Выхад 15 разьдзел

 

 

Тады Майсей і сыны Ізраілевыя засьпявалі Госпаду песьню гэтую і казалі: пяю Госпаду, бо ён высока ўзьнёсься: каня і верхаўца яго ўкінуў у мора.

 

«Поемъ Господеви, славенъ бо и прославися! Коне и всадника воверже в море.

Гасподзь цьвярдыня мая і слава мая, Ён стаў мне ратункам. Ён Бог мой, і праслаўлю Яго; Бог бацькі майго, і ўсхвалю Яго.

 

Помощникъ мой и покровитель мой Господь и бысть мне во спасениеa. Сей ест Бог мой, и прославлю И, Бог отца моего, и възнесу И.

Гасподзь муж бітвы, Ягова імя Яму.

 

Господь сокрушая брани, Всемогый имя Его.

Калясьніцы фараонавыя і войска ягонае ўкінуў Ён у мора, і выбраныя ваеначальнікі Ягоныя патанулі ў Чэрмным моры.

 

Колеснице фараоновы и силу его воверже в море, избранныя князи его потопи в Чермнемъ мори,

Багны пакрылі іх: яны пайшлі ў глыбіню, як камень.

 

пучиною покри их, погрязоша во глубине, яко камень.

Правіца Твая, Госпадзе, праславілася сілаю; правіца Твая, Госпадзе, пабіла ворага.

 

Десница Твоя, Господи, прославися во крепости, десная Ти рука сокруши враги,

Велічнасьцю славы Тваёй Ты скінуў тых, што паўсталі супроць Цябе. Ты паслаў гнеў Твой, і ён папаліў іх, як салому.

 

множеством славы Твоея стеръ еси супротивных наших. Послалъ еси гневъ Свой, и пожре ихъ, яко стеблие,

Ад дыханьня Твайго цякучыя воды спыніліся сьцяною, застылі глыбіні ў сэрцы мора.

 

и духомъ ярости Твоея раступися вода. Огустеша, яко стена, воды, собрашеся волны посреди моря.

Вораг сказаў: паганю, даганю, падзялю здабычу; насыціцца імі душа мая, агалю меч мой, зьнішчыць іх рука мая.

 

Рече врагъ: “Гнавъ и постигну, и разделю користь, и насычена будеть душа моя; извлеку мечь мой, и побиеть ихъ рука моя”.

Ты дыхнуў духам Тваім, і накрыла іх мора: яны апусьціліся, як волава, у вялікіх водах.

 

Послалъ еси духъ Свой, и покри их море, погрязоша, яко оловъ, во водахъ пресилных.

Хто, як Ты, Госпадзе, паміж багамі? Хто, як Ты, велічны сьвятасьцю, страшны пахваламі, творца цудаў?

 

Боже, кто подобенъ Тобе в силныхъ? Господи, кто подобенъ Тобе? Прославлен во Святыни, дивенъ во славахъ, творяй чудеса.

Ты прасьцёр правіцу Тваю: паглынула іх зямля.

 

Простер еси десную руку Свою, и пожре ихъ земля.

Ты вёў міласьцю Тваёю народ гэты, які Ты выбавіў, — павёў сілаю Тваёю да сьвятой сялібы Тваёй.

 

Наставилъ еси милосердиемъ Твоимъ люди своя, ихъже избавил еси, и внесъb еси их крепостию Своею во обитель святую Свою.

Пачулі народы і дрыжаць: жудасьць ахапіла жыхароў Філістымскіх;

 

Слышаша языци, и прогневашеся, болезни прияша живущихъ во Филистыме.

тады сумеліся князі Эдэмавыя, дрыжаньне апанавала правадыроў Маавіцкіх, замаркоціліся ўсе жыхары Ханаана.

 

Тогда смутишеся владыки Едомския и князей Моавскихъ приятъ трепетъ, и растаашеся вси живущии в Ханаоне.

Хай апануе іх страх і жудасьць; ад велічы мышцы Тваёй хай анямеюць яны, як камень, пакуль праходзіць народ Твой, Госпадзе, пакуль праходзіць гэты народ, які Ты прыдбаў.

