Лукаша 4 разьдзел

 

 

Ісус, поўны Духа Сьвятога, вярнуўся ад Ярдана і паведзены быў Духам у пустыню;

 

Ісус, поўны Духа Святога, вярнуўся ад Ярдана і быў Духам заведзены ў пустыню

там сорак дзён Ён быў спакушаны д’яблам і нічога ня еў у гэтыя дні; а як прайшлі яны, напасьледак захацеў есьці.

 

на сорак дзён, і быў спакушаны д’яблам. Ды не еў у тыя дні анічога, а калі яны скончыліся, захацеў есці.

І сказаў Яму д’ябал: калі Ты Сын Божы, дык загадай гэтаму каменю зрабіцца хлебам.

 

Сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты — Сын Божы, дык скажы гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам».

Ісус сказаў яму ў адказ: напісана, што «ня хлебам адным будзе жыць чалавек, а ўсякім словам Божым».

 

І адказвае яму Ісус: «Напісана: “Не хлебам адзіным жыве чалавек [, але ўсякім словам]”».

І ўзьвёўшы Яго на высокую гару, д’ябал паказаў Яму ўсе царствы сусьвету ў імгненьне часу,

 

Затым падняў Яго і паказаў Яму ўсе царствы свету ў адзін момант,

і сказаў Яму д’ябал: Табе дам уладу над ўсімі гэтымі царствамі і славу іх, бо яна аддадзена мне, і я, каму хачу, даю яе;

 

і гаворыць Яму д’ябал: «Дам Табе ўладу над гэтым сусветам і яго славу, бо мне гэта дадзена, і я, каму хачу, таму даю яе.

і вось, калі Ты паклонішся мне, дык усё будзе Тваё.

 

Дык калі Ты паклонішся перада мной, усё будзе Тваё».

Ісус сказаў яму ў адказ: адыйдзі ад Мяне, сатана; напісана: «Госпаду Богу пакланяйся і Яму аднаму служы».

 

І, адказваючы, сказаў яму Ісус: [«Адыдзі ад Мяне, шатан,] напісана: “Госпаду, Богу твайму, будзеш пакланяцца ды Яму аднаму служыць будзеш”».

І павёў Яго ў Ерусалім, і паставіў Яго на крыле храма, і сказаў Яму: калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;

 

Затым завёў Яго ў Ерузалім, і паставіў на версе святыні, і сказаў Яму: «Калі Ты — Сын Божы, дык кінься ўніз.

бо напісана: «анёлам Сваім накажа пра Цябе захаваць Цябе»;

 

Бо напісана: “Загадаў Ён анёлам Сваім наконт Цябе, каб сцераглі Цябе на ўсіх Тваіх дарогах”,

і: «на руках панясуць Цябе, каб не спатыкнуўся Ты аб камень нагою Тваёю».

 

ды: “На руках будуць насіць Цябе, каб часам не скалечыў аб камень нагі Сваёй”».

Ісус сказаў яму ў адказ: сказана: «не спакушай Госпада Бога Твайго».

 

Адказаў яму Ісус: «Сказана: “Не спакушай Госпада, Бога твайго”».

І закончыўшы ўсё спакушэньне, д’ябал адышоў ад Яго да часу.

 

І, скончыўшы ўсе выпрабаванні, д’ябал адступіўся ад Яго да часу.

І вярнуўся Ісус у сіле духу ў Галілею; і разьнесьліся чуткі пра Яго па ўсёй навакольнай краіне.

 

І ў магутнасці Духа вярнуўся Ісус у Галілею, і чутка пра Яго разышлася па ўсёй краіне.

Ён вучыў у сынагогах іхніх, і ўсе Яго ўслаўлялі.

 

І Ісус навучаў у сінагогах іх, і ўзвялічваўся ўсімі.

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў, па звычаі Сваім, у дзень суботні ў сынагогу, і ўстаў чытаць.

