі: «Сем і некалькі рыбінак».

 

І, загадаўшы людзям сесці на зямлю,

 

узяў сем хлябоў і рыбы і, узнёсшы падзяку, паламаў, і даў вучням, а вучні — людзям.

 

І елі ўсе, і насыціліся, і набралі кавалкаў, што засталіся, сем поўных кашоў.

 

А тых, хто еў, было, калі не лічыць жанчын і дзяцей, чатыры тысячы чалавек.

 

Пасля, адпусціўшы народ, Ён сеў у човен і паплыў у межы Магдаліі.