Лукаша 23 разьдзел

 

 

І ўстала ўсё мноства іх і павялі Яго да Пілата.

 

І, калі ўзнялася ўсё мноства іх, павялі Яго да Пілата.

І пачалі абвінавачваць Яго, кажучы: Мы знайшлі, што Гэты чалавек разбэшчвае наш народ і забараняе даваць падатак кесару, і кажа, што Сам Ён Хрыстос, Цар.

 

І пачалі Яго вінаваціць, кажучы: «Мы выявілі, што Ён бунтуе наш народ, і забараняе плаціць падатак цэзару, і называе сябе Хрыстом Царом».

І Пілат спытаўся ў Яго, кажучы: Ці Ты Іудзейскі Цар? — Ён жа ў адказ сказаў яму: Ты кажаш.

 

Дык спытаўся ў Яго Пілат, кажучы: «Ты — Цар Юдэйскі?» А Ісус, адказваючы, гаворыць: «Ты кажаш».

І Пілат сказаў першасвятарам і натоўпам: Я не знаходжу ніякай віны ў Гэтым Чалавеку.

 

І гаворыць Пілат першасвятарам і народу: «Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку».

Але яны настойвалі, кажучы: Ён бунтуе народ, навучаючы па ўсёй Іудзеі, пачаўшы з Галілеі аж дасюль.

 

Але яны настойвалі, кажучы: «Ён бунтуе народ, навучаючы па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі аж дасюль».

І Пілат, пачуўшы [пра Галілею], спытаўся: Хіба Гэты Чалавек Галілеянін?

 

А Пілат, чуючы гэта, спытаўся, ці гэты чалавек галілеец,

І, даведаўшыся, што Ён уладанняў Ірада, паслаў Яго да Ірада, які і сам быў у Іерусаліме ў гэтыя дні.

 

і, калі даведаўся, што Ён з-пад улады Ірада, адаслаў Яго да Ірада, які сам быў тымі днямі ў Ерузаліме.

Ірад жа, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся, бо ён з даўняга часу хацеў убачыць Яго, таму што [шмат] чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць нейкі знак, здзейснены Ім.

 

Ірад, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся: бо ад даўняга часу прагнуў убачыць Яго, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць, што Ім будзе зроблены які-небудзь знак.

І задаваў Яму шмат пытанняў, ды Ён нічога не адказаў яму.

 

І задаваў Яму многа пытанняў, але Ён яму нічога не адказаў.

І стаялі першасвятары і кніжнікі, заўзята обвінавачваючы Яго.

 

А першасвятары і кніжнікі ўвесь час стаялі там, вінавацячы Яго.

Ірад жа са сваімі воінамі, зняважыўшыся Яго і наглуміўшыся, апрануў Яго ў бліскучыя шаты і адаслаў Яго да Пілата.

 

Тады Ірад выказаў Яму пагарду разам з войскам сваім і пасмяяўся, апрануўшы Яго ў белыя шаты, і адправіў да Пілата.

І ў той дзень Ірад і Пілат зрабіліся сябрамі між сабою; раней жа яны былі ў варажнечы адзін з адным.

 

І сталіся ў той дзень Ірад і Пілат сябрамі, бо перад тым варагавалі між сабой.

Пілат жа, склікаўшы першасвятароў, начальнікаў і народ,

 

А Пілат, пазваўшы першасвятароў, начальнікаў і народ,

сказаў ім: Вы прывялі да Мяне Гэтага Чалавека, нібы Ён падбухторвае народ, і вось я, перад вамі дапытаўшы, не знайшоў за Гэтым Чалавекам ніякай віны, у чым вы Яго абвінавачваеце.

 

сказаў ім: «Вы выдалі мне гэтага чалавека, быццам ён бунтуе народ, і вось, я, распытваючы ў вашай прысутнасці, не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны ў тым, у чым вы вінаваціце Яго;

І Ірад таксама, бо адаслаў Яго да нас55, і вось нічога, вартага смерці, Ён не зрабіў;

 

таксама і Ірад, бо адаслаў Яго да нас. І вось, не даведзена Яму нічога, вартага смерці.

дык, пакараўшы Яго, адпушчу.

 

Таму, пакараўшы, я адпушчу Яго».

[А яму неабходна было адпусціць ім на свята аднаго вязня].

 

[А яму трэба было дзеля свята адпусціць ім аднаго з вязняў.]

Яны ж закрычалі ўсе разам, кажучы: Забірай Гэтага56, а нам адпусці Вараву!

 

Дык увесь натоўп закрычаў: «Забі Яго, а адпусці нам Барабу»,

Той быў кінуты ў турму за нейкі бунт, што адбыўся ў горадзе, і за забойства.

