Выхад 9 разьдзел

 

 

І сказаў СПАДАР Масею: «Уйдзі да Фараона і гукай яму: "Гэтак кажа СПАДАР, Бог Гэбрэяў: ’Адпусьці люд Мой, і будзе ён служыць Імне;

 

И рече Господь Моисеови: «Внииди к фараоно ви и молвъ ему: “Сице глаголеть Господь, Богъ Еврейский: Отпусти люди Моя, да помолятся Мне;

Бо калі ты адмовішся выпусьціць і будзеш яшчэ дзяржаць іх,

 

ащели же не хощеши отпустити и воздержаеши их,

Дык вось рука СПАДАРОВА будзе на статку тваім, каторы ў палёх, на конях, на аслох, на вярблюдох, на буйным статку і на драбным статку; мор вельмі цяжкі.

 

се рука Моя будеть на поля твоя и на кони, на ослы, на велбуды, на овце и на волы мор претяжкий”».

І ўчыне СПАДАР падзел памеж статку ізраельскага й статку ягіпецкага, і ня здохіне нічога з усёга сыноў Ізраелявых’"».

 

И со твори Господь дивъ межи стады Ізраилевыми и стады Египетскими, абы ничтоже не умерло от всего, еже естъ сыновъ Ізраилевыхъ.

І прызначыў СПАДАР час, кажучы: «Заўтра ўчыне СПАДАР гэтую справу ў зямлі».

 

И поставилъ часъ, глаголя: «За утра створить Господь слово сее на земли».

І ўчыніў СПАДАР гэтую справу назаўтрае, і паздыхаў увесь статак ягіпецкі; а із статку сыноў Ізраелявых ня здохла нічога.

 

Тако же и сотворилъ Богъ слово то наутрей: изомре весь скотъ Египетский, от стад же сыновъ Ізраилевыхъ не паде ни единое.

І паслаў Фараон, і вось, ня здохла із статку Ізраелцаў ані воднага. І ацяжарэла сэрца Фараонава, і ён ня пусьціў люду.

 

И послалъ фараонъ согледати, и не бе ничтоже мертваго во скотех Ізраилевыхъ; и отегча серце фараоново, и не отпусти людей.

І сказаў СПАДАР Масею а Аарону: «Вазьміце сабе поўныя жмені попелу з вапельні, і няхай сыпне яго Масей к небу ў ваччу Фараонавым.

 

Рече же Господь Моисеови и Ааронови: «Набери те полны горсти попела с пещи и да сыплеть и Мои сей к небу предъ фараономъ,

І станецца ён пылам па ўсёй зямлі Ягіпецкай, і будзе ён на людзёх і на жывёле ў запаленьню зь верадамі, што йдуць у прыкісь, па ўсёй зямлі Ягіпецкай».

 

и будеть прах по всей земли Египетской, и будуть на человецех и на скотех болячки и прищове по всех странах Египетских».

Яны ўзялі попелу з вапельні і сталі перад Фараонам. Масей сыпнуў яго к небу, і сталася запаленьне зь верадамі, што йдуць у прыкісь, на людзёх і на статку.

 

И набраша попела с пещи и сташа предъ фараоном, и сыпалъ естъ Моисей к небу, и быша болячки и прищове пухнущие на человецехъ и на скотехъ.

І не маглі тайнаведы ўстоіць перад Масеям з прычыны запаленьня, бо запаленьне было на тайнаведах і на ўсіх Ягіпцянах.

 

И ниже можаху чародейци стояти предъ Моисеомъ болячекъ для, еже на нихъ беху и по всей земли Египетской.

І закаляніў СПАДАР сэрца Фараонава, і ён не паслухаў іх, як казаў СПАДАР Масею.

 

И затвердилъ Господь серъце фараоново, и не послуша их, якоже глагола Богъ к Моисеови.

І сказаў СПАДАР Масею: «Устань нараніцы, і стань перад Фараонам, і скажы яму: "Гэтак кажа СПАДАР, Бог Гэбрэяў: ’Пусьці люд Мой, і ён будзе служыць Імне;

 

И рече Господь Моисееви: «Въстани рано и стой предъ фараоном, и речи к нему: “Сие глаголеть Го сподь, Богъ Еврейский: Отпусти людей Моихъ, да по молятся Мне,

Бо гэтым разам Я пашлю ўсі кары Мае ў сэрца Твае, і на слугаў тваіх, і на люд твой, каб ты даведаўся, што няма падобнага да Мяне на ўсёй зямлі;

 

се бо в нинешний часъ пущу вся язвы своя на серъце твое и на рабы твоя, и на люди твоя, да бы познал еси, иже несть подобнаго Мне на всей земли.

Бо цяпер Я выцягнуў руку Сваю, дык зразіў бы цябе а люд твой морам, і ты выгублены быў бы ізь зямлі;

 

И протягну руку Свою, и поражу тя и людей твоихъ моромъ, и загинеши от земли;

Але дзеля таго Я захаваў цябе, каб паказаць табе сілу Сваю, і каб агалашалі імя Мае па ўсёй зямлі.

 

сего деля убо поставих тебе, абых показал силу Свою на тобе и абы прославле но было имя Мое по всей земли.

Ты яшчэ вяльмуешся супроці люду Майго, каб не адпусьціць іх.

 

Еще ли держиши людей Моих и не хощеши отпустити ихъ,

Вось, Я спушчу дажджом заўтра гэтага самага часу вельмі вялікі град, да каторага падобнага ня было ў Ягіпце ад дня яго закладзінаў аж дагэтуль.

