Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Васіля Цяпінскага
Калі ж настала раніца, усе архірэі і старэйшыны народу ўчынілі нараду аб Ісусе, каб Яго забіць;
А ранью будучи раду учинили всі переднейшіе оферовніки и старшіе люду на Исуса якъ забить Его •
і зьвязаўшы Яго завялі і выдалі Яго Понтыю Пілату правіцелю.
И взявши Его, вели, и выдали Его Понтейскому Пилату старосьте • [1]
Тады Юда, які прадаў Яго, убачыўшы, што Ён засуджаны пашкадаваў (аб сваім учынку і) аддаў назад трыццаць срэбнікаў архірэям і старэйшынам,
Тогды увидевши Юда выдавца Его, ижъ осудили Его, роскаявшисе вернулъ тридцать серебрениковъ, переднейшім оферовнікомъ и старшимъ,
кажучы: саграшыў (я) прадаўшы Кроў нявінную. Яны ж сказалі: што нам да таго? Ты глядзі.
Мовечи: згърешіломъ выдаючи кровъ невинную; а оні рекли ему, што есьть намъ, ты узришъ •
І кінуўшы срэбнікі ў Сьвятыні (ён) выйшаў і, пайшоўшы, павесіўся.
И покинувъши серебреники в церкви, отышолъ, и шодъши удавилъсе • [2]
Архірэі ж, узяўшы срэбнікі, сказалі: ня дазваляецца класьці іх у скарбонку Сьвятыні, бо яны — цана крыві.
А переднейшие оферовъникі взявші серебренікі реклі: не годно ест вложіті их до даровъ;[3] поневажъ цена крові ест •
Учыніўшы ж нараду (яны) купілі за іх поле ганчара для пахаваньня чужынцаў.
И раду учинивши, купили ими ролью гарнчарскую, на погребанье перехожихъ •
Таму названа поле тое «полем крыві» нават па сёньняшні дзень.
А такъ назвалася ролья тая, ролья крови до сего дня •
Тады збылося сказанае Прарокам Ярэмай, які кажа: і ўзялі трыццаць срэбнікаў, цану Ацэненага, Якога ацанілі сыны Ізраэля,
Тогды выполнілосе реченое через Еремея пророка мовечого: и взялі трідцать серебрениковъ, цену Оцененого, Которого оценено от сыновъ Израилевыхъ • [4]
і аддалі іх за поле ганчара, як сказаў мне Госпад.
И дали их на рольи гарнчарской, якъ постановилъ мне Панъ •
Ісус жа стаў перад правіцелем. І спытаўся ў Яго правіцель, кажучы: Ты ёсьць Кароль жыдоў? Ісус сказаў яму: ты кажаш.
Исусъ пакъ сталъ передъ старостою, и спыталъ Его староста мовечи: тыль еси Король Юдъский? а Исусъ рекъ ему: ты мовишъ • [5]
І калі абвінавачавалі Яго архірэі і старэйшыны, (Ён) нічога ня адказаў.
И гды на Него мовили переднейшіе оферовники и старшіе, ничого не отповедалъ •
Тады кажа Яму Пілат: ці ня чуеш як многа супраць Цябе сьведчаць?
Тогъды мовилъ Ему Пилатъ: не слышиш ли, колько на Тебе сьведчать?
І ня адказаў яму аніводнага слова, так што правіцель вельмі зьдзіўляўся.
И не отповедалъ ему ни на одну мову, ижъ дивилъся староста вельми •
На сьвята ж правіцель меў звычай адпускаць народу аднаго вязьня якога хацелі.
А на каждый пъразьникъ, обычай былъ старосьте выпущать одного народу вязьня которого хотели • [6]
Быў жа тады (у іх) вядомы вязень называны Бараўва.
И мели тогъды вязьня значного, называючого Варавву •
І вось калі яны былі сабра́ныя, сказаў ім Пілат: каго хочаце каб (я) вам звольніў: Бараўву ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом?
Собранымъ пакъ имъ, рекъ имъ Пилатъ: кого хочете зъ дву выпущу вамъ: Варавву ль або Исуса, называючого Христа?
Бо ведаў, што з зайздрасьці выдалі Яго.
