Выхад 9 разьдзел

 

 

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Увайдзі да фараона і прамоў яму: “Гэтак кажа ГОСПАД, Бог Гебраяў: “Адпусьці народ Мой, і ён будзе служыць Мне”.

 

И рече Господь Моисеови: «Внииди к фараоно ви и молвъ ему: “Сице глаголеть Господь, Богъ Еврейский: Отпусти люди Моя, да помолятся Мне;

Бо калі ты адмовішся выпусьціць і будзеш яшчэ трымаць іх,

 

ащели же не хощеши отпустити и воздержаеши их,

вось, рука ГОСПАДА будзе на статку тваім, які ў полі, на конях, на аслах, на вярблюдах, на валах і авечках, зараза вельмі цяжкая.

 

се рука Моя будеть на поля твоя и на кони, на ослы, на велбуды, на овце и на волы мор претяжкий”».

І аддзеліць ГОСПАД статак Ізраіля ад статку Эгіпецкага, і нічога ня здохне з усяго таго, што ў сыноў Ізраіля”».

 

И со твори Господь дивъ межи стады Ізраилевыми и стады Египетскими, абы ничтоже не умерло от всего, еже естъ сыновъ Ізраилевыхъ.

І прызначыў ГОСПАД час, кажучы: «Заўтра зробіць ГОСПАД гэтае слова ў зямлі».

 

И поставилъ часъ, глаголя: «За утра створить Господь слово сее на земли».

І зрабіў ГОСПАД гэтае слова назаўтра, і паздыхаў увесь статак Эгіпецкі; а ў статку сыноў Ізраіля ня здохла аніводнага.

 

Тако же и сотворилъ Богъ слово то наутрей: изомре весь скотъ Египетский, от стад же сыновъ Ізраилевыхъ не паде ни единое.

І паслаў фараон, і вось, ня здохла ў статку Ізраіля аніводнага. І закамянела сэрца фараона, і ён не адпусьціў народ.

 

И послалъ фараонъ согледати, и не бе ничтоже мертваго во скотех Ізраилевыхъ; и отегча серце фараоново, и не отпусти людей.

І сказаў ГОСПАД Майсею і Аарону: «Вазьміце сабе поўныя жмені сажы з печы, і няхай сыпне яе Майсей у неба перад вачыма фараона.

 

Рече же Господь Моисеови и Ааронови: «Набери те полны горсти попела с пещи и да сыплеть и Мои сей к небу предъ фараономъ,

І станецца яна пылам па ўсёй зямлі Эгіпецкай, і будзе яна на людзях і на скаціне як запаленьне са скуламі па ўсёй зямлі Эгіпецкай».

 

и будеть прах по всей земли Египетской, и будуть на человецех и на скотех болячки и прищове по всех странах Египетских».

І ўзялі яны сажу з печы, і сталі перад фараонам. І сыпнуў яе Майсей у неба, і сталася запаленьне са скуламі на людзях і на скаціне.

 

И набраша попела с пещи и сташа предъ фараоном, и сыпалъ естъ Моисей к небу, и быша болячки и прищове пухнущие на человецехъ и на скотехъ.

І не маглі варажбіты ўстаяць перад Майсеем з прычыны запаленьня, бо запаленьне было на варажбітах і на ўсіх Эгіпцянах.

 

И ниже можаху чародейци стояти предъ Моисеомъ болячекъ для, еже на нихъ беху и по всей земли Египетской.

І зацьвярдзіў ГОСПАД сэрца фараона, і ён не паслухаў іх, як казаў ГОСПАД Майсею.

 

И затвердилъ Господь серъце фараоново, и не послуша их, якоже глагола Богъ к Моисеови.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Устань раніцаю, і стань перад фараонам, і скажы яму: “Гэтак кажа ГОСПАД, Бог Гебраяў: "Адпусьці народ Мой, і ён будзе служыць Мне.

 

И рече Господь Моисееви: «Въстани рано и стой предъ фараоном, и речи к нему: “Сие глаголеть Го сподь, Богъ Еврейский: Отпусти людей Моихъ, да по молятся Мне,

Бо гэтым разам Я пашлю ўсе плягі Мае ў сэрца тваё, і на слугаў тваіх, і на народ твой, каб ты даведаўся, што няма падобнага да Мяне на ўсёй зямлі.

 

се бо в нинешний часъ пущу вся язвы своя на серъце твое и на рабы твоя, и на люди твоя, да бы познал еси, иже несть подобнаго Мне на всей земли.

Бо цяпер, калі Я выцягнуў руку Маю, і ўдару цябе і народ твой заразаю, ты будзеш выгублены з зямлі.

 

И протягну руку Свою, и поражу тя и людей твоихъ моромъ, и загинеши от земли;

Але дзеля таго Я захаваў цябе, каб паказаць табе сілу Маю і каб абвяшчалі імя Маё па ўсёй зямлі.

 

сего деля убо поставих тебе, абых показал силу Свою на тобе и абы прославле но было имя Мое по всей земли.

Ты яшчэ ўзьвялічваешся над народам Маім, каб не адпусьціць іх.

 

Еще ли держиши людей Моих и не хощеши отпустити ихъ,

Вось, Я спашлю заўтра ў гэты самы час град вельмі вялікі, да якога падобнага не было ў Эгіпце ад дня яго заснаваньня аж дагэтуль.

 

се наведу утро в сей же часъ градъ превеликий, яковый же не былъ естъ во Египте от того часу, яко заложенъ, даже и до сего дня.

