Выхад 17 разьдзел

 

 

І вырушыла ўся грамада сыноў Ізраіля з пустыні Сін у падарожжы свае, паводле [слова з] вуснаў ГОСПАДА, і сталі табарам у Рэфідыме, і не было вады, каб піць народу.

 

Воставши же все множество сыновъ Ізраилевыхъ от пустыни Синь по соймехъ своихъ по словеси Господьню, положили суть полки своя в Рафидимъ. И не бяше ту воды людемъ пити,

І спрачаўся народ з Майсеем, і сказалі: «Дайце нам вады, і будзем піць». І сказаў ім Майсей: «Што вы спрачаецеся са мною? Што выпрабоўваеце ГОСПАДА?».

 

ониже начаша сваритися на Моисея, глаголюще: «Дай намъ воду, да пиемъ». К ним же рече Моисей: «Что сваритеся на мя и почто искушаете Господа?»

І смагнуў там народ вады, і наракаў народ на Майсея, і сказаў: «Навошта ты вывеў нас з Эгіпту? Каб памерлі ад смагі я, і сыны мае, і статак мой?»

 

Тогда вожаздеша ту людие, не имеюще воды, и роптаху на Моисея, рекущи: «Прочто казал еси намъ выйти изъ Египту, хотяй по морити насъ и чада наша и скотъ жаждею?»

І клікаў Майсей да ГОСПАДА, кажучы: «Што мне рабіць з народам гэтым? Яшчэ крыху, і яны ўкамянуюць мяне».

 

И возпи Моисей к Господу, глаголя: «И что маю учинити з людми сими? Се, еще мало, и камениемъ убиють мя».

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Прайдзі перад абліччам народу, і вазьмі з сабою старшыняў Ізраіля, і кій твой, якім ты ўдарыў раку, возьмеш у руку тваю, і пойдзеш.

 

И рече Господь Моисееви: «Пойди предъ людми, а поими с собою старейшин от людей Ізраилевыхъ, и жезлъ, имже розделилъ еси море, возми в руку свою и иди.

Вось, Я стану перад абліччам тваім там на скале на Харэве, і ты ўдарыш у скалу, і выйдзе з яе вада, і будзе піць народ». І зрабіў так Майсей на вачах старшыняў Ізраіля.

 

Се, Азъ стояти буду пред тобою на скале Хоревъ, и вдаришъ въ скалу, и выплынуть с нее воды, да пиють людие».

І назваў імя месца таго — Маса і Мэрыва, таму што сварыліся сыны Ізраіля і таму што яны выпрабоўвалі ГОСПАДА, кажучы: «Ці ёсьць ГОСПАД сярод нас, ці не?»

 

І прыйшоў Амалек, і ваяваў з Ізраілем у Рэфідыме.

 

и прозва имя месту тому Покушение сваруa для сыновъ Ізраилевыхъ, понеже покусили суть Господа, глаголюще: «Естъ ли Богъ межи нами чили ни?»

І сказаў Майсей Егошуа: «Выбяры нам мужоў і ідзі, каб ваяваць з Амалекам. Заўтра я стану на вяршыні ўзгорку, і кій Божы [будзе] ў руцэ маёй».

 

Пришолъ теже Амалехъ и воевася со сынми Ізъраилевыми в Рафадимеb.

І зрабіў Егошуа так, як сказаў яму Майсей, каб ваяваць з Амалекам; а Майсей, Аарон і Хур узыйшлі на вяршыню ўзгорку.

 

И рече Моисей ко Исусу Наввину: «Выбери собе мужей силныхъ, и вышед, бийся со Амалехомъ за утра. Азъ же стану на верху горы, имея жезлъ Божий в руце своей».

І было, што калі Майсей падымаў руку сваю, перамагаў Ізраіль; а калі апускаў руку сваю, перамагаў Амалек.

 

И вчинилъ ест Ісусъ, якоже повеле ему Моисей, и биеся со Амалехомъ; Моисей же и Ааронъ, и Гуръ возыйдоша на верхъ горы.

І рукі Майсея сталіся цяжкімі; і ўзялі камень, і падлажылі пад яго; і ён сеў на ім. І Аарон і Хур падпіралі рукі ягоныя, адзін з аднаго, а другі — з другога боку. І рукі ягоныя былі ўзьнятыя аж да заходу сонца.

 

И бысть, егда воздвизаше Моисей руце свое, поражаху людие Ізраилевыc, внегда же мало спущаше, одолеваху Амалехитяне.

І перамог Егошуа Амалека і народ ягоны лязом мяча.

 

Руце пакъ Моисеевы были суть обтяжены, протожъ, вземши камень, подложиша под него, и сяде на нем; Аарон же и Гуръ держали сут руце его со обу странъ; и быша руце Моисеевы укреплены даже до заходу солнъца.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Запішы гэта на памятку ў кнігу, і ўлажы ў вушы Егошуа, што Я вынішчаючы, вынішчу памяць пра Амалека пад небам!».

 

И загнал естъ Ісусъ Амалеха и людей его во прудкости оружия.

І пабудаваў Майсей ахвярнік, і назваў імя яго: “ГОСПАД — сьцяг мой”.

 

Тогда рече Господь Моисееви: «Запиши сее для памети во книги и вдай и во уши Ісусу, понеже заглажу паметь Амалехову под небомъ»d.

І сказаў ён: «Бо рука на пасадзе ГОСПАДА, што вайна ў ГОСПАДА з Амалекам з пакаленьня ў пакаленьне».

 

И вчинил ест Моисей олтарь, и прозва имя его — Господь повышение моеe, глаголя,