Выхад 5 разьдзел
Выхад
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І потым прыйшлі Майсей і Аарон, і сказалі фараону: «Гэтак кажа ГОСПАД, Бог Ізраіля: “Адпусьці народ Мой, і яны будуць сьвяткаваць [сьвята] Мне ў пустыні”».
По семъ Моисей и Ааронъ вниидоша ко фараону и рекоша ему: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилевъ: Отпусти людей Моихъ, да принесут Ми жертву в пустыни».
І сказаў фараон: «Хто такі ГОСПАД, каб я паслухаў голасу Ягонага адпусьціць Ізраіля? Я ня ведаю ГОСПАДА і таксама Ізраіля не адпушчу».
Тогда отвеща фараонъ: «Кто естъ Господь той, да быхъ послушалъ гласу его и отпустилъ Ізраиля? Не знаю Господа и не отпущу Ізраиля».
І яны сказалі: «Бог Гебраяў зьявіўся нам. Дык мы пойдзем на тры дні дарогі ў пустыню, і складзем ахвяру ГОСПАДУ, Богу нашаму, каб Ён не наведаў нас пошасьцю або мячом».
И рекоста к нему: «Богъ Еврейский повелел намъ, да быхомъ шли путемъ три дни во пустыню и принесли жертвы Господу, Богу нашему, да не приидеть на насъ моръ или оружие».
І сказаў ім валадар Эгіпту: «Навошта вы, Майсей і Аарон, адцягваеце народ ад працы ягонай? Ідзіце да работаў вашых».
Тогда рече к ним царь Егыпетский: «Чему, Моисей и Аарон, смущаете людей при делехъ ихъ? Идите к роботамъ вашимъ».
І сказаў фараон: «Вось, шматлікі цяпер народ зямлі гэтай, а вы адцягваеце іх ад работаў іхніх».
И рече фараонъ: «Мнози суть людие земли видите, яко во великия полки возрастли и более сего будуть, дасте ли имъ отпочинение от роботъ».
І загадаў фараон у той дзень прыганятым народу і наглядчыкам яго, кажучы:
В той часъ приказалъ приставомъ, иже быша над делы, и тымъ, ониже пригоняли людей, глаголя:
«Не давайце больш народу саломы на выраб цэглы, як учора і пазаўчора. Няхай яны ідуць і зьбіраюць сабе салому.
«Не будете отселе давати плевъ людемъ к деланию плит, якоже первее сего давали есте, но сами да идуть на поля и збирають по жнищехъ.
А колькасьць цэглы, якую яны выраблялі ўчора і пазаўчора, налажыце на іх і не зьмяншайце яе; бо яны лянуюцца і таму крычаць, кажучы: “Пойдзем, складзем ахвяру Богу нашаму”.
И число плитъ, еже перъвей делаша, возложите на нихъ, и ниже что уменшуйте, празнують убо и сего для вопять, глаголюще: Подъмы и принесемъ жертву Богу нашему.
Няхай абцяжарыць праца людзей, і няхай яны працуюць і ня слухаюць словаў хлусьлівых».
Да будуть отяжены делами и да выполнивають е и не приставають ко словом илживым».
І выйшлі прыганятыя народу і наглядчыкі яго, і сказалі народу, кажучы: «Гэтак кажа фараон: “Не даю вам саломы.
И тако вышедши, приставы и прогонатаи делъ рекоша к людем: «Сице глаголеть фараон: “Плевъ вамъ болей давати не буду”;
Самі ідзіце, бярыце сабе салому, дзе знойдзеце, бо нічога ня зьменшыцца ў працы вашай”».
идите ж и збирайте, игдеже знайти можете, и ниже что от делъ ваших уменшено будеть».
І расьсеяўся народ па ўсёй зямлі Эгіпецкай зьбіраць іржышча замест саломы.
И розбегошеся людие по всей земли Египетской торгати жнища.
А прыганятыя прынукалі, кажучы: «Выконвайце працу вашую, норму дзённую ў той самы дзень, як тады, калі была салома».
Приставы пакъ, иже быша над делы, нападоша на них, глаголюще: Выполняйте роботу свою на каждый день, якоже первей деласте, егда давашеся вамъ плевы.
І білі наглядчыкаў сыноў Ізраіля, якіх паставілі над імі прыганятыя фараона, кажучы: «Чаму ня выканалі норму вырабу цэглы, што была ўчора і пазаўчора, ані ўчора, ані сёньня?»
И били тыхъ, ониже приставами были над делы от сыновъ Ізраилевыхъ, урядники фараоновы, глаголюще: «Почто не выполняете числа плитъ, яко пред тым, ни вчера и ни днесь?»
І прыйшлі наглядчыкі сыноў Ізраіля, і крычалі да фараона, кажучы: «Чаму ты так робіш адносна слугаў тваіх?
И приидоша старейшины сынов Ізраилевых и вопиаху ко фараону, глаголюще: «Чему тако чинишъ рабомъ твоимъ?
Саломы не даюць слугам тваім, а цэглу, кажуць нам, рабіце. І вось, слугаў тваіх б’юць; і вінавацяць народ твой».
Плевъ не дають намъ а велять, да быхомъ в первом числе плиты делали, и пугами насъ биють, рабы твоя, и кривду намъ делають, людемъ твоимъ».
Але ён сказаў: «Лайдакі вы, лайдакі; і таму вы кажаце: “Хадземце, складзем ахвяру ГОСПАДУ”.
Он же рече к нимъ: «Празнуете убо, прото ж и глаголете: “Подмы и принесем жертву Господеви”.
І цяпер ідзіце, працуйце, і саломы не дадуць вам, але вызначаную колькасьць цэглы давайце».
Ныне пакъ идите и делайте: плевы вамъ даваны не будуть и мусите выдавати число плитъ, якоже обычай имате».
І ўбачылі наглядчыкі сыноў Ізраіля, што яны ў бядзе, бо сказана: «Не зьмяншайце колькасьць цэглы, норму дзённую ў той самы дзень».
Видячи пак старейшины сыновъ Ізраилевыхъ, яко зле ся дееть над ними, понеже глаголалъ фараонъ не уменшиться число плитъ на кождый день.
І сустрэлі яны Майсея і Аарона, якія стаялі, чакаючы іх, калі яны выйшлі ад фараона,
И стретошеся с Моисеомъ и со Аарономъ, ониже стояху напротиву имъ, выходящимъ от фараона,
і сказалі ім: «Няхай узгляне ГОСПАД на вас і асудзіць, бо вы зрабілі нас агіднымі ў вачах фараона і ў вачах слугаў ягоных, і далі меч у рукі іхнія, каб забіць нас».
и рекоша к нимъ: «Да видить Господь и судить вамъ, яко проспради сте насъ предъ фараономъ и предъ мужи его и дали есте мечь в руце его погубити насъ»a.
І зьвярнуўся Майсей да ГОСПАДА, і сказаў: «Госпадзе, чаму Ты робіш зло народу гэтаму? Навошта Ты паслаў мяне?
Возврати же ся Моисей к Господу и рече: «Молю Ти ся, Господи, почто вредил еси людей сих? И чему послал мя еси?
Бо ад таго часу, як я прыйшоў да фараона, каб гаварыць у імя Тваё, зло робіцца народу гэтаму; а вызваліць, Ты ня вызваліў народ Твой!»
Понеже от того часу, яко вшолъ есми ко фараону глаголати именем Твоим, се более вреди люди Твоя и не избавил еси их».