 

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і, па Сваім звычаі, у суботу ўвайшоў у сінагогу і падняўся чытаць.

Яму падалі кнігу прарока Ісаі; і Ён, разгарнуўшы кнігу, знайшоў месца, дзе было напісана:

 

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. І, калі разгарнуў кнігу, натрапіў на месца, дзе было напісана:

«Дух Гасподні на Мне; бо Ён памазаў Мяне зьвеставаць убогім і паслаў Мяне ацаляць зламаных сэрцам, прапаведаваць палонным вызваленьне, сьляпым празарэньне, адпусьціць спакутаваных на свабоду,

 

«Дух Госпада Бога нада Мною; таму Госпад Мяне намасціў, каб нёс добрую вестку ўбогім, паслаў Мяне лячыць раны зламаным сэрцам, прадказваць палонным свабоду, а вязням — вызваленне,

абвяшчаць год Гасподняга спрыяньня».

 

вясціць год спагадлівасці Госпада».

І загарнуўшы кнігу і аддаўшы слузе, сеў; і вочы ўсіх у сынагозе былі скіраваныя на Яго.

 

І пасля таго, як закрыў кнігу, аддаў слузе і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі звернуты на Яго.

І Ён пачаў гаварыць да іх: сёньня спраўдзілася пісаньне гэтае, чутае вамі.

 

Ён пачаў тады казаць ім: «Сёння споўніліся толькі што вамі чутыя словы Пісання».

І ўсе засьведчылі Яму гэта, і дзівавалі са словаў мілаты, якія зыходзілі з вуснаў Ягоных, і казалі: ці не Язэпаў гэта сын?

 

Усе давалі Яму сведчанне і дзівіліся чароўнасці слоў, што выходзілі з вуснаў Яго, і казалі: «Ці ж гэта не сын Язэпаў?»

Ён сказаў ім: вядома, вы скажаце Мне прыказку: лекару! ацалі самога сябе; зрабі і тут, у Тваёй бацькаўшчыне, тое, што, мы чулі, было ў Капернауме.

 

А Ён гаворыць ім: «Хіба скажаце Мне гэту прымаўку: “Лекар, вылечы Самога Сябе. Учыні і тут, у бацькаўшчыне Сваёй, тое, што, чулі мы, учыніў Ты ў Кафарнаўме”».

І сказаў: праўду кажу вам: ніякі прарок ня прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне;

 

І гаворыць ім: «Сапраўды кажу вам, што ніводзін прарок не прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне.

па праўдзе кажу вам: шмат удоваў было ў Ізраілі ў дні Ільлі, калі замкнута было неба тры гады і шэсьць месяцаў, так што зрабіўся вялікі голад па ўсёй зямлі;

 

Праўдзіва кажу вам: многа ўдоў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёна на тры гады і шэсць месяцаў ды быў вялікі голад на ўсёй зямлі;

і да ніводнай зь іх ня быў пасланы Ільля, а толькі да ўдавы ў Сарэпту Сідонскую;

 

і да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, адно да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.

шмат таксама было пракажоных у Ізраілі за прарока Ялісея, і ніводзін зь іх не ачысьціўся, апрача Нэемана Сірыяніна.

 

Таксама было многа пракажоных у Ізраэлі ў час Элісея прарока, але ніводзін з іх не быў ачышчаны, адно Нааман з Сірыі».

Пачуўшы гэта, усе ў сынагозе напоўніліся гневам;

 

Чуючы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся злосцю,

і ўстаўшы, выгналі Яго прэч з горада і павялі на вяршыню гары, на якой горад іхні быў пабудаваны, каб скінуць Яго;

 

і паўскоквалі, і выгналі Яго за горад, ды ўзвялі Яго на верх гары, на якой стаяў горад іх, каб спіхнуць Яго.

але Ён, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.

 

Але Ён, прайшоўшы між імі, адышоў.

