Выхад 32 разьдзел

 

 

І бачыў народ, што Майсей затрымліваецца, каб зыйсьці з гары, і сабраўся народ перад Ааронам, і сказалі яму: «Устань, зрабі нам багоў, якія будуць ісьці перад намі, бо з гэтым Майсеем, гэтым чалавекам, які вывеў нас з зямлі Эгіпецкай, ня ведаем, што сталася з ім».

 

Видечи же людие, яко умешкалъ естъ Моисей сниити з горы, собравшеся на Аарона и рекоша: «Востани и вделай намъ боги, ониже да идуть пред нами! Моисею убо, мужу тому, иже вывелъ насъ з земли Египетское, не вемы что ся пригодило»

І сказаў ім Аарон: «Зьніміце завушніцы залатыя, якія ў вушах жонак вашых, сыноў вашых і дочак вашых, і прынясіце да мяне».

 

И рече к нимъ Ааронъ: «Возмите серязи златыи изъ ушию женъ, сыновъ и дщеръ вашихъ и принесите ко мне».

І зьняў увесь народ завушніцы залатыя, якія ў вушах іхніх, і прынесьлі да Аарона.

 

И вчиниша людие, якоже повеле имъ, и снесоша серези ко Аарону.

І ён узяў [гэта] з рук іхніх, і ўфармаваў яго разцом, і зрабіў з яго цяля літое. І сказалі яны: «Вось бог твой, Ізраілю, які вывеў цябе з зямлі Эгіпецкай».

 

Он же, внегда взялъ от нихъ, вчинилъ зразъ, яко чинять и сливатели, и вделалъ имъ телець слианъ. И рекоша: «То суть бози твои, Ізраилю, иже вывели тя з земли Египетское».

І ўбачыў Аарон, і збудаваў перад ім ахвярнік, і ўсклікнуў Аарон, і сказаў: «Сьвята для ГОСПАДА заўтра».

 

Сие егда узрелъ Ааронъ, вчинил требник пред ним и проповедателем вопиати повеле, глаголя: «За утра празникъ Господень ест».

І яны ўсталі рана назаўтра, і ахвяроўвалі цэласпаленьні, і прынесьлі ахвяры мірныя; і сеў народ есьці і піць, і ўсталі гуляць.

 

И вставши рано, принесоша всясозжения и требы мирныя. И сядоша людие ясти и пити, и восташа играти.

І прамовіў ГОСПАД да Майсея: «Ідзі, зыйдзі, бо сапсаваўся народ твой, які ты вывеў з зямлі Эгіпецкай.

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя: «Сниди скоро, согрешиша убо людие твои, ихже вывел еси з земли Египетское,

Хутка зьвярнулі яны са шляху, які Я загадаў ім, зрабілі сабе цяля літое, і пакланіліся яму, і ахвяроўвалі яму, і сказалі: “Вось бог твой, Ізраілю, які вывеў цябе з зямлі Эгіпецкай”».

 

снийдоша с пути борзо, иже показа имъ, и вчиниша собе теля слито и поклонишеся, и жертвы приносяще ему, глаголаша: “Сии суть бози твои, Ізраилю, иже вывели тя з земли Египесткое!”»

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Я бачыў народ гэты, і вось, ён — народ з цьвёрдым каркам.

 

И паки рече Господь к Моисееви: «Вижу Азъ, яко людие сии твердошийни суть.

І цяпер пакінь Мяне, і ўзгарыцца гнеў Мой на іх, і Я выгублю іх, і зраблю з цябе народ вялікі».

 

Пусти Мя, да розгне вается ярость Моя на нихъ и погублю их, тебе же вчиню в народъ велик».

І маліў Майсей аблічча ГОСПАДА, Бога свайго, і сказаў: «Дзеля чаго, ГОСПАДЗЕ, палае гнеў Твой на народ Твой, які Ты вывеў з зямлі Эгіпецкай сілаю вялікай і рукою моцнай?

 

Моисей пак молися Господу, Богу своему, глаголя: «Почто, Господине, гневается ярость Твоя на люди Своя, ихже вывелъ еси з земли Египетское рукою силною и мышцею высокою?

