Яна 6 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага пайшоў Ісус на другі бок мора Галілейскага, Тыбэрыядзкага.

 

Затым Езус пайшоў за Галілейскае або Тэбэрядзкае мора.

І пайшло за Ім многа людзей, бо бачылі Цуды Ягоныя, якія Ён рабіў над хворымі.

 

А ішоў за ім вялікі натоўп людзей, бо бачылі цуды, дакананыя над хворымі.

Узыйшоў жа Ісус на гару і там сядзеў з вучнямі Сваімі.

 

Затым Езус узыйшоў на гару і сеў там з Сваімі вучнямі.

Была ж блізка Пасха, сьвята жыдоўскае.

 

Збліжалася Пасха, сьвяточны дзень Юдэйскі.

Тады Ісус, падняўшы вочы і ўгледзіўшы, што многа людзей ідзе да Яго, кажа Піліпу: дзе мы купім хлябоў, каб яны елі бы?

 

Калі Езус падняў вочы і ўбачыў ідучы да Сябе вялікі натоўп людзей сказаў Філіпу: "Скуль купіў хлеба, каб маглі яны пад'есьці?"

Казаў жа Ён гэта, выпрабоўваючы яго, бо Сам ведаў, што хацеў зрабіць.

 

А гаварыў, каб выпрабаваць іх, бо Сам ведаў, што меў зрабіць.

Піліп адказаў Яму: хлябоў (на) дзьвесьце дынараў ня хо́піць ім, каб кожны зь іх крыху дастаў.

 

Адказаў яму Філіп: "Дзьвесьце дынараў ня хопіць купіць ім хлеба, каб кожын з іх атрымаў хоць крыху".

Кажа Яму адзін із вучняў Ягоных, Андрэй, брат Сымона Пётры:

 

Сказаў Яму адзін з Яго вучняў Андрэй, брат Сымона Пятра:

Ёсьць тут адзін хлопчык, што мае пяць хлябоў ячменных і дзьве рыбы, але што гэта для такога мноства?

 

"Ёсьць што праўда адзін юнак, які мае пяць ячменных хлябоў, і дзьве рыбы, але што гэта на так шмат людзей?"

Ісус жа сказаў: скажэце людзям пасядаць. Было ж багата травы на тым мейсцы. І вось пасядалі мужчыны лікам каля пяцёх тысячаў.

 

Затым сказаў ім Езус: "Загадайце людзям сесьці". А было на тым месцы многа травы. Дык так села мужчын каля пяці тысяч.

І ўзяў Ісус хлябы і, учыніўшы малітву падзякі, раздаў вучням, а вучні тым, што сядзелі; таксама і ад рыбы, колькі хто хацеў.

 

Тады Езус узяў хлябы, учыніў падзяку і раздаў седзячым; падобна і рыб, колькі хто хацеў.

І, як насыціліся, кажа Ён вучням Сваім: зьбярыце кавалкі, што засталіся, каб нічога ня прапа́ла.

 

А калі наеліся, загадаў вучням Сваім: "Сабярыце астаткі (кавалкі), каб не змарнаваліся".

Тады сабралі і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі ад пяцёх ячменных хлябоў, што засталіся ў тых, што елі.

 

Дык сабралі з пяці хлябоў ячменных і налажылі дванаццаць кашоў кускамі, якія засталіся па тых, што елі.

Тады людзі, убачыўшыя Цуд, што Ісус учыніў, казалі: Ён ёсьць запраўды Той Прарок, Які йдзе ў сьвет.

 

Людзіж тыя, бачачы цуд, учыніўшы Хрыстом казалі: "Сапраўды гэта Прарок, які меў прыйсьці на сьвет".

Ісус жа, ведаючы, што хочуць прыйсьці і ўзяць Яго, каб зрабіць Яго каралём, ізноў адыйшоўся на гару Сам адзін.

 

А Езус пазнаўшы, што меліся прыйсьці, ўзяць Яго і абвясьціць каралём, удаліўся Сам адзін на гару.