 

Нападе на нихъ страхъ и трепетъ величиемъ мышце Твоея, да окаменеють, дондеже проидуть людие Твои, Господи, дондеже проидуть людие Твои сие, ихже и стяжа.

Увядзі яго і пасадзі яго на гары здабытку Твайго, на месцы, якое Ты зрабіў жытлом Сабе, Госпадзе, у сьвятыню, якую стварылі рукі Твае, Уладыка?

 

Воведъ, насадиши е в горе достоания Твоего, в готовомъ жилищи Своемъ, еже зделалъ еси, Господи, Святыню Твою, Господине, еже уготовастаc руце Твое.

Гасподзь будзе панаваць вавекі і ў вечнасьць.

 

Господь царствуеть во веки и на век веком еще,

Калі ўвайшлі коні фараонавыя і зь верхаўцамі ягонымі ў мора, дык Гасподзь абярнуў на іх воды марскія, а сыны Ізраілевыя прайшлі па сушы сярод мора.

 

яко внииде с конми фараонъ и с колесницами и всадниками в море, и наведе на нихъ Господь воды морския, сынове же Ізраилевы проидоша по суху посреди моря».

І ўзяла Марыям прарочыца, сястра Ааронавая, у руку сваю бубен, і выйшлі за ёю ўсе жанчыны з бубнамі і радасьцю.

 

Тогда взяла естъ Мариамъ-пророкиня, сестра Ааронова, тимпанъd в руку свою, и вынийдоша за нею вси жены с тимпаны и з гудбами разноличными,

І засьпявала Марыям перад імі: сьпявайце Госпаду, бо высока ўзьнёсься Ён, каня і верхаўца ягонага ўкінуў у мора.

 

имъже зачинала Мариамъ, глаголюще: «Поемъ Господеви, славно бо возвеличилъся естъ, коне и всадники ихъ воверже в море!»

І павёў Майсей Ізраільцянаў ад Чэрмнага мора, і яны ўступілі ў пустыню Сур; і ішлі яны тры дні па пустыні і не знаходзілі вады.

 

Рушил же естъ Моисей людей Ізраилевыхъ от моря Чермнаго, а идоша во пустыню Сур. И ходиша людие три дни по пустыни, а не обретоша воды;

Прыйшлі ў Мэру — і не маглі піць вады ў Мэры, бо яна была горкая, чаму і дадзена таму месцу назва: Мэра.

 

и потомъ приидоша въ Марафъ, и не можаху пити воды от Марафы, понеже горки беху. Сего для пригожо имя месту тому прозвал, именуя его Марафъ, еже исказуется «горкость».

І наракаў народ на Майсея, кажучы: што нам піць?

 

И роптаху людие на Моисея, глаголюще: «Что будемо пити?»

Майсей загаласіў да Госпада, і Гасподзь паказаў яму дрэва, і ён кінуў яго ў ваду, і вада зрабілася салодкая. Таму Бог даў народу статут і закон і там выпрабоўваў яго.

 

И возпи Моисей к Господу Богу, и показа ему Господь древо; он же егда вложилъ у воду, обратишеся во сладъкость водыe. Туто установилъ людемъ заповеди и суды. И ту искусилъ ихъ,

І сказаў: калі ты будзеш слухацца голасу Госпада, Бога твайго, і рабіць вартаснае перад вачамі Яго, і слухацца запаведзяў Ягоных, і шанаваць усе статуты Ягоныя, дык не навяду на цябе ніякай хваробы, якія навёў Я на Егіпет: бо Я Гасподзь, Які ацаляе цябе.

 

глаголя: «Будете ли послушати гласу Господа, Бога своего, и чинити, еже суть угодна предъ лицемъ Его, и полнити вся заповеди Его, и храни ти оправдания Его, всяку болезнь, юже возлагахъ на Египтянъ, не наведу на васъ, Азъ убо есмъ Господь Богъ, Спаситель вашъ».

І прыйшлі ў Элім: там было дванаццаць крыніц вады і семдзесят пальмавых дрэў, і разьмясьціліся там табарам каля водаў.

 

Приидоша же до Гелима сынове Ізъраилевы. И бяше ту дванадесеть источникъ водъ и седмъдесятъ древъ фуниковыхъ, и розбиша на месте томъ шатры своя у водъ.