І прыйшоў у Капернаум, горад Галілейскі, і вучыў іх у дні суботнія.

 

І сышоў у Кафарнаўм, горад галілейскі, і навучаў іх па суботах.

І зьдзіўляліся з вучэньня Ягонага, бо слова Ягонае было з уладаю.

 

І дзівіліся з навукі Яго, бо з уладай былі словы Яго.

Быў у сынагозе чалавек, які меў у сабе духа дэмана нячыстага, і той закрычаў зычным голасам:

 

І быў у сінагозе чалавек, апанаваны духам дэмана нячыстага. І закрычаў ён моцным голасам:

кінь; што Табе да нас, Ісусе Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас; ведаю Цябе, Хто Ты, — Сьвяты Божы.

 

«Пакінь, што Табе да нас, Ісус з Назарэта? Ты прыйшоў губіць нас? Ведаю Цябе, Хто Ты ёсць, Святы Божы».

Ісус загразіў яму, сказаўшы: замоўкні і выйдзі зь яго. І дэман, паваліўшы таго пасярэдзіне сынагогі, выйшаў зь яго, ані не пашкодзіўшы яму.

 

Але Ісус насварыўся на яго, кажучы: «Замаўчы ды выйдзі з яго». І дэман, кінуўшы яго на сярэдзіну, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

І напала на ўсіх жудасьць, і разважалі паміж сабою; што гэта азначае, што Ён з уладаю і сілаю загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць?

 

І ахапіў жах усіх; і разважалі разам між сабою, кажучы: «Што гэта за слова, што мае ўладу і магутнасць загадваць духам нячыстым, і тыя выходзяць?»

І разьнеслася чутка пра Яго па ўсіх навакольных мясьцінах.

 

І так слава аб Ім разыходзілася ў кожнае месца краіны.

Выйшаўшы з сынагогі, Ён увайшоў у дом Сымонаў; а Сымонава цешча была апанаваная моцнай гарачкаю; і прасілі Яго за яе.

 

Выйшаўшы з сінагогі, пайшоў Ён у дом Сімона. А цешча Сімона была ў вялікай гарачцы, дык прасілі Яго за яе.

Падышоўшы да яе, Ён загразіў гарачцы; і пакінула яе. Яна адразу ўстала і слугавала ім.

 

І, стаўшы пры ёй, загадаў Ён гарачцы, і яна пакінула яе; і яна зараз жа, падняўшыся, паслугавала ім.

А як заходзіла сонца, усе, хто меў хворых на розныя хваробы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы на кожнага рукі, ацаляў іх.

 

А калі зайшло сонца, усе, што мелі хворых на ўсякія немачы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы рукі на кожнага, аздараўляў іх.

Выходзілі таксама і дэманы з многіх з крыкам і казалі: Ты Хрыстос, Сын Божы. А Ён забараняў ім расказваць, што яны ведаюць, што Ён Хрыстос.

 

З многіх выходзілі таксама дэманы, якія крычалі і казалі: «Ты — [Хрыстос,] Сын Божы». І, сварачыся на іх, не дазваляў гаварыць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.

А як настаў дзень, Ён выйшаў з дому, пайшоў у пустэльную мясьціну, і людзі шукалі Яго і, прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі Яго, каб ня сыходзіў ад іх.

 

А калі настаў дзень, Ён, выйшаўшы, аддаліўся на пустыннае месца; і народ шукаў Яго і прыйшоў да Яго, і стараліся затрымаць, каб не адыходзіў ад іх.

Але Ён сказаў ім: і іншым гарадам зьвеставаць Я павінен Царства Божае, бо на тое Я пасланы.

 

Але Ён гаворыць ім: «Трэба, каб Я і іншым гарадам абвяшчаў добрую вестку пра Валадарства Божае, бо Я дзеля гэтага пасланы».

І прапаведаваў у сынагогах Галілейскіх.

 

І далей навучаў у сінагогах Юдэі.