 

се наведу утро в сей же часъ градъ превеликий, яковый же не былъ естъ во Египте от того часу, яко заложенъ, даже и до сего дня.

І цяпер пашлі й забясьпеч статак свой і ўсе, што ёсьць у цябе ў полю; кажнага чалавека й жывёлу, што будуць засьпеты ў полю і не зьбяруцца ў дамы, і зыйдзе на іх град, і яны памруць’"».

 

Сего для пошли ныне и собери скотъ свой и все, еже имаши на поли, люде убо и говяда, и все, еже знайдено будет на поли, а не сокрито в домы, и спадет на них град, то изомруть”».

Тыя із слугаў Фараонавых, каторыя ўлякаліся слова СПАДАРОВАГА, расказалі слугам сваім і чародам сваім уцячы двору;

 

Кто же убоялся естъ слова Господьня от мужей фараоновыхъ, той казалъ вниити рабомъ и говядомъ в домы;

А хто не зьвярнуў сэрца свайго да слова СПАДАРОВАГА, пакінуў слугаў сваіх і чароды свае ў полю.

 

кто пакъ не послуша слова Господьня, той остави их на полехъ.

І сказаў СПАДАР Масею: «Выцягні руку сваю к небу, і будзе град па ўсёй зямлі Ягіпецкай, на чалавека, на статак і на ўсю траву палявую ў зямлі Ягіпецкай».

 

И рече Господь Моисееви: «Протягни руку свою к небу, да будеть градъ по всей земли Египетской на человеки и на скоты, и на всю траву польную в земли Египетской».

І выцягнуў Масей посах свой к небу; і СПАДАР даў грымоты а град, і прышоў агонь на зямлю, і пусьціў, бы дождж, СПАДАР град на ўсю зямлю Ягіпецкую.

 

И протягнул ест Моисей жезлъ к небу, и спустил Господь с небеси громъ и градъ, и молние, бегающее по земли, и одожди Господь крупобитие на всю землю Египетскую;

І быў град і агонь полымям пасярод граду; вельмі вялікі, якога ня было ў вусёй зямлі Ягіпецкай з часу, як стала народам.

 

градъ и огнь, смешанъ вкупе, падаше превеликий велми, яковый же пред тымъ николи не бывалъ во всей земли Египетской, яко и на сташа людие тые.

І пабіў град у вусёй зямлі Ягіпецкай усе, што было ў полю, ад чалавека аж да статку, і ўсю траву палявую пабіў град, і ўсі дзервы ў полю паламіў,

 

И побили сут крупы по всей стране Египетской все, еже было на полехъ — от человека и до скота, всю теже траву земли побилъ градъ и вси древа страны поламалъ;

Адно ў зямлі Ґошэн, ідзе сынове Ізраелявы, ня было граду.

 

толико в земли Гесемли, игдеже живяху сынове Изъраилевы, градъ не спадлъ.

І паслаў Фараон, і гукнуў Масея а Аарона, і сказаў ім: «Ізграшыў я гэтым разам; СПАДАР справядлівы, а я а люд мой ліхія.

 

Послал же естъ фараонъ и позвалъ Моисея и Аарона, и рече имъ: «Согрешихъ и ныне. Господь праведенъ естъ, азъ же и людие мои неправедни есмо.

Маліце СПАДАРА — ужо надта шмат грымотаў Божых а граду, — выпушчу вас, і ня будзеце болей заставацца».

 

Молитеся жъ Господу, да престануть градобития Божия и громы, да отпущу васъ и более сесде не бывайте».

І сказаў яму Масей: «Як толькі выйду я зь места, выцягну далоні свае да СПАДАРА; грымоты перастануць і граду болей ня будзе, каб ты ведаў, што зямля СПАДАРОВА.

 

И рече к нему Моисей: «Егда выниду з града и воздвигну руце свое къ Господу, и престануть громобития, и граду не будеть, да разумееши, яко Господьня естъ земля.

Але табе а слугам тваім, я ведаю, яшчэ ня будзе вам страшна перад відам СПАДАРА Бога».

 

Вемъ пакъ, иже и ты, и раби твои еще не убоястеся Господа Бога.

І лён і ячмень былі пабітыя, бо ячмень выплыў, а лён наліваўся.

 

Сего для ленъ и ечмень побитъ естъ, ечмень убо былъ зеленъ, а лен вже пупенце выпущал,

Пшонка, адылі, і жыта не пабітыя, бо яны былі позныя.

 

пшеница же и иная жита побита не суть, понеже позна бяху».

І вышаў Масей ад Фараона зь места, і выцягнуў далоні свае да СПАДАРА; і перасталі грымоты а град, і дождж болей ня ліў на зямлю.

 

И вышедъ Моисей от фараона из града, воздвже руце свое к Господу, и престали суть громове и град, и дождь к тому не вканулъ на землю.

І абачыў Фараон, што перастаў дождж а град а грымоты, і далей грашыў, і ацяжарыў сэрца свае ён а слугі ягоныя.

 

Узревъ же фараонъ, яко престалъ естъ дождь, гром и градобитие, помножил грехъ свой,

І закалянела сэрца Фараонава, і ён ня выпусьціў сыноў Ізраельскіх, як і казаў СПАДАР Масеям.

 

и ожесточе серце фараоново и рабовъ его и затвержено вельми, и не хотяше отпустити сыновъ Ізраилевыхъ, якоже повелелъ былъ ему Господь Богъ рукою Моисеевою.