1 да Карынфянаў 14 разьдзел

 

 

Імкніцеся да любові, рупцеся пра дары духоўныя, але асабліва — каб вы прарочылі.

 

Сягайце па любасьць, дабівайцеся духовых дараў, асабліваж — каб праракаваць.

Бо хто гаворыць іншаю моваю, не людзям гаворыць, а Богу; бо ніхто не разумее13, але ў сваім духу ён кажа таямніцы.

 

Бо хто гаворыць моваю нязнанаю, то ня людзям гаворыць, а Богу, ніхто бо яго не разумее: ён гаворыць духам таёмнае.

Той жа, хто прарочыць, людзям кажа на стварэнне, заахвочванне і суцяшэнне.

 

А хто праракуе, той гаворыць людзям на павучэнне, напамін ці пацяшанне.

Той, хто гаворыць іншаю моваю, самога сябе будуе; а той, хто прарочыць, царкву будуе.

 

Хто мовамі гаворыць, той сам сябе павучае, а хто праракуе, той Эклезію Божу будуе.

Я хачу, каб усе вы гаварылі мовамі, але лепей, каб вы прарочылі; бо той, хто прарочыць, большы за таго, хто гаворыць мовамі, хіба толькі ён будзе тлумачыць, каб царква атрымала збудаванне.

 

Хочу восьжа, каб гаварылі сабе й мовамі, лепш аднак, каб праракавалі, большы бо той, хто праракуе за таго, хто гавора мовамі, хіба што ён прытым й паясьняўбы, каб эклезія павучэнне мела.

Але цяпер, браты, калі я прыйду да вас, гаворачы іншымі мовамі, якую прынясу вам карысць, калі не буду гаварыць да вас ці адкрыццём, ці веданнем, ці прароцтвам, ці навукаю?

 

А цяпер, браты, каліб я прыйшоў да вас і загаварыў мовамі, якуюж прынёсбы вам карысьць, каліб не паясьніў або аб’яўленнем, або ўмеласьцю, або прароцтвам, ці навукаю?

Нават бяздушныя прадметы, якія выдаюць гукі, ці то флейта, ці то арфа, калі не дадуць адрознення ў танах, як распазнаць тое, што іграецца на флейце ці на арфе?

 

Бо-ж гэтак сама яно і з бяздушнымі рэчамі, што даюць голас: ці-то жалейка, ці гусьлі: калі ня выдаюць із сябе выразнасьці тонаў, дык як распазнаць што граецца на жалейцы, ці гусьлях?

Бо і труба — калі выдасць невыразны гук, хто будзе рыхтавацца да бою?

 

І каліб сурма баявая выдавала гук неўпапад, хто пачаўбы рыхтавацца да бою?

Гэтак і вы, калі не выдадзіце языком выразнага слова, як зразумець тое, што гаворыцца? Бо вы будзеце гаварыць на вецер.

 

Гэтак і вы, калі прамаўляеце славамі няўцямнымі, дык як пазнаюць, што вы гаворыце? На вецер гаварыць будзеце.

Ёсць, магчыма, шмат рознага роду галасоў на свеце, і няма ніводнага [з іх] без сэнсу.

 

Гэтулькі ўсялякіх моваў на сьвеце, а ніводнае — бяз слоў;

Дык калі я не ведаю значэння слоў, то я буду чужаземцам для таго, хто гаворыць, а хто гаворыць, будзе чужаземцам для мяне.

 

але, як я не разумею значэння слоў, дык буду чужынцам для таго, хто гаворыць, а ён будзе чужынцам для мяне.

Так і вы, калі рупцеся аб духоўным, старайцеся ўзбагацець ім для збудавання царквы.

 

Так вось і вы, калі дбалыя аб дары духовыя, дык абагачаецеся імі на збудаванне Эклезіі.

Таму, хто гаворыць іншаю моваю, няхай моліцца, каб патлумачыць.

 

Дзеля гэтага хто гаворыць няведамай мовай, хай моліцца, каб умеў паясьніць.

Бо калі я малюся на іншай мове, то дух мой моліцца, але мой розум бясплодны.

 

Бо калі малюся незнаёмай мовай, дык хоць дух мой і моліцца, розум астаецца без пажывы.

Дык што ж? Буду маліцца духам, але буду маліцца і розумам; буду спяваць духам, але спяваць і розумам.

 

Тады штож — буду маліцца духам, буду маліцца й розумам; піяціму духам, піяціму й розумам.

Таму што, калі ты будзеш добраслаўляць у духу, то як жа той, хто займае месца недасведчанага ў мовах, скажа «амін» на тваё дзякаванне? Бо ён не разумее, што ты кажаш:

 

Інакш бо: калі багаславіцімеш духам, то як прысутны прасталюдзін, няведаючы што гаворыш, скажа табе «Амэн» на тваё багаслаўленства?

бо ты добра дзякуеш, але другі не навучаецца.

 

Ты хораша дзякуеш, але другому гэта не ў навуку.

Дзякую [майму] Богу: я больш за ўсіх вас гавару мовамі;

 

Я-то дзякую Богу майму, што гавару мовамі болей за ўсіх вас;

але ў царкве хачу пяць слоў сказаць сваім розумам, каб і іншых навучыць, чым дзесяць тысяч слоў на іншай мове.

 

але ў набожні я волю сказаць п’яць слоў сваім розумам, каб павучыць і другіх, чым дзесяць тысяч слоў мовай незразумелай.

Браты, не будзьце дзецьмі розумам; але на ліхое будзьце немаўлятамі, а розумам будзьце сталымі.

