Марка 8 разьдзел

 

 

У тыя дні, як сабралася дужа многа народу, і ня мелі чаго паесьці, Ісус клікнуўшы вучняў Сваіх кажа ім:

 

У тыя дні зыйшлося ізноў мноства народу, і ня мелі пры сабе ежы; тады Ісус, паклікаўшы да Сябе вучняў Сваіх, сказаў ім:

шкада (Мне) народу, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне і ня маюць чаго паесьці;

 

«Шкада Мне людзей, што ўжо тры дні пры Мне й ня маюць чаго есьці».

і калі адпушчу іх дамоў галоднымі, нікаторыя аслабеюць у дарозе, бо яны прыйшлі здалёку.

 

Калі-ж адпушчу іх галодных дамоў, аслабеюць у дарозе, бо многія зь іх прыйшлі здалёк.

І вучні Ягоныя адказалі Яму: якім чынам тут у пустэльні хто зможа накарміць іх хлебам?

 

Вучні-ж Ягоныя сказалі Яму: «Скуль-жа мог-бы хто ў гэтай пустыні ўзяць хлеба, каб накарміць іх?»

І пытаўся ў іх: колькі ў вас хлябоў? Яны сказалі: сем.

 

I спытаўся ў іх: «Колькі маеце хлябоў?» Яны-ж сказалі Яму: «Сем».

Тады загадаў народу ўзьлегці на зямлю; і ўзяўшы сем хлябоў (ды) падзякаваўшы, паламаў і аддаў вучням Сваім, каб разда́лі. І (яны) разда́лі народу.

 

Тады сказаў людзям сесьці на зямлю, і ўзяушы сем хлябоў, узьнёс хвалу і, паламаўшы, раздаў вучням Сваім, каб яны раздалі, і яны раздалі людзям.

І мелі (яны) некалькі рыбак; і багаславіўшы сказаў раздаць і іх.

 

Мелі яны й некалькі рыбаў; і іх дабраславіўшы, сказаў раздаць.

І паелі і насыціліся; і сабралі рэшты кавалкаў сем кошыкаў.

 

I елі й наеліся ўсе, і назьбіралі астачы сем кашоў.

І было пад’еўшых каля чатырох тысячаў; і адпусьціў іх.

 

Было-ж усіх, што елі, каля чатырох тысячаў: Тады адпусьціў іх.

І адразу ўвайшоўшы ў човен з вучнямі Сваімі прыплыў у межы Далмануты.

 

I зараз-жа сеў у човен з вучнямі Сваімі й прыбыў у ваколіцы Далмануцкія.

І выйшлі хварысэі, ды пача́лі зь Ім спрачацца, патрабуючы ад Яго знаку зь неба, спакушаючы Яго.

 

Фарысеі-ж, папрыходзіўшы, пачалі зь Ім спрачацца, і патрабавалі ад Яго знаменьня зь неба, спакушаючы Яго.

І са стогнам у Духу Ён гаворыць: для чаго род гэты патрабуе знаку? Праўду кажу вам, ня будзе даны знак роду гэтаму.

 

I, уздыхнуўшы ў душы Сваёй, сказаў: «Нашто род гэты дамагаецца знаменьня? Запраўды кажу вам, ня будзе дадзена знаменьне роду гэтаму».

І пакінуўшы іх ізноў увайшоў у човен, адплыў на той бок.

 

I, пакінуўшы іх, ізноў увайшоў у човен, і адплылі на другі бок.

І забыліся ўзяць хлябоў і акрамя аднаго хлеба нічога ня мелі з сабою ў чаўне.

 

Вучні-ж Ягоныя забыліся ўзяць хлеба, і апрача аднае баханкі хлеба нічога з сабою ня мелі.

А (Ён) наказаваў ім кажучы: глядзеце сьцеражыцеся кісьлі хварысэяў і кісьлі Гірада.

 

А Ён перасьцерагаў іх, кажучы: «Глядзеце, сьцеражэцеся закісі фарысейскай і закісі Ірадавае».

І разважалі між сабою кажучы: (гэта што) хлябоў ня маем.

 

I яны, разважаючы між сабою, гаварылі: «Гэта пра тое, што ў нас хлеба няма».

І, уразумеўшы, Ісус кажа ім: чаго разважаеце, што хлябоў ня маеце? Няўжо яшчэ ня разумееце і ня цяміце? Няўжо (дагэтуль) маеце сэрца вашае скамянеўшым?

 

Ісус, зразумеўшы гэта, кажа ім: «Што разважаеце пра тое, што хлеба ня маеце? Ці яшчэ ня цяміце й не разумееце? Ці яшчэ ацьвярдзелае сэрца вашае?

Маючы вочы ня бачыце? І маючы вушы ня чуеце? І ня помніце?

 

Маючы вочы ня бачыце, маючы вушы ня чуеце й не памятаеце?

Калі (Я) пяць хлябоў разламаў на пяць тысячаў, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Кажуць Яму: дванаццаць.

 

Калі Я паламаў пяць хлябоў на пяць тысячаў, колькі поўных карабоў кавалкаў назьбіралі вы?» Кажуць Яму: «Дванаццаць».

А калі сем — на чатыры тысячы, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Яны ж сказалі: сем.

