Выхад 32 разьдзел

 

 

А народ, бачачы, што Майсей марудзіць спускацца з гары, сабраўшыся ля Аарона, сказаў: «Устань, зрабі нам багоў, якія пойдуць перад намі; бо не ведаем, што сталася з Майсеем, з тым чалавекам, які вывеў нас з зямлі Егіпецкай».

 

Видечи же людие, яко умешкалъ естъ Моисей сниити з горы, собравшеся на Аарона и рекоша: «Востани и вделай намъ боги, ониже да идуть пред нами! Моисею убо, мужу тому, иже вывелъ насъ з земли Египетское, не вемы что ся пригодило»

І Аарон сказаў ім: «Здыміце залатыя завушніцы з вушэй жонак, сыноў і дачок вашых і прынясіце іх мне».

 

И рече к нимъ Ааронъ: «Возмите серязи златыи изъ ушию женъ, сыновъ и дщеръ вашихъ и принесите ко мне».

І ўвесь народ зрабіў, як загадаў ён, несучы завушніцы да Аарона.

 

И вчиниша людие, якоже повеле имъ, и снесоша серези ко Аарону.

Калі ён іх атрымаў, ён стылом сфармаваў выяву і зрабіў з іх літое цяля. А яны сказалі: «Гэта багі твае, Ізраэль, якія вывелі цябе з зямлі Егіпецкай!»

 

Он же, внегда взялъ от нихъ, вчинилъ зразъ, яко чинять и сливатели, и вделалъ имъ телець слианъ. И рекоша: «То суть бози твои, Ізраилю, иже вывели тя з земли Египетское».

Калі ўбачыў гэта Аарон, пабудаваў ахвярнік перад ім і ўсклікнуў голасам вестуна, кажучы: «Заўтра — урачыстасць Госпада».

 

Сие егда узрелъ Ааронъ, вчинил требник пред ним и проповедателем вопиати повеле, глаголя: «За утра празникъ Господень ест».

І, устаўшы на другі дзень зранку, прынеслі яны ахвяру цэласпалення і ахвяры прымірэння; і сеў народ есці і піць, і пачалі яны весяліцца.

 

И вставши рано, принесоша всясозжения и требы мирныя. И сядоша людие ясти и пити, и восташа играти.

Тады сказаў Госпад Майсею: «Ідзі, спускайся; спракудзіўся народ твой, які вывеў ты з зямлі Егіпецкай.

 

Тогда рече Господь Моисееви, глаголя: «Сниди скоро, согрешиша убо людие твои, ихже вывел еси з земли Египетское,

Звярнулі хутка з дарогі, якую Я ім паказаў, і зрабілі сабе цяля літое і пакланіліся яму, прыносячы ахвяры, і сказалі: “Гэта багі твае, Ізраэль, якія вывелі цябе з зямлі Егіпецкай”».

 

снийдоша с пути борзо, иже показа имъ, и вчиниша собе теля слито и поклонишеся, и жертвы приносяще ему, глаголаша: “Сии суть бози твои, Ізраилю, иже вывели тя з земли Египесткое!”»

Таксама сказаў Госпад Майсею: «Бачу, што народ гэты — цвёрдага карка;

 

И паки рече Господь к Моисееви: «Вижу Азъ, яко людие сии твердошийни суть.

пакінь Мяне, каб разгарэлася абурэнне Маё супраць іх і каб Я знішчыў іх, а з цябе Я зраблю вялікі народ».

 

Пусти Мя, да розгне вается ярость Моя на нихъ и погублю их, тебе же вчиню в народъ велик».

А Майсей стаў прасіць Госпада, Бога свайго, кажучы: «Чаму, Госпадзе, разгараецца абурэнне Тваё супраць народа Твайго, які вывеў Ты з зямлі Егіпецкай сілай вялікаю і рукою моцнаю?

 

Моисей пак молися Господу, Богу своему, глаголя: «Почто, Господине, гневается ярость Твоя на люди Своя, ихже вывелъ еси з земли Египетское рукою силною и мышцею высокою?