Як жа настаў вечар, вучні Ягоныя зыйшлі да мора

 

А калі зьвечарэла, вучні Ягоны спусьціліся над мора.

і, увайшоўшы ў човен, паплылі на той бок мора да Капэрнавуму. І ўжо цёмна сталася, а Ісус ня прыхо́дзіў да іх.

 

Улезшы ў лодкі паплылі на другі бераг у Кафарнаўм. Затым сьцямнела ўжо, а Езус не вяртаўся да іх.

І мора хвалявалася, (бо) дуў моцны вецер.

 

Мора пачало бурліць, бо дуў моцны вецер.

І вось, праплыўшы каля дваццацёх пяцёх ці трыццацёх стадыяў, (яны) бачаць Ісуса, (што) ідзе па моры і падыходзіць блізка да чаўна, і спалохаліся.

 

Дык калі адплылі за дваццаць пяць або і трыццаць стадыяў, увідзілі Езуса ідучага па мору і падыходзячага да лодкі. Дык спалохаліся.

Але Ён кажа ім: гэта Я, ня бо́йцеся!

 

Але Езус сказаў ім: "Гэта я, ня бойцеся".

Тады (яны) хацелі ўзяць Яго ў човен, і зараз човен быў ля берагу, куды плылі.

 

Дык узялі Яго тады ў лодку, а лодку незадоўга прыплыла да берагу, да якога яны плылі.

Назаўтрае людзі, якія стаялі на тым баку мора, убачыўшы, што там ня было́ другога чаўна, апрача аднаго таго, у які ўвайшлі вучні Ягоныя, і што Ісус ня ўвахо́дзіў разам з вучнямі Сваімі ў човен, але адплылі адны вучні Ягоныя,

 

Назаўтра, калі натоўп застаўшыся за морам, замеціў, што не было там другой лодкі, толькі адна, ды што Езус ня сеў у лодку з Сваімі вучнямі, а што вучні адплылі самі.

другія ж чаўны прыйшлі з Тыбэрыяды, блізка да таго мейсца, дзе елі хлеб (па) удзячнай малітве Госпада;

 

А іншыя жа лодкі падплылі ад Тыбэр'яд блізка месца, дзе спажывалі хлеб, дзе Госпад падзяку складаў.

і вось, калі людзі ўгледзілі, што тут няма Ісуса, ані вучняў Ягоных, тады і яны ўвайшлі ў чоўны і прыплылі ў Капэрнавум, шукаючы Ісуса,

 

Калі затым натоўп убачыў, што там няма Езуса ані Ягоных вучняў, селі ў лодкі і прыплылі ў Кафарнаўм, шукаючы Езуса.

і, знайшоўшы Яго на другім баку мора, сказалі Яму: Раббі, калі Ты сюды прыйшоў?

 

Затым знайшоўшы Езуса за морам, сказалі Яму: "Вучыцелю, калі сюды прыбыў?"

Адказаў ім Ісус і сказаў: Праўду, Праўду кажу вам: (вы) шукаеце Мяне ня затым, што бачылі Цуды, але затым, што елі ад хлябоў і насыціліся;

 

У адказ сказаў ім Езус: "Сапраўды, сапраўды кажу вам, што шукаеце Мяне не таму, што вы відзілі цуды, але што вы елі хлеб і наеліся.

працуйце ня дзе́ля ежы парахнеючай, але дзеля ежы, што застаецца ў Жыцьцё Вечнае, якое Сын Чалавечы дасьць вам, бо (на) Ім паклаў Пячатку (Сваю) Бацька Бог.

 

Рупцеся не пра ежу, якая прападае, але якая прычыняецца да жыцьця вечнага, якое даець вам Сын Чалавечы, бо на Ім палажыў пячаць Сваю Айцец Бог".

Тады (яны) сказалі Яму: што нам рабіць, каб рабіць Справы Божыя?

 

Сказалі тады Яму: "Што маем рабіць, каб спаўняць чыны, справы Божыя?"

