Лукаша 17 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Чарняўскага 2012
Сказаў жа Ён вучням Сваім: немагчы́ма, каб не прыйшлí спаку́сы, але гора таму, праз каго яны прыхо́дзяць;
І гаворыць Ён вучням Сваім: «Немагчыма, каб не прыйшлі згаршэнні, але гора таму, праз каго яны прыходзяць.
лепш было б яму́, калі б жаро́н млынавы́ павесілі на шы́ю яму́ ды ўкíнулі ў мора, чым каб ён спакусíў аднаго з малы́х гэтых.
Лепш было б яму, каб павесіць яму жоран млынавы на шыю ды ўкінуць у мора, чым бы ён згоршыў аднаго з малых гэтых.
Будзьце ўва́жлівымі да сябе. Калі саграшы́ць су́праць цябе брат твой, вы́гавары яму, і калі пака́ецца, дару́й яму;
Сачыце за сабой! Калі брат твой зграшыў супраць цябе, насварыся на яго і, калі навернецца, адпусці яму.
і калі сем разоў на дзень саграшы́ць су́праць цябе, і сем разоў на дзень зве́рнецца, ка́жучы: ка́юся, — дару́й яму.
І, калі б сем разоў на дзень зграшыў адносна цябе і сем разоў звярнуўся да цябе, кажучы: “Каюся за гэта”, — адпусці яму».
І сказалі Апосталы Госпаду: прымно́ж нам веру.
І сказалі апосталы Госпаду: «Павяліч нам веру».
Гасподзь жа сказаў: калі б вы ме́лі веру з гарчы́чнае зе́рне і сказалі шаўко́ўніцы гэтай: вы́рвіся з ко́ранем і перасадзíся ў мора, — і яна паслу́халася б вас.
А Госпад сказаў: «Калі б вы мелі веру як зярнятка гарчычнае, дык сказалі б гэтаму дрэву морвы: “Вырвіся з коранем і перасадзіся ў мора”, і яно паслухала б вас.
Хто з вас, ма́ючы раба́, які арэ́ ці пасе́, пасля вярта́ння яго з поля, скажа яму: адразу ж ідзі за стол?
А хто з вас, маючы паслугача аратага або пастуха, калі ён вернецца з поля, скажа яму: “Ідзі хутчэй за стол”?
А хіба́ не скажа яму: прыгату́й мне павячэ́раць і, падпераза́ўшыся, служы́ мне, паку́ль буду есці і піць, а потым еж і пі сам?
І ці не скажа: “Прыгатуй мне вячэру і падперажыся ды паслугуй мне, пакуль буду есці і піць, а потым ты будзеш есці і піць”?
Ці падзякуе ён рабу гэтаму, што зрабіў зага́данае? Не думаю.
Ці ён дзякуе слузе таму, што ён зрабіў тое, што яму загадана?
Так і вы, калі зробіце ўсё зага́данае вам, кажыце: мы нічога не ва́ртыя рабы, бо зрабілі тое, што павінны зрабіць.
Так і вы, калі споўнілі ўсё, што вам загадана, кажыце: “Паслугачы мы нічым не пазарадныя; што павінны былі зрабіць, зрабілі”».
І ста́лася: ідучы́ ў Іерусалім, Ён прахо́дзіў паміж Самары́яй і Галіле́яй.
І сталася, калі ішоў Ён у Ерузалім, праходзіў між Самарыяй і Галілеяй.
І калі ўваходзіў Ён у нейкае паселішча, сустрэлі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія спыніліся воддаль;
І калі ўваходзіў у адно паселішча, перанялі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія сталі здалёк
і яны голасна казалі: Іісусе Настаўнік, памілуй нас.
і крычалі ўголас, кажучы: «Ісусе, Вучыцель, памілуй нас!»
І, убачыўшы, Ён сказаў ім: ідзіце, пакажыцеся святарам. І сталася: калі яны ішлі — ачы́сціліся.
Ён, як убачыў іх, сказаў: «Ідзіце, пакажыцеся вашым святарам». І сталася, што, калі яны ішлі, ачысціліся.
Адзін жа з іх, убачыўшы, што ацаліўся, вярнуўся, голасна славячы Бога,
Адзін жа з іх, як аглядзеўся, што стаў здаровы, вярнуўся, моцным голасам славячы Бога,
і ўпаў ніц да ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранíн.
і паў на твар ля ног Яго, дзякуючы Яму; а быў ён самарыцянін.
І ў адказ Іісус сказаў: ці не дзесяць ачысціліся? а дзе ж дзевяць?
І, адказваючы, Ісус сказаў: «Ці не дзесяць было ачышчаных? І дзе ж дзевяць?
