Выхад 15 разьдзел

 

 

Тады Майсей і сыны Ізраэля заспявалі гэтую песню Госпаду і сказалі: «Давайце спяваць Госпаду: бо Ён слаўна ўзвялічыўся, каня і конніка кінуў у мора.

 

«Поемъ Господеви, славенъ бо и прославися! Коне и всадника воверже в море.

Моц мая і сіла мая — Госпад, Ён стаў для мяне збаўленнем. Ён — Бог мой, і буду славіць Яго; Ён — Бог бацькі майго, і буду ўзвялічваць Яго!

 

Помощникъ мой и покровитель мой Господь и бысть мне во спасениеa. Сей ест Бог мой, и прославлю И, Бог отца моего, и възнесу И.

Госпад — быццам мужчына-ратнік; Ягвэ — імя Яго!

 

Господь сокрушая брани, Всемогый имя Его.

Калясніцы фараона і войска яго Ён кінуў у мора, адборныя воіны яго патоплены ў моры Чырвоным.

 

Колеснице фараоновы и силу его воверже в море, избранныя князи его потопи в Чермнемъ мори,

Бездані накрылі іх, апусціліся яны ў глыбіню, як камень.

 

пучиною покри их, погрязоша во глубине, яко камень.

Правіца Твая, Госпадзе, — у слаўнай моцы; правіца Твая, Госпадзе, перамагла ворага.

 

Десница Твоя, Господи, прославися во крепости, десная Ти рука сокруши враги,

І ў мностве славы Тваёй знішчыў Ты супраціўнікаў Тваіх; і даў Ты волю гневу Свайму, які праглынуў іх, як салому.

 

множеством славы Твоея стеръ еси супротивных наших. Послалъ еси гневъ Свой, и пожре ихъ, яко стеблие,

І ў подыху абурэння Твайго сабраліся воды; і паўстала, як сцяна, цякучая хваля, і на сярэдзіне мора застылі бездані.

 

и духомъ ярости Твоея раступися вода. Огустеша, яко стена, воды, собрашеся волны посреди моря.

Вораг сказаў: “Буду гнацца і даганю; падзялю здабычу, нацешыцца душа мая, дастану меч свой, і заб’е іх рука мая!”

 

Рече врагъ: “Гнавъ и постигну, и разделю користь, и насычена будеть душа моя; извлеку мечь мой, и побиеть ихъ рука моя”.

Дыхнуў Ты Духам Тваім, і накрыла іх мора; яны патанулі, як свінец, у бурлівых водах.

 

Послалъ еси духъ Свой, и покри их море, погрязоша, яко оловъ, во водахъ пресилных.

Хто сярод багоў падобны Табе, Госпадзе? Хто падобны Табе, хто слаўны святасцю, страшны і праслаўлены, творца цудаў?

 

Боже, кто подобенъ Тобе в силныхъ? Господи, кто подобенъ Тобе? Прославлен во Святыни, дивенъ во славахъ, творяй чудеса.

Працягнуў Ты руку Сваю, і паглынула іх зямля.

 

Простер еси десную руку Свою, и пожре ихъ земля.

У міласэрнасці Тваёй быў Ты правадыром для народа, які адкупіў, і праводзіў яго ў моцы Сваёй у Сваё святое жыллё.

 

Наставилъ еси милосердиемъ Твоимъ люди своя, ихъже избавил еси, и внесъb еси их крепостию Своею во обитель святую Свою.

Пачулі народы і спалохаліся, смутак апанаваў жыхароў філістынскіх.

 

Слышаша языци, и прогневашеся, болезни прияша живущихъ во Филистыме.

Тады занепакоіліся князі Эдома, а ўладароў Мааба апанаваў страх, здранцвелі ўсе жыхары Ханаана.

 

Тогда смутишеся владыки Едомския и князей Моавскихъ приятъ трепетъ, и растаашеся вси живущии в Ханаоне.

Напалі на іх трымценне і жах; у магутнасці рукі Тваёй робяцца яны нерухомымі, як камень, пакуль праходзіць народ Твой, Госпадзе, пакуль праходзіць той народ Твой, які ўзяў Ты ва ўласнасць.

