Выхад 5 разьдзел
Выхад
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
І потым прышлі Масей а Аарон, і сказалі Фараону: «Гэтак кажа СПАДАР, Бог Ізраеляў: "Адпусьці люд Мой, і яны будуць сьвяціць Імне на пустыні"».
По семъ Моисей и Ааронъ вниидоша ко фараону и рекоша ему: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилевъ: Отпусти людей Моихъ, да принесут Ми жертву в пустыни».
І Фараон сказаў: «Хто такі СПАДАР, каб я паслухаў голасу Ягонага адпусьціць Ізраеля? Я ня знаю СПАДАРА і таксама Ізраеля не адпушчу».
Тогда отвеща фараонъ: «Кто естъ Господь той, да быхъ послушалъ гласу его и отпустилъ Ізраиля? Не знаю Господа и не отпущу Ізраиля».
І яны сказалі: «Бог Гэбрэяў стрэўся з намі, дазволь нам пайсьці, калі ласка, тры дні дарогі на пустыню, і абрачэм СПАДАРУ, Богу нашаму, каб ня выцяў нас морам або мячом».
И рекоста к нему: «Богъ Еврейский повелел намъ, да быхомъ шли путемъ три дни во пустыню и принесли жертвы Господу, Богу нашему, да не приидеть на насъ моръ или оружие».
І сказаў ім кароль Ягіпецкі: «Нашто, Масею а Аароне, перакажаеце люду ў ягонай працы? Ідзіце да цяжараў сваіх».
Тогда рече к ним царь Егыпетский: «Чему, Моисей и Аарон, смущаете людей при делехъ ихъ? Идите к роботамъ вашимъ».
І сказаў Фараон: «Вось, чысьлены цяпер люд у зямлі гэтай, а вы прычыняеце, каб яны перасталі займацца цяжарамі сваімі».
И рече фараонъ: «Мнози суть людие земли видите, яко во великия полки возрастли и более сего будуть, дасте ли имъ отпочинение от роботъ».
І расказаў Фараон таго дня прыганятым люду і нагляднікам над імі, кажучы:
В той часъ приказалъ приставомъ, иже быша над делы, и тымъ, ониже пригоняли людей, глаголя:
«Наперад не давайце людзём саломы рабіць цэглу, як учорах а заўчора; няхай яны ходзяць і зьбіраюць салому сабе.
«Не будете отселе давати плевъ людемъ к деланию плит, якоже первее сего давали есте, но сами да идуть на поля и збирають по жнищехъ.
А лік цэглы, каторы яны робяць, як учорах а заўчора вы налажыце на іх і ня меншыце зь яго; бо яны ляныя, затым і крычаць: "Пойдзем, абрачэм Богу нашаму".
И число плитъ, еже перъвей делаша, возложите на нихъ, и ниже что уменшуйте, празнують убо и сего для вопять, глаголюще: Подъмы и принесемъ жертву Богу нашему.
Няхай пацяжэе работа над людзьмі, хай яны робяць і не займаюцца манлівымі гаворкамі».
Да будуть отяжены делами и да выполнивають е и не приставають ко словом илживым».
І вышлі прыганятыя люду і нагляднікі ягоныя, і сказалі люду, кажучы: «Гэтак кажа Фараон: "Не даю вам саломы;
И тако вышедши, приставы и прогонатаи делъ рекоша к людем: «Сице глаголеть фараон: “Плевъ вамъ болей давати не буду”;
Самы йдзіце, бярыце сабе салому, ідзе знойдзеце. А з работаў вашых нічагусенькі ня менее"».
идите ж и збирайте, игдеже знайти можете, и ниже что от делъ ваших уменшено будеть».
І рассыпаўся люд па ўсёй зямлі Ягіпецкай, зьбіраць іржэўнік замест саломы.
И розбегошеся людие по всей земли Египетской торгати жнища.
А прыганятыя прынукалі, кажучы: «Канчайце норму работы свае ў дзень яе, як калі была салома».
Приставы пакъ, иже быша над делы, нападоша на них, глаголюще: Выполняйте роботу свою на каждый день, якоже первей деласте, егда давашеся вамъ плевы.
І білі нагляднікаў із сыноў Ізраелявых, каторых пастанавілі над імі прыганятыя Фараонавы, кажучы: «Чаму ня скончылі вы заўчора, учора й сядні прызначанае вам нормы вырабляньня цэглы, як было дагэтуль?»
И били тыхъ, ониже приставами были над делы от сыновъ Ізраилевыхъ, урядники фараоновы, глаголюще: «Почто не выполняете числа плитъ, яко пред тым, ни вчера и ни днесь?»
І прышлі нагляднікі сыноў Ізраелявых, і крычэлі на Фараона, кажучы: «Чаму ты так абходзішся із слугамі сваімі?
И приидоша старейшины сынов Ізраилевых и вопиаху ко фараону, глаголюще: «Чему тако чинишъ рабомъ твоимъ?
Саломы не даюць слугам тваім, а цэглу, кажуць нам, рабіце. І вось, слугаў тваіх б’юць; і грашыць люд твой».
Плевъ не дають намъ а велять, да быхомъ в первом числе плиты делали, и пугами насъ биють, рабы твоя, и кривду намъ делають, людемъ твоимъ».
Але ён сказаў: «Дзяньгубы вы, дзяньгубы; затым вы кажаце: "Ідзіма й абрачыма СПАДАРУ".
Он же рече к нимъ: «Празнуете убо, прото ж и глаголете: “Подмы и принесем жертву Господеви”.
І цяпер пайдзіце, рабіце, і саломы не дадуць вам, а прызначаную цэглу давайце».
Ныне пакъ идите и делайте: плевы вамъ даваны не будуть и мусите выдавати число плитъ, якоже обычай имате».
І абачылі нагляднікі сыноў Ізраелявых сябе ў бядзе ў словах: «Ня меншыце цэглы, а кажны дзень рабіце норму таго дня».
Видячи пак старейшины сыновъ Ізраилевыхъ, яко зле ся дееть над ними, понеже глаголалъ фараонъ не уменшиться число плитъ на кождый день.
І стрэлі яны Масея а Аарона, каторыя стаялі, сустрэць іх, як яны вышлі ад Фараона,
И стретошеся с Моисеомъ и со Аарономъ, ониже стояху напротиву имъ, выходящимъ от фараона,
І сказалі ім: «Няхай глядзіць СПАДАР на вас і судзе, бо вы зрабілі нас непахнючымі ў ваччу Фараона і ў вачох слугаў ягоных, каб даць меч у рукі іх забіць нас».
и рекоша к нимъ: «Да видить Господь и судить вамъ, яко проспради сте насъ предъ фараономъ и предъ мужи его и дали есте мечь в руце его погубити насъ»a.
І зьвярнуўся Масей да СПАДАРА, і сказаў: «СПАДАРУ, чаму Ты ліха дзеяў гэтаму люду, чаму ты паслаў мяне?
Возврати же ся Моисей к Господу и рече: «Молю Ти ся, Господи, почто вредил еси людей сих? И чему послал мя еси?
Бо адгэнуль, як я прышоў да Фараона, каб гукаць імям Тваім, пагоршылася люду гэтаму; а выбавіць, — Ты ня выбавіў люду Свайго!»
Понеже от того часу, яко вшолъ есми ко фараону глаголати именем Твоим, се более вреди люди Твоя и не избавил еси их».