Адказаў Ісус і сказаў ім: гэта ёсьць Мэта Бога, каб вы ўверылі ў Таго, Каго Ён паслаў.

 

А Езус адказаў ім: "Гэта справа Божая, каб верылі ў Таго, Каго Ён паслаў".

Тады сказалі Яму: які ж Ты знак зробіш, каб (мы) бачылі і паверылі Табе? Што Ты робіш?

 

Тады складалі Яму: "Дык што за цуд учыніш, каб мы ўбачылі і ўверылі Табе? Што зробіш?"

Ба́цькі нашыя елі манку ў пустэльні, як ёсьць напісана: «хлеб ізь Неба даў ім есьці» (Пс. 78:24).

 

Бацькі нашыя елі манну ў пустыні, як напісана: "Хлеб з неба даў ім да яды (Вых. 16:4; Пс. 77:24).

Сказаў жа ім Ісус: Праўду, Праўду кажу вам: ня Масе́й даў вам хлеб ізь Неба, але Бацька Мой дае вам Сапраўдны Хлеб ізь Неба;

 

Сказаў тады ім Езус: "Сапраўды, сапраўды кажу вам, не Майсей даў вам хлеб з неба, але Айцец Мой дае вам праўдзівы хлеб з неба.

бо Хлеб Божы ёсьць Той, Хто зыходзіць зь Неба і дае Жыцьцё сьвету.

 

Бо гэты вось хлеб Божы, які з неба сыйшоў, дае жыцьцё сьвету.

Сказалі ж Яму: Госпадзе! заўсёды давай нам такі хлеб.

 

Затым сказалі Яму: "Госпадзе, дай нам заўсёды гэтага хлеба". Сказаў ім Езус:

Сказаў жа ім Ісус: Я ёсьць Хлеб Жыцьця; хто прыходзе да Мяне, зусім ня бу́дзе галодны, і хто верыць у Мяне, зусім ня бу́дзе прагнуць ніколі.

 

"Я Хлеб Жыцця, хто прыходзіць да Мяне, ня будзе чуць голаду, а хто верыць у Мяне, ніколі смагнуць ня будзе.

Але Я сказаў вам, што й бачылі Мяне, і ня ве́рыце.

 

Казаў жа Я вам і бачылі Мяне, а ня верыце.

Усе, каго дае Мне Бацька, да Мяне прыйдуць, і таго, хто прыходзе да Мяне, (ні ў якім разе) ня выганю вон,

 

Усё, што дае Мне Айцец да Мяне прыйдзе, а хто да Мяне прыходзіць ня выкіну проч.

бо Я зыйшоў зь Неба ня (дзеля таго), каб рабіць Волю Маю, але, (каб рабіць) Волю Таго, Хто паслаў Мяне, (Ба́цькі);

 

Бо Я сыйшоў з неба, каб не сваю волю чыніць, але волю Таго, Хто Мяне паслаў.

і гэта ёсьць Воля Таго, Хто паслаў Мяне, Ба́цькі, каб кожнага, каго Ён даў Мне, нікога ня згубíць, але ўваскрасіць яго ў апошні дзень;

 

А волай Айца, Які Мяне паслаў, каб Я нічога не ўтраціў з таго, што Ён Мне даў, але гэта ўскрасіў у апошні дзень.

гэта ж ёсьць Воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў Жыцьцё Вечнае, і Я ўваскрашу яго (ў) апошні дзень.

 

А гэта воля Айца Майго, Які Мяне паслаў, каб кожны, хто глядзіць на Сына і верыць у Яго, меў жыцьцё вечнае і Я яго ўскрашу ў апошні дзень".

Наракалі ж жыды на Яго, што Ён сказаў: Я ёсьць Хлеб, Хто зыйшоў зь Неба,

 

Дык (шэмралі) наракалі Юдэі на Езуса, што Ён сказаў: "Я хлеб сыйшоўшы з неба".