 

Нападе на нихъ страхъ и трепетъ величиемъ мышце Твоея, да окаменеють, дондеже проидуть людие Твои, Господи, дондеже проидуть людие Твои сие, ихже и стяжа.

Увядзі іх і пасадзі на гары спадчыны Тваёй, у наймагутнейшай сялібе Тваёй, якую стварыў Ты, Госпадзе, у святыні, Госпадзе, якую заснавалі рукі Твае.

 

Воведъ, насадиши е в горе достоания Твоего, в готовомъ жилищи Своемъ, еже зделалъ еси, Господи, Святыню Твою, Господине, еже уготовастаc руце Твое.

І будзе Госпад валадарыць на векі вечныя!

 

Господь царствуеть во веки и на век веком еще,

Бо ўвайшлі коні фараона ў мора з калясніцамі і коннікамі яго, і ўзвёў на іх Госпад воды марскія; а сыны Ізраэля прайшлі па сухім дне праз сярэдзіну мора».

 

яко внииде с конми фараонъ и с колесницами и всадниками в море, и наведе на нихъ Господь воды морския, сынове же Ізраилевы проидоша по суху посреди моря».

Дык сястра Аарона Мірыям-прарочыца, узяла тымпан у руку сваю; і ўсе жанчыны ішлі за ёю з тымпанамі і карагодамі;

 

Тогда взяла естъ Мариамъ-пророкиня, сестра Ааронова, тимпанъd в руку свою, и вынийдоша за нею вси жены с тимпаны и з гудбами разноличными,

яна спявала ім, кажучы: «Давайце спяваць для Госпада, бо Ён слаўна ўзвялічыўся: каня і вершніка яго ўкінуў у мора!»

 

имъже зачинала Мариамъ, глаголюще: «Поемъ Господеви, славно бо возвеличилъся естъ, коне и всадники ихъ воверже в море!»

Павёў тады Майсей Ізраэля ад Чырвонага мора, і пайшлі яны ў пустыню Сур; і тры дні ішлі яны праз пустыню і не знаходзілі вады.

 

Рушил же естъ Моисей людей Ізраилевыхъ от моря Чермнаго, а идоша во пустыню Сур. И ходиша людие три дни по пустыни, а не обретоша воды;

І прыйшлі да мясцовасці Мара, але не маглі піць ваду з Мары, таму што была яна горкая; з-за таго таму месцу было дадзена імя Мараa.

 

и потомъ приидоша въ Марафъ, и не можаху пити воды от Марафы, понеже горки беху. Сего для пригожо имя месту тому прозвал, именуя его Марафъ, еже исказуется «горкость».

І наракаў народ на Майсея, кажучы: «Што будзем піць?»

 

И роптаху людие на Моисея, глаголюще: «Что будемо пити?»

І паклікаў ён Госпада, Які паказаў яму дрэва; калі ўкінуў ён яго ў ваду, вада ператварылася ў салодкую. Там устанавіў для народа Госпад пастановы і прыказанні, і там выпрабаваў яго,

 

И возпи Моисей к Господу Богу, и показа ему Господь древо; он же егда вложилъ у воду, обратишеся во сладъкость водыe. Туто установилъ людемъ заповеди и суды. И ту искусилъ ихъ,

кажучы: «Калі будзеш слухаць голас Госпада, Бога твайго, і будзеш рабіць справядлівае перад абліччам Яго, і скарышся настаўленням Яго і будзеш захоўваць усе Яго пастановы, то Я не навяду на цябе ніводнай хваробы, што навёў на Егіпет: бо Я — Госпад, лекар твой».

 

глаголя: «Будете ли послушати гласу Господа, Бога своего, и чинити, еже суть угодна предъ лицемъ Его, и полнити вся заповеди Его, и храни ти оправдания Его, всяку болезнь, юже возлагахъ на Египтянъ, не наведу на васъ, Азъ убо есмъ Господь Богъ, Спаситель вашъ».

І прыбылі яны ў Элім, дзе было дванаццаць крыніц і семдзесят пальмаў; і там сталі яны лагерам каля вады.

 

Приидоша же до Гелима сынове Ізъраилевы. И бяше ту дванадесеть источникъ водъ и седмъдесятъ древъ фуниковыхъ, и розбиша на месте томъ шатры своя у водъ.