Выхад 14 разьдзел

 

 

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

Молвилъ естъ Господь к Моисееви, глаголя:

«Скажы сынам Ізраіля, каб яны павярнуліся і сталі табарам перад Пі-Гахіротам, між Мігдолам і морам, перад Баал-Цэфонам. Насупраць яго станьце табарам каля мора.

 

«Ирци сыномъ Ізраилевымъ, да навратившися и розбиють станы своя противъ Фиароту, иже естъ межи Магдалемъ и моремъ, прямо Вел-Сефору видящи его; полки же положите над моремъ.

І скажа фараон пра сыноў Ізраіля: “Яны заблукалі ў зямлі гэтай, замкнула іх пустыня”.

 

И будеть рещи фараонъ о сынехъ Ізраилевыхъ: стиснены суть на земли, затвори убо ихъ пустыня.

І Я зраблю цьвёрдым сэрца фараона, і ён пагоніцца за імі, і Я ўслаўлюся над фараонам і над усім войскам ягоным; і пазнаюць Эгіпцяне, што Я — ГОСПАД». І зрабілі гэтак.

 

И ожесточу серце его, и поженется за вами, и буду прославенъ о фараоне и о всехъ воехъ его. И познають Египтяне, яко Азъ есмъ Господь!» И вчинили суть тако.

І паведамілі валадару Эгіпецкаму, што народ уцёк; і павярнулася сэрца фараона і слугаў ягоных супраць народу [Ізраіля], і сказалі яны: «Што гэта мы зрабілі, што адпусьцілі Ізраільцянаў са службы нам?»

 

И возвещено естъ царю Египетскому, ижебы утекаше людие, и зменися серце фараоново и рабовъ его над людьми, и рекоша: «Что сее учинили есмо, иже отпу стихомъ сыны Ізраилевы, яко да не поработають намъ?»

І запрог ён калясьніцу сваю, і народ свой узяў з сабою.

 

Сего для запрягъ колеснице и вси люди своя понялъ с собою,

І ўзяў шэсьцьсот калясьніцаў выборных, і ўсе калясьніцы Эгіпецкія, і па тры [ваяры] на кожнай з іх.

 

шестьсотъ колесниць избранныхъ, и к тому еликоже во Египте было колесниць побралъ и воеводы со всеми людьми.

І зацьвярдзіў ГОСПАД сэрца фараона, валадара Эгіпту, і ён пагнаўся за сынамі Ізраіля; а сыны Ізраіля выйшлі пад рукою ўзьнятаю.

 

И затвердилъ естъ Господь серъце фараона, царя Египетскаго, и стигаше сыны Ізраилевы, ониже исхожаху рукою высокою.

І пагналіся Эгіпцяне за імі, і ўсе коні і калясьніцы фараона, і вершнікі ягоныя, і ўсё войска ягонае дагналі іх, калі тыя стаялі табарам каля мора, каля Пі-Гахіроту насупраць Баал-Цэфону.

 

И егда гнашеся за ними Египътяне следомъ, знашли их ополчившихся при мори. И вси коннии и колеснице фараонови, и все войско было у Фиароте, противъ Вел-Сефору.

І фараон наблізіўся, і ўзьнялі сыны Ізраіля вочы свае, і вось, Эгіпет рушыць за імі, і моцна напужаліся, і клікалі сыны Ізраіля да ГОСПАДА.

 

И егда приближашеся фараонъ, поздвигше сынове Ізраилевы очи, узреша Египтянъ за собою и убояшеся вельми. И возопиша к Господу,

І сказалі Майсею: «Ці ж не было магілаў у Эгіпце, што ты ўзяў нас паміраць у пустыні? Што гэта ты зрабіў нам, што вывеў нас з Эгіпту?

 

и рекоша Моисееви: «Еда ли не было гробовъ во Египте, яко вывелъ еси насъ поморити во пустыни сей? И что се вчинити восхо тел есь, иже извелъ еси насъ изъ Египта?

Ці ня гэтае слова гаварылі мы табе ў Эгіпце, кажучы: “Пакінь нас, і мы будзем служыць у Эгіпцянаў”? Бо лепш нам служыць у Эгіпцянаў, чым паміраць у пустыні».

 

Не сия ли бяху слова, еже молвихомъ тобе во Египте, глаголюще: “От[ъ] иди от насъ, да поработаемъ Египтяном? Многымъ убо лепей было работати имъ, нежели изомрети во пустыни?”»

І сказаў Майсей народу: «Ня бойцеся! Стойце і ўбачыце збаўленьне ГОСПАДА, якое Ён учыніць для вас сёньня. Бо Эгіпцянаў, якіх вы бачыце сёньня, больш ня ўбачыце ўжо на вякі.

 

И рече Моисей к людемъ: «Не бойтеся, стойте и видте превеликая дела Господьня, еже сотворить днесь Египътяном, ихже зрите ныне, николиже потом узрите е на веки.

ГОСПАД будзе ваяваць за вас, а вы маўчыце».

 

Господь будеть воевати за васъ, а вы пребудете в покои».

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Чаго ты клічаш да Мяне? Прамоў да сыноў Ізраіля, і няхай вырушаць [у дарогу].

 

И рече Господь к Моисееви: «Что вопиеши ко Мне? Ирци сыномъ Ізраилевым, да идуть.

А ты ўзьнімі кій твой і выцягні руку тваю на мора, і расьсячы яго, і ўвойдуць сыны Ізраіля ў сярэдзіну мора па сухому.