 

а той быў кінуты ў вязніцу за паўстанне ў горадзе і забойства.

І зноў Пілат усклікаў да іх, хочучы адпусціць Ісуса.

 

Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы адпусціць Ісуса,

Яны ж крычалі, кажучы: Укрыжуй, укрыжуй Яго!

 

але яны крычалі, кажучы: «Укрыжуй, укрыжуй Яго!»

А ён трэці раз сказаў ім: «Якое ж зло ўчыніў Гэты Чалавек? Ніякай смяроотнай віны я не знайшоў у Ім; дык, пакараўшы Яго, адпушчу.

 

Ён трэці раз сказаў ім: «Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога, вартага смерці; дык пакараю Яго і адпушчу».

Яны ж моцнымі галасамі настойвалі, патрабуючы, каб Яго ўкрыжаваць, і крыкі іх [і першасвятароў] адольвалі.

 

Ды яны настойвалі, патрабуючы з крыкам, каб быў укрыжаваны, і ўзрастаў гармідар іх.

І Пілат вырашыў выканаць іх патрабаванне:

 

Тады Пілат прысудзіў выканаць іх просьбу:

і адпусціць кінутага ў турму за бунт і забойства, таго, што прасілі яны, Ісуса ж аддаў на іх волю.

 

адпусціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў кінуты ў вязніцу, якога дамагаліся, а Ісуса выдаў на іх волю.

І калі яны павялі Яго, то, узяўшы аднаго кірэнца Сімана, што ішоў з поля, усклалі на яго крыж, каб нёс за Ісусам.

 

І, калі вялі Яго, спынілі нейкага Сімона з Цырэны, які ішоў з вёскі, і ўсклалі на яго крыж, каб нёс яго за Ісусам.

А ўслед за Ім ішло вялікае мноства народу і жанчын, якія плакалі і галасілі па ім.

 

Ішоў за Ім вялікі натоўп людзей і жанчыны, якія плакалі і галасілі.

І, павярнуўшыся да іх, Ісус сказаў: Дочкі Іерусалімскія, не плачце па Мне; а плачце па сабе і вашых дзецях,

 

Ісус жа, павярнуўшыся да іх, сказаў: «Дочкі ерузалімскія, не плачце дзеля Мяне, але дзеля сябе саміх плачце ды дзеля сыноў вашых,

бо вось надыходзяць дні, у якія скажуць: «Шчаслівыя бясплодныя і ўлонні, якія не нараджалі, і грудзі, якія не кармілі!»

 

бо вось надыходзяць дні, калі будуць казаць: “Шчасныя няплодныя і ўлонні, што не нарадзілі, ды грудзі, якія не кармілі малаком”.

Тады пачнуць казаць гарам: «Упадзіце на нас!» і ўзгоркам: «Пакрыйце нас!»

 

Тады стануць казаць гарам: “Валіцеся на нас”, і ўзгоркам: “Схавайце нас”,

Бо калі гэта з сакаўным дрэвам робяць, то з сухім што будзе?

 

бо калі з зялёным дрэвам гэта робяць, што станецца з сухім?»

Вялі ж з Ім на смерць і двух іншых — злачынцаў, каб пакараць смерцю.

 

Вялі з Ім таксама іншых двух злачынцаў, каб забіць іх.

І калі прыйшлі на месца, званае Чэрап, там укрыжавалі Яго і злачынцаў; аднаго справа, а другога злева.

 

І, калі прыйшлі на месца, якое называецца Чараповае, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго праваруч, а другога леваруч Яго.

[Ісус жа сказаў: Татухна, даруй ім, бо не ведаюць, што чыняць.] І, дзелячы між сабой Яго адзенне, кідалі жэраб.

 

Ісус жа казаў: «Ойча, даруй ім, бо не ведаюць, што робяць». І сапраўды, дзелячы адзенне Яго, кідалі жэрабя.

І стаяў народ і глядзеў. Насміхаліся ж і начальнікі, кажучы: Ён іншых ратаваў, няхай выратуе Сам Сябе, калі Ён Хрыстос, Божы Абраннік.

 

І народ стаяў, прыглядаючыся. Кпілі з Яго і начальнікі, кажучы: «Іншых ратаваў, хай і Сябе выратуе, калі Ён — Хрыстос, выбраннік Божы».

І здзекваліся з Яго і воіны, падыходзячы і падносячы Яму воцат

 

Таксама і жаўнеры здзекаваліся з Яго, падыходзячы і падаючы Яму воцат,

і кажучы: Калі Ты Іудзейскі Цар, уратуй Самога Сябе.

 

і кажучы: «Калі Ты — Цар Юдэйскі, уратуй Сябе!»

