Лукаша 2 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Дзеялася ў дні тыя: выйшаў ад кесара Аўгуста загад зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
І ста́лася ў тыя дні: выйшаў указ ад ке́сара Аўгуста зрабіць пе́рапіс па ўсёй зямлі.
Гэтае сьпісаньне было першае з часу гаспадараньня Кірынея ў Сірыі.
Гэта быў першы пе́рапіс, калі Сíрыяй пра́віў Квіры́ній.
І пайшлі запісвацца ўсе, кажны ў сваё места.
І ўсе ішлі запíсвацца, кожны ў свой горад.
Пайшоў і Язэп з Галілеі, з места Назарэту ў Юдэі, у места Давыдава, званае Бэтлеэм, бо ён быў з Дому й роду Давыдавага;
Пайшоў таксама і Іосіф з Галіле́і, з горада Назарэ́та, у Іудзею, у горад Давідаў, які называецца Віфлее́м, бо ён быў з дому і роду Давідавага,
Каб запісацца з Марыяй, заручанай з ім жаною, якая была цяжарнай.
запісацца з Марыяй, заручо́най з ім Жонкай, Якая была цяжа́рная.
І сталася: як яны былі там, надыйшоў дзень, у які прышла пара ёй радзіць.
І ста́лася: калі яны былí там, споўніліся дні, каб радзíць Ёй;
І парадзіла Сына Свайго Першароднага, і спавіла Яго, і палажыла Яго ў ясьлях, бо нястала ім месца ў гасподзе.
і нарадзíла Сына Свайго Першынца, і спавіла́ Яго, і пакла́ла Яго ў я́слях, бо не было ім ме́сца ў гасцíніцы.
У той-жа ваколіцы былі на полі пастухі, якія на варте ночнай сьцераглі статак свой.
У той краіне былí пастухі, што пільнава́лі і не́слі начную ва́рту каля статку свайго.
І вось Ангел Гасподні стануў прад імі, і слава Гасподняя азарыла іх; яны-ж праняліся вылікім страхам.
І вось Ангел Гасподні стаў перад імі, і слава Гасподняя азары́ла іх; і напоўніліся страхам вялікім.
І сказаў ім Ангел: — ня бойцеся! я абвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсім людзям.
І сказаў ім Ангел: не бойцеся, бо вось абвяшча́ю вам радасць вялікую, якая будзе ўсяму народу:
Бо сёньня нарадзіўся вам у месьце Давыдавым Збавіцель, Хто ёсьць Хрыстос Гаспад.
нарадзíўся вам сёння ў горадзе Давідавым Спасіцель, Які ёсць Хрыстос Гасподзь;
І вось вам знак: вы знойдзеце Дзіцятка ў пялёнках, паложанае ў ясьлях.
і вось вам знак: вы зно́йдзеце Дзіця́тка спавíтае, што ляжы́ць у я́слях.
І раптам зьявілася з Ангелам шматлікае ваяцтва нябеснае, славячы Бога й прамаўляючы:
І раптам з’явілася з Ангелам шматлікае воінства нябеснае, усхваля́ючы Госпада і прамаўля́ючы:
— Слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, а ў людзях дабраволеньне.
слава ў вы́шніх Богу і на зямлі мір, у лю́дзях добрая воля.
Калі-ж ангелы адыйшлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: — пойдзем да Бэтлеэму й паглядзім, што там сталася, пра што абвясьціў нам Госпад.
І ста́лася: калі адышлí ад іх Ангелы на неба, людзі-пастухі казалі адзін аднаму: по́йдзем у Віфлеем і паглядзíм тое, што адбыло́ся, пра што Гасподзь абвясцíў нам.
І яны ў сьпеху пайшлі, і знайшлі Марыю й Язэпа, і Дзіцятка, паложанае ў ясьлях.
І, спяша́ючыся, прыйшлі, і знайшлі Марыю і Іосіфа, і Дзіця́тка, што ляжала ў я́слях.
А, ўбачыўшы, зразумелі й расказалі пра тое, што было ім абвешчана пра Дзіцятка.
Убачыўшы ж, абвясцíлі тое, што было́ ска́зана ім пра гэтае Дзіця́.
А ўсе, слухаючы, дзівіліся з таго, што расказвалі ім пастухі.
І ўсе, хто чуў, здзіўляліся таму, што́ казалі ім пастухі.
Марыя-ж захавала ўсе тыя словы, пакладаючы ў сэрцы сваім.