Ведалъ бо ижъ зависьти деле выдали Его •
Калі ж ён сядзеў на судовым мейсцы, паслала да яго жонка ягоная, кажучы: нічога ня рабі Праведніку Таму, бо (я) сягоньня ў сьне шмат пацярпела за Яго.
И седечи ему на суде, посълала к нему жона его мовечи: нічого тобе из Справедливымъ Тымъ, много бо утерпеламъ нине вво сьне Его деле •
Але архірэі і старэйшыны падбухторылі народ, каб папрасілі Бараўву, а Ісуса каб забілі.
А переднейшие оферовнікі и старщие, подъусчили тижбы, бы просили Варавву, а Исуса згубили • [7]
Адказаўшы ж правіцель сказаў ім: каго хочаце з гэтых двух каб (я) звольніў вам? Яны ж сказалі: Бараўву.
И отповедаючи староста рекъ имъ, кого хочете з дву выпущу вамъ? а они рекли Варавву •
Кажа ім Пілат: тады што зраблю Ісусу, Якога называюць Хрыстом? Кажуць яму ўсе: павінен быць раскрыжаваны.
Мовилъ имъ Пилатъ, што прото учиню Исусу называючому Христу? мовили ему вси, нехай розпятъ будетъ •
Але правіцель сказаў: якое ж злачынства ўчыніў Ён? Яны ж яшчэ мацней крычалі, кажучы: павінен быць раскрыжаваны.
А сътароста мовилъ: которое прото лихое учинилъ? лечъ они назбытъ кричали, мовечи: нехай розпятъ будеть •
Тады Пілат убачыўшы, што нічога ня дапамагае, а ўзбурэньне яшчэ больш павялічваецца, узяўшы вады ўмыў рукі перад народам, кажучы: нявінаваты я ў Крыві Праведніка Гэтага; вы глядзіце.
И видечи Пилатъ ижъ ничого не помагаеть, але больши розруху было, взявши воду умылъ руки перед тижбою, мовечи: не виненъ есьми од крови Справедливого Того, вы узрите •
І адказаўшы ўвесь народ сказаў: Кроў Ягоная на нас і на дзецях нашых.
И отповедаючи вси люди, рекли: къровь Его на насъ и на деті наші •
Тады (ён) звольніў ім Бараўву, а Ісуса зьбічаваўшы аддаў каб (Ён) быў раскрыжаваны.
Тогды выпусьтилъ имъ Варавву, а Исуса бивши, выдалъ имъ бы Его розпяли •
Тады жаўнеры правіцеля ўзяўшы Ісуса ў прэторыю сабра́лі на Яго ўсю кагорту.
Тогды жолънери старостины, взявъши Исуса на суде,[8] собрали на него въсю роту, и зъволокши Его •
І разьдзеўшы Яго апранулі на Яго чырвоны плашч.
Одели Его плащомъ черленымъ • [9]
І сьплёўшы вянок зь цярніны (як карону) усклалі Яму на Галаву і ў правую Руку Ягоную да́лі кій; і стаўшы на калені перад Ім зьдзекаваліся зь Яго, кажучы: радуйся, Кароль жыдоў!
И сплетши венецъ з тернья взложілі на голову Его, и тросьть в правицу Его, и пърипадываючи на колени перед Нимъ, уругали Ему мовечи: радуйсе Королю Юдъсъкий •
І абпляваўшы Яго ўзялі кій і білі Яго па Галаве.
И плевавши на Него, взяли тросьть и били по голове Его •
А калі назьдзекаваліся зь Яго зьнялі зь Яго (чырвоны) плашч і апранулі на Яго Ягоныя адзежы, і павялі Яго на раскрыжаваньне.
И гды наругалисе Ему, зволокши с Него плащъ, и оболокъли Его въ одежі Его, и вели Его на розпятье •
Выходзячы ж (яны) сустрэлі чалавека кірэнэйца па іменьню Сымон; гэтага прымусілі несьці крыж Ягоны.
И выходечи, нашъли чоловека Киринеяніна именемъ Сімона, и тому затеели понесьти крестъ Его • [10]
І прыйшоўшы на мейсца, якое называецца Галгота што значыць «Чэрапу мейсца».
