Выхад 20 разьдзел

 

 

І прамовіў Бог усе словы гэтыя, кажучы:

 

Глагола Господь вся слова сия:

«Я — ГОСПАД, Бог твой, Які вывеў цябе з зямлі Эгіпецкай, з дому няволі.

 

«Азъ есмъ Господь, Бог твой, изведый тя от земли Египетское, з дому работыa.

Ня будзеш мець іншых багоў перад абліччам Маім.

 

Не будеши имети боговъ чужихъ предо Мною.

Не рабі сабе статуі і ніякай выявы таго, што на небе высока, і што на зямлі нізка, і што ў вадзе ніжэй зямлі.

 

Да не вчиниши собе резания и ни уподобления, еже естъ на небеси горе и еже на земли низу, и ни тыхъ, еже суть во водахъ под землею.

Ня будзеш пакланяцца ім і ня будзеш служыць ім, бо Я — ГОСПАД, Бог твой, Бог зайздросны, Які карае за беззаконьні бацькоў дзяцей да трэцяга і аж да чацьвёртага [пакаленьня] тых, што ненавідзяць Мяне,

 

Да не кланяешися и ни послужиши имъ, Азъ есмъ Господь, Богъ твой, силный миловникъ, отдаяй безакония отцевъ на чада до третиего и до четверътого роду ненавидящимъ Мене

і Які чыніць міласэрнасьць тысячам [пакаленьняў] тых, што любяць Мяне і захоўваюць прыказаньні Мае.

 

и творяй милость надъ тысещми, любящими Мя и хранящими заповеди Моя.

Ня будзеш ужываць імя ГОСПАДА, Бога твайго, для марноты, бо ГОСПАД не пакіне без пакараньня таго, хто ўжывае імя Ягонае для марноты.

 

Не возмеши имени Господа, Бога твоего, во тще, по неже не очистить от греха Богъ того, онже береть имя Господа, Бога своего, во тще.

Памятай дзень супачынку, каб сьвяціць яго.

 

Помни, абы день суботный святилъ:

Шэсьць дзён будзеш працаваць і будзеш рабіць усю работу тваю,

 

шесть дней будеши делати и чинити вся дела своя,

а дзень сёмы — супачынак для ГОСПАДА, Бога твайго. Ня будзеш рабіць ніякай работы ты і сын твой, і дачка твая, слуга твой і служка твая, і жывёла твая, і прыхадзень твой, які ў брамах тваіх,

 

седмаго же дня субота Господа, Бога твоего, естъ; да не соделаеши никакова дела в немъ ты и сынъ твой, и дщера твоя, рабъ твой и рабыни твоя, конь твой и весь скотъ, и гость, еже естъ во вратахъ твоихъ.

бо за шэсьць дзён зрабіў ГОСПАД неба і зямлю, мора і ўсё, што ў іх, і спыніўся ў дзень сёмы. Дзеля гэтага дабраславіў ГОСПАД дзень супачынку і асьвяціў яго.

 

Въ шести убо днехъ сотворилъ Богъ небо и землю, море и вся, еже в нихъ суть, и отпочинулъ естъ в день седмый, сего ради благославилъ Господь день суботный и посвятилъ и.

Шануй бацьку твайго і маці тваю, каб працягнуліся дні твае на зямлі, якую ГОСПАД, Бог твой, дае табе.

 

Чти отца своего и матерь свою, да будешъ долго живъ на земли, юже Господь, Богъ твой, дасть тобеb.

Ня будзеш забіваць [як забойца].

 

Не убий.

Ня будзеш чужаложыць.

 

Не любыдей.

Ня будзеш красьці.

 

Не кради.

Ня будзеш сьведчыць супраць бліжняга твайго сьведчаньнем фальшывым.

 

Не послушествуй на ближнего своего сведечьства лжива.

Ня будзеш жадаць дому бліжняга твайго; ня будзеш жадаць жонкі бліжняга твайго, ані слугі ягонага, ані служкі ягонай, ані вала ягонага, ані асла ягонага, ані нічога, што ў бліжняга твайго!»

 

Не помыслиши на жену его и ни пожедаеши дому ближнего своего, ни раба его, ни рабыне его, ни вола его, ни осла его и ни от всего, еликаже суть ближнего твоего».

І ўвесь народ глядзеў на грымоты і бліскавіцы, і гук трубы, і гару, якая дымілася; і, глядзеў народ, і хістаўся, і стаяў здалёк.

 

Вси пакъ людие видели суть гласы, молния, звукъ трубы и гору курящуся, убояшася же, и страхомъ поражени, стояху здалека,

І сказалі яны Майсею: «Ты прамаўляй да нас, і мы будзем слухаць; але няхай не прамаўляе да нас Бог, каб нам не памерці».

 

глаголюще Моисееви: «Молви ты намъ, и послушаемо, токмо да не глаголет к намъ Господь, да не помремо».

І сказаў Майсей народу: «Ня бойцеся, бо дзеля таго, каб выпрабаваць вас, прыйшоў Бог, і каб праз гэта страх Ягоны быў перад абліччам вашым, каб вы не грашылі».

 

И рече Моисей к людемъ: «Се убо, да бы искусил васъ, прииде к вам Господь, и да бы страхъ Его былъ посреди васъ, да не согрешаете».

І стаяў народ здалёк, а Майсей наблізіўся да імглы, туды, дзе Бог.

 

И стояху людие поодаль, Моисей же приступилъ ко мраку, в немже бяше Богъ.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Гэтак скажаш сынам Ізраіля: “Вы бачылі, што Я з неба прамаўляў да вас.

 

И рече по томъ Господь к Моисееви: «Сие да глаголеши сыномъ Ізраилевымъ: Сами видесте, яко с небеси молвихъ к вамъ.

Не рабіце побач са Мною багоў срэбных, і багоў залатых не рабіце сабе.

 

Не будете делати боговъ сребреныхъ и ни богов златых наделаете собе.

Ахвярнік з зямлі зрабі для Мяне, і ахвяруй на ім цэласпаленьні твае і мірныя ахвяры твае, і авечак тваіх, і валоў тваіх. На кожнае месца, дзе Я ўзгадаю імя Маё, Я прыйду да цябе і дабраслаўлю цябе.

 

Олтарь з земли учините Мне и принесете на немъ всесозжения и требы мирныя ваше, овце ваше и волы. На всякомъ месте, на немже будеть паметовано имя Мое, Азъ прииду к тобе и благословлю тя.

А калі ахвярнік з камянёў зробіш для Мяне, не будуй яго з чэсаных [камянёў], бо калі апрацуеш яго мячом сваім, апаганіш яго.

 

Естъли же олътарь каменный учиниш Мне, то не будеши его делати с каменя тесаного, понеже воздвигнеш ли железо на нь, осквернен будетьc.

І ня будзеш узыходзіць па прыступках да ахвярніка Майго, каб не была адкрытая пры ім голасьць твая”.

 

Не будеши воступовати по усходе ко олтарю Моему, да не обнажится срамота твоя.