І цяпер пашлі, каб схаваць статак твой і ўсё, што ёсьць у цябе ў полі. Кожны чалавек і скаціна, якія будуць засьпетыя ў полі і ня будуць забраныя ў дамы, — зыйдзе на іх град, і яны памруць"”».

 

Сего для пошли ныне и собери скотъ свой и все, еже имаши на поли, люде убо и говяда, и все, еже знайдено будет на поли, а не сокрито в домы, и спадет на них град, то изомруть”».

Тыя са слугаў фараонавых, якія спужаліся слова ГОСПАДА, сабралі слугаў сваіх і статкі свае ў дамы.

 

Кто же убоялся естъ слова Господьня от мужей фараоновыхъ, той казалъ вниити рабомъ и говядомъ в домы;

А хто не зьвярнуў сэрца свайго да слова ГОСПАДА, той пакінуў слугаў сваіх і статкі свае ў полі.

 

кто пакъ не послуша слова Господьня, той остави их на полехъ.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Выцягні руку тваю да неба, і будзе град у-ва ўсёй зямлі Эгіпецкай, на чалавека, на скаціну і на ўсю траву палявую ў зямлі Эгіпецкай».

 

И рече Господь Моисееви: «Протягни руку свою к небу, да будеть градъ по всей земли Египетской на человеки и на скоты, и на всю траву польную в земли Египетской».

І выцягнуў Майсей кій свой да неба; і ГОСПАД даў грымоты і град, і зыйшоў агонь на зямлю, і спаслаў ГОСПАД град на ўсю зямлю Эгіпецкую.

 

И протягнул ест Моисей жезлъ к небу, и спустил Господь с небеси громъ и градъ, и молние, бегающее по земли, и одожди Господь крупобитие на всю землю Египетскую;

І быў град і агонь, зьмяшаны з градам, вельмі вялікі, якога не было ў-ва ўсёй зямлі Эгіпецкай з часу, як [Эгіпет] стаў народам.

 

градъ и огнь, смешанъ вкупе, падаше превеликий велми, яковый же пред тымъ николи не бывалъ во всей земли Египетской, яко и на сташа людие тые.

І пабіў град у-ва ўсёй зямлі Эгіпецкай усё, што было ў полі, ад чалавека да скаціны, і ўсю траву палявую пабіў град, і ўсе дрэвы ў полі паламіў.

 

И побили сут крупы по всей стране Египетской все, еже было на полехъ — от человека и до скота, всю теже траву земли побилъ градъ и вси древа страны поламалъ;

Толькі ў зямлі Гашэн, дзе [былі] сыны Ізраіля, не было граду.

 

толико в земли Гесемли, игдеже живяху сынове Изъраилевы, градъ не спадлъ.

І паслаў фараон, і паклікаў Майсея і Аарона, і сказаў ім: «Саграшыў я гэтым разам. ГОСПАД — праведны, а я і народ мой — ліхія.

 

Послал же естъ фараонъ и позвалъ Моисея и Аарона, и рече имъ: «Согрешихъ и ныне. Господь праведенъ естъ, азъ же и людие мои неправедни есмо.

Прасіце ГОСПАДА, бо ўжо досыць грымотаў Божых і граду, і я пушчу вас, і ня будзеце больш заставацца».

 

Молитеся жъ Господу, да престануть градобития Божия и громы, да отпущу васъ и более сесде не бывайте».

І сказаў яму Майсей: «Як толькі выйду з гораду, выцягну далоні свае да ГОСПАДА; грымоты спыняцца і граду больш ня будзе, каб ты ведаў, што ГОСПАДАВА зямля.

 

И рече к нему Моисей: «Егда выниду з града и воздвигну руце свое къ Господу, и престануть громобития, и граду не будеть, да разумееши, яко Господьня естъ земля.

Але ты і слугі твае, я ведаю, яшчэ ня маеце страху перад абліччам ГОСПАДА Бога».

 

Вемъ пакъ, иже и ты, и раби твои еще не убоястеся Господа Бога.

І лён, і ячмень былі пабітыя, бо ячмень красаваў, а лён квітнеў.

 

Сего для ленъ и ечмень побитъ естъ, ечмень убо былъ зеленъ, а лен вже пупенце выпущал,

А пшаніца і жыта не былі пабітыя, бо яны пазьнейшыя.

 

пшеница же и иная жита побита не суть, понеже позна бяху».

І выйшаў Майсей ад фараона з гораду, і выцягнуў далоні свае да ГОСПАДА; і спыніліся грымоты і град, і дождж больш ня ліў на зямлю.

 

И вышедъ Моисей от фараона из града, воздвже руце свое к Господу, и престали суть громове и град, и дождь к тому не вканулъ на землю.

І ўбачыў фараон, што спыніліся дождж, і град, і грымоты, і далей грашыў, і закамяніў сэрца сваё ён сам і слугі ягоныя.

 

Узревъ же фараонъ, яко престалъ естъ дождь, гром и градобитие, помножил грехъ свой,

І зацьвярдзела сэрца фараона, і ён не адпусьціў сыноў Ізраіля, як і казаў ГОСПАД праз Майсея.

 

и ожесточе серце фараоново и рабовъ его и затвержено вельми, и не хотяше отпустити сыновъ Ізраилевыхъ, якоже повелелъ былъ ему Господь Богъ рукою Моисеевою.