і казалі (яны): ці ня Ісу́с ёсьць Ён, сын Язэпаў, ба́цьку й матку Якога мы ведаем? Як жа Ён кажа гэта: Я зыйшоў зь Неба?

 

Ды казалі: "Ці ж гэта не Езус, сын Юзэфа, Якога бацьку і маці знаем? Дык як жа можа Ён казаць: "Сыйшоў з неба".

Адказаў жа Ісус і сказаў ім: ня гудзе́це міжы сабою;

 

У адказ сказаў ім Езус: "Не наракайце між сабой:

ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі Бацька, Які паслаў Мяне, ня прыва́біць яго, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.

 

Ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі яго не пацягне Айцец, як Мяне паслаў, ды Я яго ўваскрашу ў апошні дзень.

Ёсьць напісанае ў Прарокаў: і будуць усе навучаны Богам. Пагэтаму кожны, каторы пачуў ад Бацькі і навучыўся, прыходзіць да Мяне (Гісая 54:13).

 

Напісана Прарокамі: І будуць усе вучнямі Божымі (Із. 54:13) (Ер. 31:33). Кожны, хто пачуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне.

Ня таму, што нехта бачыў Ба́цьку, апрача Таго, Хто ёсьць ад Бога: Ён бачыў Ба́цьку.

 

Гэта ня значыць быццам хто Айца відзеў, бо толькі Той, Хто ад Бога, Той відзеў Айца.

Праўду, Праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, мае Жыцьцё Вечнае.

 

Сапраўды, сапраўды кажу вам: Хто верыць у Мяне, мае жыцьцё вечнае.

Я ёсьць Хлеб Жыцьця.

 

Я хлеб жыцьця.

Ба́цькі вашыя елі манку ў пустэльні і паўміралі.

 

Бацькі вашыя елі манну ў пустыні і паўміралі.

Хлеб ёсьць Той, Які зь Неба зыходзіць, каб хто еў ад Яго і ня памёр.

 

А гэты хлеб, які з неба сыходзіць, каб кожны, хто яго есьці будзе, не памёр.

Я ёсьць Хлеб Жывы, Хто зь Неба зыйшоў: калі хто есьць гэты Хлеб, будзе жыць навекі. А Хлеб жа, Які Я дам, ёсьць Цела Маё, Каторае Я дам за жыцьцё сьвету.

 

Я хлеб жывы, які з неба сыйшоў.

І вось спрачаліся міжы сабою жыды, кажучы: як Ён можа даць нам Цела (Сваё) есьці?

 

Хто б еў гэты хлеб, жыць будзе вечна, а хлеб, які Я дам яму, ёсьць целам Маім за жыцьцё сьвету.

Сказаў жа ім Ісус: Праўду, Праўду кажу вам: (калі) ня бу́дзеце есьці Цела Сына Чалавечага і (ня) бу́дзеце піць Крыві Ягонай, ня бу́дзеце мець Жыцьця ў сабе.

 

Дык спрачаліся Юдэі між сабою і казалі: Як жа Ён можа нам даць цела сваё на яду?

Хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, мае Жыцьцё Вечнае, і Я ўскрашу яго ў апошні дзень.

 

Сказаў затым ім Езус: Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі б вы ня елі цела Сына Чалавечага ды не пілі крыві Ягонай, ня будзеце мець жыцьця ў сабе.

Бо Цела Маё запраўды ёсьць Ежа, і Кроў Мая запраўды ёсьць Пітво;

 

Хто есьць Цела Маё і п'е кроў Маю, мае жыцьцё вечнае, і Я яго ўскрашу ў апошні дзень.

хто есьць Маё Цела і п’е Маю Кроў, ува Мне жыве, і Я ў ім.

 

Бо Цела Маё праўдзіва ежа, а Кроў Мая ёсьць праўдзіва пітвом.

Як паслаў Мяне жывы Бацька, і Я жыву Ба́цькам, так і хто есьць Мяне, ён таксама жыць будзе Мною;

 

Хто есьць цела Маё ды п'е кроў Маю, у ва Мне прабывае, а Я ў ім.