Не гневайся, малю, каб не казалі егіпцяне: “Хітрасцю Ён вывеў іх, каб загубіць у гарах і знішчыць з зямлі”. Хай супакоіцца гнеў Твой і будзь літасцівы да пераваротнасці народа Твайго.

 

Да не рекут Египтяне: “На лщах изведе их,a погубити хотя на горахъ и потребити от земли”. Укроти гнев Свой и буди милостивъ о неправдах людей Своих!

Памятай Абрагама, Ізаака і Ізраэля, слуг Тваіх, якім пакляўся Ты Самім Сабою, кажучы: “Памножу семя вашае, як зоркі на небе, і ўсю гэтую зямлю, пра якую Я сказаў, дам семю вашаму; і завалодаеце ёю назаўсёды”».

 

Воспомяни Авраама, Исаака и Ізраиля, рабы Своя, имже клялся есь Самъ Собою, глаголя: Розмножу племя ваше, яко звезды небесные, и всю землю сию, о нейже рекохъ, дамъ племени вашему, и владети будете ею всегда».

І даўся ўпрасіць Госпад, каб не рабіць ліха, як сказаў, адносна народа Свайго.

 

И укротися гнев Господень, и не вчини злого, еже глаголалъ естъ на люди Своя, Ізраиля.

І вярнуўся Майсей з гары, несучы ў руцэ сваёй дзве каменныя табліцы запавету, спісаныя з абодвух бакоў і зробленыя

 

И навратися Моисей з горы, несяй две досце Све дения в руках своихъ, пописаны на обу странахъ

працай Божай; таксама пісьмёны Бога былі высечаны на табліцах.

 

и созданы деломъ Господнимъ, писмо теже Божие было естъ вырито на доскахъ.

А Ешуа, чуючы гоман народа, які крычаў, сказаў Майсею: «Чуецца ў лагеры крык бітвы».

 

Услышав же Ісусъ, сынъ Наввинъ, гукъ людей вопящихъ, рече к Моисею: «Вопль ратный слышу в полцехъ».

Той адказаў: «Гэта не крык пераможцаў, ані крык тых, хто ўцякае, але крык тых, хто спявае, я чую».

 

Отвеща ему Моисей: «Не естъ гласъ понюкающихъ к бою и ни крикъ повелевающихъ бежати, но гласъ поющихъ азъ слышу».

І калі ён наблізіўся да лагера, ён убачыў цяля і карагоды; раззлаваўся надта, і выпусціў табліцы з рук, і разбіў іх ля падножжа гары.

 

И внегда приближашеся к полкомъ, узрелъ телець и корогоды. И раз[г]невався превелми, верже з руку своихъ обе досце и зламалъ е при самой горе.

І, схапіўшы цяля, што яны зрабілі, спаліў яго і сцёр аж на пыл, які ўсыпаў у ваду і даў яе піць сынам Ізраэля.

 

И похопив телець, еже были вчинили, спалилъ и стеръ даже на прахъ и высыпалъ и до воды, и далъ з него пити сыномъ Ізраилевымъ.

І сказаў Майсей Аарону: «Што зрабіў табе народ гэты, што ты ўзвёў на яго найвялікшы грэх?»

 

И рече ко Аарону: «Что учинили суть тобе людие сие, яко возвелъ еси на них грехъ претяжкий?»

Той яму адказаў: «Хай не гневаецца гаспадар мой; бо ведаеш ты народ гэты, што ён хуткі на ліха.

 

К нему же отвеща Ааронъ: «Не гневайся, господине мой, веси убо самъ, иже людие сие наклонены суть ко злому.

Сказалі яны мне: “Зрабі нам багоў, якія ішлі б перад намі, бо не ведаем, што сталася з Майсеем, з тым чалавекам, які вывеў нас з зямлі Егіпецкай”.

 

Глаголаша ко мне: “Вделай намъ боги, иже пойдуть пред нами, понеже тому Моисееви, онже вывелъ насъ з земли Египетское, не вемы, что ся пригодило”.

