Лукаша 4 разьдзел

 

 

Ісус жа, поўны Святога Духа, вярнуўся ад Іардана, і вадзіў Яго Дух у пустэльні

 

Ісус, поўны Духа Святога, вярнуўся ад Ярдана і быў Духам заведзены ў пустыню

сорак дзён, і быў Ён спакушваны д’ябалам. І не еў нічога тыя дні, а калі яны скончыл, адчуў голад.

 

на сорак дзён, і быў спакушаны д’яблам. Ды не еў у тыя дні анічога, а калі яны скончыліся, захацеў есці.

І д’ябал сказаў Яму: Калі Ты Сын Божы, скажы гэтаму каменю, каб ён зрабіўся хлебам.

 

Сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты — Сын Божы, дык скажы гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам».

Ісус адказаў яму: Напісана: «Не хлебам адным бузе жыць чалавек, [а кожным словам Божым]».

 

І адказвае яму Ісус: «Напісана: “Не хлебам адзіным жыве чалавек [, але ўсякім словам]”».

І, узвёўшы Яго, [на высокую гару], паказаў Яму ў імгненне часу ўсе царствы населенай зямлі,

 

Затым падняў Яго і паказаў Яму ўсе царствы свету ў адзін момант,

І д’ябал сказаў Яму: Табе дам усю гэтую ўладу і славу іх, бо мне яна перададзена, і я, каму хачу, даю яе.

 

і гаворыць Яму д’ябал: «Дам Табе ўладу над гэтым сусветам і яго славу, бо мне гэта дадзена, і я, каму хачу, таму даю яе.

Дык Ты, калі паклонішся перада мной, яна ўся будзе Твая7.

 

Дык калі Ты паклонішся перада мной, усё будзе Тваё».

І ў адказ Ісус сказаў яму: [Адыдзі ад Мяне, сатана]. Напісана: «Госпаду, твайму Богу, пакланяйся і Яму аднаму служы».

 

І, адказваючы, сказаў яму Ісус: [«Адыдзі ад Мяне, шатан,] напісана: “Госпаду, Богу твайму, будзеш пакланяцца ды Яму аднаму служыць будзеш”».

І ён павёў Яго ў Іерусалім, паставіў на крыло святыні і сказаў Яму: Калі Ты Сын Божы, кінься адсюль уніз;

 

Затым завёў Яго ў Ерузалім, і паставіў на версе святыні, і сказаў Яму: «Калі Ты — Сын Божы, дык кінься ўніз.

бо напісана: «Сваім Анёлам Ён загадае пра Цябе ўсцерагчы Цябе,

 

Бо напісана: “Загадаў Ён анёлам Сваім наконт Цябе, каб сцераглі Цябе на ўсіх Тваіх дарогах”,

і на руках яны панясуць Цябе, каб Ты не спатыкнуўся аб камень Сваёю нагою».

 

ды: “На руках будуць насіць Цябе, каб часам не скалечыў аб камень нагі Сваёй”».

А Ісус сказаў у адказ яму: Сказана: «Не выпрабоўвай Госпада, твайго Бога».

 

Адказаў яму Ісус: «Сказана: “Не спакушай Госпада, Бога твайго”».

І, скончыўшы ўсё спакушэнне, д’ябал адышоў ад Яго да часу.

 

І, скончыўшы ўсе выпрабаванні, д’ябал адступіўся ад Яго да часу.

І вярнуўся Ісус у моцы Духа ў Галілею. І вестка пра Яго разышлася па ўсім наваколлі.

 

І ў магутнасці Духа вярнуўся Ісус у Галілею, і чутка пра Яго разышлася па ўсёй краіне.

І Ён вучыў у іх сінагогах, і ўсе Яго славілі.

 

І Ісус навучаў у сінагогах іх, і ўзвялічваўся ўсімі.

І прыйшоў Ён у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і ўвайшоў Сваім звычаем у суботні дзень у сінагогу і ўстаў, каб чытаць.

