Выхад 13 разьдзел

 

 

І казаў СПАДАР Масею, кажучы:

 

Тогда рече Господь Моисееви:

«Пасьвяці імне кажнага першака, што рашчыняе ўсякія дзетніцы меж сыноў Ізраелявых, у чалавеку і ў статку: Імне яны».

 

«Освяти Ми все первороженное, отверзающи утробу во сынех Ізраилевых, тако от людей, яко и от скота, понеже Моя суть вся».

І сказаў Масей люду: «Памятуй гэты дзень, каторага вышлі зь Ягіпту, з дамовы нявольнікаў, бо рукою моцнаю вывеў вас СПАДАР адгэтуль, і ня ежча кіслага.

 

И рече Моисей к людемъ: «Паметайте день той, в онже выйдосте изъ Египта, з дому работного, рукою бо силною изведе вас Господь з места того. Да не ясте квашенаго хлеба:

Сядні выходзіце вы ў месяцу Авіве.

 

днес исходите месеца новыхъ плодовъ.

І будзе, як увядзець СПАДАР у зямлю Канааняніна а Гэціча а Аморэя а Гэвея а Евусэя, праз каторую прысяг айцом тваім, што дасьць табе зямлю, што цячэць малаком а мёдам; дык служы гэтую службу ў гэтым месяцу.

 

Сего ради егда уведеть васъ Богъ до земли Хананея, Хеттея, Аморея, Еввея и Евузея, о нейже клялся естъ отцем вашим — дати вамъ землю, текущу млекомъ и медом, — святити будете тым-то обычаемъ празникъ месеца сего:

Сем дзён еж прэсны хлеб, і сёмага дня — сьвята СПАДАРУ.

 

седмъ дней да ясте опресноки, и в седмый день будеть празникъ Господень.

Прэсны хлеб маеце есьці гэтыя сем дзён; і ня мае быць бачана ў цябе кіслага хлеба, і ня мае быць бачана ў цябе кісьлі ў вусіх граніцах тваіх.

 

Пресные хлебы да ясте по всю сию седмъ дней, да не будеть у васъ что квашеное и по всехъ пределехъ вашихъ.

І паведаеш у гэты дзень сыну свайму, кажучы: "Гэта затым, што ўчыніў СПАДАР імне, як я выходзіў зь Ягіпту".

 

И будете по ведати сыномъ вашимъ, глаголюще: Сее естъ, еже учинилъ намъ Господь Богъ, егда выхожахом изъ Египту.

І будзе табе гэта знаком на руццэ тваёй і памяткаю меж аччу твайго, каб закон СПАДАРОЎ быў у вуснах тваіх; бо рукою моцнаю вывеў цябе СПАДАР ізь Ягіпту.

 

И будеть якобы знамя на рукахъ вашихъ и якобы паметь пред очима вашима, абы законъ Господень всегда былъ во встехъ вашихъ, рукою убо крепкою вывелъ васъ Господь изъ Египта.

І будзеш дзяржаць уставу гэту ў прызначаным часе дзень пры дню.

 

Соблюдете уставу сию часу вырченого от года и до года.

І будзе, што як увядзець цябе СПАДАР у зямлю Канаанскую, як Ён прысягаў табе й айцом тваім, і дасьць яе табе:

 

И внегда уведеть васъ Господь в землю Хананейску, якоже слюбилъ естъ вамъ и отцемъ вашимъ, и дасть ю вамъ,

Дык адлучай СПАДАРУ ўсе, што рашчыняе дзетніцу, і кажнае малое, рашчыняючае ў жывёлы, якое ў цябе будзе, з усіх самцоў, СПАДАРУ.

 

отделите все, отверзающее утробу, Господеви и все первороженное от стадъ вашихъ. И елико же имети будеш самцевъ, осветиши их Господу:

А кажнага з аслоў, што рашчыняе, выкупіш баранчыкам; а калі ня выкупіш, зламі карк ягоны; і кажнага першака людзкога із сыноў сваіх выкупляй.