И пришодші на месцо речоное Голгофа, што есьть называючи Лобное месцо • [11]
(Яны) далі Яму піць воцат зьмяшаны з жоўцяй; і пакаштаваўшы ня хацеў піць.
Дали Ему пити оцотъ з жолъчью смешаный, и скоштовавши, не хотелъ пить •
Раскрыжаваўшыя Яго разьдзялілі адзежы Ягоныя, кіда́ючы жэрабя; каб было споўнена сказанае праз Прарока: падзялілі адзежы Мае паміж сабою і на вопратку Маю кінулі жэрабя;
А розпенъши Его, розделили одежи Его кинувши жеребъи • [12]
І, седзячы, вартавалі Яго там.
И седечи стерегли Его тамъ •
І зьмясьцілі над Галавою Ягонай надпіс аб віне Ягонай: Гэты ёсьць Ісус, Кароль жыдоў.
И взложили наверху головы Его вину Его написаную: Тотъ есьть Исусъ, Король Юдъский •
Тады раскрыжаваны былі разам зь Ім два разбойнікі: адзін справа, а другі — зьлева.
Тогды розпяли с Нимъ дъву разбойниковъ, одного по правицы, и одъного по левицы •
А тыя, што праходзілі міма, ліхасловілі Яго, ківаючы галовамі сваімі
А мимо ходячие блюзьнили Его, покивываючі головами своими •
і кажучы: Ты, што разбураеш Сьвятыню і за тры дні адбудоўваеш! Уратуй Сябе Самога! Калі Ты Сын Бога, зыйдзі з крыжа.
И мовечи: Розрушаючий церковъ, и тремя днями Будуючий, заховай Себе Самъ, есьли Сынъ еси Божий, зойди з креста •
Падобна і архірэі разам з кніжнікамі і старэйшынамі насьмяхаючыся, казалі:
И также и переднейшие оферовнікі уругаючи зъ учоными и старшими и фарисеями, мовили:
другіх ратаваў, а Самога Сябе ўратаваць ня можа. Калі Ён Кароль Ізраэля хай цяпер жа сыйдзе з крыжа, і (мы) паверым Яму.
Иныхъ заховывалъ, Себе ль не можеть заховати, есьли Король Израельскій есьть, нехай зойдеть теперь з креста, и уверимъ в Него •
Спадзяваўся на Бога; хай цяпер выбавіць Яго, калі Ён заўгодны Яму. Бо сказаў: Я ёсьць Сын Бога.
Сподевалъсе на Бога, нехай оборонить теперь Его есьли хочеть Его, говорілъ бо, ижъ Божій естомъ Сынъ • [13]
Нават і разбойнікі раскрыжаваныя зь Ім ліхасловілі Яго.
И тое жъ и розбойники розпятые с Нім, вымовлялі Ему •
Ад шостай жа гадзіны цемра сталася па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзявятае.
От шостое пакъ годины, темносьть была по всей земли, до годины девятое •
А каля дзявятай гадзіны загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элі! Элі! лама сабахтанí? гэта ёсьць: Божа Мой! Божа Мой! чаму (Ты) Мяне пакінуў?
А о девятой године, закрічалъ Исусъ голосомъ великим мовечи: Или Или, лима савахфани, што есьть Боже Мой, Боже Мой, чому Мя еси занехалъ?[14]
І нікаторыя, што там стаялі пачуўшы казалі: Ён кліча Ільлю.
А некоторие зъ тамъ стоечихъ услышавши мовили: ижъ Ильи кличеть тотъ •
І адразу адзін зь іх пабег і ўзяўшы губку намачыўшы ў воцат і насадзіўшы на трысьціну даваў Яму піць.
И на тых местъ бегъши одинъ з нихъ, и взявши губу, а наполнивши оцътомъ, и взнизнувши на тросьть поилъ Его • [15]
А астатнія казалі: чакай, паглядзім ці прыйдзе Ільля ўратаваць Яго.
А иные мовили: занехай, бы виделисмо, есьлі прийдеть Илья заховати Его •
Ісус жа зноў загаласіўшы моцным голасам выпусьціў Дух.
А Исусъ засе закричавъши голосомъ великимъ, выпусьтилъ духа •
І вось завеса Сьвятыні была разадрана напалам зьверху да нізу; і зямля была страсянута і скалы былі расколаты.