А Марыя захоўвала ўсе словы гэтыя, склада́ючы ў сэрцы Сваім.
І пастухі вярнуліся, услаўляючы і ўсхваляючы Бога за ўсё тое, што чулі й бачылі, як і сказана ім было.
І вярнуліся пастухі, сла́вячы і хва́лячы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было ска́зана ім.
І калі споўнілася восем дзён дзеля абрэзаньня Яго, далі Яму імя Ісус, нарачонае праз Ангела яшчэ да зачацьця Яго ў улоньні маці.
І калі спо́ўнілася восем дзён, каб абрэ́заць Дзіця́, далí імя́ Яму Іісус, назва́нае Ангелам перш, чым Ён зача́ты быў ва ўлонні.
А калі споўніліся дні ачышчэньня яе, паводля закону Майсеевага, прынясьлі Яго ў Ерусалім, каб паставіць прад Госпадам;
І калі споўніліся дні ачышчэння іх паводле закону Маісеевага, прыне́слі Яго ў Іерусалім, каб прадста́віць Яго Госпаду, —
Як сказана ў законе Гасподнім: каб усякае дзіця мужчынскага полу, якое разрывае ложасну, Госпаду пасьвячана было.
як напíсана ў законе Гасподнім: каб кожнае дзіця мужчынскага полу, што раскрыва́е ўлонне, было́ пасвячо́на Госпаду, —
І каб прынясьці ў ахвяру, згодна закону Гасподняга, пару галубкоў, ці двое галубянят.
і каб прыне́сці ахвяру паводле ска́занага ў законе Гасподнім: па́ру го́рліц або дваіх птушаня́т галубíных.
І быў тады ў Ерусаліме чалавек на імя Сымеон. Быў ён муж праведны й дабрачэсны, чакаў уцяшэньня Ізраілевага; і Дух Сьвяты быў на ім.
І вось, быў у Іерусаліме чалавек, імя́ якому Сімяо́н. І чалавек гэты, праведны і богабая́зны, чакаў суцяшэ́ння Ізра́іля, і Дух Святы быў на ім.
Было яму абяцана Духам Сьвятым, што не пабачыць ён сьмерці, дакуль не пабачыць Хрыста Гасподняга.
І было́ яму прадве́шчана Духам Святым, што ён не ўбачыць смерці, пакуль не ўбачыць Хрыста Гасподняга.
І вось, кіраваны натхненьнем Духа Сьвятога, ён прыйшоў у храм; і калі бацькі прынясьлі Дзіцятка Ісуса, каб выканаць над Ім вымаганы законам уклад,
І прыйшоў ён па натхне́нню Духа ў храм. І калі бацькí прыне́слі Дзіця́ Іісуса, каб вы́канаць над Ім устано́ўленае па закону,
Ён узяў Яго на рукі, сьвятаславіў Бога й прамовіў:
ён узяў Яго на ру́кі, благаславíў Бога і сказаў:
— Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Уладыка, подля слова Твайго ў супакой;
цяпер адпуска́еш раба́ Твайго, Уладыка, паводле сло́ва Твайго, з мірам;
Бо абачылі вочы мае збавеньне Тваё,
бо бачылі вочы мае́ спасе́нне Тваё,
Якое Ты прыгатаваў прад воблікам усіх народаў —
якое Ты ўгатава́ў перад аблíччам усіх народаў,
Сьвет для прасьвятленьня няверных, і славу народу Твайго Ізраіля.
святло для асветы язычнікаў і славу народа Твайго Ізра́іля.
І Язэп і Маці Яго дзівіліся з усяго сказанага пра Яго.
Іосіф жа і Маці Яго здзіўля́ліся ска́занаму пра Яго.
Сымеон-жа дабрасловіў іх і сказаў Марыі, Маці Ягонай — вось ляжыць прызначаны на ўпадак і на ўздым многіх у Ізраэлі, і на знак прараканьня.
І благаславíў іх Сімяо́н і сказаў Марыі, Маці Яго: вось, Ён ляжы́ць для падзе́ння і паўстання многіх у Ізра́ілі і на знаме́нне супярэ́чання, —
І Табе Самой душу меч праніжа, бо выявяцца помыслы многіх сэрцаў.
і Табе Самой душу́ пратне́ меч, — каб адкрыліся по́мыслы многіх сэ́рцаў.