 

Ты пак воздвижи жезлъ свой и простри руку свою на море и роздели е, да проидуть сынове Ізраилевы посреди моря посуху.

А Я, вось, зраблю цьвёрдым сэрца Эгіпцянаў, і яны ўвойдуць за імі, і Я ўслаўлюся над фараонам і над усім войскам ягоным, над калясьніцамі ягонымі і над вершнікамі ягонымі.

 

Азъ же затвержу серце Египтяномъ и пожену воследъ васъ, и прославлюся о фараоне и о всехъ воехъ его, и о колесницах его, и о конехъ его.

І даведаецца Эгіпет, што Я — ГОСПАД, калі Я ўслаўлюся над фараонам, над калясьніцамі ягонымі і над вершнікамі ягонымі».

 

И познають Египтяне, яко Азъ есмъ Господь, егда буду ославенъ фараоном, колесницами и конными его».

І рушыў анёл Божы, які ішоў перад табарам Ізраіля, і пайшоў ззаду іх. І рушыў слуп воблачны ад аблічча іхняга, і стаў ззаду іх,

 

Воздвиг же ся ангелъ Господень, ходящий предъ полки сыновъ Ізраилевыхъ, и зайде за них, и с нимъ посполу столпъ облачный, нехавши места своего преднего,

і ўвайшоў паміж табарам Эгіпецкім і табарам Ізраільскім, і быў хмарай і цемраю [для адных], і асьвятляў ноч [для другіх]; і не наблізіліся адны да адных праз усю ноч.

 

ста созаде межи войском Египетским и полки Ізраилевыми. И былъ ест облак темный и просвещая нощъ тако, иже не можаху тое целое нощи сниитися войска восполокъ.

І выцягнуў Майсей руку сваю на мора, і гнаў ГОСПАД мора гвалтоўным усходнім ветрам усю ноч, і зрабіў мора сухменем, і расьсекліся воды.

 

И внегда простре Моисей руку свою на море, aрозделил естъ море Господь, понеже веалъ пресилный а жгущий ветръ всю нощъ и обратилъ е в сушу. И розделена естъ вода,

І прайшлі сыны Ізраіля па сярэдзіне мора па сухому, і воды былі для іх мурам праваруч іх і леваруч іх.

 

и проидоша сынове Ізраилевы посреде сухого моря. Были воистинну воды, якобы муры, стена одесную их а стена ошую.

І пагналіся Эгіпцяне, і пайшлі за імі ў сярэдзіну мора ўсе коні фараона, калясьніцы ягоныя і вершнікі ягоныя.

 

И стигаючи е, Египтяне вниидоша воследъ ихъ, и все комонъствоb фараоново, колеснице теже и кони, посреди моря.

І сталася ў ранішнюю варту, і глянуў ГОСПАД на табар Эгіпцянаў са слупа вогненнага і воблачнага, і зьмяшаў табар Эгіпцянаў.

 

Бысть же во стражу утренюю, и се погледел Господь на полки Египетския столпомъ огненымъ и облачным и поразилъ естъ войско их,

І затрымаў колы калясьніцаў іхніх, і яны цягнулі іх з цяжкасьцю. І сказаў Эгіпет: «Уцякайма ад аблічча Ізраіля, бо ГОСПАД змагаецца за іх супраць Эгіпту!»

 

и превратилъ кола возовъ их, и вношахуся до глубины. Сего для вопиаху Египтя не: «Бежимо от Ізраилянъ, Господь убо воюеть за нихъ и побиеть насъ!»

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Выцягні руку тваю на мора, і няхай вернуцца воды на Эгіпет, на калясьніцы ягоныя і на вершнікаў ягоных».

 

И рече Господь к Моисееви: «Про тягни руку свою на море, да сбегутся воды и покриють Египтян, колеснице и всадники их».

І выцягнуў Майсей руку сваю на мора, і вярнула мора сілу сваю на сьвітаньні, а Эгіпцяне ўцякалі напярэймы яму; і кінуў ГОСПАД Эгіпцянаў у сярэдзіну мора.

 

И внегда протягнул Моисей руку на море, збежалися воды ко дну, на место свое. Внегда пак бежаху Египтяне, стретоша их воды, и ввалил е Господь до средины волнъ.

І вярнуліся воды, і пакрылі калясьніцы і вершнікаў усяго войска фараона, якія ўвайшлі за імі ў мора; не засталося з іх аніводнага.

 

И устремився, вода прикрила колеснице и конныхъ всего войска фараонова, женущегося за Ізраилем в мори, и ни един же оста з них.

А сыны Ізраіля ішлі па сухому па сярэдзіне мора, і воды былі для іх мурам праваруч іх і леваруч іх.

 

Сынове пак Ізраилевы проидоша посуху посреди моря, воды же имъ бяше, яко стены, одесную и ошую.

І выбавіў ГОСПАД у дзень гэты Ізраіля з рукі Эгіпцянаў; і ўбачыў Ізраіль Эгіпет мёртвым на беразе мора.

 

И збавил естъ Господь Ізраиля в той день з руку Египетскихъ.

І ўбачыў Ізраіль руку вялікую, якую зьявіў ГОСПАД над Эгіптам; і баяўся народ ГОСПАДА, і паверылі ГОСПАДУ і Майсею, слузе Ягонаму.

 

И видеша Египтяне множество мертвыхъ по брегу морскомъ и силу велику, юже сотвори Господь противу имъ. И вбояшеся людие Ізраилевы Господа, и вероваша Богу и Моисею, рабу Его.