 

«А калі сем для чатырох тысячаў, колькі кашоў пазасталых кавалкаў набралі вы?» Яны сказалі: «Сем».

І казаў ім: як жа ня разумееце?

 

I сказаў ім: «Дык як-жа вы яшчэ не разумееце?»

І прыходзіць да Бэтсаіды; і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць Яго, каб дакрануўся да яго.

 

I прыходзіць у Віфсаіду; і прыводзяць да Яго сьляпога ды просяць, каб дакрануўся да Яго.

І ўзяўшы сьляпога за руку́ вывеў яго за сяло і плюнуўшы яму на вочы, усклаўшы Ру́кі на яго спытаўся ў яго, ці бачыць што небудзь?

 

Ён узяў сьляпога за руку, вывеў яго за сялібу і, плюнуўшы яму ў вочы, паклаў на яго рукі й спытаў у яго, ці што бачыць.

І той празерыўшы сказаў: бачу людзей, бачу ходзяць як дрэвы.

 

I той, узіраючыся, сказаў: «Бачу людзей, нібы дрэвы хадзячыя».

Потым ізноў палажыў Ру́кі на вочы яму і зрабіў, каб ён бачыў. І (ён) быў аздароўлены і ўбачыў усіх ясна.

 

Тады ізноў палажыў рукі на вочы яго й адкрыў зрок, і ён стаў бачыць усё ясна.

І паслаў яго дамоў кажучы: і ў сяло ня заходзь, і ня расказвай нікому ў сяле.

 

I адаслаў яго дадому, сказаўшы: «Не заходзь у вёску, і нікому ў сялібе не расказвай».

І пайшоў Ісус і вучні Ягоныя ў сёлы Кесары Піліпавай. І па дарозе (Ён) пытаўся вучняў Сваіх кажучы ім: за каго Мяне лічаць людзі?

 

I пайшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў паселішчы Касарыі Піліпавай; у дарозе пытаў у вучняў Сваіх: «3а каго уважаюць Мяне людзі?»

Яны ж адказалі: за Яана Хрысьціцеля, а іншыя за Ільлю, а іншыя за аднаго з прарокаў.

 

Яны адказалі: «За Яна Хрысьціцеля; іншыя — за Ільлю; іншыя-ж — за аднаго з прарокаў».

Тады Ён кажа ім: а вы за Каго Мяне ўважаеце? І адказваючы Пётра кажа Яму: Ты ёсьць Хрыстос.

 

Ён-жа кажа ім: «А вы за каго Мяне ўважаеце?» Пётра ў адказ сказаў Яму: «Ты — Хрыстос».

І строга забараніў ім, каб нікому ня казалі пра Яго.

 

I забараніў ім, каб нікому не гаварылі пра Яго.

І пачаў навучаць іх, што Сын Чалавечы мае шмат адпакутаваць і быць адкінутым старэйшынамі і архірэямі і кніжнікамі і быць забітым, і цераз тры дні ўваскрэснуць.

 

I пачаў навучаць Іх, што прызначана Сыну Чалавечаму цяжка адпакутаваць і быць адрынутым праз старшыняў архісьвятароў і кніжнікаў, і быць забітаму, і на трэйці дзень уваскроснуць.

І гаварыў пра гэта адкрыта. І Пётра адклікаўшы Яго пачаў пярэчыць Яму.

 

І гаварыў гэта выразна для ўсіх; Пётра-ж, адклікаўшы Яго, стаў супярэчыць Яму.

А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх строга забараніў Пятру кажучы: адыйдзі ад Мяне, шатан, бо клапоцішся ня пра тое, што Божае, але што чалавечае.

 

Ён-жа, абярнуўшыся й глянуўшы на вучняў Сваіх, забараніў Пятру, сказаўшы: «Адыйдзі ад Мяне, шатане, бо думаеш не пра Божае, але пра людзкое».

І паклікаўшы народ разам з вучнямі Сваімі сказаў ім: хто хоча пайсьці за Мною, адрачыся ад самога сябе і вазьмі крыж свой і ідзі ўсьлед за Мною.

 

І, падклікаўшы народ з вучнямі Сваімі, сказаў ім: «Калі хто хоча йсьці за Мною, адрачыся самога сябе й вазьмі крыж свой ды йдзі сьледам за Мною.

Бо хто хоча жыцьцё сваё ўратаваць, той страціць яго; а хто страціць жыцьцё сваё за Мяне і Эвангельле, той ўратуе яго.

 

Бо хто хоча душу сваю зьберагчы, загубіць яе, а хто загубіць душу сваю дзеля Мяне й Евангельля, той зьбяражэ яе.

Бо якая карысьць чалавеку, калі (ён) здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?

 

I якая карысьць чалавеку, калі б ён здабыў увесь сьвет, а душу сваю зьвярэдзіў.

Альбо, які выкуп дасьць чалавек за душу́ сваю?

 

Альбо, што дасьць чалавек узамен за душу сваю.

Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх Словаў у родзе гэтым пералюбным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў Славе Ба́цькі Свайго са сьвятымі Ангеламі.

 

Хто-ж пастыдаецца Мяне й слоў Маіх у родзе гэтым блудным і грэшным, таго пастыдаецца й Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў славе Айца Свайго з ангеламі сьвятымі.»