Выхад 17 разьдзел

 

 

І кранулася ўся грамада сыноў Ізраелявых із пустыні Цын у падарожжы свае, подле слова СПАДАРОВАГА; і разьлягліся табарам у Рэфідыме, і няма вады люду піць.

 

Воставши же все множество сыновъ Ізраилевыхъ от пустыни Синь по соймехъ своихъ по словеси Господьню, положили суть полки своя в Рафидимъ. И не бяше ту воды людемъ пити,

І вадзіўся люд із Масеям, і казалі: «Дайце нам вады піць». І сказаў ім Масей: «Што вы вадзіцеся з імною? Што спакушаеце СПАДАРА?»

 

ониже начаша сваритися на Моисея, глаголюще: «Дай намъ воду, да пиемъ». К ним же рече Моисей: «Что сваритеся на мя и почто искушаете Господа?»

І сьмяг там люд вады, і наракаў народ на Масея, і сказаў: «На што ты вывеў нас ізь Ягіпту? умарыць смагаю мяне, і сыноў маіх, і чароды мае?»

 

Тогда вожаздеша ту людие, не имеюще воды, и роптаху на Моисея, рекущи: «Прочто казал еси намъ выйти изъ Египту, хотяй по морити насъ и чада наша и скотъ жаждею?»

І гукаў Мясей да СПАДАРА, кажучы: «Што імне рабіць із народам гэтым? Яшчэ крыху, і ўкамянуюць мяне».

 

И возпи Моисей к Господу, глаголя: «И что маю учинити з людми сими? Се, еще мало, и камениемъ убиють мя».

І сказаў СПАДАР Масею: «Прайдзі перад людам, і вазьмі із сабою із старцоў Ізраельскіх, і посах свой, каторым ты выцяў раку, вазьмі ў руку сваю, і пайдзі;

 

И рече Господь Моисееви: «Пойди предъ людми, а поими с собою старейшин от людей Ізраилевыхъ, и жезлъ, имже розделилъ еси море, возми в руку свою и иди.

Вось, я стану перад табою там на скале ў Горыве, і ты вытнеш у скалу, выйдзе вада зь яе, і будзе піць люд». І зрабіў так Масей на ачох старцоў Ізраельскіх.

 

Се, Азъ стояти буду пред тобою на скале Хоревъ, и вдаришъ въ скалу, и выплынуть с нее воды, да пиють людие».

І назваў імя месца таго Масса а Мерыва, з прычыны вады сыноў Ізраельскіх і затым, што яны спакушалі СПАДАРА, кажучы: «Ці ё СПАДАР сярод нас, ці няма?»

 

І прышоў Амалік, і ваяваў із Ізраелцамі ў Рэфідыме.

 

и прозва имя месту тому Покушение сваруa для сыновъ Ізраилевыхъ, понеже покусили суть Господа, глаголюще: «Естъ ли Богъ межи нами чили ни?»

І сказаў Масей Ігошуі: «Выбяры нам мужоў і йдзі ваюй із Амалікам; заўтра я стану на версе ўзгорку, і посах Божы ў руццэ маёй».

 

Пришолъ теже Амалехъ и воевася со сынми Ізъраилевыми в Рафадимеb.

І зрабіў Ігошуа, як сказаў яму Масей, каб біцца з Амаліком; а Масей, Аарон а Гур узышлі на верх узгорку.

 

И рече Моисей ко Исусу Наввину: «Выбери собе мужей силныхъ, и вышед, бийся со Амалехомъ за утра. Азъ же стану на верху горы, имея жезлъ Божий в руце своей».

І было, што як Масей падымаў руку сваю, дык перамагаў Ізраель; а як апушчаў руку сваю, дык перамагаў Амалік.

 

И вчинилъ ест Ісусъ, якоже повеле ему Моисей, и биеся со Амалехомъ; Моисей же и Ааронъ, и Гуръ возыйдоша на верхъ горы.

Але рукі Масеявы млелі; і ўзялі камень, і падлажылі пад яго; і ён сеў на ім. Аарон жа а Гур падпіралі рукі ягоныя, адзін з аднаго, а адзін із другога боку. І рукі ягоныя былі кажначасныя аж да заходу сонца.

 

И бысть, егда воздвизаше Моисей руце свое, поражаху людие Ізраилевыc, внегда же мало спущаше, одолеваху Амалехитяне.

І скволіў Ігошуа Амаліка а люд ягоны лязом мяча.

 

Руце пакъ Моисеевы были суть обтяжены, протожъ, вземши камень, подложиша под него, и сяде на нем; Аарон же и Гуръ держали сут руце его со обу странъ; и быша руце Моисеевы укреплены даже до заходу солнъца.

І сказаў СПАДАР Масею: «Упішы гэта на памятку ў кнігу, і ўлажы ў вушы Ігошуі, што Я чыста затру памятку Амаліка з пад нябёсаў».

 

И загнал естъ Ісусъ Амалеха и людей его во прудкости оружия.

І збудаваў Масей аброчнік, І назваў імя яго: Егова Ніссы (СПАДАР сьцяг мой).

 

Тогда рече Господь Моисееви: «Запиши сее для памети во книги и вдай и во уши Ісусу, понеже заглажу паметь Амалехову под небомъ»d.

Бо сказаў ён: «Рука на пасадзе ЯГ: вайна ў СПАДАРА супроці Амаліка ад роду ў род».

 

И вчинил ест Моисей олтарь, и прозва имя его — Господь повышение моеe, глаголя,