Выхад 10 разьдзел

 

 

І сказаў Госпад Майсею: «Ідзі да фараона; бо Я зрабіў цвёрдым сэрца яго і паслугачоў яго, каб паказаць гэтыя знакі Свае пасярод іх

 

Рече же Господь к Моисею: «Внииди ко фараону, Азъ убо затвердих серъце ему и рабом его, да быхъ учинил знамена сия моя на немъ,

і каб ты распавядаў у вушы сына свайго і ўнукаў сваіх, колькі разоў Я мучыў егіпцян і паказваў ім знакі Свае; і каб ведалі вы, што Я — Госпад».

 

абы поведели есте во уши сыномъ и внукомъ своимъ, колико крать есмъ стеръ Египтянъ, чиняй знамена Своя над ними, да раз умеете, яко Азъ есмъ Господь».

Такім чынам, пайшлі Майсей і Аарон да фараона і сказалі яму: «Гэта кажа Госпад, Бог гебраяў: “Дакуль жа не жадаеш ты скарыцца Мне? Адпусці народ Мой, каб учыніў Мне ахвярапрынашэнне.

 

Тогда внииде Моисей и Ааронъ ко фараону и рекоша ему: «Сице глаголет Господь, Богъ Еврейский: Доколе еще не хощеши по слушати Мене? Отпусти людей Моихъ, да помолятся Мне!

Калі ж будзеш працівіцца і не захочаш адпусціць яго, тады Я заўтра напушчу на зямлю тваю саранчу,

 

Пакли жъ противишися и не хощеши отпустити их, се Азъ наведу за утра кобылки на вся пределы твоя,

што пакрые паверхню зямлі, так што яе зусім не будзе відаць, і што з’есць усё, што засталося па градзе; бо знішчыць усе дрэвы, якія растуць на землях.

 

и прикриють все лице земли тако, иже не возможете видети ея. И поедять все останки на земли, еже осташа опосле граду, и пожруть все на древех, ростущих по полю,

І запоўніць яна ўсе дамы твае, і паслугачоў тваіх, і ўсіх егіпцян; такога не бачылі бацькі твае, і дзяды твае ад часу, калі нарадзіліся на зямлі, і да сённяшняга дня”». І павярнуўся, і выйшаў ад фараона.

 

и наполнять вся домы твоя и рабовъ твоихъ, и всехъ людей, живущихъ во Египте. И будеть тако много кобылок, иже не видали суть отцеве твои ани де дове от того часу, яко узошли на землю сию, даже и до днешнего дня». И отвратився, и вышолъ ест от фараона.

І сказалі паслугачы фараона яму: «Як доўга яшчэ будзем цярпець гэтае спатыкненне? Адпусці людзей, каб учынілі яны ахвярапрынашэнне Госпаду, Богу свайму; ці не бачыш, што загіне Егіпет?»

 

Рекоша же мужи фараонови к фараону: «Доколе терпети будемъ беду сию? Отпусти людей тыхъ, да помолятся Господу, Богу своему: се видишъ самъ, иже погибаеть Египет».

І паклікалі зноў Майсея і Аарона да фараона, які сказаў ім: «Ідзіце, і ўчыніце ахвярапрынашэнне Госпаду, Богу вашаму. Хто ж тыя, што пойдуць?»

 

И возваша паки Моисея и Аарона предъ фараона, онже рече к ним: «Идите и принеси те жертву Господу, Богу вашему. Токмо да ведаю, кто суть, иже пойдут с вами».

Майсей сказаў: «Пойдзем мы з дзецьмі нашымі, і старымі, з сынамі і дочкамі, з авечкамі і валамі; бо для нас гэта — урачыстасць Госпада».

 

Отвеща Моисей: «С детми нашими и со старци пойдемъ, съ сыны и со дщерами, с овцами и с волы, естъ убо великий празникъ Господа, Бога нашего».

І ён адказаў ім: «Так, хай будзе Госпад з вамі! Як жа я магу адпусціць вас з дзецьмі вашымі? Глядзіце, якія ліхія намеры вашы.

 

Рече к нимъ фараонъ: «Так ли же ест? Да будеть Господь с вами, како азъ васъ вы пущу с детми вашими? И кто не знаеть сего, иже злое мыслите? Не будеть тако.

Так не будзе, але хай ідуць толькі мужчыны, і ўчыняйце ахвярапрынашэнне Госпаду; бо аб гэтым вы і самі папрасілі». І зараз жа выгналі іх з вачэй фараона.

 

Но идите толико мужи и помолитеся Господу, сего бо вы и сами просисте». И скоро выгнаша ихъ от лица фараонова.

І сказаў Госпад Майсею: «Выцягні руку сваю над зямлёю Егіпецкай, каб прыйшла саранча і ўзышла на яе, і з’ела ўсю зеляніну, якая засталася па градзе».

 

И рече Господь к Моисею: «Простри руку свою на землю Египетскую, на кобылки, да ступять на землю и пожруть траву, еже остала естъ по крупобитии».

І выцягнуў Майсей кій над зямлёй Егіпта, і Госпад напусціў вецер, што паліў увесь той дзень і ноч. А калі надышла раніца, гарачы вецер падняў саранчу;

 

И протягнулъ Моисей жезлъ на землю Египетскую, и Господь наведе ветръ прегорячий цалый день той и нощъ. И внегда было рано, ветръ жгущий воздвиже кобылки,

яна ўзышла на ўсю зямлю Егіпецкую, і асела на ўсіх межах Егіпта безліч, якой да гэтага часу не было і ў будучым не будзе.

