Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І прыйшоў ізноў у школу; і быў там чалаве́к, які ме́ў сухую руку.
І Ён зноў увайшоў у сінагогу. І быў там чалавек, які меў усохлую руку.
І сачылі за Ім, ці не аздаровіць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
І сачылі за Ім, ці Ён вылечыць таго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
І ка́жа да сухарукага чалаве́ка: стань пасярэдзіне.
І кажа Ён чалавеку, што меў сухую руку: «Стань пасярэдзіне».
І кажа да іх: Ці нале́жыць рабíць у суботу добрае, ці рабіць благое Жыцьцё ратава́ць, ці загубіць? Яны маўчалі.
А ім кажа: «Ці дазваляецца ў суботу дабро рабіць ці ліха тварыць, душу ўратаваць ці забіць?» Яны ж маўчалі.
І, глянуўшы на іх з гне́вам, ту́жачы аб жо́рсткасьці сэрцаў іхніх, кажа таму чалаве́ку: працягнí руку тваю. Ён працягнуў, і зрабілася рука ягоная здаровая, як і другая.
І агледзеўшы іх з гневам, засмучаны закамянеласцю іх сэрцаў, кажа Ён чалавеку: «Працягні руку». І той працягнуў, і яго рука ажыла.
Фарысэі, выйшаўшы, зараз жа склікалі з Ірадзіянамі раду аб Ім, каб загубіць Яго.
Фарысеі ж, выйшаўшы, адразу з ірадыянамі ўчынілі змову супроць Яго, як бы Яго загубіць.
Але Ісус з вучнямі Сваімі адыйшоўся да мора, і за Ім пайшло множства народу з Галіле́і, Юдэі,
А Ісус са Сваімі вучнямі адышоўся да мора, і вялікае мноства з Галілеі [пайшло ўслед за Ім] і з Іудзеі,
Ерузаліму, Ідумэі і з-за Іордану; дый з ваколіц Тыру й Сідону вялікай грамадой, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго.
і з Іерусаліма, і з Ідумеі, і з Заіярдання, і з ваколіц Тыра і Сідона, — вялікае мноства, пачуўшы пра ўсё, што Ён робіць, прыйшло да Яго.
І сказаў ву́чням Сваім, каб для Яго быў прыгатава́ны чо́вен, з увагі на мно́жства народу, каб ня цíснуліся да Яго.
І сказаў Ён Сваім вучням, каб падрыхтавалі Яму човен з-за натоўпу, каб не напіралі на Яго;
Бо многіх Ён аздаравíў, дык хворыя цíснуліся да Яго, каб дакрану́цца да Яго.
Бо многіх Ён вылечыў, так што ўсе, каго даймала ліха, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
І ду́хі нячы́стыя, ба́чучы Яго, па́далі перад Ім ды крычэлі, кажучы: Ты — Сын Божы!
І нячыстыя духі, калі Яго бачылі, падалі перад Ім і крычалі, кажучы: «Ты — Божы Сын».
Але Ён крэпка пагразіў ім, каб не выяўля́лі Яго.
Ды Ён ім сурова забараніў, каб яны не раскрывалі Яго.
І ўзыходзе на гару́ і кліча да Сябе́, каго Сам хаце́ў; і прыйшлі да Яго.
І Ён узыходзіць на гару і кліча да Сябе, каго Сам хацеў; і яны пайшлі да Яго.
І выбраў з іх дванаццацех, каб з Ім былі, і каб пасылаць іх прапаве́дываць,
І вызначыў Дванаццаць [якіх і апосталамі назваў], каб былі з Ім, і каб пасылаць іх на казань,
ды каб ме́лі ўладу аздараўля́ць ад хво́расьцяў і выганяць дэманаў;
і каб мець ім уладу выганяць дэманаў;
і даў Сымону імя Пётр;
[і вызначыў гэтых Дванаццаць], і даў імя Сіману — Пётр,
і Якава Завядзе́явага і Іоана, брата Якава, ім даў іме́ньні Боанэрге́с, што значыць — сыны громавы,
і Якава Зевядзеевага, і Іаана, Якавага брата, і даў ім імя Ваанергес, гэта значыць «Громавы сыны»;
і Андрэя, і Піліпа, і Баўтраме́я, і Мацьве́я, і Хаму́, і Якава Алфе́явага, і Фадзе́я, і Сымона Кананіта,
і Андрэя, і Філіпа, і Варфаламея, і Мацвея, і Фаму, і Якава Алфеевага, і Фадзея, і Сімана Кананіта,
ды Юду Іскарыёта, які й прадаў Яго.
