Выхад 14 разьдзел

 

 

І сказаў Госпад Майсею, гаворачы:

 

Молвилъ естъ Господь к Моисееви, глаголя:

«Скажы сынам Ізраэля, хай, звярнуўшыся, стануць яны лагерам пад мясцовасцю Пігахірот, што паміж Магдолам і морам, насупраць Баал-Сэфона; насупраць яго раскладвайце лагер над морам.

 

«Ирци сыномъ Ізраилевымъ, да навратившися и розбиють станы своя противъ Фиароту, иже естъ межи Магдалемъ и моремъ, прямо Вел-Сефору видящи его; полки же положите над моремъ.

І скажа фараон пра сыноў Ізраэля: “Яны блукаюць у зямлі гэтай; замкнула іх пустыня”.

 

И будеть рещи фараонъ о сынехъ Ізраилевыхъ: стиснены суть на земли, затвори убо ихъ пустыня.

І Я зраблю цвёрдым сэрца яго, і ён будзе пераследаваць вас, і Я ўслаўлюся на фараоне і на ўсім войску яго; і хай ведаюць егіпцяне, што Я — Госпад». Яны так і зрабілі.

 

И ожесточу серце его, и поженется за вами, и буду прославенъ о фараоне и о всехъ воехъ его. И познають Египтяне, яко Азъ есмъ Господь!» И вчинили суть тако.

І паведамілі цару Егіпецкаму, што ўцёк народ; і змянілася сэрца фараона і паслугачоў яго адносна народа, і яны сказалі: «Што гэта мы зрабілі, калі выгналі Ізраэль, каб ён не служыў нам?»

 

И возвещено естъ царю Египетскому, ижебы утекаше людие, и зменися серце фараоново и рабовъ его над людьми, и рекоша: «Что сее учинили есмо, иже отпу стихомъ сыны Ізраилевы, яко да не поработають намъ?»

Таму фараон узяў з сабою калясніцы і ўвесь свой народ;

 

Сего для запрягъ колеснице и вси люди своя понялъ с собою,

і ўзяў ён шэсцьсот калясніц адборных і ўсе калясніцы, што былі ў Егіпце, і на кожнай калясніцы былі воіны.

 

шестьсотъ колесниць избранныхъ, и к тому еликоже во Египте было колесниць побралъ и воеводы со всеми людьми.

І зрабіў Госпад цвёрдым сэрца фараона, цара Егіпта, і ён пачаў пераследаваць сыноў Ізраэля; але яны выйшлі пад рукою ўзвышняю.

 

И затвердилъ естъ Господь серъце фараона, царя Египетскаго, и стигаше сыны Ізраилевы, ониже исхожаху рукою высокою.

І, паколькі егіпцяне, усе коні і калясніцы фараона, коннікі і войска яго ішлі па слядах тых, хто быў наперадзе, яны заспелі іх у лагеры над морам; пад Пігахіротам і насупраць Баал-Сэфона.

 

И егда гнашеся за ними Египътяне следомъ, знашли их ополчившихся при мори. И вси коннии и колеснице фараонови, и все войско было у Фиароте, противъ Вел-Сефору.

І, калі наблізіўся фараон, сыны Ізраэля, паднімаючы вочы, убачылі егіпцян за сабою, і вельмі спалохаліся і пачалі клікаць Госпада,

 

И егда приближашеся фараонъ, поздвигше сынове Ізраилевы очи, узреша Египтянъ за собою и убояшеся вельми. И возопиша к Господу,

і казалі Майсею: «Магчыма, не было магіл у Егіпце? Таму ты прывёў нас, каб мы паўміралі ў пустыні. Што гэта вы зрабілі, вывеўшы нас з Егіпта?

 

и рекоша Моисееви: «Еда ли не было гробовъ во Египте, яко вывелъ еси насъ поморити во пустыни сей? И что се вчинити восхо тел есь, иже извелъ еси насъ изъ Египта?

Ці ж не тую самую размову вялі мы з табою ў Егіпце, гаворачы: “Пакінь нас, каб мы служылі егіпцянам”? Бо значна лепей было служыць ім, чым прападаць у пустыні».

 

Не сия ли бяху слова, еже молвихомъ тобе во Египте, глаголюще: “От[ъ] иди от насъ, да поработаемъ Египтяном? Многымъ убо лепей было работати имъ, нежели изомрети во пустыни?”»

Але Майсей сказаў народу: «Не бойцеся; стойце на месцы і ўбачыце збаўленне Госпада, якое ўчыніць Ён вам сёння; бо егіпцян, якіх цяпер бачыце, ужо ніколі не ўбачыце да веку.

 

И рече Моисей к людемъ: «Не бойтеся, стойте и видте превеликая дела Господьня, еже сотворить днесь Египътяном, ихже зрите ныне, николиже потом узрите е на веки.

Госпад будзе ваяваць за вас, а вы будзьце спакойнымі».

 

Господь будеть воевати за васъ, а вы пребудете в покои».

І сказаў Госпад Майсею: «Чаму прызываеш Мяне? Скажы сынам Ізраэля, хай ідуць.

 

И рече Господь к Моисееви: «Что вопиеши ко Мне? Ирци сыномъ Ізраилевым, да идуть.

А ты падымі кій твой, і выцягні руку тваю над морам, і раздзялі яго, каб прайшлі сыны Ізраэля праз сярэдзіну мора па сухім.