Быў жа і надпіс над Ім, [напісаны грэцкімі, рымскімі і яўрэйскімі літарамі]: «Гэта — Цар Іудзейскі».

 

І быў над Ім надпіс: «Гэта Цар Юдэйскі».

А адзін з павешаных злачынцаў зневажаў Яго, кажучы: Хіба Ты не Месія? Уратуй Самога Сябе і нас.

 

А адзін з разбойнікаў, што былі ўкрыжаваны, блюзніў супраць Яго, кажучы: «Няўжо Ты — Хрыстос? Уратуй Самога Сябе і нас!»

У адказ жа другі, сунімаючы яго, сказаў: Ці ж не баішся ты Бога, бо той самы маеш прысуд.

 

А другі, адказваючы, сварыўся на яго, кажучы: «Ты і Бога не баішся, хоць церпіш тую самую кару.

І мы асуджаны справядліва, бо артымліваем заслужанае за зробленае; Гэты ж Чалавек нічога благога не зрабіў.

 

І мы ж справядліва, бо атрымліваем вартае ўчыненага! А Ён нічога благога не зрабіў».

І ён казаў: Ісусе, успомні мяне57, калі Ты прыйдзеш у Царства Сваё.

 

І казаў Ісусу: «Госпадзе, узгадай мяне, калі прыйдзеш у Тваё Валадарства».

І Ён58 сказаў яму: Праўду кажу табе, сёння са Мною будзеш у раі.

 

І сказаў яму: «Сапраўды кажу табе: сёння будзеш са Мною ў раі».

І было ўжо каля шостай гадзіны, і зрабілася цемра на ўсёй зямлі да дзевятай гадзіны,

 

І было блізу шостай гадзіны, і цемра сталася па ўсёй зямлі аж да дзевятай гадзіны,

бо сонца знікла59, а заслона ў храме разадралася пасярэдзіне.

 

і сонца знікла, і заслона святыні разадралася пасярэдзіне.

І, усклікнуўшы моцным голасам, Ісус сказаў: Татухна, у Твае рукі аддаю Мой дух! — І, сказаўшы гэта, выпусціў дух.

 

І, усклікаючы моцным голасам, Ісус гаворыць: «Ойча, у рукі Твае перадаю Дух Мой». І, сказаўшы гэта, сканаў.

А сотнік, убачыўшы, што адбылося, услаўляў Бога, кажучы: Сапраўды Гэты Чалавек быў праведны.

 

Сотнік, бачачы, што сталася, уславіў Бога, кажучы: «Гэты чалавек быў сапраўды Справядлівы».

І ўсе натоўпы, якія зышліся на гэтае відовішча, убачыўшы, што адбылося, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.

 

І ўвесь натоўп тых, што сабраліся на гэтае відовішча і бачылі, што сталася, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.

А ўсе Яго знаёмыя і жанчыны, што прыйшлі ўслед за Ім з Галілеі, стаялі здалёку, глядзелі на гэта.

 

А здалёк стаялі ўсе знаёмыя Яго і жанчыны, што ішлі следам за Ім ад Галілеі, гледзячы на гэта.

І вось чалавек, імем Іосіф, член рады, чалавек добры і праведны —

 

І вось, чалавек, імем Язэп, які быў членам рады, чалавек добры і справядлівы, —

гэты не згадзіўся ні з рашэннем, ні з учынкамі іх, — з Арымафеі, іудзейскага горада, што [і сам] чакаў Царства Божага,

 

ён не згаджаўся з радай і іх учынкамі, — з Арыматэі, горада юдэйскага, які чакаў Валадарства Божага,

гэты чалавек, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў Ісусава цела

 

ён прыйшоў да Пілата і прасіў цела Ісуса,

і, зняўшы Яго, абгарнуў палатном і паклаў Яго ў магільні, высечанай у скале, дзе яшчэ ніколі ніхто не ляжаў.

 

і, зняўшы, загарнуў у плашчаніцу і паклаў у высечанай магіле, у якой яшчэ ніхто не быў пакладзены.

А быў дзень Рыхтавання60, і наставаў шабас61.

 

І быў гэта дзень прыгатавання, і надыходзіла субота.

І, пайшоўшы ўслед, жанчыны, што прыйшлі з Ім з Галілеі, бачылі магільню і як было пакладзена Яго цела,

 

Падышлі таксама жанчыны, якія прыйшлі з Ім з Галілеі, і ўбачылі магілу і як пакладзена было цела Яго,

і, вярнуўшыся, нарыхтавалі духмянасцяў і міра. І ў суботу, паводле запаведзі, адпачывалі.

 

і, вярнуўшыся, прыгатавалі духмянасці і алеек, і нічога не рабілі ў суботу паводле прыказання.