Таксама была тут Ганна прарочыца, дачка Фануіла, з роду Асіравага, была яна ў глыбокай старасьці, пражыўшы з мужам сем гадоў ад дзявоцтва свайго;
І была́ Анна прарочыца, дачка Фану́ілава, з калена Асíравага, якая дасягнула глыбокай старасці, пражы́ўшы з мужам сем год ад дзяво́цтва свайго,
Удава гадоў васьмідзесяці чатырох, яна не адыйходзіла ад храму, у посьце й малітве трымалася прад Богам і дзень і ноч.
удава́ гадоў васьмідзесяці чатырох, якая не адыходзіла ад храма, паста́мі і малітвамі слу́жачы Богу дзень і ноч.
І яна, у той час прыйшоўшы, праслаўляла Госпада й гаварыла пра Яго ўсім, хто чакаў выбаўленьня ў Ерусаліме.
І яна ў той самы час, падышоўшы, сла́віла Госпада і гаварыла пра Яго ўсім, хто чакаў збаўле́ння ў Іерусаліме.
І калі яны выканалі ўсё, подля закону Гасподняга, вярнуліся ў Галілею, у сваё места Назарэт.
І калі вы́каналі яны ўсё паводле Закону Гасподняга, вярнуліся ў Галіле́ю, у горад свой Назарэ́т.
Дзіцятка-ж расло і ўмацоўвалася духам, і поўнілася мудрасьцю; і ласка Божая была на Ім.
Дзіця́ ж расло́ і ўмацо́ўвалася духам, напаўня́ючыся мудрасцю, і благадаць Божая была́ на Ім.
Бацькі-ж Ягоныя кажны год хадзілі ў Ерусалім на сьвята Пасхі.
І хадзілі бацькí Яго штогод у Іерусалім на свята Пасхі.
І калі Ён быў дванаццаці летнім, прышлі яны, як звычайна, ў Ерусалім на сьвята.
І калі Яму было́ дванаццаць гадоў, узышлí яны ў Іерусалім, паводле звы́чаю свя́та,
І калі кончыліся дні сьвята, і яны варачаліся, юнак Ісус застаўся ў Ерусаліме; і не заўважылі гэтага Язэп і Маці Ягоная.
і правялí тыя дні; і калі вярта́ліся яны, застаўся Хлопчык Іісус у Іерусаліме; і не ведалі Іосіф і Маці Яго;
Бо думалі, што Ён ідзе з іншымі; прайшоўшы-ж дзённую дарогу, сталі шукаць Яго між сваякоў і знаёмых;
думаючы, што Ён разам са спадаро́жнымі, прайшлі яны дзённы шлях; і сталі шукаць Яго сярод сваяко́ў і знаёмых;
І не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго.
і, не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Іерусалім, шука́ючы Яго.
Па трох днёх знайшлі Яго ў храме; Ён сядзеў сярод вучыцялёў, слухаючы іх і пытаючы іх.
І ста́лася: праз тры дні знайшлі Яго ў храме, калі сядзеў Ён сярод настаўнікаў, слухаў іх і пытаўся ў іх;
Усе, хто слухалі Яго, дзівіліся з розуму й адказаў Яго.
і дзівíліся ўсе, хто слухаў Яго, розуму і адказам Яго.
І яны задзівіліся, ўбачыўшы Яго; і сказала Яму Маці Ягоная: Сыне, што Ты зрабіў з намі? вось, айцец Твой і я з вялікім жалем шукалі Цябе.
І, убачыўшы Яго, яны вельмі здзівíліся, і Маці Яго сказала Яму: Дзіця́! чаму Ты зрабіў нам так? Вось, бацька Твой і Я, паку́туючы, шукалі Цябе.
Ён-жа сказаў ім: нашто вам было шукаць Мяне? хіба-ж вы ня ведалі, што Мне прызначана быць у тым, што належыць да Айца Майго?
І сказаў Ён ім: чаго ж вы шукалі Мяне? хіба́ вы не ведалі, што Я павінен быць у тым, што нале́жыць Айцу Майму?
Але яны не зразумелі выказаных Яго словаў.
Але яны не зразуме́лі сло́ва, якое Ён казаў ім.
І Ён пайшоў з імі й прыйшоў да Назарэту, і быў у паслушэнстве ім; і Маці Ягоная захавала ўсе словы гэтыя ў сэрцы Сваім.
І Ён пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт; і быў паслухмя́ны ім. І Маці Яго захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэ́рцы Сваім.
Ісус-жа ўзрастаў у мудрасьці й сталасьці ды ў ласцы прад Богам і людзьмі.
А Іісус узраста́ў у мудрасці і гада́х, і ў любві ў Бога і ў людзей.
