Выхад 30 разьдзел
Выхад
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І зрабі аброчнік дзеля кадзеньньня; зь дзерва акацы зрабі яго.
Вделаешъ теже олтарь, на немже имають кадити фимианомъ з древа сефимъ,
Локаць удаўжкі ён, і локаць ушыркі ён; ён мае быць чатыракутні; а ўвышкі ён два локці; зь яго маюць выходзіць рогі яго.
да будеть локоть единъ в должину и локоть единъ в шириню, то естъ четверо угловатый, и дву локотъ навыш, рогове з него выхожати будут.
І пацягні яго шчырым золатам, верх яго а сьцены яго наўкола, і рогі яго; і зрабі да яго залаты вянок наўкола.
И окуеши его златомъ пречистым тако на доле, яко и на странах, по боком, и роги; и вделаеш ему венець златый вооколъ,
І два колцы залатыя зрабі да яго, пад вянком яго, на двух кутох яго; зрабі іх з двух бакоў яго; будуць месцамі нашулкам, каб насіць яго на іх.
и два круги златы подъ венцемъ на обу страну, да въкладаются до них жердки, абы ими олтарь ношенъ бывалъ.
І зрабі нашулкі зь дзерва акацы, і пацягні іх золатам.
Тыи пакъ жердки учиниши з древа сефимъ и окуеши их златомъ.
І пастанаві яго перад запінахаю, каторая перад скрыняю сьветчаньня, супроці века, каторае на сьветчаньню, ідзе Я буду сустракацца з табою там.
И поставиши олтарь противу опоне, еже висить пред Скринею Сведения, прямо досце очищения, еже прикриваеть Сведение, отнележе глаголати буду к тобе.
І кадзіць будзе на ім Аарон кадзеньням із пахнючых рэчаў; кажнае раніцы, як ён ладзе лянпы, будзе кадзіць ім.
И будеть кадити на немъ Ааронъ фемианъ добровонный: рано, егда приправовати начнеть светила, да кадить имъ,
І як Аарон пале лянпы адвячоркам, ён будзе кадзіць. Гэта штачаснае кадзеньне перад СПАДАРОМ у родах вашых.
и паки на вечер, внегда зажигати будет светила, да кадить имъ вечне предъ Господемъ в рожениехъ вашихъ.
Не паліце на ім ніякага кадзеньня чужога, ані ўсепаленьня, ані дару хлебнага; і ўзьліваньня ня ўзьлівайце на яго.
Не будете на немъ кадити фимиану иного сложения ани приносовъ сухих, ани жертвы от скоту и ни возлияния принесете на немъ.
І будзе спраўляць Аарон залашчаньне над рагамі яго аднойчы ў год, з крыві ачышчальнага аброку за грэх ён будзе ачышчаць яго аднойчы ў год у родах вашых. Гэта сьвятое сьвятых СПАДАРУ».
И будет ся молити Ааронъ надъ рогами его единова в году, имея с собою кровь, еже принесена будеть за грех, и явлю милость свою для того в народехъ вашихъ, святый святыхъ будеть Господу».
І казаў СПАДАР Масею, кажучы:
И глагола Господь к Моисееви, рекий:
«Як будзеш лічыць сыноў Ізраелявых подле лікаў іхных, дык дадуць кажны выкуп душы свае СПАДАРУ пры лічэныню іх, і ня будзе памеж іх мору згубнага пры лічэньню іх.
«Егда считати будежъa всехъ сыновъ Ізраилевыхъ, по числу их единый каждый да дасть сребреникъ за животъ свой Господу, и не будеть язвы межи ними, егда сочтени будуть.
Во што дасьць кажны, каторы прайшоў лічэньне: паўсыкля сыкля сьвятога; у сыклю дваццаць ґер; паўсыкля дар СПАДАРУ.
Сие пак дасть каждый, онже приходить во ознамение имени: полъсикля, а то на вагу храмову; сикль двадесет пенезей имать, половина сикля отдана будет Господу.
Кажны, каторы прайшоў лічэньне, ад дваццацёх год і вышэй, мае даваць дар СПАДАРУ.
Кто естъ в числе от двадцети летъ и вышей, той да дает сребро.
Багаты хай не павялічае, і бедны хай не памяншае ад паўсыкля, што маюць даваць дар СПАДАРУ, дзеля выкупу душаў вашых.
Богатый не приложить к полусиклю, а вбогий ничегоже да не уменшить.
І вазьмі срэбла выкупаў ад сыноў Ізраелявых, і дасі яго на службу будану збору; і будзе гэта сыном Ізраелявым на памятку перад СПАДАРОМ, дзеля залашчаньня душам вашым».
И вземъ пенези, еже собраны суть от сыновъ Ізраилевыхъ, выдавати будешъ на потребы Храма Сведения, да будеть воспоминание их предъ Господемъ и слютуеться надъ душами ихъ».
І сказаў СПАДАР Масею кажучы:
И рече Господь Моисееви, глаголя:
«І зробіш мыцельнік мядзяны і падложак мядзяны да ўмываньня, і пастанаві яго памеж будану збору і аброчніка, і налі ў яго вады.