 

Браты, ня будзьце дзеці разуменнем, на благое то будзьце незмысьлю, а розумам будзьце дасьпелыя.

У законе напісана: «Іншымі мовамі і іншымі вуснамі буду гаварыць гэтаму народу, і нават так не паслухаюць Мяне, — кажа Госпад».

 

У Законе напісана: Чужымі мовамі ды чужымі вуснамі гаварыціму народу гэтаму, але й так не паслухаюць Мяне — кажа Госпад. (Із. 28:11−12).

Так што мовы ёсць знак не для вернікаў, а для бязверных, прароцтва ж не для бязверных, а для вернікаў.

 

так што — мовы ёсьць знакам не для веручых, але для няверучых; прароцтвы-ж не для няверучых, але для веручых.

Дык, калі ўся царква збярэцца разам, і ўсе будуць гаварыць на іншых мовах, і ўвойдуць недасведчаныя ў мовах ці бязверныя, то ці не скажуць яны, што вы звар’яцелі?

 

Калі восьжа зыйдзецца разам уся Эклезія ды стануць гаварыць рознымі мовамі, а ўвойдуць якіе няведучыя, ці нявернікі, дык ціж ня скажуць, што вы зьбіліся з глузду?

Калі ж усе будуць прарочыць і ўвойдзе бязверны ці недасведчаны, то ён выкрываецца ўсімі, судзіцца ўсімі;

 

А вось калі ўсе праракуюць і ўвойдзе які нявернік, ці несьвядомлены, дык усе пачнуць яго праконываць, ці угаворваць.

патаемнае яго сэрца выяўляецца; і тады, упаўшы ніцма, ён паклоніцца Богу, абвяшчаючы, што сапраўды Бог — між вас.

 

выяўляючы сукрытасьць сэрца ягонага, і ён ніцам паўшы, паклоніцца Богу ды прызнае, што Бог сапраўды ёсьць між вамі.

Дык што ж, браты? Калі вы збіраецеся, у кожнага ёсць псалом, ёсць вучэнне, ёсць адкрыццё, ёсць мова, ёсць тлумачэнне; няхай будзе ўсё для збудавання.

 

Тады штож, браты, — як зыйходзіцеся, кажны з вас уносіць або псальм, або дар навучання, аб’яўлення, моваў, тлумачэння: ўсё гэта хай будзе на збудаванне.

Калі хто гаворыць на іншай мове — няхай гавораць па двое ці, самае большае, па трое, і па чарзе, а адзін няхай тлумачыць.

 

Калі хто гаворыць незнаёмай мовай, дык гаварэце чародна па-двух, найбольш па-трох; адзін-жа хай паясьняе.

Калі ж не будзе тлумачальніка, няхай маўчыць у царкве і кажа сабе і Богу.

 

А каліб ня было перакладчыка, дык хай маўчыць у набожні, а сабе й Богу гаворыць.

А прарокі няхай гавораць два ці тры, а астатнія няхай разважаюць.

 

І прарокі хай гавораць па-двух, ці трох, рэшта — хай разважаюць.

А калі будзе адкрыццё другому, што сядзіць, першы няхай маўчыць.

 

А як каму з сядзячых былоб што аб’яўлена, першы хай маўчыць.

Бо вы ўсе адзін за адным можаце прарочыць, каб усе навучаліся і ўсе падбадзёрваліся.

 

Бо ўсе можаце праракаваць паадзіночна, каб усе павучаліся ды ўсе пацяшаліся.

І духі прарокаў паслухмяныя прарокам;

 

Сілы-ж прарочага духа падуладныя прарокам,

бо Бог ёсць Бог не бязладдзя, а міру. Як ва ўсіх цэрквах у святых,

 

Бог бо ня ёсьць Богам разладзьдзя, але супакою. Як і па ўсіх набожнях у сьвятых вучу —

[вашы] жонкі ў царквах няхай маўчаць, бо ім не дазваляецца гаварыць, а няхай падпарадкоўваюцца, як і закон кажа.

 

жанчыны, хай у набожні маўчаць, ім бо не дазволена гаварыць, але падуладнымі быць, як і Закон загадвае (Быць. 3:16).

Калі ж яны хочуць што-небудзь даведацца, няхай дома пытаюцца ў сваіх мужоў; бо сорамна жонцы гаварыць у царкве.

 

Калі-ж хочуць навучыцца чаго, няхай пытаюцца дома сваіх мужоў; бо ня ўходзіць кабеціне ў набожні гутарыць.

Ці ад вас выйшла слова Божае? Ці да вас адных яно дайшло?

 

Ці-ж ад вас выйшла Божае слова? Або ці да вас адных дайшло?

Калі каму-небудзь здаецца, што ён прарок ці духоўны, той няхай ведае тое, што я пішу вам, — гэта запаведзь14 Госпада;

 

Як каму здаецца, што ён прарок, або мае нейкі дар духовы, дык хай ведае, што ўсё гэтае, аб чым пішу вам, ёсьць загадам Божым.

калі ж хто-небудзь не разумее, няхай і не разумее.

 

Хтоб гэтага ня прызнаў, той сам ня будзе прызнаны.

Так што, браты [мае], рупцеся пра тое, каб прарочыць, але не перашкаджайце гаварыць мовамі;

 

Гэтак вось, браты, старайцеся праракаваць дый не забараняйце гаварыць мовамі.

і няхай усё прыстойна і ў парадку робіцца.

 

Але ўсё няхай дзеецца дастойна і даладна.