Навошта маюць казаць Эгіпцяне, кажучы: “На ліха вывеў іх, каб забіць іх у гарах і вынішчыць іх з аблічча зямлі”. Адвярніся ад ярасьці гневу Твайго і пашкадуй [рабіць] ліха народу Твайму.

 

Да не рекут Египтяне: “На лщах изведе их,a погубити хотя на горахъ и потребити от земли”. Укроти гнев Свой и буди милостивъ о неправдах людей Своих!

Узгадай Абрагама, Ісаака і Ізраіля, слугаў Тваіх, якім Ты прысягаў на Сябе Самога, і прамовіў да іх: “Памножу насеньне вашае, як зоркі ў небе, і ўсю зямлю гэтую, пра якую Я сказаў, дам насенню вашаму, і яны ўспадкаемяць яе на вякі”».

 

Воспомяни Авраама, Исаака и Ізраиля, рабы Своя, имже клялся есь Самъ Собою, глаголя: Розмножу племя ваше, яко звезды небесные, и всю землю сию, о нейже рекохъ, дамъ племени вашему, и владети будете ею всегда».

І пашкадаваў ГОСПАД рабіць ліха, пра якое Ён казаў, што ўчыніць яго народу Свайму.

 

И укротися гнев Господень, и не вчини злого, еже глаголалъ естъ на люди Своя, Ізраиля.

І павярнуўся, і зыйшоў Майсей з гары; і дзьве табліцы Сьведчаньня [былі] ў руцэ ягонай, табліцы, на якіх было напісана з абодвух бакоў, на адным і на другім баку было напісана на іх.

 

И навратися Моисей з горы, несяй две досце Све дения в руках своихъ, пописаны на обу странахъ

І табліцы былі творам Бога, і пісьмо было пісьмом Божым, высечаным на табліцах.

 

и созданы деломъ Господнимъ, писмо теже Божие было естъ вырито на доскахъ.

І пачуў Егошуа голас народу, які ўсклікаў, і сказаў Майсею: «Голас вайны ў табары».

 

Услышав же Ісусъ, сынъ Наввинъ, гукъ людей вопящихъ, рече к Моисею: «Вопль ратный слышу в полцехъ».

І сказаў [Майсей]: «Гэта ані голас крыку перамогі, ані голас крыку паразы, але я чую голас пяяньня».

 

Отвеща ему Моисей: «Не естъ гласъ понюкающихъ к бою и ни крикъ повелевающихъ бежати, но гласъ поющихъ азъ слышу».

І сталася, калі ён наблізіўся да табару і ўбачыў цяля і танцы, узгарэўся гнеў Майсея, і ён кінуў з рук сваіх табліцы, і разьбіў іх пад гарою.

 

И внегда приближашеся к полкомъ, узрелъ телець и корогоды. И раз[г]невався превелми, верже з руку своихъ обе досце и зламалъ е при самой горе.

І ўзяў ён цяля, якое яны зрабілі, і спаліў яго ў агні, і сьцёр на попел, і рассыпаў на абліччы вады, і даў яго піць сынам Ізраіля.

 

И похопив телець, еже были вчинили, спалилъ и стеръ даже на прахъ и высыпалъ и до воды, и далъ з него пити сыномъ Ізраилевымъ.

І сказаў Майсей Аарону: «Што зрабіў табе народ гэты, што ты ўвёў яго ў грэх вялікі?»

 

И рече ко Аарону: «Что учинили суть тобе людие сие, яко возвелъ еси на них грехъ претяжкий?»

І сказаў Аарон: «Няхай не ўзгараецца гнеў пана майго; ты ведаеш народ гэты, што ён поўны ліха.

 

К нему же отвеща Ааронъ: «Не гневайся, господине мой, веси убо самъ, иже людие сие наклонены суть ко злому.

І яны сказалі мне: “Зрабі нам багоў, якія будуць ісьці перад намі, бо з гэтым Майсеем, чалавекам, які вывеў нас з зямлі Эгіпецкай, ня ведаем, што сталася з ім”.