 

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і, па Сваім звычаі, у суботу ўвайшоў у сінагогу і падняўся чытаць.

І падалі Яму кнігу прарока Ісаіі, і, развінуўшы скрутак, Ён знайшоў месца, дзе было напісана:

 

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. І, калі разгарнуў кнігу, натрапіў на месца, дзе было напісана:

«Дух Госпада на Мне, бо Ён памазаў Мяне дабравесціць убогім, паслаў Мяне [вылечыць разбітых сэрцам], абвясціць палонным вызваленне і сляпым — відушчасць, адпусціць прыгнечаных на волю,

 

«Дух Госпада Бога нада Мною; таму Госпад Мяне намасціў, каб нёс добрую вестку ўбогім, паслаў Мяне лячыць раны зламаным сэрцам, прадказваць палонным свабоду, а вязням — вызваленне,

абвясціць спрыяльны год Гасподні».

 

вясціць год спагадлівасці Госпада».

І, згарнуўшы скрутак, аддаў служку і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі скіраваны на Яго.

 

І пасля таго, як закрыў кнігу, аддаў слузе і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі звернуты на Яго.

Ён пачаў казаць ім: Сёння спраўдзілася гэтае Пісанне, якое вы чулі.

 

Ён пачаў тады казаць ім: «Сёння споўніліся толькі што вамі чутыя словы Пісання».

І ўсе сведчылі Яму і дзівіліся словам ласкі, што зыходзілі з Яго вуснаў, і пыталі: Ці не Іосіфаў гэта сын?

 

Усе давалі Яму сведчанне і дзівіліся чароўнасці слоў, што выходзілі з вуснаў Яго, і казалі: «Ці ж гэта не сын Язэпаў?»

І Ён сказаў ім: Вядома, вы скажаце Мне гэтае выслоўе: «Доктару, вылеч Самога Сябе»; «Тое, што мы чулі, адбылося ў Капернауме, зрабі і тут у Сваёй бацькаўшчыне».

 

А Ён гаворыць ім: «Хіба скажаце Мне гэту прымаўку: “Лекар, вылечы Самога Сябе. Учыні і тут, у бацькаўшчыне Сваёй, тое, што, чулі мы, учыніў Ты ў Кафарнаўме”».

І Ён сказаў: Праўду кажу вам: Ніякага прарока не прымаюць у сваёй бацькаўшчыне.

 

І гаворыць ім: «Сапраўды кажу вам, што ніводзін прарок не прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне.

Па праўдзе ж кажу вам: шмат было ўдоў у дні Іліі ў Ізраіле, калі зачынілася неба на тры гады і шэсць месяцаў, так што вялікі голад настаў на ўсёй зямлі,

 

Праўдзіва кажу вам: многа ўдоў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёна на тры гады і шэсць месяцаў ды быў вялікі голад на ўсёй зямлі;

і да ніводнае з іх не быў пасланы Ілія, а только ў Сарэпту Сідонскую да жанчыны-ўдавы.

 

і да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, адно да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.

І шмат было пракажоных у Ізраіле пры Елісеі прароку, і ніводзін з іх не быў ачышчаны, акрамя сірыйца Неямана.

 

Таксама было многа пракажоных у Ізраэлі ў час Элісея прарока, але ніводзін з іх не быў ачышчаны, адно Нааман з Сірыі».

І перапоўніліся гневам усе ў сінагозе, пачуўшы гэта,

 

Чуючы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся злосцю,

і, устаўшы, выгналі Яго з горада, і павялі Яго на вяршыню гары, на якой быў пабудаваны іх горад, каб скінуць Яго ўніз;

 

і паўскоквалі, і выгналі Яго за горад, ды ўзвялі Яго на верх гары, на якой стаяў горад іх, каб спіхнуць Яго.

Ён жа, прайшоўшы пасярод іх, пайшоў далей.

 

Але Ён, прайшоўшы між імі, адышоў.

І спусціўся ў Капернаум, галілейскі горад. І вучыў іх па суботах;

 

І сышоў у Кафарнаўм, горад галілейскі, і навучаў іх па суботах.