 

первороженець осляти измениши овцею, пакли же не выкупишъ, то убиешъ, весь же первнець человечий от сыновъ твоих ценою искупишъ.

І будзе, што як папытаецца ў цябе сын твой заўтра, кажучы: "Што гэта?" то скажы яму: "Рукою моцнаю вывеў нас СПАДАР ізь Ягіпту, з дамовы нявольнікаў.

 

Внегда бы пакъ пыталъ тебе сынъ твой потомъ, чему естъ сее, отповеси ему: Рукою силною вывел нас Господь из земли Египетс[к]ое от дому работного,

І было, як закалянеў Фараон, каб не адпусьціць нас, дык забіў СПАДАР кажнага першака ў зямлі Ягіпецкай, ад першака людзкога аж да першака із жывёлы: з гэтае прычыны я абракаю СПАДАРУ кажнага рашчыняючага дзетніцу з усіх самцоў, а кажнага першака із сыноў сваіх выкупляю".

 

понеже егда ожесточе серце фараоново и не хотелъ отпустити насъ, избилъ естъ Господь все первороженъное в земли Египетской, о первенъца человеческа даже и до первенца скоту. Сего деля покладаю предъ Господемъ все, отверзающее утробу, мужеска полу, и вся первороженная сыновъ моих искупляю.

І няхай будзе знак на руццэ тваёй і павязка між аччу тваіх, бо рукою моцнаю вывеў нас СПАДАР ізь Ягіпту».

 

Сего ради да бу деть сее, якобы знамя на руце твоей и якобы завешеное что на паметь предъ очима твоима прото, иже рукою крепкою выведе нас Господь изъ Египта».

І як адпусьціў Фараон люд, то не павёў іх па дарозе зямлі Пілісцкае, бо яна блізкая; бо сказаў Бог: «Каб ня каяўся люд, абачыўшы вайну, і не зьвярнуўся да Ягіпту».

 

Егда пакъ выпустилъ былъ фараонъ людей Ізраилевыхъ, не велъ их Господь путемъ по земли Филистымской, еже близъ бяше, да некогда раскаялися б людие, узревши рать на ся, и навратилися б до Египта,

І абвёў Бог люд дарогаю пустыннай да Чырвонага мора, І вышлі збройныя сынове Ізраелявы ізь зямлі Ягіпецкае.

 

но поведе их путемъ по пустыни, иже естъ подле Чермнаго моря; и вооружившися, изыдоша сынове Ізраилевы з земли Египетское.

І ўзяў Масей із сабою косьці Язэпавы, бо прысягаю запрысяг Язэп сыноў Ізраелявых, кажучы: «Напэўна даведаецца да вас Бог, і вы із сабою ўзьнясіце косьці мае адгэтуль».

 

Взялъ естъ теже Моисей кости Іосифовы с собою, понеже клятвою былъ заклял сыны Израилевы, глаголя: «Наведить вас Господь Богъ, выне сите жъ кости мое отселе с собою».

І падарожжавалі із Сукофа, і разьлягліся табарам у Ефаме, на канцу пустыні.

 

Воздвигшеся же сынове Ізраилевы от Сохота, розбили суть шатры своя у Гетане, при последних кончинахъ пустыни.

І СПАДАР ішоў перад імі ўдзень у стаўпе болачным, каб весьці іх па дарозе, а ночы ў стаўпе агняным, каб сьвяціць, каб ісьці ім удзень і ночы.

 

Господь же идяше пред ними, показуя путь во дни столпомъ облачнымъ, а в нощи столпомъ огненымъ, да бы былъ вожемъ обоего часу.

Не адымаў стаўпа болачнага ўдзень і стаўпа агнявога ночы ад віду люду.

 

И не оскуде столпъ облачный во дни и ни столпъ огненый в нощи предъ людьми.