Выхад 15 разьдзел

 

 

Тады засьпяваў Майсей і сыны Ізраіля гэты сьпеў ГОСПАДУ, і сказалі, кажучы: «Засьпяваю ГОСПАДУ, бо, узьвялічваючыся, узьвялічыўся Ён; каня і вершніка ягонага ўкінуў у мора.

 

«Поемъ Господеви, славенъ бо и прославися! Коне и всадника воверже в море.

Сіла мая і песьня — ГОСПАД, і Ён стаўся для мяне збаўленьнем. Ён — Бог мой, і я ўслаўляю Яго, [Ён —] Бог бацькі майго, і я вывышаю Яго.

 

Помощникъ мой и покровитель мой Господь и бысть мне во спасениеa. Сей ест Бог мой, и прославлю И, Бог отца моего, и възнесу И.

ГОСПАД — Муж вайны, ГОСПАД — імя Ягонае.

 

Господь сокрушая брани, Всемогый имя Его.

Калясьніцы фараона і войска ягонае Ён укінуў у мора, і выборныя ваяры ягоныя патанулі ў моры Чырвоным.

 

Колеснице фараоновы и силу его воверже в море, избранныя князи его потопи в Чермнемъ мори,

Бездані пакрылі іх, яны пайшлі ў глыбіні, як камень.

 

пучиною покри их, погрязоша во глубине, яко камень.

Правіца Твая, ГОСПАДЗЕ, праславілася моцаю; правіца Твая, ГОСПАДЗЕ, скрышыла ворага.

 

Десница Твоя, Господи, прославися во крепости, десная Ти рука сокруши враги,

І ў велічы маестату Твайго Ты зруйнаваў тых, што паўсталі супраць Цябе. Ты паслаў гнеў Твой, і ён спаліў іх, як салому.

 

множеством славы Твоея стеръ еси супротивных наших. Послалъ еси гневъ Свой, и пожре ихъ, яко стеблие,

І ад подыху гневу Твайго сабраліся воды, сталіся як копы струмяні, сьселіся бездані ў сэрцы мора.

 

и духомъ ярости Твоея раступися вода. Огустеша, яко стена, воды, собрашеся волны посреди моря.

Вораг сказаў: “Буду гнацца, даганю, падзялю здабычу; насыціцца імі душа мая, выхаплю меч мой, схопіць іх рука мая”.

 

Рече врагъ: “Гнавъ и постигну, и разделю користь, и насычена будеть душа моя; извлеку мечь мой, и побиеть ихъ рука моя”.

Ты павеяў духам Тваім, і пакрыла іх мора. Яны патанулі, як волава, у водах магутных.

 

Послалъ еси духъ Свой, и покри их море, погрязоша, яко оловъ, во водахъ пресилных.

Хто, як Ты, ГОСПАДЗЕ, між багамі? Хто, як Ты, праслаўлены ў сьвятасьці, страшны ў хвале, Той, Які робіць цуды?

 

Боже, кто подобенъ Тобе в силныхъ? Господи, кто подобенъ Тобе? Прославлен во Святыни, дивенъ во славахъ, творяй чудеса.

Ты выцягнуў правіцу Тваю, праглынула іх зямля.

 

Простер еси десную руку Свою, и пожре ихъ земля.

Ты вёў у міласэрнасьці Тваёй народ, які Ты адкупіў, прывёў сілаю Тваёю ў жытло сьвятасьці Тваёй.

 

Наставилъ еси милосердиемъ Твоимъ люди своя, ихъже избавил еси, и внесъb еси их крепостию Своею во обитель святую Свою.

Пачулі народы, задрыжалі; болі ахапілі жыхароў Філістынскіх.

 

Слышаша языци, и прогневашеся, болезни прияша живущихъ во Филистыме.

Тады спалохаліся князі Эдому, моцных Мааву ахапіла дрыжаньне, млеюць усе жыхары Ханаану.

 

Тогда смутишеся владыки Едомския и князей Моавскихъ приятъ трепетъ, и растаашеся вси живущии в Ханаоне.

Няхай ахопіць іх жах і баязьлівасьць. Ад вялікасьці рамяна Твайго замоўкнуць яны як камень, аж пакуль пройдзе народ Твой, ГОСПАДЗЕ, пакуль пройдзе народ гэты, які Ты набыў [для Сябе].