Сказаў я ім: “Хто з вас мае золата?” Яны прынеслі і далі мне яго, а я ўкінуў яго ў агонь; і атрымалася гэтае цяля».

 

К ним же рекохъ: “Кто з васъ имать злато?” Они же принесли и дали мне, и вовергохъ во огнь, и вылился телець сей».

Такім чынам, убачыў Майсей народ, што быў неакілзаны; бо Аарон адпусціў яму кілзы на смех ворагам яго.

 

Видя же Моисей людей, иже быша обнажены, яко обобралъ былъ их Аарон для срамоты сквернавы и посреди враговъ нагих ихъ поставилъ,

І, стоячы ў браме лагера, ён закрычаў: «Хто Госпадаў — да мяне!» І далучыліся да яго ўсе сыны Леві.

 

и стоя во вратахъ полковъ, рече: «Естъ ли кто Господень, да прилучится ко мне». И збегошеся к нему вси сынове Леввиевы,

Ён сказаў ім: «Гэта кажа Госпад, Бог Ізраэля: “Хай кожны ўскладзе меч да сцягна свайго. Ідзіце і прайдзіце ад брамы аж да брамы праз сярэдзіну лагера, і хай забівае кожны брата, і сябра, і блізкага свайго”».

 

к ним же рече: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилев: Да возмет мужъ мечь в руце свое и да идеть и возвратится от вратъ единыхъ даже до другихъ посреди полковъ, и да убиет единый каждый брата своего и приятеля, и друга своего».

Сыны Леві зрабілі згодна з загадам Майсея; і ў той дзень палегла з народа каля трох тысяч чалавек.

 

И вчинили суть сынове Леввиевы по словеси Моисееву; и паде в той день от людей якобы двадесеть и три тысещи мужъ.

І сказаў Майсей: «Напоўнілі вы сёння рукі вашыя для Госпада кожны ў сыне і браце сваім, каб даў вам Госпад дабраславенне».

 

И рече Моисей: «Посвятисте руце свое днесь Господу единый каждый во сыну своемъ и во брате своемъ, и дасться вамъ благославение».

І назаўтра прамовіў Майсей да народа: «Зграшылі вы найвялікшым грахом; я пайду да Госпада, можа, змагу як-небудзь перапрасіць Яго за вашае злачынства».

 

Внегда пакъ было другаго дня, рече Моисей к людем: «Согрешисте грехом превеликимъ, ныне же возыйду къ Господу и помолюся о гресе вашемъ».

І, вярнуўшыся да Госпада, Майсей сказаў: «Прашу, народ гэты зграшыў найвялікшым грахом і зрабіў сабе багоў з золата;

 

И навратився, рече к Господу: «Молю Ти ся, Господи мой, согрешили суть людие сие грехомъ претяжкимъ, яко вчинили были собе боги златы.

або даруй ім гэтую віну, або, калі так не зробіш, выкасуй і мяне з кнігі Тваёй, што Ты напісаў».

 

Ныне же отпусти имъ грехъ сей; аще ли ни, то выглади мя с книгъ Своих, еже написалъ есь».

Госпад адказаў яму: «Толькі таго, хто зграшыў супраць Мяне, скасую Я з кнігі Маёй.

 

Отвеща ему Господь: «Кто согрешилъ предо Мною, того выглажу с книгъ Моихъ.

Ты ж ідзі і вядзі народ гэты туды, куды Я табе загадаў, анёл Мой пойдзе перад табою; а Я ў дзень помсты пакараю і гэты грэх іх».

 

Ты пакъ иди и веди людей сихъ каможе повелехъ тобе. Се ангелъ Мой пойдеть предъ тобою. Азъ же в день помсты навежу и сей грехъ их».

Такім чынам, пакараў Госпад народ за віну з-за цяляці, што зрабіў Аарон.

 

И поби Господь людей греха деля телча, егоже вчинил ест Аарон.