гэта ёсьць Хлеб, Хто зь Неба зыйшоў. Ня та́к, як елі ба́цькі вашыя манку і паўміралі: хто есьць гэты Хлеб, будзе жыць на векі.

 

Як Мяне паслаў жывы Айцец і Я жыву для Айца, ды хто есьць Мяне, дык і той будзе жыць для Мяне.

Гэтае сказаў Ён у сынагозе, навучаючы ў Капэрнавуме.

 

Гэта хлеб, які з неба сыйшоў, не як бацькі вашыя елі манну і паўміралі. Хто есьць гэты хлеб, будзе жыць вечна.

Многія ж з вучняў Ягоных, чуючы (гэтае) сказалі: цяжкое гэтае Слова. Хто можа яго слухаць?

 

Гэта казаў навучаючы ў сынагодзе ў Кафарнаўме.

Але Ісус, ведаючы ў Сабе, што вучні Ягоныя наракаюць на гэта, сказаў ім: (ці) гэтае вас спакушае?

 

Дык многа з вучняў Яго, чуючы гэта, казала: жорсткая (цьвёрдая) гэта мова і хто яе слухаць можа?

(а) калі ж бы (вы) угледзілі Сына Чалавечага, (Які) узыходзе (туды), дзе быў раней?

 

А Езус, ведаючы, што наракалі на гэта вучні Ягоныя, сказаў ім: Гэта вас горшыць (зводзіць)?

Гэта ёсьць Дух, Які ажыўляе; цела ніякай карысьці ня прыно́сіць. Словы, якія Я кажу вам, ёсьць Дух і ёсьць Жыцьцё.

 

А што ж тады, калі ўвідзіце Сына Чалавечага ўзыходзячага туды, дзе перш быў?

Але ёсьць сярод вас нікаторыя, што ня ве́раць. Бо Ісус ведаў ад пачатку, (што) ёсьць нікаторыя, што ня ве́раць, і хто ёсьць той, што здрадзіць Яго.

 

Дух ёсьць тым, хто ажыўляе, цела нічым не паможа. Словы, якія я вам сказаў — духам ёсьць і жыцьцём.

І казаў: дзеля гэтага сказаў Я вам, што ніхто ня мо́жа прыйсьці да Мяне, калі б ня было́ дадзена яму ад Ба́цькі Майго.

 

Аднак ёсьць між вамі такія, што ня вераць. Бо ведаў Езус ад пачатку, хто ў гэта ня верылі і хто меў Яго выдаць.

З таго (часу) многія з вучняў Ягоных пайшлі назад і ўжо ня хадзíлі зь Ім.

 

Далей казаў: Дзеля таго і сказаў, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі б яму не было дадзена Айцом Маім.

Сказаў тады Ісус дванаццацём: (ці) ня хо́чаце і вы адыйсьці?

 

Ад той хвіліны многа вучняў Ягоных адыйшло ды ўжо з Ім не хадзілі.

Адказаў тады Яму Сымон Пётра: Госпадзе! Да каго нам ісьці? Ты маеш Словы Жыцьця вечнага;

 

Дык спытаўся Езус Дванаццаці: "Ці і вы маніцеся пакінуць Мяне?"

і мы паверылі і пазналі, што Ты ёсьць Хрыстос, Сын Бога Жывога.

 

Адказаў тады Яму Сымон-Пётр: "Госпадзе, да каго ж пойдзем? Ты маеш словы жыцьця вечнага.

Адказаў ім Ісус: ці ня Я выбраў вас дванаццацёх? Але адзін з вас ёсьць д’ябал.

 

Мы ж уверылі і пераканаліся, што Ты Хрыстус, Сын Божы".

Гаварыў жа Ён пра Юду Сымонавага Іскарыёта, бо гэты хацеў прадаць Яго, будучы адзін з дванаццацёх.

 

Адказаў ім Езус: "Ці не Дванаццаць вас выбраў? А адзін з вас шатанам".