і Юду Іскарыёта, які і прадаў Яго.
І прыходзяць у дом: і ізноў зыхо́дзіцца народ, так што ім немагчы́ма было і хле́ба пае́сьці.
І прыходзіць Ён у дом; і сходзіцца зноў натоўп, так што яны не маглі і хлеба з’есці.
І, дачуўшыся, родныя Яго пайшлі ўзяць Яго, бо апавяда́лі, быццам Ён ня пры розуме.
І, лачуўшыся, Яго блізкія выйшлі ўзяць Яго; бо казалі: Ён не ў Сабе.
А кніжнікі, што прыйшлі з Ерузаліму, гаварылі, што Ён ма́е ў Сабе́ вэльзэву́ла ды што выганяе дэманаў імем іхняга князя.
А кніжнікі якія прыйшлі з Ерусаліма, казалі: «Ён мае Вельзевула і праз уладара дэманаў выганяе дэманаў».
І, клікнуўшы іх, гаварыў ім прыпо́весьцямі: як можа сатана́ сатану́ выганяць?
І, паклікаўшы іх, упадабненнямі казаў ім: «Як можа сатана сатану выганяць?»
Калі царства разьдзе́ліцца само ў сабе́, ня можа ўстаяць царства тое;
І калі царства падзеліцца само супроць сябе, не можа ўтрымацца тое царства;
і калі дом разьдзе́ліцца сам у сабе́, ня можа ўстая́ць дом той;
і калі дом падзеліцца сам супроць сябе, не можа ўтрымацца дом той.
і калі сатана́ падняўся на самога сябе́ ды разьдзяліўся, ня можа ўстая́ць, але кане́ц яму.
І калі сатана паўстаў сам супроць сябе і падзяліўся, не можа ён утрымацца, але канец яму.
Ніхто, увайшоўшы ў дом дужо́га, ня можа абрабаваць дабра́ ягонага, пакуль ня зьвя́жа дужо́га, і тады абрабуе дом ягоны.
Але ніхто не можа, увайшоўшы ў дом дужага, абрабаваць яго дабро, калі спярша не звяжа дужага і тады яго дом абрабуе.
Запраўды кажу вам: будуць дарава́ны сыно́м чалаве́чым усе́ грахí і хулы́, якімі-б яны ні хулíлі;
Папраўдзе кажу вам: «Усё будзе даравана чалавечым сынам: грахі і блюзнерствы, якімі б яны не блюзнілі;
але хто будзе хулíць Духа Сьвятога, таму ня будзе дарава́на ніколі, але падляга́е ве́чнаму асуджэньню.
А хто зблюзніць на Святога Духа, няма яму адпушчэння навекі, але вінаваты ў вечным граху.
Бо казалі: у Ім нячысты дух.
Бо яны казалі: «Ён мае нячыстага духа».
І прыйшлі браты і маці Яго і, сто́ячы во́нках, паслалі да Яго клікаць Яго.
І прыходзяць Яго Маці і Яго браты і, стоячы знадворку, паслалі да Яго паклікаць Яго.
І сядзе́ў каля Яго народ. І сказалі Яму: вось маці твая і браты тваі на падво́рку пытаюць Цябе́.
І сядзеў вакол Яго натоўп; і кажуць Яму: «Вось Твая Маці і Твае браты [і Твае сёстры] знадворку, шукаюць Цябе».
І сказаў ім, мовячы: хто маці Мая́ ці браты Мае́?
І ў адказ ім Ён кажа: «Хто Мая Маці і [Мае] браты?»
І, глянуўшы наўкола на сядзе́ўшых ля Яго, кажа: вось маці Мая́ і браты Мае́;
І, агледзеўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: «Вось Мая Маці і Мае браты!
бо хто выпаўня́цімець волю Божую, той Мне́ і брат, і сястра, і маці.
[Бо] хто выконвае Божую волю, той Мне брат, і сястра, і Маці».