і яны ўразіліся Яго навукаю, бо Яго слова мела ўладу.

 

І дзівіліся з навукі Яго, бо з уладай былі словы Яго.

І быў у сінагозе чалавек, які меў духа, нячыстага дэмана, і ён закрычаў моцным голасам:

 

І быў у сінагозе чалавек, апанаваны духам дэмана нячыстага. І закрычаў ён моцным голасам:

Эй, што Табе да нас, Ісусе Назараніне? Ты прыйшоў загубіць нас? Я ведаю Цябе, хто Ты, — Святы Божы.

 

«Пакінь, што Табе да нас, Ісус з Назарэта? Ты прыйшоў губіць нас? Ведаю Цябе, Хто Ты ёсць, Святы Божы».

Ды Ісус забараніў яму, кажучы: Замоўкні і выйдзі з яго! — І дэман, кінуўшы таго на сярэдзіну, выйшаў з яго, ані не пашкодзіўшы яму.

 

Але Ісус насварыўся на яго, кажучы: «Замаўчы ды выйдзі з яго». І дэман, кінуўшы яго на сярэдзіну, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

І напаў на ўсіх жах і разважалі між сабою, кажучы: Што гэта за слова, што Ён з уладаю і сілай загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць.

 

І ахапіў жах усіх; і разважалі разам між сабою, кажучы: «Што гэта за слова, што мае ўладу і магутнасць загадваць духам нячыстым, і тыя выходзяць?»

І розгалас пра Яго разышоўся па ўсіх навакольных мясцінах.

 

І так слава аб Ім разыходзілася ў кожнае месца краіны.

А Ён, устаўшы і выйшаўшы з сінагогі, увайшоў у дом Сімана. Цешча ж Сіманава была ахоплена моцнай гарачкаю, і Яго папрасілі за яе.

 

Выйшаўшы з сінагогі, пайшоў Ён у дом Сімона. А цешча Сімона была ў вялікай гарачцы, дык прасілі Яго за яе.

І, стаўшы над ёю, Ён забараніў гарачцы, і тая пакінула яе: яна ж, зараз жа ўстаўшы, прыслугоўвала ім.

 

І, стаўшы пры ёй, загадаў Ён гарачцы, і яна пакінула яе; і яна зараз жа, падняўшыся, паслугавала ім.

Калі ж сонца заходзіла, усе, хто меў хворых на розныя хваробы, прывялі іх да Яго; Ён жа, ускладаючы рукі на кожнага з іх, вылечваў іх.

 

А калі зайшло сонца, усе, што мелі хворых на ўсякія немачы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы рукі на кожнага, аздараўляў іх.

Выходзілі ж і дэманы з многіх, крычучы і кажучы: Ты [Хрыстос], Сын Божы! — Ды Ён забараняў і не даваў ім гаварыць, бо яны ведалі, што Ён Хрыстос.

 

З многіх выходзілі таксама дэманы, якія крычалі і казалі: «Ты — [Хрыстос,] Сын Божы». І, сварачыся на іх, не дазваляў гаварыць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.

Калі ж настаў дзень, Ён, выйшаўшы, падаўся ш пустэльнае месца; і натоўпы шукалі Яго, і прыйшлі да Яго, і затрымлівалі Яго, каб Ён не адыходзіў ад іх.

 

А калі настаў дзень, Ён, выйшаўшы, аддаліўся на пустыннае месца; і народ шукаў Яго і прыйшоў да Яго, і стараліся затрымаць, каб не адыходзіў ад іх.

Ён жа сказаў ім: І іншым гарадам Я павінен дабравесціць Царства Божае, бо на гэта я пасланы.

 

Але Ён гаворыць ім: «Трэба, каб Я і іншым гарадам абвяшчаў добрую вестку пра Валадарства Божае, бо Я дзеля гэтага пасланы».

І Ён абвяшчаў у сінагогах Іудзеі8.

 

І далей навучаў у сінагогах Юдэі.