Выхад 5 разьдзел

 

 

Пасля гэтага ўвайшлі Майсей і Аарон і сказалі фараону: «Гэта кажа Госпад, Бог Ізраэля: “Адпусці народ Мой, каб ён учыніў Мне ахвярапрынашэнне ў пустыні”».

 

По семъ Моисей и Ааронъ вниидоша ко фараону и рекоша ему: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилевъ: Отпусти людей Моихъ, да принесут Ми жертву в пустыни».

А ён адказаў: «Хто такі Госпад, каб я слухаў голас Яго і адпусціў Ізраэля? Не ведаю Госпада і не адпушчу Ізраэля».

 

Тогда отвеща фараонъ: «Кто естъ Господь той, да быхъ послушалъ гласу его и отпустилъ Ізраиля? Не знаю Господа и не отпущу Ізраиля».

І сказалі яны: «Гэта Бог гебраяў з’явіўся нам; калі ласка, мы пойдзем на тры дні дарогі ў пустыню і ўчынім ахвярапрынашэнне Госпаду, Богу нашаму, каб не спасцігла нас часам пошасць або меч».

 

И рекоста к нему: «Богъ Еврейский повелел намъ, да быхомъ шли путемъ три дни во пустыню и принесли жертвы Господу, Богу нашему, да не приидеть на насъ моръ или оружие».

Сказаў ім цар Егіпта: «Чаму вы, Майсей і Аарон, адцягваеце народ ад працы яго? Ідзіце да сваіх абавязкаў».

 

Тогда рече к ним царь Егыпетский: «Чему, Моисей и Аарон, смущаете людей при делехъ ихъ? Идите к роботамъ вашимъ».

І сказаў фараон: «Ужо занадта шматлікі народ зямлі; вы бачыце, што колькасць людзей павялічваецца; тым болей, калі вы дасцё яму адпачынак ад працы».

 

И рече фараонъ: «Мнози суть людие земли видите, яко во великия полки возрастли и более сего будуть, дасте ли имъ отпочинение от роботъ».

Вось, загадаў ён у той дзень наглядчыкам за народам і кіраўнікам яго, кажучы:

 

В той часъ приказалъ приставомъ, иже быша над делы, и тымъ, ониже пригоняли людей, глаголя:

«Надалей зусім не давайце народу саломы для вырабу цэглы, як раней, але няхай яны самі ходзяць і збіраюць сцябло.

 

«Не будете отселе давати плевъ людемъ к деланию плит, якоже первее сего давали есте, но сами да идуть на поля и збирають по жнищехъ.

А колькасць цэглы, якую выраблялі раней, ускладайце на іх; і не памяншайце ніколькі. Бо ходзяць яны без працы і таму заклікаюць: “Пойдзем і ўчынім ахвярапрынашэнне Богу нашаму”.

 

И число плитъ, еже перъвей делаша, возложите на нихъ, и ниже что уменшуйте, празнують убо и сего для вопять, глаголюще: Подъмы и принесемъ жертву Богу нашему.

Хай будуць прыгнечаны яны працаю і хай выконваюць яе, каб не адпачываць з ілжывымі словамі».

 

Да будуть отяжены делами и да выполнивають е и не приставають ко словом илживым».

Такім чынам, наглядчыкі за народам і кіраўнікі яго, што выйшлі, казалі народу: «Так гаворыць фараон: “Я не даю вам саломы.

 

И тако вышедши, приставы и прогонатаи делъ рекоша к людем: «Сице глаголеть фараон: “Плевъ вамъ болей давати не буду”;

Ідзіце і збірайце, колькі здолееце знайсці, і ніколькі не паменшыцца [выраб] ад працы вашай”».

 

идите ж и збирайте, игдеже знайти можете, и ниже что от делъ ваших уменшено будеть».

І рассыпаліся людзі па ўсёй зямлі Егіпта дзеля збору саломы.

 

И розбегошеся людие по всей земли Египетской торгати жнища.

Таксама і наглядчыкі пагражалі, кажучы: «Выконвайце працу вашую штодзень, як раней звычайна выконвалі, калі вам дастаўлялі салому».

 

Приставы пакъ, иже быша над делы, нападоша на них, глаголюще: Выполняйте роботу свою на каждый день, якоже первей деласте, егда давашеся вамъ плевы.

І былі збітыя бізунамі кіраўнікі сыноў Ізраэля, якіх наглядчыкі фараона паставілі над імі, кажучы: «Чаму не вырабляеце колькасць цэглы, як раней, ані ўчора, ані сёння?»

 

И били тыхъ, ониже приставами были над делы от сыновъ Ізраилевыхъ, урядники фараоновы, глаголюще: «Почто не выполняете числа плитъ, яко пред тым, ни вчера и ни днесь?»

І прыйшлі кіраўнікі сыноў Ізраэля, і ўсклікнулі, кажучы фараону: «Чаму так робіш адносна паслугачоў тваіх?

 

И приидоша старейшины сынов Ізраилевых и вопиаху ко фараону, глаголюще: «Чему тако чинишъ рабомъ твоимъ?

Саломы не дастаўляюць нам, а цэглы вырабляць загадваюць столькі ж; вось, б’юць нас, паслугачоў тваіх, бізунамі і вінавацяць народ твой».

 

Плевъ не дають намъ а велять, да быхомъ в первом числе плиты делали, и пугами насъ биють, рабы твоя, и кривду намъ делають, людемъ твоимъ».

Ён адказаў: «Адпачываеце вы і таму кажаце: “Пойдзем і ўчынім ахвярапрынашэнне Госпаду”.

 

Он же рече к нимъ: «Празнуете убо, прото ж и глаголете: “Подмы и принесем жертву Господеви”.

Таму ідзіце і працуйце; саломы вам даваць не будуць, а вырабляйце звычайную колькасць цэглы».

 

Ныне пакъ идите и делайте: плевы вамъ даваны не будуть и мусите выдавати число плитъ, якоже обычай имате».

І бачылі кіраўнікі сыноў Ізраэля, што апынуліся ў бядзе, таму што было сказана ім: «Не змяншайце ніколькі ад штодзённага вырабу цэглы»,

 

Видячи пак старейшины сыновъ Ізраилевыхъ, яко зле ся дееть над ними, понеже глаголалъ фараонъ не уменшиться число плитъ на кождый день.

і сустрэлі Майсея і Аарона, якія стаялі насупраць тых, што выходзілі ад фараона,

 

И стретошеся с Моисеомъ и со Аарономъ, ониже стояху напротиву имъ, выходящимъ от фараона,

і сказалі ім: «Хай бачыць Госпад вас і асудзіць, бо вы зрабілі, каб дух наш быў непрыемны для фараона і паслугачоў яго; і далі яму меч, каб забіваць нас».

 

и рекоша к нимъ: «Да видить Господь и судить вамъ, яко проспради сте насъ предъ фараономъ и предъ мужи его и дали есте мечь в руце его погубити насъ»a.

І звярнуўся Майсей да Госпада, і сказаў: «Госпадзе, чаму пераследуеш Ты народ гэты? Чаму паслаў мяне?

 

Возврати же ся Моисей к Господу и рече: «Молю Ти ся, Господи, почто вредил еси людей сих? И чему послал мя еси?

Бо з таго часу, калі я ўвайшоў да фараона, каб гаварыць імем Тваім, ён стаў чыніць шкоду народу Твайму, і не вызваліў Ты іх».

 

Понеже от того часу, яко вшолъ есми ко фараону глаголати именем Твоим, се более вреди люди Твоя и не избавил еси их».