Выхад 30 разьдзел

 

 

І зробіш ахвярнік для каджэньня кадзіла; з дрэва акацыі зробіш яго.

 

Вделаешъ теже олтарь, на немже имають кадити фимианомъ з древа сефимъ,

Локаць — даўжыня ягоная, і локаць — шырыня ягоная; ён мае быць чатырохкутны; і два локці — вышыня ягоная; з яго маюць выходзіць рогі.

 

да будеть локоть единъ в должину и локоть единъ в шириню, то естъ четверо угловатый, и дву локотъ навыш, рогове з него выхожати будут.

І пакрыеш яго шчырым золатам, верх ягоны і сьценкі ягоныя наўкола, і рогі ягоныя; і зробіш да яго залаты вянок наўкола.

 

И окуеши его златомъ пречистым тако на доле, яко и на странах, по боком, и роги; и вделаеш ему венець златый вооколъ,

І два колцы залатыя зробіш да яго, пад вянком ягоным, на двух вуглах ягоных; зробіш іх з двух бакоў ягоных; і будуць яны месцам для насілаў, каб насіць яго на іх.

 

и два круги златы подъ венцемъ на обу страну, да въкладаются до них жердки, абы ими олтарь ношенъ бывалъ.

І зробіш насілы з дрэва акацыі, і пакрыеш іх золатам.

 

Тыи пакъ жердки учиниши з древа сефимъ и окуеши их златомъ.

І паставіш яго перад заслонаю, якая перад Каўчэгам Сьведчаньня, перад накрыўкаю, якая над Сьведчаньнем, дзе Я буду сустракацца з табою.

 

И поставиши олтарь противу опоне, еже висить пред Скринею Сведения, прямо досце очищения, еже прикриваеть Сведение, отнележе глаголати буду к тобе.

І будзе паліць на ім Аарон пахкае кадзіла кожную раніцу. Калі ён будзе папраўляць лямпы, будзе паліць [кадзіла].

 

И будеть кадити на немъ Ааронъ фемианъ добровонный: рано, егда приправовати начнеть светила, да кадить имъ,

І калі Аарон будзе запальваць лямпы ўвечары, ён будзе паліць [кадзіла]. Гэта заўсёднае каджэньне перад ГОСПАДАМ у пакаленьнях вашых.

 

и паки на вечер, внегда зажигати будет светила, да кадить имъ вечне предъ Господемъ в рожениехъ вашихъ.

Не паліце на ім ніякага кадзіла чужога, ані цэласпаленьня, ані дару; і ўзьліваньня не ўзьлівайце на яго.

 

Не будете на немъ кадити фимиану иного сложения ани приносовъ сухих, ани жертвы от скоту и ни возлияния принесете на немъ.

І будзе спраўляць Аарон перамольваньне над рогамі яго раз у год. Крывёю ахвяры за грэх раз у год перамольваньнем будзе перамольваць на ім за пакаленьні вашыя. Гэта сьвятое сьвятых для ГОСПАДА».

 

И будет ся молити Ааронъ надъ рогами его единова в году, имея с собою кровь, еже принесена будеть за грех, и явлю милость свою для того в народехъ вашихъ, святый святыхъ будеть Господу».

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И глагола Господь к Моисееви, рекий:

«Калі будзеш зьбіраць [падатак] з галавы ў сыноў Ізраіля пры лічэньні іх, няхай дасьць [кожны] мужчына выкуп душы сваёй ГОСПАДУ пры лічэньні іх, і ня будзе між імі плягі, калі будуць лічыць іх.

 

«Егда считати будежъa всехъ сыновъ Ізраилевыхъ, по числу их единый каждый да дасть сребреникъ за животъ свой Господу, и не будеть язвы межи ними, егда сочтени будуть.

Гэта павінны даць усе, хто падлягае лічэньню — палову сыкля, паводле сыкля сьвятыні, у якім дваццаць гер у сыклі; палова сыкля — дар для ГОСПАДА.

 

Сие пак дасть каждый, онже приходить во ознамение имени: полъсикля, а то на вагу храмову; сикль двадесет пенезей имать, половина сикля отдана будет Господу.

Усе, хто падлягае лічэньню, ад дваццаці гадоў і вышэй, маюць даць дар ГОСПАДУ.

 

Кто естъ в числе от двадцети летъ и вышей, той да дает сребро.

Багаты ня будзе павялічваць, і бедны ня будзе памяншаць ад паловы сыкля, што маюць даваць як дар ГОСПАДУ дзеля перамольваньня за душы вашыя.

 

Богатый не приложить к полусиклю, а вбогий ничегоже да не уменшить.

І возьмеш срэбра перамольваньня ад сыноў Ізраіля, і дасі яго на служэньне ў Намёце Спатканьня; і будзе гэта сынам Ізраіля на памяць перад абліччам ГОСПАДА дзеля перамольваньня за душы вашыя».

 

И вземъ пенези, еже собраны суть от сыновъ Ізраилевыхъ, выдавати будешъ на потребы Храма Сведения, да будеть воспоминание их предъ Господемъ и слютуеться надъ душами ихъ».

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«І зробіш мыцельнік мядзяны і падставу мядзяную да ўмываньня, і паставіш яго паміж Намётам Спатканьня і ахвярнікам, і нальеш у яго вады.

 

«Вделаешъ и вмывалницу медяну с подставкою ея ко умыванию, и поставиши ю межи Храмомъ Сведения и требникомъ, и налиеши до нея воды,

І будуць Аарон і сыны ягоныя мыць у ім рукі свае і ногі свае.