«Вделаешъ и вмывалницу медяну с подставкою ея ко умыванию, и поставиши ю межи Храмомъ Сведения и требникомъ, и налиеши до нея воды,
І няхай Аарон а сынове ягоныя мыюць у ім рукі свае й ногі свае.
да умывають в ней Ааронъ и сынове его руце свое и нозе,
Як яны ўвыйдуць у будан збору, няхай яны ўмываюцца вадою, і яны не памруць; або як яны бліжацца да аброчніка дзеля служэньня, дзеля абраканьня агнянога СПАДАРУ,
внегда восхотять вниити во Храмъ Сведения; или егда будуть приступовати ко олтарю, кадити на немъ фимианъ добровонный Господу,
Дык няхай яны ўмыюць рукі свае й ногі свае, і не памруць. І будзе ім уставаю вечнай, яму а патомкам ягоным у родах іхных».
да не изомруть; в законъ вечный будеть сее Ааронови и сыномъ его в родехъ приидущихъ».
І сказаў СПАДАР Масею, кажучы:
И рече Господь Моисееви, глаголя:
«І ты вазьмі сабе найлепшых пахнючых рэчаў: мірры легкацякучай пяцьсот сыкляў, цынамону пахнючага палавіцу гэтага, дзьвесьце пяцьдзясят, трысьніку пахнючага дзьвесьце пяцьдзясят,
«Набери речей добровонныхъ, то ест мирры избранное, пятьсотъ сиклевъ, и корици половину того, иже ест двесте и пятдесятъ сиклевъ, и древа добровонного каламового по тому же двесте и пятьдесятъ сиклевъ,
Касі пяцьсот, подле сыклю сьвятыні, і алівы аліўкавае гін.
касии теже пятьсотъ сиклевъ по вазе Святыни, и масла древяна меру едину гинъ,
І зрабі з гэтага алей сьвятога памазаньня, масьць работы аптакарскае: алей сьвятога памазаньня гэта будзе.
и вчиниши с того помазание, олей святый, масть, сложеную деломъ апътекарскимъ.
І памаж ім будан збору, і скрыню сьветчаньня,
И помажеши ею Храмъ Сведения и Скриню Завета,
І стол а ўсі судзіны яго, і сьветач а ўсі судзіны яго, і аброчнік кадзеньня,
и столъ со всеми сосудами его, и светилникъ со приправами своими,
І аброчнік усепаленьня а ўсі судзіны яго, і мыцелынік а падстаноўку яго.
олтарь, на немже приносят жертвы, и вси сосуды, еже ко службе их прилежат.
І пасьвяці іх, і будуць сьвятое сьвятых: усе, што даткнецца да іх, усьвяціцца.
И посвятиши вся, и будуть святая святыхъ, и весь, доткнувыйся их, посвященъ будеть.
І Аарона а сыноў ягоных памаж а пасьвяці іх, сьвятарстваваць Імне.
Аарона пакъ и сыновъ его помажеши, и посвятиши их, да бы приносили Ми жертвы.
А сыном Ізраелявым гукай, кажучы: "Гэта будзе Імне алей сьвятога памазаньня ў родах вашых.
Сыном теже Ізраилевым повежъ, яко олей сей помазания святый да будеть Мне в рожениахъ вашихъ.
На целы чалавека ня маюць узьліваць яго, і подле складу яго не рабіце падобнага да яго. Ён сьвятасьць; сьвятасьцю мае быць вам.
Тело человечие да ся не помажеть имъ, и по сложению сего не вделаете собе иного, яко посвященый естъ и святый будеть вамъ.
Хто зробе аптакарскім спосабам падобны да яго, і хто дасьць ізь яго на чужога, дык будзе выгублены зь люду свайго"».
Человекъ, онже бы таковый уделалъ и далъ и иноплеменнику, да погибнеть той от людей своих».
І сказаў СПАДАР Масею: «Вазьмі сабе пахнючых рэчаў: бальсаму, оніксу, ґалвану духмянага а чыстага кадзіла, усяго аднолькавае вагі.
И рече опять Господь к Моисееви: «Набери собе речей добровонныхъ — мирры избранное и онихи, и галвану добревонного, и ладану светлого, ровную вагу возмеши от всего сего,
І зрабі з гэтага кадзіла ўменьням аптакарскім, пааптакарску зьмяшанае, чыстае, сьвятое.
и вчинишъ фимианъ добровонный, имже кадити имате,
І стаўчы яго дробна, і лажы перад сьветчаньням у будане збору, ідзе Я буду сустракацца з табою: сьвятое сьвятых будзе.
сложеный деломъ апотекарским и смешаный пилно и чисто и посвящению годно. И внегда во дробный прах вся сия столчеши, класти будеши с него на олтари во Храме Сведения, на коемже ме[с]те явлю ся тобе; свято святыхъ будеть вамъ фимианъ сей.
І кадзіла каторае зробіш, подле складу яго не рабіце сабе: сьвятасьцю яно будзе ў цябе СПАДАРУ.
Таковаго сложения не будете делати к потребам вашым, понеже свято естъ Господу.
Хто зробе падобнае, каб нюхаць яго, будзе выгублены зь люду свайго».
Человек, онже бы учинил подобно сему обоняти и, да загинет от людей своих».