хіба́ не знайшлося з іх нікога, хто б вярнуўся аддаць хвалу Богу, акрамя гэтага іншародца?
Не знайшоўся з іх ніхто, хто б вярнуўся, каб аддаць хвалу Богу, акрамя гэтага чужынца?»
І сказаў яму: устань і ідзі, вера твая ўратавала цябе.
І гаворыць яму: «Устань, ідзі: вера твая выратавала цябе».
А як спыталіся фарысеі, калі пры́йдзе Царства Божае, Ён, адка́зваючы ім, сказаў: не пры́йдзе Царства Божае прыкме́тна,
І, запытаны фарысеямі, калі надыдзе Валадарства Божае, адказваючы, сказаў ім: «Валадарства Божае не прыйдзе відавочна
і не скажуць: «вось, яно тут», ці: «вось, там». Бо вось, Царства Божае ўнутры́ вас.
і не скажуць: “Вось тут” або: “Там”; вось жа Валадарства Божае ўнутры вас ёсць».
Сказаў жа вучням Сваім: пры́йдуць дні, калі пажада́еце ўба́чыць хоць бы адзін з дзён Сына Чалавечага, і не ўбачыце;
І гаворыць вучням: «Прыйдуць дні, калі вы будзеце прагнуць бачыць хоць адзін дзень Сына Чалавечага і не ўбачыце.
і скажуць вам: «вось, тут», ці: «вось, там», — не выходзьце і не ганяйцеся;
І скажуць вам: “Вось тут”, “Вось там”; не ідзіце і не шукайце.
бо як маланка, блíскаючы, ад аднаго краю нябёс да другога свеціць, так будзе Сын Чалавечы ў дзень Свой.
Бо, як маланка, ззяючы з-пад неба, асвятляе тое, што пад небам, такім будзе і Сын Чалавечы ў дзень Свой.
Але перш нале́жыць Яму многа адпаку́таваць і быць адры́нутым родам гэтым.
Але трэба, каб Ён перш многа перацярпеў ды быў адкінуты гэтым пакаленнем.
І як было́ ў дні Ноя, так будзе і ў дні Сы́на Чалавечага:
І як сталася ў дні Ноя, так будзе ў дні Сына Чалавечага:
елі, пілí, жаніліся, выхо́дзілі за́муж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг; і прыйшоў патоп і вы́нішчыў усіх.
елі і пілі, жаніліся і замуж выдавалі аж да дня, калі Ной увайшоў у арку, і прыйшоў патоп, і выгубіў усіх.
Таксама, як было і ў дні Лота: елі, пілí, купля́лі, прадава́лі, садзíлі, будава́лі;
Падобна, як сталася ў дні Лота: елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;
а ў той дзень, калі вы́йшаў Лот з Садо́ма, пралілíся дажджом з неба агонь і се́ра і вы́нішчылі ўсіх;
аж у дзень, калі Лот выйшаў з Садома, паліліся з неба дажджом агонь ды серка і выгубілі ўсіх.
так будзе і ў той дзень, калі Сын Чалавечы я́віцца.
Так будзе ў дзень, калі Сын Чалавечы аб’явіцца.
У той дзень хто будзе на да́ху, а рэ́чы яго ў доме, няхай не сыхо́дзіць узяць іх; і хто будзе на полі, таксама няхай не вярта́ецца назад.
У той дзень, хто будзе на даху, а прылады яго дома, хай не сыходзіць, каб іх забраць; і хто на полі, хай таксама не вяртаецца.
Па́мятайце пра жонку Лотаву.
Памятайце пра жонку Лота.
Хто будзе старацца ўратава́ць душу́ сваю, той загу́біць яе, а хто загу́біць яе, той ажы́віць яе.
Калі б хто стараўся душу сваю зберагчы, загубіць яе, а хто загубіць яе, той ажывіць яе.
Кажу вам: у тую ноч будуць двое на адной пасцелі: адзін будзе ўзя́ты, а другі пакíнуты;
Кажу вам: у тую ноч будуць удвух на адным ложку: адзін будзе ўзяты, а другі пакінуты;
будуць дзве разам малоць: адна будзе ўзя́та, а другая пакíнута;
дзве будуць малоць разам: адна будзе ўзята, а другая пакінута.
двое будуць на полі: адзін будзе ўзя́ты, а другі пакíнуты.
[Удвух будуць у полі: адзін будзе ўзяты, а другі пакінуты.]»
І ў адказ сказалі яму: дзе, Госпадзí Ён жа сказаў ім: дзе це́ла, там збяру́цца і арлы.
Адказваючы Яму, яны кажуць: «Дзе, Госпадзе?» А Ён сказаў ім: «Дзе будзе цела, там збяруцца і арлы».