 

Нападе на нихъ страхъ и трепетъ величиемъ мышце Твоея, да окаменеють, дондеже проидуть людие Твои, Господи, дондеже проидуть людие Твои сие, ихже и стяжа.

Ты завядзеш іх і пасадзіш іх на гары спадчыны Тваёй, на месцы, якое Ты, ГОСПАДЗЕ, учыніў на жытло, сьвятыню, Госпадзе, якую ўгрунтавалі рукі Твае.

 

Воведъ, насадиши е в горе достоания Твоего, в готовомъ жилищи Своемъ, еже зделалъ еси, Господи, Святыню Твою, Господине, еже уготовастаc руце Твое.

ГОСПАД будзе валадарыць на вякі вечныя.

 

Господь царствуеть во веки и на век веком еще,

Бо ўвайшоў конь фараона з калясьніцамі ягонымі і з вершнікамі ягонымі ў мора, і абрынуў ГОСПАД на іх воды мора, а сыны Ізраіля прайшлі па сухому па сярэдзіне мора».

 

яко внииде с конми фараонъ и с колесницами и всадниками в море, и наведе на нихъ Господь воды морския, сынове же Ізраилевы проидоша по суху посреди моря».

І ўзяла Мірыям прарочыца, сястра Аарона, бубен у руку сваю, і выйшлі за ёю ўсе жанчыны з бубнамі і танцамі.

 

Тогда взяла естъ Мариамъ-пророкиня, сестра Ааронова, тимпанъd в руку свою, и вынийдоша за нею вси жены с тимпаны и з гудбами разноличными,

І адказала ім Мірыям: «Сьпявайце ГОСПАДУ, бо ўзьвялічваючыся, узьвялічыўся Ён; каня і вершніка ягонага ўкінуў у мора».

 

имъже зачинала Мариамъ, глаголюще: «Поемъ Господеви, славно бо возвеличилъся естъ, коне и всадники ихъ воверже в море!»

І павёў Майсей Ізраіль ад мора Чырвонага, і яны ўвайшлі ў пустыню Шур; і ішлі яны тры дні па пустыні, і не знайшлі вады.

 

Рушил же естъ Моисей людей Ізраилевыхъ от моря Чермнаго, а идоша во пустыню Сур. И ходиша людие три дни по пустыни, а не обретоша воды;

І прыйшлі ў Мару, і не маглі піць ваду ў Мары, бо яна была горкая; таму назвалі яе Мара.

 

и потомъ приидоша въ Марафъ, и не можаху пити воды от Марафы, понеже горки беху. Сего для пригожо имя месту тому прозвал, именуя его Марафъ, еже исказуется «горкость».

І наракаў народ на Майсея, кажучы: «Што будзем піць?»

 

И роптаху людие на Моисея, глаголюще: «Что будемо пити?»

І клікаў [Майсей] да ГОСПАДА, і паказаў яму ГОСПАД дрэва, і ён кінуў яго ў ваду, і стала салодкая вада. Там Ён даў яму пастановы і суд, і там выспрабаваў яго,

 

И возпи Моисей к Господу Богу, и показа ему Господь древо; он же егда вложилъ у воду, обратишеся во сладъкость водыe. Туто установилъ людемъ заповеди и суды. И ту искусилъ ихъ,

і сказаў: «Калі ты будзеш, слухаючы, слухаць голас ГОСПАДА, Бога твайго, і робячы, будзеш рабіць тое, што правільнае ў вачах Ягоных, і прыхіліш вуха да прыказаньняў Ягоных, і будзеш захоўваць усе пастановы Ягоныя, ніводнае з немачаў, якія Я навёў на Эгіпет, не навяду на цябе, бо Я — ГОСПАД, Лекар твой».

 

глаголя: «Будете ли послушати гласу Господа, Бога своего, и чинити, еже суть угодна предъ лицемъ Его, и полнити вся заповеди Его, и храни ти оправдания Его, всяку болезнь, юже возлагахъ на Египтянъ, не наведу на васъ, Азъ убо есмъ Господь Богъ, Спаситель вашъ».

І прыйшлі яны ў Элім. Там было дванаццаць крыніцаў вады і семдзясят пальмаў; і сталі там табарам каля водаў.

 

Приидоша же до Гелима сынове Ізъраилевы. И бяше ту дванадесеть источникъ водъ и седмъдесятъ древъ фуниковыхъ, и розбиша на месте томъ шатры своя у водъ.