 

Глаголаша ко мне: “Вделай намъ боги, иже пойдуть пред нами, понеже тому Моисееви, онже вывелъ насъ з земли Египетское, не вемы, что ся пригодило”.

І я сказаў ім: “Хто мае золата, няхай здыме яго”. І яны далі мне, я кінуў яго ў агонь, і выйшла гэта цяля».

 

К ним же рекохъ: “Кто з васъ имать злато?” Они же принесли и дали мне, и вовергохъ во огнь, и вылился телець сей».

І ўбачыў Майсей народ, што ён неакелзаны, бо Аарон раскелзаў яго на паганьбеньне перад ворагамі ягонымі.

 

Видя же Моисей людей, иже быша обнажены, яко обобралъ былъ их Аарон для срамоты сквернавы и посреди враговъ нагих ихъ поставилъ,

І стаў Майсей у браме табару, і сказаў: «Хто за ГОСПАДА — да мяне!» І сабраліся да яго ўсе сыны Левія.

 

и стоя во вратахъ полковъ, рече: «Естъ ли кто Господень, да прилучится ко мне». И збегошеся к нему вси сынове Леввиевы,

І ён сказаў ім: «Гэтак кажа ГОСПАД, Бог Ізраіля: “Падперажыце кожны меч свой да сьцягна свайго, перайдзіце і зьвярніцеся ад брамы да брамы праз табар, і забівайце кожны брата свайго, кожны сябра свайго, кожны бліжняга свайго”».

 

к ним же рече: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилев: Да возмет мужъ мечь в руце свое и да идеть и возвратится от вратъ единыхъ даже до другихъ посреди полковъ, и да убиет единый каждый брата своего и приятеля, и друга своего».

І зрабілі сыны Левія паводле слова Майсея, і палегла з народу ў той дзень каля трох тысячаў чалавек.

 

И вчинили суть сынове Леввиевы по словеси Моисееву; и паде в той день от людей якобы двадесеть и три тысещи мужъ.

І сказаў Майсей: «Напоўніце рукі свае сёньня для ГОСПАДА, бо кожны быў супраць сына свайго і супраць брата свайго, каб Ён даў вам сёньня дабраслаўленьне».

 

И рече Моисей: «Посвятисте руце свое днесь Господу единый каждый во сыну своемъ и во брате своемъ, и дасться вамъ благославение».

І сталася назаўтра, і сказаў Майсей народу: «Вы саграшылі грахом вялікім, і цяпер я ўзыйду да ГОСПАДА, можа, змагу перамаліць Яго за грэх ваш».

 

Внегда пакъ было другаго дня, рече Моисей к людем: «Согрешисте грехом превеликимъ, ныне же возыйду къ Господу и помолюся о гресе вашемъ».

І вярнуўся Майсей да ГОСПАДА, і сказаў: «Прашу, саграшыў народ гэты грэхам вялікім, і зрабілі сабе багоў залатых.

 

И навратився, рече к Господу: «Молю Ти ся, Господи мой, согрешили суть людие сие грехомъ претяжкимъ, яко вчинили были собе боги златы.

І цяпер, ці можаш дараваць ім грэх іхні? А калі не, вытры мяне, прашу, з кнігі Тваёй, якую Ты напісаў».

 

Ныне же отпусти имъ грехъ сей; аще ли ни, то выглади мя с книгъ Своих, еже написалъ есь».

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Таго, хто саграшыў перада Мною, Я вытру з кнігі Маёй.

 

Отвеща ему Господь: «Кто согрешилъ предо Мною, того выглажу с книгъ Моихъ.

І цяпер ідзі, вядзі народ гэты, куды Я казаў табе. Вось, анёл Мой пойдзе перад табою, і ў дзень наведваньня Майго Я наведаю іх за грэх іхні».

 

Ты пакъ иди и веди людей сихъ каможе повелехъ тобе. Се ангелъ Мой пойдеть предъ тобою. Азъ же в день помсты навежу и сей грехъ их».

І ўдарыў ГОСПАД народ за тое, што зрабілі цяля, якога зрабіў Аарон.

 

И поби Господь людей греха деля телча, егоже вчинил ест Аарон.