 

да умывають в ней Ааронъ и сынове его руце свое и нозе,

Калі яны будуць уваходзіць у Намёт Спатканьня, няхай яны абмыюцца вадою, і яны не памруць; таксама калі яны будуць набліжацца да ахвярніка дзеля служэньня, дзеля ахвяраваньня вогненнага для ГОСПАДА,

 

внегда восхотять вниити во Храмъ Сведения; или егда будуть приступовати ко олтарю, кадити на немъ фимианъ добровонный Господу,

І будуць яны абмываць рукі свае і ногі свае, і не памруць. І будзе гэта ім пастанова вечная, яму і насеньню ягонаму ў пакаленьнях іхніх».

 

да не изомруть; в законъ вечный будеть сее Ааронови и сыномъ его в родехъ приидущихъ».

І прамовіў ГОСПАД да Майсея, кажучы:

 

И рече Господь Моисееви, глаголя:

«І ты вазьмі сабе найлепшых пахошчаў: міра найчысьцейшага пяцьсот [сыкляў], цынамону пахкага палову гэтага, дзьвесьце пяцьдзясят [сыкляў], трысьнёгу пахкага дзьвесьце пяцьдзясят [сыкляў],

 

«Набери речей добровонныхъ, то ест мирры избранное, пятьсотъ сиклевъ, и корици половину того, иже ест двесте и пятдесятъ сиклевъ, и древа добровонного каламового по тому же двесте и пятьдесятъ сиклевъ,

і касіі пяцьсот [сыкляў], паводле сыклю сьвятыні, і алею аліўкавага гін.

 

касии теже пятьсотъ сиклевъ по вазе Святыни, и масла древяна меру едину гинъ,

І зробіш з гэтага алей сьвятога памазаньня, масьць мяшаную работы мяшальніка масьцяў. Алей сьвятога памазаньня гэта будзе.

 

и вчиниши с того помазание, олей святый, масть, сложеную деломъ апътекарскимъ.

І памажаш ім Намёт Спатканьня, і Каўчэг Сьведчаньня,

 

И помажеши ею Храмъ Сведения и Скриню Завета,

і стол, і ўсе начыньні ягоныя, і сьвечнік, і ўсе начыньні ягоныя, і ахвярнік каджэньня,

 

и столъ со всеми сосудами его, и светилникъ со приправами своими,

і ахвярнік цэласпаленьня, і ўсе начыньні ягоныя, і мыцельнік, і падставу ягоную.

 

олтарь, на немже приносят жертвы, и вси сосуды, еже ко службе их прилежат.

І асьвяціш іх, і будуць яны сьвятое сьвятых; усё, што дакранецца да іх, будзе сьвятым.

 

И посвятиши вся, и будуть святая святыхъ, и весь, доткнувыйся их, посвященъ будеть.

І Аарона і сыноў ягоных памажаш і асьвяціш іх, каб былі сьвятарамі Маімі.

 

Аарона пакъ и сыновъ его помажеши, и посвятиши их, да бы приносили Ми жертвы.

А да сыноў Ізраіля прамоў, кажучы: “Гэта будзе для Мяне алей сьвятога памазаньня ў пакаленьнях вашых.

 

Сыном теже Ізраилевым повежъ, яко олей сей помазания святый да будеть Мне в рожениахъ вашихъ.

На цела чалавека ня будуць узьліваць яго, і паводле складу ягонага не рабіце падобнага да яго. Ён — сьвяты, сьвятым мае быць для вас.

 

Тело человечие да ся не помажеть имъ, и по сложению сего не вделаете собе иного, яко посвященый естъ и святый будеть вамъ.

Чалавек, які [зробіць] работай мяшальніка масьцяў [алей], падобны да яго, і які памажа ім чужынца, будзе выгублены з народу свайго”».

 

Человекъ, онже бы таковый уделалъ и далъ и иноплеменнику, да погибнеть той от людей своих».

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Вазьмі сабе пахошчы: бальзам, і жывіцу, і галбан пахкі, і ладан чысты, кожнае ў роўнай частцы.

 

И рече опять Господь к Моисееви: «Набери собе речей добровонныхъ — мирры избранное и онихи, и галвану добревонного, и ладану светлого, ровную вагу возмеши от всего сего,

І зробіш з гэтага кадзіла мяшанае работай мяшальніка масьцяў, пасоленае, чыстае, сьвятое.

 

и вчинишъ фимианъ добровонный, имже кадити имате,

І стаўчэш яго дробна, і паложыш перад Сьведчаньнем у Намёце Спатканьня, дзе Я буду сустракацца з табою. Гэта сьвятое сьвятых будзе для вас.

 

сложеный деломъ апотекарским и смешаный пилно и чисто и посвящению годно. И внегда во дробный прах вся сия столчеши, класти будеши с него на олтари во Храме Сведения, на коемже ме[с]те явлю ся тобе; свято святыхъ будеть вамъ фимианъ сей.

І кадзіла, якое зробіш, падобнага да яго паводле складу ягонага не рабіце сабе. Сьвятое яно будзе ў цябе для ГОСПАДА.

 

Таковаго сложения не будете делати к потребам вашым, понеже свято естъ Господу.

Чалавек, які зробіць падобнае да яго, каб адчуваць пах ягоны, будзе выгублены з народу свайго».

 

Человек, онже бы учинил подобно сему обоняти и, да загинет от людей своих».