 

ониже возыйдоша на всю землю Египетскую и налягоша на вся пределы ея безчислено, яко вы жъ пред тымъ часомъ не быша на земли и ниже потомъ будуть,

І пакрыла яна ўсю паверхню зямлі, і зямля пацямнела. Такім чынам, з’ела яна ўсю расліннасць зямлі і ўсё, што засталося з пладоў на дрэвах, якія абмінуў град; не засталося зусім нічога зялёнага на дрэвах і на травах палявых на ўсёй зямлі Егіпецкай.

 

и прикрили суть все лице земли, погубляющи вся. И тако сожрали всю траву земную и весь плодъ с древъ, еже былъ осталъ по крупобитии, и ничтоже зеленого остало естъ на древех и на былинах на земли по всемъ Египте.

Таму загадаў фараон як мага хутчэй паклікаць Майсея і Аарона і сказаў ім: «Зграшыў я перад Госпадам, Богам вашым, і перад вамі.

 

И сего ради со дщаниемъ фараонъ позвалъ естъ Моисея и Аарона и рече имъ: «Съгрешилъ есми предъ Господемъ вашимъ и пред вами.

Але цяпер прабачце мне такі грэх і прасіце Госпада, Бога вашага, каб ухіліў прынамсі ад мяне гэтую смерць».

 

Но отпустите мой грехъ еще и ныне и молитеся Господу, Богу вашему, да отдалить от мене смерть сию».

І, выйшаўшы ад фараона, Майсей пачаў маліць Госпада,

 

И вышедъ Моисей от лица фараонова, помолися Господу,

Які ўчыніў так, што падзьмуў наймацнейшы вецер з захаду і кінуў схопленую саранчу ў Чырвонае мора; і ва ўсёй зямлі Егіпецкай не засталося аніводнай.

 

Онже повеле веяти от заходу солнъца велми прудкому ветру, и захватив кобылки, вметал в море Чермное, и не остала ни едина во всехъ концехъ Египетскихъ.

Але Госпад зрабіў цвёрдым сэрца фараона, і ён не адпусціў сыноў Ізраэля.

 

И ожесточи Господь серце фараоново, и не хоте отпустити сыновъ Ізраилевыхъ.

Тады сказаў Госпад Майсею: «Выцягні руку сваю ў неба, і станецца цемра на зямлі Егіпецкай, такая густая, што можна будзе дакрануцца да цемры».

 

Рече же Господь к Моисею: «Протягни руку свою к небу, и будуть тмы по всей земли Египетской тако густы, абы ощупати ихъ могли».

І выцягнуў Майсей руку ў неба, і сталася жахлівая цемра на ўсёй зямлі Егіпецкай на тры дні.

 

И протягнулъ естъ Моисей руку свою к небу, и быша тмы грозны велми по всей земли Египетской,

Ніхто брата свайго не бачыў і не рушыўся з месца, на якім быў. А ўсюды, дзе жылі сыны Ізраэля, было святло.

 

за три дни никтоже не виделъ брата своего и не порушился с ме[с]та, на немже бе; игдеже пакъ жили суть сынове Ізраилевы, тамъ светло было естъ.

І паклікаў фараон Майсея і Аарона, і сказаў ім: «Ідзіце і ўчыніце ахвярапрынашэнне Госпаду; авечкі толькі вашы і жывёла хай застануцца, а дзеці вашы хай ідуць разам з вамі».

 

И позвал фараонъ Моисея и Аарона и рече имъ: «Идите и принесите жертву Господу, Богу вашему, развей овци ваше и волы да остануть, дети же ваши да идуть с вами».

Майсей сказаў: «Дай таксама ў рукі нашы ахвяры на цэласпаленне, якія мы паднясём Госпаду, Богу нашаму,

 

И рече Моисей: «Требы теже и всясозжения даси намъ, еже имамы приносити Господу, Богу нашему,

аднак і жывёла наша пойдзе з намі; не застанецца ад яе і капыта, бо з яе возьмем, што неабходна для ўшанавання Госпада, Бога нашага; хаця мы не ведаем дакладна, што патрэбна ахвяраваць, пакуль не дойдзем да таго месца».

 

но вся стада наша пойдуть с нами, не останеть от нихъ ни копыта, ихже потреба естъ ко службе Господа, Бога нашего, понеже не вемы еще, что будемъ з нихъ приносити на требу, дождеже не приидемъ на место тое».

Але Госпад зрабіў цвёрдым сэрца фараона, і не захацеў ён іх адпусціць.

 

Но затвердил естъ Богъ серце фараоново, и не хотел отпустити сыновъ Ізраилевыхъ.

І сказаў яму фараон: «Адыдзі ад мяне, сцеражыся, каб больш не ўбачыць аблічча маё; бо ў той дзень, калі з’явішся перада мною, будзеш пакараны смерцю».

 

И рече фараонъ к Моисееви: «Иди жъ прочь от мене и блюдися по томъ, да бы еси не виделъ лица моего, в оньже убо день явишися мне, то умрешъ».

Адказаў Майсей: «Так і станецца, як ты сказаў: болей не пабачу я аблічча твайго».

 

Отвеща Моисей фараонови: «Буди жъ тако, якоже глаголалъ еси, и не согледаю более лица твоего».