Выхад 4 разьдзел

 

 

І адказаў Майсей, і сказаў: «А калі яны не павераць мне і не паслухаюць голасу майго, бо скажуць: “Не зьявіўся табе ГОСПАД”?».

 

Отвеща Моисей и рече: «Не уверять мне и ни послухають гласа моего, но рекуть, яко: “Не явися тобе Господь!”»

І сказаў яму ГОСПАД: «Што гэта ў руцэ тваёй?» Ён адказаў: «Кій».

 

И рече к нему Богъ: «Что естъ то в руце твоей?» Отвеща к нему: «Жезлъ».

І сказаў: «Кінь яго на зямлю». І ён кінуў яго на зямлю, і стаўся ён зьмеем, і ўцякаў Майсей ад яго.

 

И рече Господь: «Поверзи на землю». Поверзе, и обратися во змию, тако иже утекаше Моисей от нея.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Выцягні руку тваю і схапі яго за хвост!» І выцягнуў ён руку сваю, і схапіў яго, і ён стаўся кіем у далоні ягонай.

 

И рече Господь: «Протягни руку свою и хопи за хвостъ ея». Протягнулъ и хопилъ, и обрачена естъ в жезлъ.

«Гэта каб паверылі, што зьявіўся табе ГОСПАД, Бог бацькоў іхніх, Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба».

 

Рече к нему: «Се вчинихъ, да веру имуть, яко явися тобе Господь, Богъ отцевъ твоихъ, Богъ Авраамовъ, Богъ Ісааковъ, Богъ Яковлевъ».

І сказаў ГОСПАД яму яшчэ: «Улажы руку тваю ў заўлоньне тваё». І ён улажыў руку сваю ў заўлоньне сваё, і выняў, і вось, рука ягоная пракажоная, як сьнег.

 

И рече паки Господь: «Вложи руку твою до лона своего». Он же егда вложилъ до лона, и вынялъ ю прокаженну, яко снегъ.

І сказаў: «Улажы зноў руку тваю ў заўлоньне тваё». І ён улажыў зноў руку сваю ў заўлоньне сваё. І выняў яе з заўлоньня свайго, і вось, яна ізноў як цела ягонае.

 

И рече: «Вложи ж паки руку свою до лона своего». И вложилъ, а опять вынялъ, и была подобна телу иному.

«І станецца, што калі яны не павераць табе і не паслухаюць голасу першага знаку, дык павераць голасу знаку апошняга.

 

Рече: «Не поверять ли тобе и не послухают ли речи знаменя первшего, то уверять словом знаменя втораго.

І станецца, што калі не павераць таксама двум гэтым знакам і не паслухаюць голасу твайго, возьмеш з ракі ваду і выльеш на сухую зямлю, і станецца, што вада, якую ты возьмеш з ракі, станецца крывёй на сухой зямлі».

 

Пакли бы еще ани обоему сему чудеси уверили и ни послушали гласу твоего, набери воды з реки и вылий ю на землю, и все, елико ж будеши брати з реки, обратится во кровь».

І сказаў Майсей ГОСПАДУ: «О Госпадзе мой, я — чалавек невымоўны і ўчора, і пазаўчора, і цяпер, калі Ты гаворыш да слугі Свайго, бо я [маю] цяжкія вусны і цяжкі язык».

 

Рече Моисей: «Молю Ти ся, Господи, не есмъ речи пространое от вчерашка и от третиего дня, и яко жъ еси промолвилъ ко рабу Своему, шепетливого и негибкого языка есмъ».

І сказаў ГОСПАД яму: «Хто даў вусны чалавеку? Хто робіць немым або глухім, або відушчым, або сьляпым? Ці ня Я, ГОСПАД?

 

Рече к нему Господь: «Кто вчинилъ естъ уста человеку? Или кто создалъ нема и глуха, видяща и слепа? Не всех ли Азъ?

І цяпер ідзі; і Я буду з вуснамі тваімі, і навучу цябе, што маеш гаварыць».

 

Сего деля иди, и Азъ буду во въстехъ твоихъ, и навчю тя, еже имаши глаголати».

І сказаў [Майсей]: «О Госпадзе мой! Пашлі, прашу, [другога], каго маеш паслаць».

 

Тогда рече Моисей: «Прошу Тебе, Господи, пошли, егоже послати имашъ».

І ўзгарэўся гнеў ГОСПАДА на Майсея, і Ён сказаў: «Ці ж няма Аарона, брата твайго, Лявіта? Я ведаю, што ён, гаворачы, [добра] гаворыць, і вось, ён выйдзе насустрач табе, і ўбачыць цябе, і ўзрадуецца ў сэрцы сваім.

 

И разгневался Господь на Моисея, и рече: «Ааронъ, братъ твой, с поколения Леввиеваa, вем, иже той естъ вымолвный. Се изыйдеть онъ во стретение тобе, и узревъ тебе, потешенъ будеть въ серъци своем.

І ты будзеш гаварыць да яго і ўкладаць словы ў вусны ягоныя; і Я буду з вуснамі тваімі і з вуснамі ягонымі, і буду вучыць вас, што вам рабіць.

 

Глаголи ж к нему и вложи слова Моя во вста его, и Азъ буду во встехъ твоих и во встех его, и покажу вамъ, что чинити имаете.