И ото завеса церковная розодраласе на двое, зъ вышнего краю до ніжнего, и земля затъреслася, и каменье розъпадалосе •
І магілы былі расчынены, і многія целы памёршых сьвятых былі ўваскрэшаны;
И гробы отворялисе, и многие тела заснувъшихъ сьветыхъ встали •
і выйшаўшы з магіл пасьля ўваскрасеньня Ягонага, увайшлі ў сьвятое места і былі яўлены многім,
И вышодши зъ гробовъ, повскресеньи Его, ввошлі в сьветый город и объявиліся многим •
Сотнік жа і тыя, што зь ім вартавалі Ісуса, убачыўшы трасеньне зямлі і што сталася, спалохаліся моцна, кажучы: сапраўды, Ён быў Сын Бога.
Сотникъ тежъ, и которие с німъ сътерегли Исуса, увидевши тресенье и бывшое, узбоялисе вельми, мовечи: правдиве Божий Сынъ былъ, Тотъ •
Было ж там многа жанчын якія назіралі здалёк, якія прыйшлі ўсьлед за Ісусам з Галілеі, служачы Яму;
Были тежъ тамъ и жоны многие, здалека смотречи, которие ходілі за Исусомъ з Галилеи служачи Ему •
сярод якіх была Марыля Магдаліна і Марыля, матка Якуба і Ёсі, а таксама матка сыноў Завядзея.
Межи которими была и Марія Магдалыни, и Мария Яковова, и Иосиева матка, и матка сыновъ Зеведеовыхъ •
Калі ж настаў вечар прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, іменьнем Язэп, каторы таксама быў вучням Ісуса.
Позну пакъ будучи, пришолъ чоловекъ богатый, от Аримафеи, именемъ Иосифъ, которий тежъ училъсе у Исуса • [16]
Ён, прыйшоўшы да Пілата, выпрасіў Цела Ісуса. Тады Пілат загадаў аддаць Цела.
Тотъ приступивши до Пилата, просилъ тела Исусового, тогды Пилатъ велелъ дати тело •
І ўзяўшы Цела Язэп абгарнуў Яго ільняным палатном чыстым
И взявши тело Иосифъ, обвилъ Его полотномъ[17] чистымъ,
і паклаў Яго ў сваёй новай магіле, якую (ён) высек у скале; і прываліўшы вялікі ка́мень да дзьвярэй магілы, адыйшоў.
И положилъ Его в новомъ своемъ гробе, которий былъ высеченъ в камени, и привалівши камень великій над дьвері гробу, отышолъ •
Была ж там Марыля Магдаліна і другая Марыля, якія сядзелі насупраць магілы.
Были тежъ там Марія Магдалыні, и другая Мария седечи противъ гробу •
На другі дзень, каторы ёсьць пасьля параскевы, былі сабраныя архірэі і хварысэі да Пілата
А на завтрешній день, которий есьть по приготованьи, собралисе переднейшие оферовники, и фарисеи до Пилата,
кажучы: пане! мы ўспомнілі, што Ашуканец Той, як быў яшчэ жывы сказаў: цераз тры дні буду ўваскрэшаны.
Мовечи: пане, вспоменулисмо, ижъ зводитель оный рекъ, еще будучий живъ, по трехъ днехъ встану •
Пагэтаму загадай вартаваць магілу да трэйцяга дня каб вучні Ягоныя прыйшоўшы ўначы ня ўкралі Яго, і ня сказалі народу: уваскрэшаны зь мёртвых. І будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
Вели прото утьвердити гробъ до третьего дня, бы яко не прішодши ученики Его ночью укърали Его, и рекуть людемъ, въсталъ зь мертвыхъ, и будеть посьледнее зьведенье, горши перъвого • [18]
А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзіце вартуйце як ведаеце.
И рекъ имъ Пилатъ, маете сторожовъ, идите утьвердите, якъ ведаете •
Яны ж пайшоўшы перадалі вартаваньне магілы (рымскай) варце, прылажыўшы да ка́меня пячатку.
А оні шодші, утьверділі гробъ, назначівші камень з сторожою •
