Выхад 13 разьдзел

 

 

І наказаў Гасподзь Майсею сказаць:

 

Тогда рече Господь Моисееви:

высьвяці мне кожнага першынца, які раскрывае ўлоньне сярод сыноў Ізраілевых, ад чалавека да быдла, Мае яны.

 

«Освяти Ми все первороженное, отверзающи утробу во сынех Ізраилевых, тако от людей, яко и от скота, понеже Моя суть вся».

І сказаў Майсей народу: памятайце гэты дзень, у які выйшлі вы зь Егіпта, з дому рабства, бо рукою моцнаю вывеў вас Гасподзь адтуль, і ня ежце квашанага:

 

И рече Моисей к людемъ: «Паметайте день той, в онже выйдосте изъ Египта, з дому работного, рукою бо силною изведе вас Господь з места того. Да не ясте квашенаго хлеба:

сёньня выходзіце вы, у месяцы Авіве.

 

днес исходите месеца новыхъ плодовъ.

І калі ўвядзе цябе Гасподзь у зямлю Хананэяў і Хэтэяў, і Амарэяў і Эвэяў і Евусэяў, якою запрысягнуўся Ён бацькам тваім, што дасьць табе зямлю, дзе цячэ малако і мёд, — дык учыняй гэта служэньне ў гэтым месяцы;

 

Сего ради егда уведеть васъ Богъ до земли Хананея, Хеттея, Аморея, Еввея и Евузея, о нейже клялся естъ отцем вашим — дати вамъ землю, текущу млекомъ и медом, — святити будете тым-то обычаемъ празникъ месеца сего:

сем дзён еж прэсны хлеб, і ў сёмы дзень сьвята Госпаду:

 

седмъ дней да ясте опресноки, и в седмый день будеть празникъ Господень.

прэсны хлеб трэба есьці сем дзён, і не павінен быць у цябе квашаны хлеб, і не павінна быць у цябе квашанага ва ўсіх межах тваіх.

 

Пресные хлебы да ясте по всю сию седмъ дней, да не будеть у васъ что квашеное и по всехъ пределехъ вашихъ.

І абвясьці ў дзень той сыну твайму, кажучы: гэта дзеля таго, што Гасподзь зрабіў са мною, калі я выйшаў зь Егіпта.

 

И будете по ведати сыномъ вашимъ, глаголюще: Сее естъ, еже учинилъ намъ Господь Богъ, егда выхожахом изъ Египту.

І хай будзе табе гэта знакам на руцэ тваёй і помнікам перад вачыма тваімі, каб закон Гасподні быў у вуснах тваіх; бо рукою моцнаю вывеў Гасподзь зь Егіпта.

 

И будеть якобы знамя на рукахъ вашихъ и якобы паметь пред очима вашима, абы законъ Господень всегда былъ во встехъ вашихъ, рукою убо крепкою вывелъ васъ Господь изъ Египта.

Выконвай жа статут гэты ў прызначаны час, год у год.

 

Соблюдете уставу сию часу вырченого от года и до года.

І калі выведзе цябе Гасподзь у зямлю Ханаанскую, як ён запрысягаўся табе і бацькам тваім, і дасьць яе табе, —

 

И внегда уведеть васъ Господь в землю Хананейску, якоже слюбилъ естъ вамъ и отцемъ вашимъ, и дасть ю вамъ,

аддзяляй Госпаду ўсё, што расхіляе сьцёгны; і ўсё першароднае з жывёлы, якое ў цябе будзе, мужчынскага полу, Госпаду;

 

отделите все, отверзающее утробу, Господеви и все первороженное от стадъ вашихъ. И елико же имети будеш самцевъ, осветиши их Господу:

а кожнага асла, які расхіляе, замяняй ягнём; а калі не заменіш; выкупі яго; і кожнага першынца чалавечага з сыноў тваіх выкупай.

 

первороженець осляти измениши овцею, пакли же не выкупишъ, то убиешъ, весь же первнець человечий от сыновъ твоих ценою искупишъ.

І калі пасьля спытаецца ў цябе сын твой, кажучы: што гэта? дык скажы яму: рукою моцнаю вывеў нас Гасподзь зь Егіпта, з дому рабства;

 

Внегда бы пакъ пыталъ тебе сынъ твой потомъ, чему естъ сее, отповеси ему: Рукою силною вывел нас Господь из земли Египетс[к]ое от дому работного,

бо калі фараон упарціўся адпусьціць нас, Гасподзь усьмерціў усіх першынцаў у зямлі Егіпецкай, ад першынца чалавечага да першынца з жывёлы, — таму я прыношу ў ахвяру Госпаду ўсё, што расхіляе сьцёгны, мужчынскага полу, а кожнага першынца з сыноў маіх выкупляю;

 

понеже егда ожесточе серце фараоново и не хотелъ отпустити насъ, избилъ естъ Господь все первороженъное в земли Египетской, о первенъца человеческа даже и до первенца скоту. Сего деля покладаю предъ Господемъ все, отверзающее утробу, мужеска полу, и вся первороженная сыновъ моих искупляю.

і хай будзе гэта знакам на руцэ тваёй і замест павязкі над вачыма тваімі; бо рукою моцнаю Гасподзь вывеў нас зь Егіпта.

 

Сего ради да бу деть сее, якобы знамя на руце твоей и якобы завешеное что на паметь предъ очима твоима прото, иже рукою крепкою выведе нас Господь изъ Египта».

Калі ж фараон адпусьціў народ, Бог не павёў яго па дарозе зямлі Філістымскай, бо яна блізкая; бо сказаў Бог: каб не раскаяўся народ, убачыўшы вайну, і не вярнуўся ў Егіпет.

 

Егда пакъ выпустилъ былъ фараонъ людей Ізраилевыхъ, не велъ их Господь путемъ по земли Филистымской, еже близъ бяше, да некогда раскаялися б людие, узревши рать на ся, и навратилися б до Египта,

І абвёў Бог народ дарогаю пустэльнаю да Чэрмнага мора. І выйшлі сыны Ізраілевыя ўзброеныя зь зямлі Егіпецкай.

 

но поведе их путемъ по пустыни, иже естъ подле Чермнаго моря; и вооружившися, изыдоша сынове Ізраилевы з земли Египетское.

І ўзяў Майсей з сабою косьці Язэпа, бо прысягаю запрысягнуў сыноў Ізраілевых, сказаўшы: наведае вас Бог, і вы з сабою вынесіце косьці мае адгэтуль.

 

Взялъ естъ теже Моисей кости Іосифовы с собою, понеже клятвою былъ заклял сыны Израилевы, глаголя: «Наведить вас Господь Богъ, выне сите жъ кости мое отселе с собою».

І рушылі з Сакхота і разьмясьціліся табарам у Этаме, на краі пустыні.

 

Воздвигшеся же сынове Ізраилевы от Сохота, розбили суть шатры своя у Гетане, при последних кончинахъ пустыни.

А Гасподзь ішоў перад імі ўдзень у слупе воблачным, паказваючы ім дарогу, а ўначы ў слупе вогненным, сьвецячы ім, каб ішлі яны і ўдзень і ўначы.

 

Господь же идяше пред ними, показуя путь во дни столпомъ облачнымъ, а в нощи столпомъ огненымъ, да бы былъ вожемъ обоего часу.

Ня ўхіляўся слуп воблачны ўдзень і слуп вогненны ўначы з вачэй народа.

 

И не оскуде столпъ облачный во дни и ни столпъ огненый в нощи предъ людьми.