І будзе ён гаварыць замест цябе да народу. І ён будзе вуснамі тваімі, а ты будзеш яму як Бог.

 

И той глаголати начнеть от тебе к людемъ, и будеть уста твоя. Ты пакъ будеши ему объявляти вся, еже ко Богу прислушать.

І возьмеш у руку тваю кій гэты, якім зробіш знакі».

 

Жезлъ теже сий возми в руку свою, имъ убо чинити будеши чюдеса».

І пайшоў Майсей, і вярнуўся да Етра, цесьця свайго, і сказаў яму: «Пайду і вярнуся да братоў маіх, якія ў Эгіпце, і пагляджу, ці яны яшчэ жывыя?» І сказаў Етра Майсею: «Ідзі ў супакоі».

 

И иде оттоле Моисей ко Етруb, тестю своему, и рече к нему: «Пойду и навращуся ко братии своей до Египту, да поглежу, еще ли живи суть». К нему же рече Етро: «Иди с миромъ».

І сказаў ГОСПАД Майсею ў Мадыяне: «Ідзі, вярніся ў Эгіпет, бо памерлі ўсе людзі, якія шукалі душы тваёй».

 

Тогда глаголалъ естъ Господь к Моисею в земли Мадиамли: «Иди и навратися во Египетъ, изомроша бо вси, ищущие души твоея».

І ўзяў Майсей жонку сваю і сыноў сваіх, і пасадзіў іх на асла, і вярнуўся ў зямлю Эгіпецкую. І ўзяў кій Божы ў руку сваю.

 

И такъ взял естъ Моисей жену свою и сыны своя и воссажалъ их на ослы, и навратися до Египта, несяй жезлъ Божий в руце своей.

І сказаў ГОСПАД Майсею: «Калі пойдзеш, каб вярнуцца ў Эгіпет, глядзі, каб усе цуды, якія Я ўлажыў у руку тваю, ты зрабіў іх перад фараонам. А Я зраблю цьвёрдым сэрца ягонае, і ён не адпусьціць народ.

 

Рече же ему Господь, внегда навращевашеся до Египта: «Гледи ж, абы вси чудеса, еже дахъ в руце твое, чинил предъ фараоном. Азъ затвержу серце его и не отпустить людей.

І скажы фараону: “Гэтак кажа ГОСПАД. Сын Мой, першародны Мой — Ізраіль.

 

Будеши пакъ молвити к нему: “Сие глаголет Господь: Сын Мой первенець естъ Ізраиль.

Я кажу табе: "Адпусьці сына Майго, каб ён служыў Мне. А калі адмовішся адпусьціць яго, вось, Я заб’ю сына твайго, першароднага твайго"”».

 

И рекох тобе: Отпусти сына Моего, да Ми помолится. И не хотелъ еси отпустити его; се Азъ убию сына твоего первороженънаго”».

І сталася ў дарозе, у [месцы] начаваньня пераняў яго ГОСПАД і шукаў забіць яго.

 

И внегда былъ на пути, на стану, стретился с нимъ Господь и хотелъ убити и.

І ўзяла Цыпора крэмень, і абрэзала скуравінку сына свайго, і дакранулася да ног ягоных, і сказала: «Бо ты мне жаніх крыві».

 

И взяла скоро Семъфора преострый кремень и обрезала конечную плотc сына своего, и кинула на ноги его, и рекла: «Женихъ крови ты мне еси!»

І адступіў [Госпад] ад яго. Тады яна сказала: «Ты — жаніх крыві праз абразаньне».

 

И от[ъ]иде от него потомъ, егда рекла естъ: «Жених крови ты мне есь», для обрезывания.

І сказаў ГОСПАД Аарону: «Ідзі насустрач Майсею ў пустыню». І ён пайшоў, і пераняў яго на гары Божай, і пацалаваў яго.

 

И рече Господь ко Аарону: «Изыйди на стретение Моисееви в пустыню». Той же иде во стретение ему на гору Божию, и поцаловастася.

І пераказаў Майсей Аарону ўсе словы ГОСПАДА, Які паслаў яго, і ўсе знакі, якія Ён загадаў яму [зрабіць].

 

И поведа Моисей Ааронови вся словеса Господьня, для чего послал его, и чудеса, еже чинити повелелъ ему.

І пайшлі Майсей і Аарон, і сабралі яны ўсіх старшыняў сыноў Ізраіля.

 

И приидоша посполу до Египта, и созваша всехъ старейшинъ сыновъ Ізраилевыхъ,

І пераказаў Аарон усе словы, якія казаў ГОСПАД Майсею, і зрабіў знакі перад вачыма народу.

 

и поведа Ааронъ вся слова, еже глаголалъ естъ Господь к Моисееви, и делалъ чюда предъ людми.

І паверыў народ, і яны пачулі, што ГОСПАД наведаў сыноў Ізраіля і ўбачыў прыгнёт іхні, і схіліліся, і пакланіліся.

 

И увериша людие, и возрадовашеся, о томъ слышаще, яко наведил Господь сыны Ізраилевы и возрелъ на терпение ихъ; и наклонившеся, вси падоша на землю предъ Нимъ.