 

Ты пак воздвижи жезлъ свой и простри руку свою на море и роздели е, да проидуть сынове Ізраилевы посреди моря посуху.

А Я зраблю цвёрдым сэрца егіпцян, каб гналіся за імі; і ўслаўлю Сябе на фараоне і на ўсім войску яго, на калясніцах і на конніках яго.

 

Азъ же затвержу серце Египтяномъ и пожену воследъ васъ, и прославлюся о фараоне и о всехъ воехъ его, и о колесницах его, и о конехъ его.

І хай ведаюць егіпцяне, што Я — Госпад, калі ўслаўлюся на фараоне, на калясніцах і на конніках яго».

 

И познають Египтяне, яко Азъ есмъ Господь, егда буду ославенъ фараоном, колесницами и конными его».

І, уздымаючыся, Анёл Божы, які ішоў перад лагерам Ізраэля, пайшоў за імі; і разам з ім слуп воблачны, пакідаючы іх наперадзе, стаў за імі.

 

Воздвиг же ся ангелъ Господень, ходящий предъ полки сыновъ Ізраилевыхъ, и зайде за них, и с нимъ посполу столпъ облачный, нехавши места своего преднего,

І стаў паміж войскам егіпцян і лагерам Ізраэля; і быў хмарай цёмнай, і тою, што асвятляе ноч, так што яны не змаглі падысці адзін да аднаго за ўвесь час ночы.

 

ста созаде межи войском Египетским и полки Ізраилевыми. И былъ ест облак темный и просвещая нощъ тако, иже не можаху тое целое нощи сниитися войска восполокъ.

І, калі працягнуў Майсей руку над морам, Госпад адагнаў яго, бо дзьмуў гвалтоўны і сухі вецер усю ноч і ператварыў яго ў сухую зямлю; вада раздзялілася,

 

И внегда простре Моисей руку свою на море, aрозделил естъ море Господь, понеже веалъ пресилный а жгущий ветръ всю нощъ и обратилъ е в сушу. И розделена естъ вода,

і пайшлі сыны Ізраэля праз сярэдзіну мора па сушы; а вада была, быццам мур, з правага і з левага іх боку.

 

и проидоша сынове Ізраилевы посреде сухого моря. Были воистинну воды, якобы муры, стена одесную их а стена ошую.

І, пераследуючы іх, егіпцяне пайшлі за імі, уся конніца фараона, калясніцы яго і коннікі праз сярэдзіну мора.

 

И стигаючи е, Египтяне вниидоша воследъ ихъ, и все комонъствоb фараоново, колеснице теже и кони, посреди моря.

І ўжо прыйшла ранішняя варта, і вось, Госпад, назіраючы за лагерам егіпцян праз вогненны і воблачны слуп, збянтэжыў войска іх;

 

Бысть же во стражу утренюю, и се погледел Господь на полки Египетския столпомъ огненымъ и облачным и поразилъ естъ войско их,

і затрымаў Ён колы калясніц, так што з цяжкасцю рухаліся яны. І казалі егіпцяне: «Уцячэм ад Ізраэля! Бо Госпад змагаецца за іх супраць нас».

 

и превратилъ кола возовъ их, и вношахуся до глубины. Сего для вопиаху Египтя не: «Бежимо от Ізраилянъ, Господь убо воюеть за нихъ и побиеть насъ!»

І сказаў Госпад Майсею: «Выцягні руку сваю над морам, каб нахлынулі воды на егіпцян, на калясніцы іх і коннікаў».

 

И рече Господь к Моисееви: «Про тягни руку свою на море, да сбегутся воды и покриють Египтян, колеснице и всадники их».

І, калі выцягнуў Майсей руку над морам, яно на світанні вярнулася на ранейшае месца; і на ўцякаючых егіпцян нахлынулі воды, і апусціў іх Госпад у сярэдзіну хваль.

 

И внегда протягнул Моисей руку на море, збежалися воды ко дну, на место свое. Внегда пак бежаху Египтяне, стретоша их воды, и ввалил е Господь до средины волнъ.

І нахлынулі воды і пакрылі калясніцы і коннікаў усяго войска фараона, якое, гонячыся, увайшло ў мора; так што ні адзін з іх не застаўся жывым.

 

И устремився, вода прикрила колеснице и конныхъ всего войска фараонова, женущегося за Ізраилем в мори, и ни един же оста з них.

А сыны Ізраэля па сухім перайшлі праз сярэдзіну мора; і воды былі для іх, як мур, з правага і з левага боку.

 

Сынове пак Ізраилевы проидоша посуху посреди моря, воды же имъ бяше, яко стены, одесную и ошую.

І ў той дзень вызваліў Госпад Ізраэль ад рукі егіпцян, і ўбачылі яны мёртвых егіпцян на беразе мора;

 

И збавил естъ Господь Ізраиля в той день з руку Египетскихъ.

і магутную руку, якую выявіў Госпад супраць іх; і ўшанаваў народ Госпада, і паверылі Госпаду і Майсею, паслугачу Яго.

 

И видеша Египтяне множество мертвыхъ по брегу морскомъ и силу велику, юже сотвори Господь противу имъ. И вбояшеся людие Ізраилевы Господа, и вероваша Богу и Моисею, рабу Его.